ตอนที่ 35 ราคาของความทะเยอทะยาน

ไม่มีผู้ใดในราชสำนักคาดคิดว่าผู้ครองอำนาจอย่างอัครเสนาบดี ซ่งกวงเหริน จะต้องมาล้มพับอยู่กับพื้นเช่นนี้ เสียงหายใจของเขาหนักและสั่นเครือ เลือดสีเข้มไหลซึมจากบาดแผลเป็นทาง องค์รัชทายาท มู่หยางเฉิง ประทับอยู่สูงเหนือฝูงคน ดวงพระเนตรเย็นเฉียบราวคมดาบทอดมองภาพนั้นโดยไร้ถ้อยคำ สำหรับพระองค์แล้ว ซ่งกวงเหรินคือคู่ปรับที่อันตรายและเป็นเสี้ยนหนามฝังลึก แต่พระองค์ไม่เคยคิดว่าโชคชะตาจะพลิกผันเร็วเช่นนี้ เสี้ยนหนามที่ถอนยากกลับถูกกำจัดด้วยมือผู้อื่นอย่างง่ายดาย

แม่ทัพฉินเทียนหงยืนอยู่ไม่ไกล รอยยิ้มเยียบเย็นยังคงบนใบหน้า เขามิได้ทำเพราะความภักดีต่อองค์รัชทายาท หากแต่ทำเพื่อ เดิมพันอำนาจและอนาคตของตนเอง ซ่งกวงเหรินพยายามยันศีรษะขึ้น ดวงตาขุ่นมัวด้วยความเจ็บปวดและสิ้นหวัง เขาไม่หันไปวิงวอนต่อบัลลังก์ แต่หันไปหาเพื่อนร่วมชะตาที่เคยร่วมลงมือชั่วด้วยกัน

“ท่านราชครู... ได้โปรด... ช่วยข้าด้วย” เสียงเขาสั่นเครือ เจือทั้งความกลัวและความหมดหวัง แต่ราชครูจินหรงเพียงเบือนหน้าหลบ เขารู้ดีว่าการยื่นมือช่วยตอนนี้เท่ากับ ลากตนสู่หายนะ ไม่มีประโยชน์ใดนอกจากความพินาศ

“ไอ้แก่สารเลว!” ซ่งกวงเหรินคำราม เสียงแหบพร่าเต็ม