เข้าสู่ระบบ“ไม่ต้องสนใจเรื่องอื่นหร
ราวกับสวรรค์กลั่นแกล้งเพราะทันทีที่มาถึงบ้านทั้งคู่ก็ต้องพบกับพิชญะ ไม่รู้ว่าเจ้าตัวคิดอย่างไรถึงถ่อมาหาหญิงสาวถึงที่โดยไม่ได้นัดหมายเช่นนี้ และก็บังเอิญเสียจริงที่ภคภัทรกับพลอยชมพูกลับมาพอดี จะเลี่ยงหรือหาข้ออ้างไม่ยอมเจอก็ไม่ได้เสียแล้ว “หึ” ภคภัทรมองพิชญะที่นั่งอยู่ในห้องรับแขกและยิ้มแป้นให้พลอยชมพูอย่างน่าหมั่นไส้ “ชมพูไม่เห็นรู้มาก่อนเลยว่าคุณพิชญ์จะมา” พลอยชมพูยิ้มอย่างทำหน้าไม่ถูก “ขอโทษทีครับที่ผมมากะทันหัน ตอนแรกเห็นเด็กรับใช้บอกว่าคุณชมพูกับคุณภัทรไปธุระกัน แต่โชคดีจริงๆ ที่ทั้งสองคนกลับมาก่อน ผมก็เลยได้เจอ สวัสดีครับคุณภัทร” พิชญะหันไปทักทายภคภัทรอย่างเป็นมารยาท พอจะดูออกว่าภคภัทรไม่ชอบเขาเท่าไรนัก แต่แล้วไงใครแคร์ เขาสนแค่พลอยชมพูเท่านั้น&
เช้าวันต่อมาความสัมพันธ์ของภคภัทรกับพลอยชมพูแปรเปลี่ยนจากหลังมือเป็นหน้ามือ เดิมทีที่เอาแต่หน้าบูดทั้งวันตอนนี้ภคภัทรกลับยิ้มแทบไม่หุบ หนำซ้ำยังเอาแต่อยู่ใกล้ชิดพลอยชมพูไม่ห่างไปไหน แม้ว่าจะอยากรู้อยากเห็นความเป็นไปทุกอย่างแต่อิทธิก็เลือกที่จะไม่พูดอะไร เพราะรู้ดีว่าการที่เจ้านายของเขากับพลอยชมพูอยู่ด้วยกันทั้งวันทั้งคืนนั้นก็คงจะเคลียร์กันไปถึงไหนต่อไหนแล้ว ลูกน้องอย่างเขาแค่เห็นเจ้านายมีความสุขสมหวังกับผู้หญิงที่ตัวเองรักแค่นี้ก็ดีใจแล้ว ในขณะที่อารยาก็คอยเอาแต่หาจังหวะเข้ามาถามเพื่อนรักว่าเรื่องราวมันเป็นมาอย่างไร ไฉนชายหนุ่มถึงได้กลับมาดูคลั่งรักเพื่อนสาวของเธอได้ขนาดนี้ สุดท้ายเธอก็ได้จังหวะเข้ามาหาพลอยชมพูสองต่อสองตอนที่ทั้งหมดกำลังนั่งเรือเพื่อกลับขึ้นฝั่ง “ใจคอแกจะไม่เล่าอะไรให้ฉันฟังเลย
“ชมพูของพี่ก็น่ารัก…แถมน่าเอามากด้วยรู้ไหม” ชายหนุ่มถอนจูบหญิงสาวก่อนจะก้มลงไปดูดเม้มยอดอกของเธอที่แข็งชูชันพรั่งพร้อมให้เขาได้ไล้เลียมันอีกครั้ง ก่อนจะรัวสะโพกใส่เธออย่างหนักหน่วงมากขึ้น ภคภัทรไม่อยากจะเชื่อว่าการได้ dirty talk กับหญิงสาวมันจะทำให้อยากร่วมรักกับเธออย่างรุนแรงและเร่าร้อนมากกว่าเดิมเป็นสองเท่า “อื้อ…” พลอยชมพูแอ่นกายตอบรับการกระแทกของชายหนุ่มตามสัญชาตญาณ ความอายแทบไม่หลงเหลืออีกต่อไป เหลือเพียงความปราถนาที่มากล้นเสียจนเธอเองไม่อยากหยุดมัน พึ่บ! ชายหนุ่มจับร่างบางให้พลิกคว่ำอย่างรวดเร็วจนเธอไม่ทันได้ตั้งตัว มารู้ตัวอีกทีก็ตอนที่ตัวเองอยู่ในท่าโก้งโค้งหั
“คุณภัทร…” พลอยชมพูมองหน้าภคภัทรด้วยความเขินอายอีกครั้ง และครั้งนี้ภคภัทรไม่สามารถห้ามความรู้สึกตัวเองได้อีกต่อไป เขาโน้มตัวไปประทับริมฝีปากกับหญิงสาวอย่างอ่อนโยนอีกครั้ง ครั้งนี้มันต่างจากสัมผัสก่อนหน้าอย่างสิ้นเชิง และมันดูเหมือนจะพรากจิตวิญญาณของพลอยชมพูให้หลุดลอยไปกับเขาอย่างง่ายดาย “ไม่ได้นะคะ สองคนนั้นรอเราอยู่” พลอยชมพูดันอกแกร่งของชายหนุ่มเพื่อห้ามปรามเขา “เดี๋ยวผมจัดการเอง…” ภคภัทรส่ายศีรษะอย่างหัวเสีย ก่อนจะหยิบโทรศัพท์มือถือของตัวเองกดส่งข้อความหาอิทธิทันที “ผมส่งข้อความบอกอิฐแล้ว” “บอกว่าอะไรคะ…” พลอยชมพูเอ
“ไม่ต้องมองผมด้วยสายตาแบบนั้นหรอก ผมไม่ทำอะไรคุณแล้วถ้าคุณไม่เต็มใจ” ภคภัทรมองหน้าหญิงสาวด้วยความเคร่งเครียด ทั้งพยายามสะกดอารมณ์อยากใคร่ของตนเอง และสงสารหญิงสาวที่เอาแต่ทำหน้าเหมือนเด็กอยากร้องไห้ตลอดเวลา “คุณรังเกียจผมมากหรือไง” ภคภัทรเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงไม่มั่นใจ “คุณภัทรจะพูดแบบนั้นทำไมคะ ในเมื่อคุณก็รู้อยู่แก่ใจว่าชมพูคิดยังไงกับคุณ” ยิ่งชายหนุ่มพูด พลอยชมพูก็ยิ่งน้อยใจ ‘เกลียด’ งั้นเหรอ มันห่างไกลความรู้สึกนั้นมาก “งั้นเรามาใช้เหตุผลคุยกัน” ภคภัทรหันไปมองหน้าหญิงสาวอย่างใช้ความคิด เวลานี้เขาไม่อยากให้อคติของตัวเองมาทำลายความสุขในชีวิตอีกแล้ว พลอยชมพูกลายเป็นคนที่มีอิทธิพลในชีวิตเขาตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ รู้แต่เพ
“ถ้าผมไม่มีสิทธิ์ แล้วใครมันมีสิทธิ์ ฮะ?!” ภคภัทรโอบรัดร่างบอบบางอย่างแนบแน่นมากยิ่งขึ้นด้วยความหึงหวง เพียงแค่คิดว่าร่างกายของหญิงสาวกำลังถูกใครกกกอดเช่นเดียวกับเขา ความหึงหวงก็พุ่งขึ้นมากเป็นทวีคูณ “ใครก็ได้ที่ไม่ใช่คุณ อื้อ…” ไม่ทันที่หญิงสาวจะพูดจบ ริมฝีปากร้อนของเขาก็ทาบทับลงมาอย่างจาบจ้วงและป่าเถื่อนต่างจากการสัมผัสครั้งที่ผ่านๆ มา ทำให้หญิงสาวรับรู้ได้โดยสัญชาตญาณว่าภัยกำลังมาเยือนเสียแล้ว ภคภัทรไม่สนใจว่าพลอยชมพูจะพยายามดิ้นและทุบอกให้เขาหยุดการกระทำแค่ไหน เรี่ยวแรงอันน้อยนิดของเธอไม่สามารถหยุดความต้องการของเขาได้จริงๆ ภคภัทรตะโบมจูบหญิงสาวอย่างไม่ยอมเปิดโอกาสให้เธอได้หายใจเต็มปอด และร้ายไปกว่านั้นยิ่งเธอพยายามปิดปากตัวเองไม่ให้เขารุกรานเท่าไร ชายหนุ่มก็ยิ่งใช้ปร




![เพลิงไข่มุก [NC30+] + [BDSM] + [PWP]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)


