LOGIN“คุณออกไปได้แล้ว เดี๋ยวผมจัดการต่อเอง!” ภคภัทรรีบถอยออกห่างจากหญิงสาว เขาเองต้องใช้ความพยายามอย่างมากที่จะไม่จับเธอกดพร้อมกับบดขยี้ให้สมกับรูปร่างที่เย้ายวนล่ออารมณ์เขา “ค่ะ” หญิงสาวใบหน้าร้อนผ่าวด้วยความเขินอาย และไม่คิดที่จะต่อล้อต่อเถียงกับชายหนุ่มเหมือนเช่นเคย เธอรีบเดินออกจากห้องทำงานของเขาอย่างรวดเร็วด้วยหัวใจที่เต้นแรงจนแทบจะหลุดออกจากอก ภคภัทรที่แสนบ้างาน เย็นชา ไม่สนใจผู้หญิง แต่ความจริงแล้วก็ร้ายไม่เบาจริงๆ! “คนบ้า คนทะลึ่ง!” เพียงแค่คิดถึงสัมผัสเมื่อครู่นี้พลอยชมพูก็อดเขินอายอีกครั้งไม่ได้ นี่มันยังเช้าอยู่แท้ๆ คนอะไรจะมา ‘แข็งพร้อมรบ’ แบบนี้ถ้าไม่ใช่คนหื่นกาม!
View Moreงานเลี้ยงสังสรรค์สำหรับกลุ่มไฮโซทั้งหลายดูเหมือนจะเป็นอะไรที่ ‘ภคภัทร วรวงศ์คุณากร’ ไม่ชอบเอาเสียเลย แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ทำอะไรไม่ได้ ด้วยเพราะตัวเองมีตำแหน่งหน้าที่การงานใหญ่โตจนใครๆ ต่างก็เฝ้ารอให้เขาไปร่วมงาน ยิ่งเป็นงานเปิดตัวสินค้าหรืองานแถลงข่าวต่างๆ ด้วยแล้วภคภัทรแทบไม่มีหนทางในการปฏิเสธเลย
กรรมการผู้อำนวยการท่าอากาศยานสุวรรณเขต ที่อายุเพียงสามสิบสองปี ย่อมเป็นจุดสนใจได้ง่ายอยู่แล้ว และงานในค่ำคืนนี้ก็ไม่ต่างกัน ภคภัทรจำเป็นต้องไปร่วมแสดงความยินดีในงานเปิดตัวนวัตกรรมที่ช่วยเรื่องความงาม ธุรกิจของผู้ใหญ่ที่มีความสัมพันธ์อันดีกับครอบครัวของเขามาอย่างยาวนาน นั่นจึงเป็นเหตุผลที่ชายหนุ่มมาอยู่ในร้านชุดชื่อดัง ที่เวลามีงานแต่ละครั้งเขาก็มักจะใช้บริการที่นี่เสมอ
“คุณภัทรคะ” เสียงของหญิงสาวที่คุ้นเคยดังขึ้น ชายหนุ่มหันไปมองด้วยสายตาว่างเปล่า เธอคือ ‘เมริสา’ ลูกสาวเจ้าของบริษัทยิ่งเจริญทัวร์ เขามีโอกาสได้รู้จักกับเธอเมื่อประมาณสามปีก่อนหลังจากที่พบกันในงานเลี้ยงงานหนึ่ง
“บังเอิญจังเลยนะคะ เมย์ก็มาลองชุดที่นี่เหมือนกัน” เมริสาเดินมาหาชายหนุ่มด้วยสีหน้าดีใจ เธอคิดไม่ผิดจริงๆ ที่โทร.หาพนักงานที่ร้าน ซึ่งเป็นเหมือนสายให้เธอ ว่าชายหนุ่มจะมาที่ร้านหรือไม่
“ครับ” ภคภัทรตอบแต่เพียงสั้นๆ
“อย่าบอกนะคะว่าคุณภัทรก็จะไปงานของคุณแขไขเหมือนกัน” เมริสาแสร้งทำหน้าตกใจ ทั้งที่ความจริงแล้วเธอเองก็พอจะรู้อยู่แล้วว่าชายหนุ่มต้องไปงานนี้แน่นอน และนั่นจึงเป็นเหตุผลว่าทำไมเธอถึงรู้ว่าชายหนุ่มจะมาลองชุดวันนี้
“ครับ คุณเมย์ก็จะไปเหมือนกัน?” ชายหนุ่มหันไปมองหน้าหญิงสาวเพียงครู่เดียวเท่านั้น ก่อนจะยืนมองชุดที่ตัวเองสนใจต่อไป
“แหม งานนี้เมย์จะพลาดได้ไงล่ะคะ ยิ่งเป็นงานเกี่ยวกับเรื่องความงามละก็เมย์ยิ่งสนใจ ดูสิคะช่วงนี้เมย์หน้าโทรมมากเลย” หญิงสาวพูดด้วยหวังให้ชายหนุ่มต้องตอบกลับว่า
‘คุณเมย์ไม่โทรมเลยสักนิด แถมยังดูดีมากอีกต่างหาก’
“ก็ดีครับ” ภคภัทรเอ่ยพร้อมกับรอยยิ้มจางๆ เท่านั้น เล่นเอาเมริสาถึงกับทำหน้าไม่ถูก เพราะไม่รู้ว่าชายหนุ่มกำลังจะสื่อว่าหน้าเธอโทรมแบบนั้นจริงๆ หรือเปล่า!
“ชุดที่คุณภัทรเลือกอยู่ในห้องลองเรียบร้อยแล้วนะคะ” ระหว่างนั้นพนักงานก็เดินเข้ามาขัดจังหวะการพูดคุยของทั้งสองคน ภคภัทรได้แต่นึกในใจว่าช่างมาได้ถูกจังหวะเสียจริง เพราะเขากำลังรู้สึกอึดอัดใจอยู่พอดี
“ขอตัวนะครับ” ภคภัทรพูดกับหญิงสาวอย่างมีมารยาท
“ค่ะ” ถึงจะไม่พอใจแต่เมริสาก็ได้แต่ส่งยิ้มกลับไป ภคภัทรเย็นชาแบบนี้กับเธอเสมอ เย็นชาเสียจนผู้หญิงที่เพียบพร้อมอย่างเธอเริ่มไม่มั่นใจในตัวเองว่าเธอไม่เหมาะกับเขาหรืออย่างไร
ทั้งรูปร่างหน้าตา ฐานะเงินทอง รวมถึงการนับหน้าถือตาในสังคมเมริสามั่นใจว่าตัวเองไม่ได้ด้อยไปกว่าใคร บริษัททัวร์ของครอบครัวเธอก็ถือว่าอยู่มาอย่างยาวนาน ใครๆ ก็ให้ความเคารพนับถือและอยากได้เธอเป็นภรรยาออกหน้าออกตาทั้งนั้น จะมีก็แต่ภคภัทรที่มักจะหมางเมินเธอเสียเหลือเกิน หากว่าเธอไม่เคยรู้เรื่องที่ชายหนุ่มมักจะมีหญิงสาวคอยให้บริการอยู่บ้างประปราย คงแอบคิดว่าเขาอาจจะไม่สนใจในผู้หญิงไปแล้ว แต่ถึงอย่างไรตราบใดที่ภคภัทรไม่เปิดตัวคนรักนั่นก็หมายความว่าเธอยังมีสิทธิ์ และเธอเองก็ไม่มีทางถอยง่ายๆ แน่
“สวัสดีค่ะคุณเมย์ มีแบบชุดมาใหม่เพียบเลย ให้เปิ้ลพาไปลองไหมคะ” พนักงานสาวเดินมาหาเมริสาด้วยการต้อนรับอย่างดิบดี
“อืม” เมริสาตอบด้วยท่าทีนิ่งๆ ก่อนจะยอมเดินตามพนักงานไป
ภคภัทรใช้เวลาลองชุดไม่นาน ด้วยความที่ไม่ใช่คนเรื่องมากอะไรชายหนุ่มจึงคิดว่าชุดสูทสีกรม ด้านในเป็นเสื้อเชิ้ตสีขาวเรียบๆ แบบนี้ถือว่าไม่ได้แย่ และไม่ได้ดูโดดเด่นจนเกินไป…แม้ชายหนุ่มจะโดดเด่นแค่ไหนแต่ทุกครั้งที่ออกงานเขามักอยากอยู่เงียบๆ และไม่อยากไปแย่งซีนเจ้าภาพเลยสักนิด ด้วยถือว่าเป็นเรื่องของมารยาท
ชายหนุ่มเดินออกมาด้านนอกโดยสวมใส่ชุดสูทตัวที่ทางร้านจัดมาให้ ตั้งใจว่าเสร็จจากเลือกชุดก็จะเข้าไปที่งานเลยเพราะไม่อยากเสียเวลา และจะได้ขอตัวกลับไปพักผ่อนที่บ้านได้ไวๆ โดยระหว่างนี้ผู้ช่วยของเขา ‘อิทธิ’ ก็กำลังไปเดินเลือกของขวัญให้กับเจ้าภาพอยู่ อีกไม่นานก็คงเสร็จพอดีกัน
“ผมเอาตัวนี้แหละครับ” ชายหนุ่มพูดพร้อมกับยื่นบัตรให้พนักงานไปจัดการต่อ
“ขอบคุณมากค่ะคุณภัทร แหม คุณภัทรนี่อยู่ในชุดไหนก็ดูดีทุกชุดเลยนะคะ” พนักงานสาวที่เข้ามาใหม่เอ่ยชมภคภัทรด้วยรอยยิ้ม เธอมีโอกาสได้ดูแลชายหนุ่มเป็นครั้งที่สองเลยอดชื่นชมในความหล่อเหลาราวกับนายแบบของชายหนุ่มไม่ได้
ภคภัทรหันไปมองพนักงานด้วยสายตานิ่งเฉย แต่มันเป็นเหมือนสัญญาณที่บอกว่าให้เธอรีบไปจัดการหน้าที่ของตัวเองได้แล้ว เพราะเขากำลังเสียเวลา! ปกติแล้วภคภัทรมักได้ยินคนชื่นชมตนเองอยู่บ่อยๆ ทั้งต่อหน้าและลับหลัง แต่ชายหนุ่มไม่ได้เก็บมาภาคภูมิใจหรือหยิ่งผยองในตัวเอง เพราะมองว่าคนเหล่านั้นก็แค่อยากได้รับประโยชน์อะไรจากเขาเท่านั้นเอง แน่นอนว่าเขาไม่มีทางหลงมัวเมาไปกับคำชื่นชมที่อาจจะหวังผลแบบนั้นเด็ดขาด
“ไม่ต้องร้องแล้ว…พี่เข้าใจแล้วครับ ไว้ชมพูพร้อมเมื่อไหร่เราค่อยวางแผนเรื่องลูกใหม่ก็ได้ หรือถ้าชมพูไม่อยากมีลูกเราก็อยู่เป็นสองตายายแล้วก็พากันเที่ยวรอบโลกไปเลยเป็นไง” ชายหนุ่มเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงมีความสุข “ฮึก ถึงตอนนั้นจะมีแรงหรือเปล่าคะ” พลอยชมพูอดยิ้มตามกับคำพูดของชายหนุ่มไม่ได้ “อยากพิสูจน์แรงตอนนี้ก่อนไหมล่ะ” ไม่ว่าเปล่า ชายหนุ่มผลักร่างบางให้นอนแนบไปกับเตียงนอน ในขณะที่เขาก็ขึ้นทาบทับเธออย่างรวดเร็ว “พี่รักชมพูนะครับ ไม่ว่ายังไงพี่ก็จะอยู่ข้างๆ ชมพูแบบนี้ตลอดไป” “ชมพูก็รักพี่ภัทรค่ะ” พลอยชมพูดึงใบหน้าหล่อเหลาของสามีลงมาจูบด้วย
“ชมพูครับ…เรามีลูกด้วยกันได้ไหม” ชายหนุ่มเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแหบพร่า เขาตั้งใจว่าค่ำคืนนี้จะเป็นคืนที่เขากับเธอเป็นหนึ่งเดียวกันอย่างแท้จริง และชายหนุ่มอยากปลดปล่อยความรักที่เขามีต่อเธออย่างลึกซึ้งมากขึ้น “คือว่า…” พลอยชมพูเกิดความรู้สึกหูอื้อตาลาย ใช่ว่าเธอไม่รักเขา แต่ว่าเรื่องลูก… “พี่รักชมพู และพี่อยากให้เราสองคนมีครอบครัวที่อบอุ่นไปด้วยกัน” ภคภัทรถอดเสื้อหญิงสาวออกจนร่างกายของเธอเปลือยเปล่าต่อหน้าเขาอีกครั้ง ชายหนุ่มไม่สามารถอดทนรอได้อีกต่อไป เขาหยัดกายขึ้นเพื่อปลดเปลื้องเสื้อผ้าของตนเอง และปลดปล่อยความเป็นชายของเขาออกมา “ชมพูก็รักพี่ภัทรค
สุดท้ายภคภัทรก็ต้องอดทนจนถึงเวลาเข้าหอ…แม้ว่าใจอยากจะไล่แขกให้กลับบ้านไวๆ แต่ชายหนุ่มก็สามารถเก็บงำส่วนลึกของตนเองภายใต้ใบหน้าเย็นชาได้เป็นอย่างดี ถึงจะแอบแทะโลมหญิงสาวเล็กๆ น้อยๆ เพื่อหล่อเลี้ยงจิตใจระหว่างนั้นก็เถอะ แต่ตอนนี้มันถึงเวลาของเขาแล้ว ความอดทนที่สะสมมาตลอดหนึ่งเดือนทำให้คืนนี้ชายหนุ่มไม่มีทางปล่อยให้พลอยชมพูได้นอนหลับทั้งคืนแน่ๆ “เมียพี่สวยจัง” ชายหนุ่มเดินเข้าไปโอบกอดหญิงสาวจากข้างหลัง พร้อมกับหอมที่ซอกคออย่างโหยหา กลิ่นกายสาวช่างหอมหวนและกระตุ้นอารมณ์อยากใคร่ให้กับเขาได้เป็นอย่างดี “พี่ภัทรก็หล่อมากค่ะ” พลอยชมพูหมุนตัวกลับไปมองหน้าชายหนุ่ม พร้อมกับลูบไล้ใบหน้าเขาด้วยความหลงใหล เธอหลงและปลื้มเขามานาน และการได้แต่งงานแนบชิดกันมันก็ไม่ได้ทำให้หญิงสาวรู้สึกน้อ
“ผมยอมรับว่าคืนนั้นผมอาจทำให้คุณเข้าใจผิดไปบ้าง มันเป็นเพราะผมคิดน้อยไปหน่อย แต่ผมขอยืนยันว่าระหว่างเรามันไม่มีอะไรมากไปกว่าคำว่าเพื่อน” “แล้วกับนังเด็กนั่นมันมากกว่าหรือยังไง เมย์ไม่เข้าใจว่าเด็กนั่นดีกว่าเมย์ตรงไหน” เมริสาไม่สามารถทนได้อีกต่อไป เธอไม่เคยแพ้ใคร แต่ต้องมาแพ้เด็กอย่างพลอยชมพูเนี่ยนะ “ผมรักชมพู และก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่ต้องอธิบายความรักของผมให้คุณเข้าใจ ที่ผมอยากให้คุณเข้าใจคือผมไม่ได้คิดอะไรกับคุณมากกว่าคำว่าเพื่อน” ภคภัทรพยายามพูดอย่างใจเย็น ลึกๆ เขาก็รู้สึกว่าตัวเองไม่มีความจำเป็นอะไรต้องมานั่งอธิบายให้เมริสาเข้าใจทั้งนั้น แต่อีกใจก็สงสารหญิงสาวและไม่อยากให้เธอต้องเจ็บปวดเพราะเขาอีกต่อไป “แต่คุณก็รู้ว่าเมย์ไม่เคยคิดกับคุณแค่เพื่อน ทำไมคะ





