ตอนที่ 3

ฝีปากดูดนมของนางสลับไปมาอย่างเมามันจนปลายหัวนมชุ่มไปด้วยน้ำลายเหนียว

“ซี้ดดด… อูยยย… พอเถอะท่านซินแส… ”

เสียงร้องห้ามของซุ่ยเสียน ทำให้ซินแสจำต้องหยุดอย่างแสนเสียดาย นางไม่คิดว่าเขาจะกล้าดูด แต่มันก็ทำให้เสียวซ่านเหลือเกิน

“ทรวงอกของเจ้าไม่มีความปกติใดๆ… ใหญ่มากขนาดนี้ถ้าเจ้าตั้งครรภ์เมื่อใดจะมีน้ำนมเยอะ บุตรของเจ้าจะอิ่มหนำไม่ขาดแคลนน้ำนมอย่างแน่นอน... แต่ข้าต้องจอตรวจอีกจุดสำคัญของเจ้า… ”

ซินแสจ้องมองหนอกเนินสวาทของซุ่ยเสียน โหนกนูนเหมือนส้มโอสองกลีบประกบกันอยู่ท่ามกลางเส้นไหมดกดำ

“ตรงไหนรึท่านซินแส…”

ซุ่นเสียนถามพร้อมกับดึงผ้าออกจากตา จ้องมองหน้าซินแสด้วยแววตาเคอะเขิน

“ตรงนี้… ”

ซินแสสูดหายใจแรงแล้วตอบ เอื้อมมือลงมาลูบไล้ต้นขาด้านในของนางพร้อมกับโอบสะโพกมานอนหงายที่ขอบเตียง

“ห๊ะ… ท่านซินแส… ”

ซุ่ยเสียนร้องอุทานด้วยความตกใจ น้ำเสียงของนางมิอาจระงับความตื่นเต้น

“อย่ากลัวข้า ที่ต้องทำเช่นนี้เพราะว่าข้าอยากตรวจโดยละเอียด… จะได้รู้ว่าภาวะภายในอันซับซ้อนของเจ้านั้นมีสิ่งใดผิดปกติหรือไม่… หรือบางทีรูอาจจะตัน… น้ำเชื้อของสามีเจ้าจึงเข้าไปไม่ถึงข้างใน”

ซินแสให้เหตุผลที่จะต้องตรวจให้ลึกซึ้งถึงเนื้อในของนาง

“ข้าอาย… ”

“เอาผ้าปิดตาไว้ จะช่วยให้เจ้าไม่เขินอายตอนข้าตรวจ… ”

ซินแสรีบแนะ ซุ่ยเสียนยอมทำตามแม้เคอะเขิน นางดึงชายผ้ามาปิดตาอีกครั้ง จากนั้นซินแสค่อยๆ เอาสอดมือเข้าใต้ชายผ้าที่คลุมต้นขาของนาง เลิกขึ้นมากองเอาไว้เหนือเอว จับหัวเข่าสองข้างดันแบะอ้าขึ้นมาขนานลำตัว

“ว้าย… ”

ซุ่ยเสียนอุทานออกมาด้วยความตกใจ ถ้าไม่มีผ้าที่ปิดตาเอาไว้ นางจะเห็นว่าดวงตาของซินแสกำลังลุกวาว แทบถลนออกมาจากเบ้า

“ดูจากภายนอกกลีบสาวของเจ้าช่างงดงามยิ่งนัก ดูเอิบอิ่มเปล่งปลั่งสมบูรณ์ไร้ที่ติติง แต่ก็เป็นเพียงการมองด้วยสายตา ถ้าอยากให้รู้แน่ชัด… ข้าต้องตรวจภายในโดยละเอียด”

ซินแสเคยเห็นอวัยวะเพศของสตรีมาเยอะ แต่ยังไม่เคยเห็นว่าของใครจะงดงามเหมือนของซุ่ยเสียน

“สวย… กลีบของเจ้าสวยมาก… ”

ซินแสตวัดลิ้นเลียริมฝีปากด้วยความลืมตัว ตายังจ้องมองร่องสวาทเป็นพูนูนขึ้นมาท่ามกลางเส้นไหมสีดำระยับโอบล้อมยวงงามเอาไว้

“ขอข้าตรวจดูภายใน… ”

ทันทีที่ซินแสพูดจบ…

ซุ่นเสียนก็มีอันต้องร้องครางออกมา เพราะว่าการตรวจภายในของซินแสนั้นคือการก้มลงปาดชิวหาลากเลียเสยขึ้นเป็นจังหวะยาวๆ ตามรูปทรงของกลีบสาวที่กำลังเปิดเปลือยอยู่ตรงหน้า

แพล่บ… แพล่บ… แพล่บ… แพล่บ…

เสียงปลายลิ้นสากร้อนทั้งปาดเลียและไชชอน จ้วงทะลวงเข้าใส่ผนังเนื้อนุ่มอ่อนของโพรงถ้ำฉ่ำหวาน  

“อู้วววว… ”

ซุ่ยเสียนคราง ลีลาลงลิ้นของซินแสทำเอานางเสียวสะท้าน บิดกายไปมาด้วยความสยิว สองมือขยุ้มผ้าปูที่นอนเอาไว้แน่น ง่ามขาแอ่นร่อนขึ้นรับปลายลิ้นสากร้อน เฉาะรัวเข้าใส่กลีบดอกไม้งามของนางไม่ยั้ง

ฉั่ว… ฉั่ว… ฉั่ว… ฉั่ว… ฉั่ว…

เสียงปลายลิ้นสาก เสียบรัวเข้าใส่ร่องกลีบของซุ่ยเสียนอย่างเมามัน บางครั้งลิ้นก็ตั้งลำแข็ง แทงเข้ามาสุดโคนลิ้น เลียกินคราบคาวน้ำหอยที่หลั่งซ่านออกมาอย่างไม่อาจสะกดกลั้นเอาไว้ได้

“อ๊ะ… อ๊ายยยย… ”

ซุ่นเสียนร้องคราง สะดุ้งสะท้านกับปลายชิวหาของซินแสชางเหรินที่ไม่เพียงแค่ปาดเลีย แต่ยังบดขยี้ขบกัดเม็ดกระสันของนางอย่างดุดัน กระตุ้นจุดอ่อนไหวจนแข็งตั้งเป็นตุ่มไตสีทับทิมแดงเรื่อ

“อูยยยยยย… ”

ซุ่นเสียงไม่อาจข่มกลั้นเสียงคราง หลังจากนางกัดริมฝีปากด้วยความทรมาน

ทว่าอดทนต่อมาได้อีกเพียงเสี้ยวอึดใจสั้นๆ ก็จำต้องปลดปล่อยน้ำเสียวให้แตกซ่าน หลั่งไหลออกมาอีกระลอกอย่างไม่อาจสะกดกลั้นเอาไว้ได้

“อ๊อยยย… ”

ซุ่ยเสียนรู้สึกอับอาย ซินแสเอื้อมมือขึ้นมาดึงผ้าออกจากตาของนาง จ้องมองตากันอย่างท้าทาย

“ไม่ต้องอายนะ… ปลดปล่อยอารมณ์ไปตามธรรมชาติ ปล่อยให้น้ำคาวสวาทไหลออกมา… ข้าชอบ กลิ่นสาวของเจ้าช่างหอมรัญจวนเหลือเกิน… กลีบหอยก็งดงามน่าเลียถูกใจข้านัก… ”

ไม่เพียงแค่ชม…

แต่สองมือของซินแสรีบสอดรองเข้าใต้สะโพก ยกให้ง่ามขาถ่างอ้า กลีบสวาทลอยเด่น แบะอ้าขึ้นมารับปลายลิ้น ปาดเลียเสยขึ้นเป็นจังหวะยาวๆ ตามรูปทรงของกลีบสาว ทำเอาซุ่ยเสียนบิดตัวไปมาด้วยความทรมาน