หน้าหลัก / วัยรุ่น / ซ่อนรักวิศวะ / บทที่3 พี่สาวคนสวยNC

แชร์

บทที่3 พี่สาวคนสวยNC

ผู้เขียน: เลดี้พิ้งค์
last update วันที่เผยแพร่: 2026-07-12 20:28:44

บทที่3

พี่สาวคนสวยNC

ถือว่าเป็นเรื่องที่โคตรจะบังเอิญสำหรับปริญญ์มากเขาอุตส่าห์เฝ้าติดตามพี่สาวคนสวยมาแสนนานดาวดึงส์ ๆ ก็ได้เจอกันที่กรุงเทพฯ และอยู่ใกล้กันแค่นิดเดียว

"ไปโรงแรม?" คนถูกถามทวนคำถามอีกครั้งหนึ่งไปโรงแรมดึก ๆ แบบนี้ มันจะดีนะ 

"ช่ายยย~ นายรู้ไหมฉันเนี่ยถูกนอกใจไอ้ผู้ชายมันก็ชั่วรุ่นน้องคนสนิทของฉันมันก็ร่าน สมสู่กันไม่พอยังพากันมาเหยียบย่ำหัวใจฉันอีก" สาวสวยพร่ำบอกไม่พอยังร้องไห้โฮจนปริญญ์รีบขยับเข้าไปกุมมือเพื่อปลอบใจพี่สาวคนสวย

"ไม่ต้องร้องไห้ครับพี่ พี่ยังมีผมอยู่ทั้งคน รอผมแป๊บนะครับผมไปบอกเพื่อนก่อน" 

ปริญญ์รีบเดินกลับมาที่โต๊ะจนทุกคนมองหน้าเขาด้วยความสงสัยตอนนี้เขาไม่มีเวลาอธิบายอะไรทั้งสิ้นสิ่งแรกที่เขาพูดกับออกัสทำเอาออกัสเลิ่กลั่กไปด้วย

"ไอ้กัสมีถุงยางไหมกูรีบใช้เดี๋ยวเอามาคืน-_-"

"กูไม่มี"

"ไอ้โคยมีไหมมึงอะ-_-" 

"กูจะเอามาจากไหนกูไม่เคยพก"

"แม่ง มึงเลยไอ้สมุทรขอถุงยางหน่อยดิ" 

สมุทรเงยหน้าขึ้นมามองปริญญ์เขาเองก็ไม่มีเหมือนกันแต่พอหันไปเห็นชายหนุ่มโต๊ะข้าง ๆ เขาก็หันไปขอให้เพื่อนเพราะนี่มันเป็นนาทีฉุกเฉินพอดี แม้ชายหนุ่มโต๊ะข้าง ๆ จะทำสีหน้าหงุดหงิดแต่เขาก็ยอมหยิบถุงยางอนามัยบนโต๊ะให้สมุทรมาสองชิ้น

"ไหนมึงบอกว่ามึงเป็นคนดีไงไอ้ปริญญ์ นี่มึงเจอหญิงคืนแรกมึงก็จะฟันเขาแล้วเหรอวะ" 

"กูเป็นคนดีจริง ๆ หน้าตากูก็หล่อ นิสัยก็ดี แม่งทำตัวลำบากฉิบดาวดึงส์ไปก่อนนะ" 

คนปากดีรีบวิ่งกลับมาหาพี่สาวเขารีบพาเธอเดินออกมาขึ้นรถแล้วขับมายังโรงแรมที่ใกล้ที่สุดระหว่างทางพี่สาวคนสวยพยายามแตะเนื้อต้องตัวอย่างคนไร้สติเด็กหนุ่มวัยกลัดมันอย่างเขาแทบจะกรี๊ดเมื่อมือของพี่สาวคว้าหมับเขาที่หว่างขาถูกกล่องดวงใจของเขาเต็ม ๆ

"พี่เป้ย อ๊าา!" 

"นายยยย คืนนี้นะฉันจะทำให้ไอ้เวรนั่นมันรู้ว่าฉันมันของแทร่!!" 

"ครับพี่คร้าบบ พี่มันของจริง พี่ของแทร่แต่คืนนี้พี่ต้องโดนผมแน่ ๆ หึหึ!" 

"ฮะๆๆ นายมันตลกอะ" 

รถยนต์ของพี่สาวคนสวยถูกปริญญ์ขับเข้ามาในโรงแรมม่านรูดด้วยความเร็ว เขาหยิบกระเป๋าสตางค์ลงไปจัดการเรื่องเงินคนขี้เมาเปิดประตูรถได้ก็เดินโซซัดโซเซเปิดประตูห้องไปนอนทิ้งตัวอยู่บนเตียง ปริญญ์เดินตามเข้ามาด้วยความตื่นเต้นครั้งแรกกับคนที่ชอบเขาจะทำให้เธอติดใจจนลืมไม่ลงเลย 

"พี่เป้ยครับไหวหรือเปล่า" แม้ปากจะถามเพราะความเป็นห่วงแต่สายตาก็ยังคงพินิจพิจารณาเธอสวยไม่มีที่ติทำไมถึงได้ถูกนอกใจแต่ก็ดีเธอจะได้เป็นของเขาเพียงคนเดียว 

"นายยย มานี่หน่อยย" 

"ครับ" 

ชายหนุ่มเดินตรงเข้าไปหาหวังจะถามไถ่อาการใครจะคิดว่าเขาจะถูกจู่โจมอย่างดุเดือด ริมฝีปากของพี่สาวคนสวยประกบจูบอย่างคนไม่ประสีประสาแม้เขาเองจะไม่มีประสบการณ์แต่ก็ศึกษามาเป็นอย่างดีว่าลิ้นร้ายควรขยี้จุดไหนบ้าง

พรึ่บ! 

"อื๊มม~ พี่เป้ยครับ อ่าา~" 

สาวสวยจูบไซร้ไล่ลงมาถึงซอกคอ เขาฝากรอยรักเอาไว้ให้ปริญญ์ดูต่างหน้า 

"เดี๋ยวผมทำให้ครับพี่เป้ย" 

เพียงแค่เขาพลิกตัวเธอลงมานอนมือบางก็เอื้อมมาจับแท่งร้อนผ่านกางเกงยีน สายตาเจ้าเล่ห์มองด้วยความปรารถนาพี่สาวคนสวยเปิดทางให้ขนาดนี้ถึงเวลาที่เขาจะได้แสดงฝีมือสักที 

"นายทำสักทีเถอะ อ๊าา~ มัวแต่มองอยู่ได้เอาของนายเข้ามาในตัวฉันนสักทีเถอะ!!" 

"พี่ใจเย็น ๆ ก่อนดิเดี๋ยวผมทำให้ เฮ้ยพี่!!" 

"ไม่เอาก็ลงมานอนเดี๋ยวฉันทำให้เอง" สาวสวยจับชายหนุ่มวัยขบเผาะทุ่มลงมาก่อนจะเป็นฝ่ายปีนขึ้นไปคร่อมร่างแกร่งพร้อมถอดเสื้อตัวเล็กจนเห็นความงดงามสว่างออร่า 

"โอ้วว พี่เป้ย ตายๆๆ ผมตายแน่แม่จ๋าพ่อจ๋า อ๊ะ!"

"ถุงล่ะเอามานี่ฉันใส่ให้"

"เชี่ย!" ปริญญ์ร้องอุทานออกมาเสียงดังลั่นเมื่อพี่สาวแสนสวยเปิดเผยความงามให้เขาได้เห็น "นมใหญ่ฉิบ อ๊ะ! ใจเย็นพี่ผมทำให้ พี่!! พี่เป้ยย อ๊าา~ พี่ครับ~"

"ใหญ่มากก ครั้งแรกของพี่เลยนะรู้ไหม อื๊มม~"

"โอ๊ยย พี่เป้ยครับ อ๊าาา"

เมื่อความสาวกลืนกินแท่งร้อนทีละนิดทั้งสองก็ได้ลิ้มรสสัมผัสอันซาบซ่านวาบหวิวจนเหงื่อเม็ดเล็กผุดขึ้นตามใบหน้า สาวสวยเป่าปากตัวเองเพื่อผ่อนปรนความเจ็บปวดส่วนคนนอนครางกระหึ่มในลำคอดึงผ้าห่มมากัดเพื่อเก็บเสียงของตัวเองไว้ 

"เจ็บมาก โอ๊ยย ไอ้เด็กบ้า! จะฆ่าฉันให้ตายเลยใช่ไหมฮะ!" คนเจ็บปวดก่นด่าลั่นห้องส่วนคนถูกด่าได้แต่มองตาปริบ ๆ 

"ผมก็เจ็บครับ โอ๊ยยย ฮึก!" 

ปึก! ปึก! ปึก!

เมื่อสองสิ่งหลอมละลายเป็นหนึ่งเดียวเอวบางเริ่มขยับร่อนจากนั้นก็ขย่มกระแทกอย่างรุนแรงต่างฝ่ายต่างเสียววาบครวญครางไม่ได้ศัพท์ ปริญญ์บีบขยำขยี้อกอวบแทบจะแหลกคามือลมหายใจร้อนพ่นใส่กันอย่างหื่นกระหายความเสียวเริ่มไต่ระดับขึ้นเรื่อย ๆ จนของเหลวสีใสพุ่งออกมาเอ่อล้นเต็มถุงยาง 

"อ๊าาาา"

"อ่าา พี่... เฮ้ออ" 

อีกด้าน

สามหนุ่มเดินออกจากบาร์ลับหวังจะโทรหาเพื่อนอย่างปริญญ์แต่ป่านนี้เพื่อนคงขึ้นสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ไปแล้ว พวกเขาจึงแวะเข้าร้านสะดวกซื้อเพื่อเลือกซื้อเครื่องดื่มกลับไปดื่มกันต่อที่คอนโด 

"อ้าวพี่มาซื้อถุงยางเหรอเดี๋ยวผมจ่ายให้เมื่อกี้เพื่อนผมรีบ" สมุทรแสดงความรับผิดชอบต่อชายหนุ่มที่เขาแบกหน้าไปขอถุงยางให้เพื่อน

"ก็ต้องเป็นแบบนั้นอยู่แล้ว เสียเวลาคนจะทำลูกจ่ายให้ผมด้วยก็แล้วกัน"

"ถุงยางกับเข็มได้แล้วครับพี่ทั้งหมดหนึ่งร้อยบาทครับ"

"เก็บที่น้องคนนี้เลยครับ" 

สมุทรมองตามหลังชายหนุ่มหน้าตาดี เขาหันกลับมามองหน้าแคชเชียร์หวังจะถามแต่แคชเชียร์ดันพูดออกมาเสียก่อนว่าผู้ชายคนนี้มาซื้อถุงยางอนามัยกับเข็มทุกวัน ไม่รู้ว่าซื้อไปทำไมเหมือนกันพนักงานในร้านก็ไม่กล้าถาม

"พี่เขาคงไปเย็บผ้าก็ได้ไอ้สมุทร"

"อืม คงงั้นแหละ"

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • ซ่อนรักวิศวะ   บทที่26 ความจริงปรากฏ

    บทที่26ความจริงปรากฏวันนี้เป็นการเที่ยวสวนสัตว์ที่สนุกมากของปุ้มปุ้ยแต่เป็นตราบาปในชีวิตของปรีชญาเป็นอย่างมากเพราะไม่รู้ว่าปรเมศวร์ไปอบรมสั่งสอนหลานสาวตั้งแต่เมื่อไหร่ผ่านกรงแรดหลานสาวก็เรียกคุณย่าไม่ได้เรียกเธอแต่เรียกแรดที่อยู่ในกรง กว่าจะหมดวันปรีชญาต้องแอบไปกินยาพาราหนึ่งเม็ดเธอตั้งปณิธานเอาไว้ว่าจะไม่ไปไหนกับปรเมศวร์อีกทำหลานสาวเสียคนจะดุก็ไม่ได้เพราะเธอรักหลานมาก"นี่ปุ้มปุ้ยนะปุ้มปุ้ยอยากกินนมนอนแล้วค่ะ"ผู้ใหญ่ทั้งสองได้ยินแบบนั้นก็รีบกลับบ้านโดยปรีชญาอุ้มปุ้มปุ้ยนั่งตักพร้อมเปิดแอร์ให้เธอแล้วส่งขวดนมให้เธอดูด ปรเมศวร์ขับรถไปด้วยคอยมองหลานสาวไปด้วยพอได้อยู่ในสถานการณ์แบบนี้ก็ทำให้ทั้งสองนึกถึงปริญญ์ในวัยเด็กปริญญ์ก็ซุกซนไม่ต่างจากปุ้มปุ้ยสักเท่าไหร่"อยู่คนเดียวเป็นยังไงบ้างเหงาหรือเปล่า" ปรเมศวร์ถามอดีตภรรยาที่นั่งกอดหลานสาวอยู่ข้างกาย"ทำแต่งานจะเอาเวลาที่ไหนมาเหงาเสร็จจากโรงพยาบาลก็ต้องไปสภาต่อ""ทำงานหนักแบบนี้จะแย่เอานะ""แค่ปูทางให้ลูกไม่รู้อนาคตลูกจะเป็นยังไงเรียนจบไปแล้วจะได้ทำงานอะไรจะไปเป็นลูกจ้างเขาหรือยังไงอย่างน้อยทรัพย์สมบัติที่มีใช้ชาตินี้ก็ไม่หมด""เฮ้อ... ถ้

  • ซ่อนรักวิศวะ   บทที่25 ปุ้มปุ้ยตะลุยสวนสัตว์

    บทที่25ปุ้มปุ้ยตะลุยสวนสัตว์วันต่อมาไม่มีใครรู้เลยว่าตอนนี้ปรเมศวร์เดินทางมากรุงเทพฯ เพื่อมาหาลูกชายที่วัดกลับพบเพียงความว่างเปล่าไปหาหลานสาวที่บ้านก็ไม่เจอจึงรีบขับรถมายังบ้านอดีตภรรยาอย่างปรีชญาเพื่อเอาข้อมูลบางอย่างมาต่อรอง"คุณมาทำไมคะคุณเมศ""ผมอยากมาปรึกษาคุณเรื่องลูกชายของเราน่ะ" คนคิดว่าตัวเองถือไพ่เหนือกว่าทำเชิดคอใส่อดีตภรรยา"เรื่องอะไรคะ" ปรีชญาเสแสร้งทำเป็นไม่รู้ตอนนี้เธอรู้ทุกอย่างแล้วเธอเป็นถึงอาจารย์แพทย์ไม่ได้โง่ที่จะไม่รู้เรื่องอะไรเลย"ผมคิดว่าลูกชายของเราน่าจะไปก่อเรื่องเอาไว้และเป็นเรื่องใหญ่เสียด้วย""ตายจริงเรื่องอะไรคะรีบพูดมาเลยค่ะฉันใจคอไม่ค่อยดี""ผมคิดว่าลูกชายของเราน่าจะไปไข่ทิ้งเอาไว้น่ะสิ มันน่าโมโหผมสืบเรื่องราวมาบ้างแล้ว แล้วก็รู้ด้วยว่าเด็กคนนั้นเป็นใคร""คุณแน่ใจนะคะว่าเด็กคนนั้นเป็นลูกของปริญญ์ อย่ามาพูดจาซี้ซั้วนะ""คนอย่างผมเนี่ยนะจะพูดจาไม่มีหลักฐานปัดโธ่! เพราะคุณนั่นแหละเลี้ยงลูกคนเดียวเป็นไงล่ะขนาดผมอยู่บ้านนอกนู่นยังรู้เรื่องของลูกเลยคุณจะเลี้ยงลูกคนเดียวได้ยังไง!" ปรีชญาแอบเบะปากคิดว่าเธอไม่รู้เรื่องหรือไงเธอน่ะรู้เรื่องทุกอย่างแล้วแถมตอน

  • ซ่อนรักวิศวะ   บทที่24 ฟ้าหลังฝน 

    บทที่24ฟ้าหลังฝน เป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์ที่เป้ยและปุ้มปุ้ยยังคงพักอยู่ที่คอนโดของปริญญ์โชคดีที่เพื่อนๆ ของปริญมีแฟนสาวพักอาศัยอยู่ด้วยบรรดาแฟนสาวของทั้งสามหนุ่มจึงแวะเวียนมาเล่นกับปุ้มปุ้ยพาไปเดินเล่นที่ร้านสะดวกซื้อทำให้ปุ้มปุ้ยพอหายเหงาได้บ้าง"พี่เป้ยครับพี่เลิกเขียนนิยายเถอะครับผมไม่อยากให้มันมีเรื่องแบบนี้เป็นครั้งที่สอง""ฉันแค่โชคร้ายที่เจอเจ้านายเลวๆ เท่านั้น ตอนนี้ที่สำนักพิมพ์กำลังวุ่นวายเพราะไม่ใช่แค่ฉันที่โดนล่วงเกินยังมีนักเขียนอีกหลายคนที่ถูกบังคับขู่เข็ญ""ตอนนี้คนเลวก็เข้าไปชดใช้กรรมอยู่ในเรือนจำแล้วพี่ไม่ต้องห่วงนะครับถ้าพี่อยากจะเขียนนิยายต่อไปผมก็ไม่ห้ามแต่ผมขออย่างเดียวถ้าวันไหนพี่ต้องเข้าบริษัทผมขอไปด้วยผมไม่ไว้ใจใครทั้งนั้นเมียผมทั้งคนนะ""ขอบคุณนะปริญญ์ที่รักและเป็นห่วงฉันมาตลอด" เป้ยขยับเข้าไปสวมกอดปริญญ์บนโซฟาทั้งสองพูดคุยให้กำลังใจกันไม่ใช่แค่เป้ยที่มีปัญหาแต่ปริญญ์เองเขาก็มีปัญหาเหมือนกันจะบอกว่าเขาไม่ถนัดเรื่องช่างก็คงจะใช่ขนาดไปซ่อมประตูที่ห้องของออกัสยังวัดขนาดผิดจนต้องแก้งานไปหลายวันซ่อมรถก็มีปัญหาเพื่อนๆ ต้องตามแก้ให้ทุกคันที่ปริญญ์ดูแลวันต่อมาเป้ยเดิน

  • ซ่อนรักวิศวะ   บทที่23 เรื่องเลวร้าย (ปุ้มปุ้ยน่าสงสารมาก)

    บทที่23เรื่องเลวร้าย (ปุ้มปุ้ยน่าสงสารมาก)เป้ยรู้สึกอึดอัดที่เจ้านายของเธอเข้ามาวุ่นวายในครัวแถมยังชอบขยับเข้ามาใกล้เวลาหยิบของอะไรก็ชอบแต่เนื้อต้องตัวเธอ"ผมยินดีกับคุณด้วยนะคุณนะเขียนร้อยล้าน""คุณจรัญก็พูดเกินไปค่ะไม่ขนาดนั้นเสียหน่อย" เป้ยขยับออกห่างแต่จรัญก็ขยับตามมาฉายบ้างท้วมเริ่มมีอาการมือไม้สั่นเหมือนคนต้องการเสพกามอารมณ์"คุณจรัญเป็นอะไรหรือเปล่าคะทำไมเหงื่อออกแบบนั้น ถ้าร้อนออกไปนั่งรอข้างนอกก็ได้ค่ะในครัวมันร้อน""ผมอยากอยู่กับคุณ อยากอยู่ใกล้ๆ คุณเรื่องลูกของคุณผมจะรับผิดชอบเอง""อะไรนะคะ! คุณจรัญเป็นอะไรหรือเปล่าทำไมเราพูดจาแบบนี้คะ!""ผมพูดจริงๆ นะถึงเด็กคนนั้นจะไม่ใช่ลูกของผมแต่ผมก็จะรับเป็นลูกบุญธรรมแต่คุณมาเป็นของผมเถอะนะผมรอโอกาสนี้มานานแล้วผู้หญิงสวยๆ แบบคุณจะปล่อยให้เฉาตายทำไม""ว้าย!! ปล่อยฉันนะ!" ชายนั่งท้วมเข้ามากระชากแขนของเป้ยแต่เธอสะบัดออกพร้อมวิ่งไปที่เขียงหวังจะหยิบมีดมาป้องกันตัวแต่ชายร่างท้วมไวกว่าเธอเขารีบวิ่งมาสวมกอดแล้วดึงเธอลงมานอนที่พื้นเป้ยหวีดร้องด้วยความตกใจเธอเรียกให้คนช่วยแต่ก็ไม่มีใครได้ยิน ปุ้มปุ้ยได้ยินเสียงแม่เธอก็ตกใจทิ้ง iPad ลงแม้จะคา

  • ซ่อนรักวิศวะ   บทที่22 คนแปลกหน้า

    บทที่22คนแปลกหน้าเป้ยนำเรื่องที่คุยกับลูกสาวมาเล่าให้ปริญญ์ฟังจากที่เหนื่อยงานมาตอนนี้เขารู้สึกเหนื่อยกับลูกเหลือเกินตัวแค่นี้ริอาจจะมีความรัก "พรุ่งนี้เจ้านายฉันจะมากินข้าวที่บ้านนะคงจะมาช่วงเย็นน่ะ""ครับผมก็คงกลับเย็นนั่นแหละ" เขาพูดพร้อมทำสรหน้าเซ็งๆ "เป็นอะไรทำไมทำหน้าหงอยเป็นแมวเลย" เป้ยมองคนข้างๆ ส่วนเขามองลูกที่กำลังนอนบนเตียงตาละห้อย"แค่คิดว่าถ้าอนาคตลูกเรามีแฟนจะเป็นยังไง""ลูกก็คงเป็นผู้หญิงที่คลั่งรักเรามั้งขนาดตอนนี้ยังฝังใจกับแผ่นดินเลย""ไร้สาระบางทีลูกเราอาจจะครองโสดตลอดชีวิตก็ได้นะ" ปริญญ์พูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง"เดี๋ยวพอถึงเวลานายก็อยากให้ลูกมีครอบครัวเชื่อฉันสิ ถ้าเกิดถึงวัยที่ลูกต้องมีครอบครัวฉันอยากให้ลูกเจอคนที่ดีคนที่ดูแลลูกได้คนที่สามารถเป็นผู้นำครอบครัว""ไม่ใช่ลูกไอ้สมุทรแน่นอน-_-!""ทำไมนายคิดแบบนั้นล่ะปริญญ์ นั่นลูกเพื่อนนายนะเท่าที่ฉันรู้มาเพื่อนของนายก็ชาติตระกูลดีไม่ใช่หรือ""มันก็ใช่แต่ผมแค่ห่วงผมก็ไอ้สมุทรเป็นเพื่อนรักกันมากผมกลัวว่าวันข้างหน้าถ้าเด็กๆ ไปกันไม่รอดหรือมีปัญหาอะไรกันผมกับมันจะมองหน้ากันไม่ติด""อนาคตลูกคนที่เลือกคือลูกไม่ใช่เราก็เหมื

  • ซ่อนรักวิศวะ   บทที่21 ความฝันของปุ้มปุ้ย

    บทที่21ความฝันของปุ้มปุ้ยกลับมาถึงบ้านปริญญ์ก็รีบฟ้องพี่เป้ยเรื่องลูกสาวกำลังมีความรักพี่เป้ยคนสวยรู้เข้าก็ยกมือขึ้นปิดปากหัวเราะตัวแค่นี้รู้ด้วยเหรอว่าความรักคืออะไรแต่เด็กน้อยก็ยืนยันว่าเธอนั้นกำลังศึกษาดูใจกับลูกชายของคุณครูทรายอยู่ "พ่อไม่ปลื้ม-_-!" "แต่ปุ้มปุ้ยปลื้มนะ""พี่ดูลูกดิ""เด็กก็คือเด็กไม่ต้องคิดมากหรอกลูกคงเล่นกันตามประสาเด็กนั่นแหละ""นี่ปุ้มปุ้ยนะจริงจังและจริงใจค่ะ""พ่อจะไม่คุยกับปุ้มปุ้ยแล้วนะห้ามมีแฟนเรายังเป็นเด็กอยู่เดี๋ยวคนจะหาว่าเราแก่แดด""เหมือนนายตอนเด็กใช่ไหมปริญญ์?"พูดยังไงให้เข้าตัวเองชายหนุ่มทำหน้าเจื่อนเพราะว่าเขาเองก็แอบชอบพี่เป้ยมาตั้งแต่ตัวเล็กตัวน้อยอาหารมื้อนี้เป็นรสชาติหวานอมขมกลืนเพราะลูกสาวพูดถึงแต่แผ่นดินลูกชายของสมุทรกับคุณครูทรายจนถึงเวลานอนก็ยังไม่หยุดพูดไม่รู้ว่าพรุ่งนี้จะมีวีรกรรมอะไรมาเล่าให้ฟังอีก"ปริญญ์ฉันจะให้นายเปลี่ยนลูกบิดประตูหลังบ้านหน่อยได้ไหมฉันรู้สึกว่ามันล็อกไม่อยู่เมื่อเช้าก่อนออกจากบ้านฉันก็ล็อกแล้วนะแต่เมื่อตอนเย็นกลับมาเดินไปเก็บผ้าข้างหลังพอเปิดประตูมันเหมือนไม่ได้ล็อก""เดี๋ยวพรุ่งนี้ผมเปลี่ยนให้ก็ได้ครับแต่ต้องเ

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status