Home / โรแมนติก / ซ่อนเสน่หาใต้คำว่าบอส / ตอนที่ 1 ลูกค้าคนสำคัญ

Share

ซ่อนเสน่หาใต้คำว่าบอส
ซ่อนเสน่หาใต้คำว่าบอส
Author: จินต์พิชา

ตอนที่ 1 ลูกค้าคนสำคัญ

last update publish date: 2026-03-20 14:42:47

 

ภายในอาคารสำนักงานใหญ่กลางย่านธุรกิจ สะท้อนภาพความสำเร็จของบริษัทนำเข้าและส่งออกรวมถึงรับผลิตเครื่องสำอางที่กำลังเติบโตอย่างรวดเร็ว บรรยากาศเต็มไปด้วยความเร่งรีบ พนักงานเดินกันขวักไขว่เพื่อเตรียมตัวสำหรับโปรเจกต์ใหม่ที่กำลังจะเปิดตัวไตรมาสหน้า

พัทธดนย์ในชุดสูทสีเข้มเนี้ยบกริบก้าวเข้ามาในออฟฟิศด้วยท่าทางเคร่งขรึม สายตาคมกริบกวาดมองไปรอบ ๆ ก่อนจะเดินตรงไปยังห้องทำงานของตัวเอง

จุฬาลักษณ์เลขานุการวัยกลางคนเดินตามเข้ามาในห้องทำงานตามปกติเหมือนทุกเช้า

“อรุณสวัสดิ์ค่ะบอส เอกสารสรุปยอดขายจากงานที่ออกบูทเมื่ออาทิตย์ก่อนวางอยู่บนโต๊ะแล้วนะคะ” เลขาที่ทำงานกับเขามานานรีบรายงาน

“ขอบคุณครับคุณจุ๋ม แล้วตารางวันนี้มีอะไรด่วนอีกไหม” พัทธดนย์ถามเสียงเรียบ ขณะที่เริ่มเปิดแฟ้มงาน

“มีนัดตรวจตัวอย่างเนื้อครีมล็อตใหม่ตอนสิบโมงค่ะ แล้วก็ตอนบ่ายโมงมีประชุมกับฝ่ายการตลาดค่ะ”

“ขอบคุณครับ”

จุฬาลักษณ์รายงานเสร็จก็เดินออกจากห้องและสวนทางกับศุภิสราผู้ช่วยที่มีหน้าที่ออกไปทำงานข้างนอกกับพัทธดนย์นอกบริษัท

“บอสคะ นี่คือสรุปต้นทุนวัตถุดิบล็อตใหม่จากเกาหลีค่ะ”

เสียงหวานรายงานอย่างชัดเจน

ศุภิสราวางแฟ้มเอกสารลงตรงหน้าเขาอย่างเป็นระเบียบ หญิงสาวในชุดทำงานเรียบร้อย ผมยาวถูกรวบอย่างสุภาพ ใบหน้าหวานแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางดูสดใส ศุภิสราเคยเป็นผู้ช่วยของคุณอุดมบิดาของพัทธดนย์มาก่อน เธอจึงเข้าใจระบบงานของบริษัทนี้เป็นอย่างดี

“ขอบคุณนะ”

“ถ้าไม่มีอะไรเพิ่มเติม ฉันขอตัวไปเตรียมตารางเดินทางไปญี่ปุ่นเดือนหน้าต่อเลยนะคะ” เธอพูดเสียงสุภาพ

“อืม….เผื่อเวลาสักสองสามวันนะ บางทีผมอาจจะพักผ่อนต่อ”

“ได้ค่ะ ฉันขอตัวก่อนนะคะ”

หญิงสาวยังไม่ทันจะออกจากห้องจุฬาลักษณ์ก็เดินกลับเข้ามาอีกครั้ง

“บอสคะ เมื่อกี้เลขาคุณโยษิตาโทรมานัดเรื่องรายละเอียดงานเพิ่มเติมเกี่ยวกับไลน์ผลิตใหม่ค่ะ เห็นว่าบอสยุ่งมาก เลยอยากชวนคุยกันแบบไม่เป็นทางการนิดหนึ่ง”

“ไม่เป็นทางการเหรอ”

“ค่ะ คุณโยษิตาขออนุญาตนัดคุยที่เลานจ์ วันนี้ช่วงค่ำ ๆ ได้ไหมคะ”

“ค่ำนี้เหรอ”

“ใช่ค่ะ คุณโยษิตาบอกว่า จะได้ไม่เคร่งเครียดเกินไปค่ะและจะไม่ใช้เวลานาน เธอบอกว่าเป็นการคุยนอกรอบก่อนที่จะเข้าที่ประชุมค่ะ”

“งั้นพายก็ยังไม่ต้องเตรียมเอกสารไปใช่ไหมคะพี่จุ๋ม”

“อือ เธอบอกว่าจะคุยกับบอสสองคน”

“ค่ะพี่จุ๋ม”

“บอสจะให้ฉันตอบตกลงเลยไหมคะ” เธอหันมาถามเจ้านายอีกครั้งเพราะเห็นว่าสีหน้าของเขาดูลังเล

“ได้ครับ” พัทธดนย์นิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตอบเพราะโยษิตาเป็นลูกค้าที่สั่งผลิตสินค้ากับบริษัทมาหลายตัวแล้ว ชายหนุ่มจึงค่อนข้างให้ความสำคัญ

“เดี๋ยวฉันส่งโลเคชันให้นะคะ”

“บอสค่ะจะให้ฉันเตรียมเอกสารเผื่อไว้ไหมคะ”

“ไม่เป็นไร เย็นนี้ผมว่าจะไปคุยคร่าว ๆ ก่อนเลิกงานคุณก็กลับบ้านได้เลยนะ”

“ค่ะบอส”

ศุภิสรากลับมาที่โต๊ะทำงานของตัวเองและนั่งทำงานต่อแต่ทำได้ไม่นานจุฬาลักษณ์ก็ขยับเก้าอี้มานั่งข้าง ๆ

“พายว่ามันแปลก ๆ ไหม” จุฬาลักษณ์กระซิบ

“อะไรเหรอคะพี่จุ๋ม”

“ก็คุณโยษิตาน่ะสิ ทำไมต้องนัดไปคุยที่เลานจ์ก็ไม่รู้ ที่อื่นมีตั้งเยอะแยะแล้วเลขาของเธอยังกำชับด้วยนะว่าไม่ต้องให้ผู้ช่วยมา”

“เธอคงอยากอยู่ตามลำพังกับบอสล่ะมั้งคะ พี่จุ๋มก็น่าจะรู้ว่าเธอชอบบอสของเรา”

“พี่รู้ แต่พี่ว่าเธอจะเสียเวลาเปล่า บอสของเขาไม่คบกับลูกค้าหรอกนะ” เพราะทำงานกับพัทธดนย์มานานหลายปีจุฬาลักษณ์จึงรู้กฎเหล็กของเจ้านาย

“แต่มันก็ไม่แน่นะคะพี่จุ๋มคุณโยษิตาเธอทั้งสวย ทั้งเก่งฐานะก็ดีมากด้วย”

“แต่พี่ว่าบอสของเราคงให้ได้แค่ลูกค้านั่นแหละ เดี๋ยวพี่จะกำชับคมสันต์สักหน่อยว่าให้ดูแลบอสให้ดี” คนที่เธอพูดถึงก็คือคนขับรถของเจ้านาย

“พี่จุ๋มระแวงเกินไปหรือเปล่า พายว่าคงไม่มีอะไรหรอกมั้ง”

“เราก็ควรช่วยบอสระวังไว้ก่อน พี่ได้ยินมาด้วยว่าคุณโยษิตาเธอเป็นเด็กของผู้มีอิทธิพลทางการเมืองถ้าเกินบอสของเราเผลอไปยุ่งเกี่ยวขึ้นมาแล้วจะแย่เอานะ”

“ความลับขนาดนี้พี่ไปรู้มาจากไหนคะ”

“แหล่งข่าวของพี่น่ะสิ รับรองว่าเรื่องนี้เชื่อถือได้ แต่พายอย่าบอกใครนะ นี่พี่ถือว่าพายเป็นน้องรักพี่เลยแอบบอกให้รู้”

“พายจะเก็บเป็นความลับอย่างดีเลยค่ะ” หญิงสาวสัญญากับรุ่นพี่ก่อนจะนั่งทำงานต่อจนถึงเวลาเลิกงาน

“เรากลับบ้านกันเถอะพาย” จุฬาลักษณ์ชวนรุ่นน้องกลับบ้านในเวลาห้าโมงครึ่ง

“แต่บอสยังไม่กลับเลยนะคะ” เพราะด้วยหน้าที่แล้วระหว่างเธอสองคนต้องมีคนใดคนหนึ่งอยู่กับพัทธดนย์จนกว่าเขาจะออกจากบริษัท

“บอสรอไปเจอคุณโยษิตาทีเดียวเลยน่ะ งานของเราเสร็จแล้วบอสบอกว่าไม่ต้องรอ”

“ได้ค่ะ แต่คืนนี้จะไม่เกิดอะไรขึ้นใช่ไหมคะ” หญิงสาวรู้สึกเป็นกังวลขึ้นมาเพราะรู้ว่าคุณโยษิตาไม่ใช่แค่ลูกค้าธรรมดา

“ไม่หรอกน่า พี่กำชับคมสันต์ไว้อย่างดีว่ายังไงคืนนี้ก็ต้องรอรับเจ้านายกลับคอนโดห้ามให้ออกไปตามลำพังกับคุณโยษิตาอย่างเด็ดขาด นี่พายห่วงบอสเหรอ”

“พายห่วงตัวเองมากกว่าค่ะ ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับบอสก็คงต้องมีผลกระทบต่อบริษัทด้วย พายกลัวตกงานค่ะ” หญิงสาวกลัวตกงานเพราะเธอยังมีภาระที่ต้องรับผิดชอบอีกเยอะ

“อย่าเครียดไปเลย ถ้าตกงานก็ตกด้วยกัน” พูดจบทั้งสองก็พากันหัวเราะก่อนจะเก็บของและออกไปจากบริษัท

ศุภิสรารู้สึกเป็นกังวลกลัวว่าจะเกิดเรื่องไม่ดีขึ้น เพราะเธอรู้ว่าคุณโยษิตาคนนี้ชอบเจ้านายของเธอมากแต่ก็ไม่รู้จะช่วยยังไงเพราะการไปคุยครั้งนี้เธอไม่ได้รับอนุญาตให้ตามไปเหมือนทุกครั้ง

“หวังว่าบอสจะเอาตัวรอดได้นะคะ” หญิงสาวพูดกับตัวเองก่อนจะเดินไปยังสถานีรถไฟฟ้า

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • ซ่อนเสน่หาใต้คำว่าบอส   ตอนที่ 37 คนรู้ใจของบอส (ตอนจบ)

    หลังจากคืนที่แสนเร่าร้อนและคำสัญญาว่าจะพิสูจน์ตัวเอง ชีวิตการทำงานในบริษัทของพัทธดนย์และศุภิสราก็ยังเหมือนเดิมในสายตาของคนอื่น แต่ความรู้สึกของทั้งสองคนนั้นเปลี่ยนไป ในสายตาคนนอก แต่บอสหนุ่มอย่างพัทธดนย์กลับหาเศษหาเลยกับความใกล้ชิดอยู่บ่อยครั้งในบ่ายวันหนึ่งที่พายุฝนตั้งเค้า พัทธดนย์กดเรียกผู้ช่วยส่วนตัวเข้าพบในห้องทำงานใหญ่ที่กั้นด้วยกระจกทึบแสงจากภายนอก“บอสมีเอกสารด่วนอะไรหรือเปล่าคะ พายกำลังสรุปยอดขายไตรมาสที่สองอยู่พอดี” หญิงสาวเดินเข้ามาด้วยท่าทางกระฉับกระเฉงและเป็นมืออาชีพทำให้เธอดูมีเสน่ห์จนพัทธดนย์ไม่อาจละสายตาได้“เปล่า” เขาเดินไปล็อกประตูห้องทำงานเบาๆ ก่อนจะเดินมาหยุดตรงหน้าเธอ“แล้วเรียกพายมามีอะไรคะ”“คิดถึง” เขากอดแล้วหอมแก้มทั้งสองข้าง“บอสคะ นี่ในที่ทำงานนะคะ เดี๋ยวพี่จุ๋มเข้ามาเห็น” หญิงสาวรีบผลักเขาออก“ผมล็อกประตูแล้วนะ” เขาเดินประชิดจนเธอถอนไปติดกับโต๊ะทำงานเธอพิงเข้ากับโต๊ะทำงานกว้าง ขณะที่พัทธดนย์เท้าแขนลงบนโต๊ะกักเธอไว้จนแนบชิด แล้วเขาโน้มใบหน้าลงมาจนชิด ปลายจมูกโด่งคลอเคลียที่พวงแก้มใส“สามเดือนนี่มันนานเหมือนสามปีเลยนะครับพาย เมื่อไหร่จะครบกำหนดเสียที ผมอยากป

  • ซ่อนเสน่หาใต้คำว่าบอส   ตอนที่ 36 บอสหนุ่มจอมหื่น nc

    คำพูดของของเขาทำให้ใบหน้าสวยนั้นแดงซ่าน พัทธดนย์ก้มจูบบดเบียดกับริมฝีปากคนช่างยั่ว สะโพกก็บดเบียดหมุนวนให้ร่องอ่อนนุ่มโอบรัด สองมือนวดเฟ้นอกอิ่มเพิ่มความเสียวซ่าน ริมฝีปากจูบพรมมาตามลำคอระหงลงมาหยอกล้อไปกับเม็ดทับทิมสีสวยทั้งสองข้างสลับไปมา จนหญิงสาวครางกระเส่าขึ้นมาอีกครั้ง“อ้าห์....ดีมากพายรัดแบบนั้นเก่งมาก ขอเอาแรงหน่อยนะ”“อื้อ....พายตามใจบอส”เสียงหวานตอบไปตามความรู้สึกเพราะตอนนี้ร่างกายของเธอกำลังร้อนรุ่มจนแทบทนไหวไม่ว่าเขาจะพาไปในทิศทางใดเธอก็พร้อมจะตามเขาไปทุกที่อย่างไม่มีข้อแม้เขาถาโถมเข้าหาเธออย่างไม่ยั้งเสียงเนื้อกระทบกันประสานเสียงครางหวาน ความร้อนจากการเสียดสีทำให้หญิงสาวได้แต่ครางกระเส่าและดิ้นพล่าน“ตรงนั้น อื้อ....บอสขา....พายเสียว”ท่าทางของหญิงสาวและแรงตอดรัดทำให้พัทธดนย์รู้ว่าตอนนี้เธอกำลังจะไปแตะขอบสวรรค์เขาเร่งจังหวะสะโพกให้เร็วขึ้นแรงขึ้น เสียงหวานกรีดร้องยาว พร้อมทั้งร่างที่กระตุกถี่เขาก้มลงมากอดเธอนั้นไว้ขณะที่สะโพกก็ยังคงขยับอย่างไม่มีหยุดพัก“มีความสุขไหม”“พายมีความสุขมากที่สุดค่ะบอส”พัทธดนย์มองใบของหญิงสาวที่แดงระเรื่อลมหายใจเธอยังหอบเหนื่อยแต่เขาก็ไม่อา

  • ซ่อนเสน่หาใต้คำว่าบอส   ตอนที่ 35 รางวัลของคนยั่วเก่ง nc

    ความร้อนรุ่มและไฟปรารถนาหน้ากระจกเงาบานใหญ่ทวีความรุนแรงจนยากจะควบคุมได้ พัทธดนย์หมุนร่างเปลือยเปล่าให้หันกลับมาเผชิญหน้า สายตาคมกริบประสานเข้ากับดวงตาคู่สวยที่ฉ่ำปรือด้วยแรงอารมณ์“รู้แล้วใช่ไหมว่าทำไมผมถึงรักและหลงพายมากขนาดนี้”พูดจบพัทธดนย์ก็อุ้มร่างเปลือยเปล่าแล้วตรงไปยังเตียงกว้าง เมื่อแผ่นหลังเนียนสัมผัสกับเตียงที่เย็นจนหญิงสาวสะดุ้งน้อย ก่อนที่พัทธดนย์คร่อมทับลงมาดับความเย็นด้วยความร้อนรุ่มจากอารมณ์และความต้องการที่อัดแน่น“ผมคิดถึงพายมากนะ คิดถึงกลิ่นหอม ๆ คิดถึงจูบหวาน ๆ ของพายทุกคืน มันทรมานมากที่ต้องนอนคนเดียว”“พายก็คิดถึงบอสค่ะ”“ชอบจังเวลาที่พายมองผมแบบนี้”“แบบไหนคะ”“ก็แบบที่ทำให้ผมอยากกินพายไปทั้งตัว”“พายก็รอให้บอสกินพายเหมือนกันค่ะ ““เดี๋ยวนี้แฟนผมยั่วเก่ง คงต้องให้รางวัลกันหน่อยแล้วล่ะ”พูดจบพัทธดนย์ก็โน้มลงมาบดจูบที่ริมฝีปากบางอย่างหนักหน่วง รสจูบนั้นเต็มไปด้วยความรัก ความโหยหาและความเป็นเจ้าของที่เขามีต่อผู้หญิงคนนี้เพียงคนเดียว ศุภิสราเปิดรับปลายลิ้นให้เข้ามาหยอกล้อเกี่ยวกระหวัดด้วยความเต็มใจจูบเร่าร้อนเนิ่นนานจนแทบขาดอากาศด้วยกันทั้งคู่ พัทธดนย์ก็โน้มใบหน้าล

  • ซ่อนเสน่หาใต้คำว่าบอส   ตอนที่ 34 ช่วงพิสูจน์ตัวเอง

    หลังทานอาหารแล้วพัทธดนย์ก็ขับรถออกจากบ้านหลังใหญ่ ตอนนี้ในห้องรับแขกจึงเหลือแค่คุณอุดมกับภรรยาแค่สองคน“คุณอุดมคะ คุณคิดเหมือนที่ฉันคิดหรือเปล่า” คุณศิริพรถามสามีหลังจากลูกชายขับรถออกจากบ้านไปแล้ว“คิดเรื่องอะไรล่ะดูลูกก็สบายดีงานก็กำลังไปได้สวยแฟนก็มีแล้ว”“ก็เรื่องแฟนของลูกนั่นล่ะค่ะ”“ผมว่าอย่าคิดจะสืบเลย ครั้งนี้ท่าทางของลูกจริงจังมากเราอย่าเข้าไปยุ่งเลยนะ ปล่อยให้เขาคิดตัดสินใจเองเถอะ” เขารีบห้ามเพราะอยากให้ลูกชายตัดสินใจเรื่องนี้เอง“ฉันก็ไม่คิดจะไปยุ่งหรอกค่ะ แต่ฉันแค่คิดว่าผู้หญิงที่ลูกพูดถึงน่าจะหมายถึงหนูพายนะ คุณคิดเหมือนฉันไหม”“หนูพายน่ะเหรอ จะเป็นไปได้ยังไงลูกเราไม่เคยคบคนในบริษัทนะ ผมว่าคุณเดาผิดแล้ว”“แต่ฉันว่าครั้งนี้ฉันเดาถูกนะ เห็นสายตาที่ลูกเรามองหนูพายไหมล่ะ ใครเขาจะมองลูกน้องด้วยสายตาแบบนั้นกัน”“ถ้าเป็นหนูพายจริงก็ดีนะ ผมทำงานกับเธอมาหลายปีก็รู้สึกว่าเด็กคนนี้ขยัน ทำงานเก่งเข้ากับเพื่อนร่วมงานได้ นิสัยก็น่ารัก ถึงเธอจะไม่ได้มาจากครอบครัวนักธุรกิจแต่ก็มีความสามารถ ลูกชายเราไปต่างประเทศตั้งหลายวันงานที่บริษัทก็ยังดำเนินต่อไปได้จะหาผู้หญิงที่ดีพร้อมแบบนี้ได้ที่ไหนล

  • ซ่อนเสน่หาใต้คำว่าบอส   ตอนที่ 33 ผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร

    “ตื่นเต้นเหรอครับพาย” พัทธดนย์ถามวระหว่างรถเคลื่อนเข้ามาในบริเวณบ้านของเขาและเห็นท่าทางของศุภิสราดูแปลกไปจากที่นั่งคุยกับเขามาตลอดทางก็ดูเงียบผิดปกติ“ค่ะ พายรู้สึกตื่นเต้นมาก บอสคะเราจะไม่ถูกจับได้ใช่ไหมคะ”“เรียกบอสอีกแล้ว”“พายว่าเรียกแบบนี้ดีกว่าค่ะ พายกลัวจะเผลอเรียกชื่อคุณต่อหน้าคนอื่นต่อไปนี้จะเรียกคุณว่าบอสนะคะ”“แต่คุณต้องแทนตัวเองว่าพายนะ พบกันครึ่งทางดีไหม“ก็ได้ค่ะบอส””“ไม่ใช่ครั้งแรกซักหน่อยที่พายบ้านมาที่นี่”“ก็จริงค่ะ แต่พายไม่เคยมาพร้อมกับบอสเลยสักครั้ง คุณท่านสองคนต้องสงสัยแน่ ๆ”“อย่าคิดมากเลยน่า ความจริงยังไงก็คือความจริงเราอาจจะปิดพ่อกับแม่ไม่ได้ตลอดไปหรอกนะ”“พบอสพูดเหมือนอยากจะบอกความจริงท่านเลย”“ผมไม่บอกหรอกน่าพายเชื่อใจผมนะ” เขาพูดให้เธอมั่นใจก่อนจะเปิดประตูลงจากรถ“สวัสดีค่ะคุณดนย์ อ้าว....คุณพายสวัสดีค่ะวันนี้มากับคุณดนย์เหรอคะ”ศุภิสรายิ้มและพยักหน้า เธอคุ้นเคยดีกับเด็กรับใช้ของที่บ้านหลังนี้เพราะทำงานกับคุณอุดมมาหลายปีและมีโอกาสมาที่นี่อยู่บ่อย ๆ ตอนที่เป็นผู้ช่วยของเขา“ฉันซื้อของฝากมาในรถเดี๋ยวเอาไปวางไว้ในห้องรับแขกนะ”“ได้ค่ะคุณดนย์”“เด็กรับใช้เดินไ

  • ซ่อนเสน่หาใต้คำว่าบอส   ตอนที่ 32 คนรู้ใจของบอส

    “ตื่นแล้วเหรอคะหิวหรือยังพายทำข้าวต้มกุ้งเสร็จพอดีเลยค่ะ” เธอหันมาถามเมื่อพัทธดนย์เดินออกมาจากห้องนอน“เพิ่งรู้นะว่าแฟนของผมก็ทำกับข้าวเป็นด้วยกลิ่นหอมเชียว” เขายิ้มแล้วเดินมากอดหญิงสาวที่ทำข้าวต้มเสร็จพอดี“จะกินเลยมั้ยคะ”“รอซักสิบนาทีได้ไหม เดี๋ยวผมลงไปเอากระเป๋าก่อนว่าจะอาบน้ำก่อนกินข้าว”“ให้พายลงไปช่วยถือไหมคะ”“ไม่เป็นไรครับ พายรออยู่นี่นะเดี๋ยวผมมา”ชายหนุ่มรีบลงไปเอากระเป๋าเดินทางรวมถึงของฝากที่รถก็จะกลับขึ้นมาอาบน้ำเลยนั่งทานอาหาร ใบหน้าของเขาแม้จะดูอิดโรยจากการทำงานหนักตลอดหลายวันแต่แววตาเต็มไปด้วยความสุข“อร่อยมาก ๆ เลยครับ” เขาทานไปยิ้มไป“อร่อยจริงหรือเพราะไม่ได้กินอาหารไทยมาหลายวันกันแน่คะ”“อร่อยจริง ๆ นะรสชาติแบบนี้ถูกปากผมมากเลย พายรู้ใจผมนะ ใส่ใบขึ้นฉ่ายแทนต้นหอมผักชี”“ก็พายไปกินข้าวกับบอสตั้งไม่รู้กี่ครั้ง ถ้าไม่รู้ว่าบอสชอบกินอะไรก็คงจะเป็นผู้ช่วยที่ใช้ไม่ได้แล้วล่ะค่ะ”“แต่ตอนนี้พายไม่ใช่ผู้ช่วยผมอย่างเดียวนะ พายยังเป็นแฟนผมด้วย เราใช้ชีวิตด้วยกันกินข้าวด้วยกันมานานเกือบปีแล้ว รายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ ของผมพายใส่ใจมาตลอด ผมเสียอีกที่ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับพายเลย แต่ผ

  • ซ่อนเสน่หาใต้คำว่าบอส   ตอนที่ 12 อย่าท้าทาย

    เช้าวันรุ่งขึ้นศุภิสราตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกที่แตกต่างจากเมื่อวานอย่างสิ้นเชิง ความโศกเศร้าและน้อยใจถูกแทนที่ด้วยความมุ่งมั่นที่จะเอาคืน หญิงสาวบรรจงแต่งหน้าแต่งตัวให้ดูดีที่สุดในชุดพนักงานที่เน้นรูปร่างเพรียวบาง ก่อนจะหยิบขวดน้ำหอมแบรนด์หรูราคาแพงระยับกลิ่นที่เป็นเอกลักษณ์ประจำตัวของเธอขึ้นมาหญ

  • ซ่อนเสน่หาใต้คำว่าบอส   ตอนที่ 11 บอสจอมหาเรื่อง

    เช้าวันรุ่งขึ้นศุภิสราตัดสินใจไม่ฉีดน้ำหอมแม้แต่หยดเดียว หญิงสาวมองตัวเองในกระจกด้วยความรู้สึกไม่มั่นใจนัก เพราะปกติเธอมักจะเพิ่มความมั่นใจด้วยกลิ่นหอมที่เป็นเอกลักษณ์ แต่เพื่อตัดปัญหาและคำถากถางจากเจ้านายหนุ่ม เธอจึงยอมทิ้งความชอบส่วนตัวนั้นไป“ซื้อมาตั้งแพงยังจะมาว่าอีก จมูกตัวเองมีปัญหาแต่มาโทษน

  • ซ่อนเสน่หาใต้คำว่าบอส   ตอนที่ 10 กลิ่นที่ทำให้คิดถึง

    ก๊อก ก๊อก ก๊อกศุภิสราเคาะประตูเป็นสัญญาณก่อนจะเปิดเข้าไป“คุณโยษิตากลับไปแล้วเหรอพาย เธอว่ายังไงบ้าง” พัทธดนย์เงยหน้าจากหน้าจอแล็บท็อปที่เปิดค้างไว้ ดวงตาคมจ้องมองผู้ช่วยสาวที่ก้าวเดินเข้ามาหยุดตรงหน้าโต๊ะทำงานของเขา ใจหนึ่งเขาก็รอฟังผลสรุปของโปรเจกต์สำคัญ แต่อีกใจกลับมีความรู้สึกบางอย่างที่เขาพยา

  • ซ่อนเสน่หาใต้คำว่าบอส   ตอนที่ 9 ไม่สะดวกที่จะทำงานด้วย

    เสียงลิฟต์ของชั้นผู้บริหารดังขึ้นในเวลา 11.00 น. ศุภิสราเงยหน้ามองแล้วก็ต้องตกใจเมื่อเห็นว่าตอนนี้ใครกำลังเดินมาทางห้องของท่านประธาน“สวัสดีค่ะคุณโยษิตา คุณลลิตา” หญิงสาวทักทายก่อนจะส่งยิ้มแห้ง ๆ ให้กับทั้งสองคนวันนี้โยษิตาไม่ได้มีนัดกับพัทธดนย์แต่ศุภิสราก็พอจะเดาออกว่าเธอมาที่นี่ทำไม“สวัสดีค่ะคุ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status