Share

บทที่ 22

Penulis: Prince_White
last update Tanggal publikasi: 2025-04-20 16:38:43
"เช่นนั้นเจ้าจงเร่งกำจัดศัตรูเบื้องหน้าเสีย แล้วเก็บเกี่ยวกระบองเพชรลิ้นอสรพิษมา มันจะช่วยบรรเทาความ
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 249

    “ตราผนึกอักขระเช่นนี้... ลึกล้ำปานท้องนภาที่ไร้ขอบเขต” ชายชราพึมพำพลางถอนหายใจยาว แววตาที่จ้องมองพู่กันนั้นเต็มไปด้วยความอาวรณ์ทว่าก็แฝงด้วยความยอมรับในวาสนา เขาค่อยๆ ประคองพู่กันเล่มนั้นคืนสู่มือของอวี้เหวินอย่างทะนุถนอม “พู่กันเล่มนี้มีจิตวิญญาณของมันเอง... เมื่อครู่ข้าลองหยั่งเชิงดูแล้ว แม้แต่ข้

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 248

    ใบหน้าของตาเฒ่าจูที่เคยบูดบึ้งถมึงทึง ปรับเปลี่ยนเป็นยิ้มแย้มยินดีดุจดอกไม้บานในฤดูใบไม้ผลิ แม้ในใจจะแอบฉงนสงสัยอยู่บ้างว่าเหตุใดเด็กหนุ่มผู้จองหองผู้นี้ถึงได้เปลี่ยนใจกะทันหันปานพลิกฝ่ามือ ‘หึ... คงเห็นท่าไม่ดี หรือไม่อยากให้ตาเฒ่าจางต้องปะทะกับข้าจนบาดเจ็บกระมัง’ เขาครุ่นคิดพลางปัดความสงสัยทิ้งไปเ

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 247

    พริบตาที่เสียงตวาดก้องดังมาจากด้านนอก อวี้เหวินสะบัดข้อมือคราหนึ่ง พู่กันไม้โบราณที่แฝงกลิ่นอายเร้นลับพลันหายวับเข้าไปในแหวนมิติอย่างไร้ร่องรอย ดวงตาคมกริบของเขาประสานเข้ากับดวงตาที่สั่นไหวของจางเซวียนเพียงวูบเดียว ทั้งคู่ต่างเข้าใจในเจตนาของกันและกันโดยไร้คำพูด โครม! ประตูแสงค่ายกลถูกกระแทกเปิดออ

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 246

    ‘นี่มิใช่การจองจำ... แต่คือการทดสอบจิตวิญญาณ’ อวี้เหวินรำพึงในใจ เขาหลับตาลง นิ่งสงบดุจพระพุทธองค์ใต้ต้นพระศรีมหาโพธิ์ เขาเลิกใช้เนตรเปล่งมองดูอักขระบนโซ่ แต่ใช้ ‘ดวงจิต’ สัมผัสถึงจังหวะการเต้นของค่ายกล เขาพบว่าอักขระเหล่านั้นมิได้หยุดนิ่ง แต่มันเปลี่ยนรูปร่างไปตามลมหายใจของเขา อวี้เหวินเริ่มขยับป

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 245

    ชายชรามองดวงตาที่สงบนิ่งทว่าแฝงด้วยความทะเยอทะยานของเด็กหนุ่มตรงหน้า ก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงกึ่งจริงกึ่งเล่น “ในเมื่อเจ้าเลื่อมใสในตัวหม่าเทียนหลัวถึงเพียงนี้... เจ้าสนใจจะเดินตามรอยเท้าอันลึกลับของเขา มุ่งสู่เส้นทางที่ใช้ 'สติปัญญา' สยบใต้หล้าอย่างนั้นหรือ?” “ข้าสนใจขอรับ” อวี้เหวินตอบโดยมิต้องค

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 244

    ผู้อาวุโสหานเดินนำอวี้เหวินขึ้นสู่เบื้องบน ยิ่งผ่านแต่ละชั้น กลิ่นอายรอบกายก็ยิ่งหนักอึ้งและบริสุทธิ์ขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งมาถึงโถงทางเดินไม้หอมที่เงียบสงัดที่สุดของชั้นที่เจ็ด สุดทางนั้นมีประตูบานใหญ่แผ่ไอพลังจางๆ ออกมา มันมิได้ทำจากเหล็กกล้าหรือศิลา หากแต่เป็น ประตูแสงค่ายกล ที่ร้อยเรียงขึ้นจากอักข

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 197

    "ใช่แล้ว... หน้าตาหล่อเหลา ยังมีจิตเมตตาเหลือล้น ช่างหาได้ยากในยุคนี้" พลันปรากฏเสียงทุ้มต่ำเสียงหนึ่งแทรกขึ้นมา แฝงไว้ด้วยความเย้ยหยันที่มิอาจซ่อนเร้น “เกรงว่าจะเป็น ‘ใจกว้าง’ ที่ฉาบฉวยเพียงเปลือกนอกเสียมากกว่ากระมัง” "หึ เจ้าอิจฉาเขาล่ะสิ" สตรีคนก่อนรีบกล่าวตอบด้วยน้ำเสียงหยันยิ้ม ชายที่กล่าวคำ

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 196

    สายตาคมดุจหอกน้ำแข็งของจ้าวชิงอวิ๋นทอดมองเขาด้วยสีหน้าเรียบเย็น ก่อนจะเบือนใบหน้าอันหล่อเหลาราวภาพวาดไปยังบุรุษอีกผู้ที่ยืนอยู่ด้านข้าง พลันแววตาแข็งกร้าวกลับอ่อนลงเล็กน้อย เปลี่ยนเป็นรอยยิ้มบางเฉียบที่ยากจะหยั่งถึง “ศิษย์น้องอวี้…” จ้าวชิงอวิ๋นเอ่ยเสียงราบเรียบ ทว่าแฝงไว้ด้วยน้ำเสียงสำนึกผิดอย่าง

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 195

    ราตรีคลี่ม่านดำมืดดุจหมึกจีนแต้มผืนฟ้า หอค่ายกลแห่งตำหนักมังกรเมฆาฉาบไล้ด้วยแสงโคมฉายวูบไหว คลอเคล้าเสียงฝีเท้าขวักไขว่และกระซิบกระซาบ ทว่าฉับพลันทันใด คลื่นเสียงเหล่านั้นพลันสงบเงียบราวถูกธารวารีเย็นเยียบปาดป่าย ฝูงชนเบื้องหน้าอวี้เหวินแยกออกเป็นสองฟากราวสายน้ำไหลหลาก สายตานับร้อยคู่จับจ้องไปยังบุร

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 194

    ‘นี่ไม่ใช่เพียงถ้อยคำ... แต่เป็นเจตจำนง’ เขารู้ในทันทีว่า นี่มิใช่เพียงคำชี้นำธรรมดา หากแต่เป็นคติเตือนใจที่มีเพียงผู้เดินในเส้นทางเดียวกันเท่านั้นจึงจะเข้าใจได้ ชายชรามิได้อธิบายใดต่อ เพียงยิ้มบาง ลูบเคราขาวพร้อยของตนเบา ๆ แล้วพยักหน้า “ตั้งใจฝึกฝนละ... หนุ่มน้อย หากในอนาคตมีโอกาสได้พบกันอีก หวั

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status