LOGINหม่าจิ่วเหลียนฮวาสตรีคนสุดท้ายของตระกูลหม่าโดนสังหารเก้าชั่วโครต ไร้พ่อขาดแม่ ไร้ญาติขาดมิตร ตอนอายุ 20 หนาวนางได้เจอกับเทพบุปผา ได้ทราบว่าตนมีชะตาแมวเก้าชีวิตต้องตายเก้าครั้งถึงจะหวนสู่แดนบุปผาได้
View MoreSeorang wanita mendayung sepedanya dan menempatkannya diparkiran restoran tempat dia akan makan bersama teman-temannya. Saat itu lah dia melihat seorang pria dengan rahang tegas bermata coklat terang, dan hidung mancung juga melihat kearahnya.
" Cinta " panggilan Stevi temannya membuyarkan chemistry antara dia dan si pria itu. Aku menoleh kearah Stevi dan dia langsung menarikku duduk ditempat yang sudah dia pesan. Posisi kami yang saling berdepanan membuatku dengan leluasa bisa melihat pria itu. Dia tersenyum kepadaku membuat jantungku akan copot rasanya. Tapi setelah itu pria itu kembali mengobrol dengan kedua pria yang satu meja dengannya yang terlihat sama tampannya denganya. " oh dunia ini apakah harus yang tampan berbaur dengan yang tampan juga ? Sangat tidak adil." Aku menggerutu didalam hatiku.
******
Dari dalam restoran ini aku bisa melihat seorang wanita yang sedang mandayung sepedanya dengan riang, dia menggunakan baju kantoran dan tunggu dia tidak memakai hels layaknya wanita anggun dengan setelan kerja. Dia memakai sendal jepit, tanpa aku sadari aku tersenyum simpul.
Hingga dia masuk kedalam restoran mataku masih saja memperhatikannya, tiba saat dia juga melihatku aku merasakan sudah sangat lama mengenalnya. Ada rasa rindu, dan juga sebuah gejolak aneh menjalar ditubuhku.
" Cinta " panggilan seseorang membuatku tahu nama wanita ini. Dia duduk bersama temannya , dia juga masih melihatku saat dia duduk . Matanya mengawasi sekelilingku dan aku tersenyum kepadanya. Setelah itu aku mengakhiri melihatinya, suara pria yang sedang duduk disebelahku membuatku terpaksa berhenti itu melihat wajah manis didepanku.
บทที่ ๙๐ความทรงจำที่สวยงามไม่มีลืมเลือนทุกชาติห้าปีผ่านไป…จิ่วเหลียนฮวาชีวิตสนุกมากเมื่อมีลูกน้อยทั้งหลายมาคอยล้อมหน้าล้อมหลัง แม้แต่จินเทียนหลุนยังเข้าไม่ถึงตัวนาง เพราะเช่นนี้เขาถึงฝากลูกไปเลี้ยงกับคนนั้นที คนนี้ทีเพื่อจะได้ใช้เวลาส่วนตัวกับชายารักบ้างเสี่ยวกั่วกัวท่านหญิงใหญ่ถูกฝากเลี้ยงกับหยางเซียงยี่ เสี่ยวน่ายน่ายถูกนางกำนัลของไทเฮามารับตัวไปเล่นในวังเกือบทุกวัน เช่นเดียวกับเสี่ยวน่ายกัวที่แทบจะกินนอนอยู่ที่ห้องทรงอักษรของฮ่องเต้จินจิ่นฟู่จวิ้นอ๋องที่อยากอยู่กับหลานเช่นกันแต่ไม่มีโอกาสนั้นเลยถึงกับออกปากกับหลานชายว่าให้เขามีหลานให้อีกสักสองคนจะได้ครบกันหนึ่งปีต่อจากคลอดแฝดสาม จิ่วเหลียนฮวาก็ตั้งครรภ์อีกครั้งเป็นแฝดชายหญิง ชื่อเล่นเสี่ยวผิงผิงและเสี่ยวปิงปิงบุตรชายเสี่ยวผิงผิงตกเป็นของจวิ้นอ๋อง บุตรสาวเสี่ยงปิงปิงตกเป็นของจื่อเจี่ยนเฉิงจวิ้นอ๋องและจื่อเจี่ยนเฉิงยังมีแรงพอจะสร้างทายาท ทว่าพวกเขากลับไม่คิดแต่งงานหรือ
บทที่ ๘๙พระนัดดารุ่นแรกของราชวงศ์เก้าเดือนแห่งการตั้งครรภ์แฝดสามไม่ง่าย!ดีว่าจิ่วเหลียนฮวามีพลังเทพปกป้อง ทั้งยังมีคนดูแลอย่างดีทั้งคนจากไทเฮา สมุนไพรบำรุงครรภ์จากคลังหลวง สภาพแวดล้อมที่ไม่เป็นพิษอย่างหยางเซียงยี่และการดูแลที่ดีจากสวามีในยามค่ำคืนจินเทียนหลุนมีตำแหน่งทางการเมืองที่สำคัญ กลางวันว่ายุ่งจากการทำงานแล้ว แต่กลางคืนก็ยังมาปรนนิบัติพระชายาช่วยนวดเท้าให้นางกลางคืนเมื่อยามที่เกิดอาการเหน็บชานางจึงผ่านช่วงเวลาเหล่านั้นมาได้จนกระทั่งมาถึงวันที่น้ำคร่ำแตก!“น้องรองไม่ต้องกังวล หมอที่เก่งที่สุดอยู่ในนั้นแล้ว”ฮ่องเต้จินจิ่นฟู่ที่เสด็จมาจวนจือเล่อเอ่ยปลอบอนุชาที่กำลังเดินไปเดินมาอยู่หน้าห้องคลอดแม้คนปลอบจะใจไม่สงบเช่นเดียวกันก็ตาม!“นั่นสิหลุนเอ๋อร์ เจ้าเดินไปเดินมาจนแม่ลายตาแล้ว นั่งลงก่อน มีเทพโอสถอยู่ทั้งคนยังจะกังวลเพียงนี้”ไทเฮาก็เอ่ยปลอบโอรสด้วยคน คลอดแฝดสามเดิมทีน่าเป็นห่วง
บทที่ ๘๘สตรีคลอดบุตรไม่ต่างจากก้าวเข้าประตูปากผีเมืองฮั่นหลินเกิดคดีฆาตกรรมต่อเนื่องขึ้น!เพื่อไม่ให้ตนมัวแต่จมปลักอยู่กับความรักที่ไม่อาจร่วมทางไปกับคนรักได้จนสุดฝั่ง จินหลี่จินจึงขอฮ่องเต้ไปสืบคดีนี้ด้วยตนเอง ฮ่องเต้อนุญาตเพราะคิดว่าการทำงานหนักอาจทำให้อีกฝ่ายไม่มีเวลาฟุ้งซ่านส่วนจินเทียนหลุนนั้น ยามนี้ได้รับตำแหน่งทางการเมืองที่สำคัญ รับหน้าที่เป็นแม่ทัพพิทักษ์เมืองหลวงต่อจากท่านตาของจินหลี่จินเดิมทีตำแหน่งนี้ฮ่องเต้จินจิ่นฟู่อยากมอบให้จินหลี่จิน แต่อีกฝ่ายรักอิสระ อยากทำหน้าที่ที่ไม่กังขังตนเอาไว้เพียงในเมืองหลวง เขาจึงได้รับหน้าที่พิเศษเป็นฑูตประจำแคว้น ทำหน้าที่เจริญสัมพันธไมตรีระหว่างแคว้น เดินทางขึ้นเหนือล่องใต้ได้สะดวกสมกับที่ไม่มีครอบครัวส่วนจินเทียนหลุนที่มีชายาที่ท้องโตขึ้นทุกวันรอที่จวนอยู่แล้ว เช้ามาเข้ากองทัพฝึกทหาร ค่ำกลับจวนอยู่เป็นเพื่อนชายาและแนบหูคุยกับลูกน้อยทุกคืนแม้เด็กในท้องจะไม่มีปฏิกิริยาตอบกลับเพราะเพิ
บทที่ ๘๗ความรักระหว่างมนุษย์เหมือนลมสายหนึ่งยามนี้เทพโอสถกำลังยืนอยู่บนกลางท้องฟ้า ใต้เท้าเป็นสัตตบงกชแห่งการเคลื่อนย้าย ด้านซ้ายมีหวงผิงที่ยืนอยู่บนปุยเมฆมองการแต่งงานของไช่จงซินในมุมสูงสีหน้าของเขาเรียบเฉยต่างกับเทพโอสถที่ฉายแววปวดใจ เมื่อคนที่กำลังเดินเคียงคู่กับไช่จงซินเข้าไปในโถงทำพิธีกราบไหว้ฟ้าดินมิใช่คนที่มีใจต้องกัน“ข้าเป็นคนนอก มองดูแล้วยังปวดใจเพียงนี้ พวกเขาสองคนก็คงปวดใจจนหายใจไม่ออก ร้องไห้ก็ไม่ได้ จุกลิ้นปี่ตรงนี้”หวงผิงหันมามองนิ้วมือเรียวที่ชี้จุดตรงลิ้นปี่ที่อยู่ตรงกลางด้านล่างอกเหนือกระเพาะอาหาร“ท่านเจ็บเพราะจิ้มแรงเกินไป”คนที่กำลังคล้อยไปกับเรื่องราวไม่สมหวังของคู่รักมนุษย์ตวัดสายตามามองหวงผิง แต่เมื่อเห็นหน้าอีกฝ่ายยังไม่เข้าใจความรู้สึกนี้จริง ๆ ก็ไม่โทษเขา“เอาเถอะ! เรื่องยังไม่เกิดกับตนจะเข้าใจได้อย่างไร ลองจินตนาการดู หากเจ้าเป็นไช่จงซินหรือจินหลี่จินจะไม่รู้สึกอันใด
บทที่ ๗๙ไม่เพคะ!จิ่วเหลียนฮวาคิดว่าตนไม่ได้ทำอันใดผิด แต่ไม่รู้ด้วยเหตุใดจึงเกิดอาการร้อนตัวขึ้น ม่านตาขยาย แม้แต่เสียงที่เรียกเขาก็ยังดังกว่าปรกติ ชายหนุ่มเห็นเช่นนั้นก็เลิกคิ้ว
บทที่ ๗๘ที่แท้นางก็มีพื้นหลังไม่ธรรมดาจินเทียนหลุนสูดหายใจเข้าลึก เขาเริ่มตั้งคำถามแล้วว่าเมื่อใดจะเลิกถูกชิงตัวชายาไปต่อหน้าต่อตาสักที ในหัวเผลอคิดด้วยความหงุดหงิดใจว่า
บทที่ ๗๗ต่างคนต่างวาระในสถานที่เดียวกันมุมปากหวงผิงกระตุกยิ้มบางอย่างไม่อาจควบคุมได้ เมื่อได้ยินคำพูดของเทพโอสถ…ก็ไม่รู้ประโยคที่ว่าข้าจะไม่ทำอีกของนางหมายความว
บทที่ ๗๖เสี่ยวจิ่วเจ้าทนได้อย่างไรสองวันต่อมาถึงเวลาที่จินเทียนหลุนต้องไปเยี่ยมบ้านเจ้าสาวตามธรรมเนียม บรรยากาศในรถม้าเงียบสงบ จินเทียนหลุนนอกจากนั่งกอดอกหลับตาก็ไม่กล่าวอันใด หยา











