ตอนที่32 เฮียจะเล่าให้ฟัง

แขนเรียวเอื้อมปิดโคมไฟที่หัวเตียงก่อนจะขยับตัวนอนให้อยู่ในท่าเดิม ท่าที่น้ำป่านอนกอดในตอนแรก ท่ามกลางความมืดสายตาคู่เข้มได้แสดงความอ่อนไหวบางอย่างออกมา น้ำป่ารู้สึกไม่ดีที่วันนี้เขายังไม่ได้เล่าเรื่องของอันเซลให้น่านฟ้าฟังและเขาก็คิดว่า พรุ่งนี้เขาจะเล่าทุกอย่างให้เธอฟัง ก่อนที่จะรู้สึกแย่ไปกว่านี้ อย่างน้อยเธอควรได้รู้จากปากเขาว่าอันเซลเป็นใคร

ช่วงสายของวันใหม่

เป็นการตื่นที่หนักอึ้งสำหรับเธอ อาจจะเป็นเพราะแปลกที่เลยทำให้เมื่อคืนนี้เธอนอนไม่ค่อยหลับ มีตื่นเป็นช่วง ๆ น่านฟ้าเอามือนวดๆบริเวณขมับก่อนจะค่อยเปิดเปลือกตา เมื่อรู้สึกถึงเตียงนอนด้านข้างที่ยวบลง

น้ำป่าตื่นขึ้นมาแต่เช้า อาบน้ำแต่งตัวแล้วนั่งอ่านอีเมล์รายงานต่างๆเพื่อฆ่าเวลารอคนที่ตื่นสาย และเมื่อเห็นว่าน่านฟ้ากำลังลืมตาเขาจึงรีบเดินไปหาด้วยความเป็นห่วงเพราะเห็นว่าเธอกำลังเอามือนวดที่ขมับ

"ปวดหัวเหรอ ไหวไหม"

"เฮียป่า ทำไมตื่นเช้าจัง เอ๊ะ!หรือว่าน่านตื่นสายคะ" น่านฟ้าขยับตัวขึ้นเพื่อจะลุกนั่งแต่ก็โดนมือใหญ่จับที่หัวไหล่แล้วดันให้นอนลงไปเหมือนเดิม

"ไม่เป็นไร ไม่มีอะไรให้น่านทำหรอก นอนพักเถอะนะ เดี๋ยวเฮียเอาข้าวกับยามาให้"

"ค่ะ ขอ