EP 4/2 จูบนั้นทำฉันติดใจ

กฤติกาหายใจไม่ทัน มันรวดเร็วและรุนแรงไปหมด ร่างกายถูกกระตุ้นอย่างไม่ทันตั้งตัว เนื้อตัวสั่นระริก อยากผลักไส อยากไปให้ห่าง แต่ทำได้แค่จูบตอบกลับไป เธอไม่เคยคบใครอย่างจริงจัง ไม่มีประสบการณ์มากนัก อย่างหนักก็แค่จูบๆ แตะๆ ริมฝีปากกับพวกพระเอกในละคร มีแต่เขาที่ได้จูบเธอจริงๆ ได้พาเรียวลิ้นเข้ามาสำรวจตรวจตราในโพรงปากเธอ

เขาเหมือนไฟที่กำลังลุกโชน ในขณะที่เธอเหมือนน้ำมันชั้นดี

“อื้อ...ปะ..ปล่อย..ปล่อยนะ!”

“ชู่ว์...อย่าเสียงดัง เธออยากให้พวกข้างนอกรู้เหรอว่าอยู่ในนี้กับฉัน”

กฤติกาหายใจหอบแรง สูบเอาลมเข้าปอดให้มากยามที่เขาปล่อยปากเธอให้เป็นอิสระ ผู้ชายคนนี้นี่ยังไง ปากพูดเหมือนรังเกียจกันนักหนา แต่เผลอเป็นไม่ได้ จะจับจะจูบเธอตลอด เธอไม่ใช่ดอกไม้ริมทางนะ คิดว่าง่ายนักเหรอ

“อื้อออ...” คิดกับตัวเองยังไม่ถึงไหน ก็ถูกจูบลงมาอีก สองมือถูกจับไพล่ไปข้างหลัง ในขณะที่ปากถูกจูบเอา...จูบเอา! ทำไมถึงได้เร่าร้อนอย่างนี้ เลือดในกายพลอยร้อนรุ่มไปกับเขาด้วย อารมณ์บางอย่างมันตื่นเพริดไปหมด เพราะความช่ำชองของเขาสินะ เขากำลังล่อหลอกให้เธอคล้อยตาม และถ้าคราวนี้เธอยอมเขา เขาก็จะหาเรื่องมาจูบเธออีก อย่างนี้ต้องสั่งสอน!

งั่ม!

“อ๊า! ปากฉัน!”

เวหาผลักกฤติกาออกอย่างแรง มองตัวเองในกระจกก็เห็นว่าปากล่างมีแผลเลือดซึม หล่อนกัดเขา ยัยตัวแสบนี่กัดเขา!

“เป็นไง ปากสำส่อนจูบไม่เลือกก็ต้องเจอแบบนี้แหละ ฉันเป็นแฟนคุณเหรอ เป็นเมียคุณหรือไงถึงได้ชอบมากอดมาจูบกันนัก ปากบอกปาวๆ ว่าไม่คิดพิศวาส แต่เผลอไม่ได้หาเรื่องจูบฉันตลอด ผู้ชายนะผู้ชาย ดีแต่ปาก!”

ด่าเขาแล้วเอื้อมมือไปหาลูกบิดประตู แต่มือเธอก็ถูกปัดออก

“อย่ามาพูดดีหน่อยเลย อายเหรอ อายที่ฉันได้จูบเธอง่ายๆ ไม่เป็นไรหรอก ฉันไม่ถือ ผู้หญิงง่ายๆ ผ่านเข้ามาในชีวิตฉันไม่น้อย เพิ่มเธออีกสักคนจะเป็นไรไป”

เผียะ!!!

เสียงวิ้งๆ ดังอยู่ในหูของเวหา แม่ตัวแสบไม่ได้ตบหน้า แต่ตบเข้าบ้องหูเลย ร้ายไหมล่ะ! เขาขบกรามกรอดๆ ทั้งโดนกัดทั้งโดนตบ เห็นทีว่าจูบเดียวคงไม่พอ!

“เธอนี่ชอบหาเรื่องใส่ตัวจริงๆ”

“อย่านะ! ถ้าฉันไม่ยอมก็อย่ามาแตะ”

“จะแตะ จะทำไม ฉันไม่ชอบเธอก็จริง แต่ฉันชอบตอนได้แตะเธอมากเลย สงสัยว่าร่างกายเราจะเกิดมาคู่กัน เธอว่าไหม”

“คู่กันกับผีน่ะสิ”

“ปากดีจริงๆ จูบอีกซักทีซิ อยากรู้ว่าปากจะดีได้อีกหรือเปล่า”

“อย่านะ อื้อออ...”

ริมฝีปากที่ฟาดจูบลงมาช่างรุนแรงราวกับอยากสั่งสอน สองมือที่อยู่ข้างหลังถูกจับแน่น แผ่นอกเขาเสียดสีแผ่นอกเธอ ร่างกายเธอหลายส่วนถูไถไปกับร่างเขา ถ้าไม่มีเสื้อผ้าขวางกั้นก็ไม่ต่างจากผัวเมียละ

ก๊อกๆๆ

“หนูกุ๊กอยู่ในนั้นไหมลูก เจ๊หวีนะคะ ทำอะไรอยู่ ยังไม่เสร็จอีกเหรอ”

เจ้าของชื่อตาเบิกโตเมื่อได้ยินเสียงเจ๊หวี แต่เวหากลับยิ้มยั่ว เขาปล่อยหล่อนให้เป็นอิสระ ก่อนจะกระซิบเสียงแหบพร่า

“เอาไงดี ให้ฉันช่วยตอบไหมว่าเธอยุ่งอยู่”

“เจ๊...”

หมับ!

ปากของเวหาถูกมือของกฤติกาตะปบไว้ ชายหนุ่มยกมือขอยอมแพ้แต่แววตาติดเยาะเย้ย

“สะ...เสร็จ เสร็จแล้วค่ะ เดี๋ยวออกไป เจ๊ไปรอที่เต็นท์เถอะ”

“โอเคๆ เร็วๆ นะหนู”

“ค่าๆ”

กฤติการับคำ เงี่ยหูฟังเสียงเจ๊หวี ในขณะที่เวหาปัดมือเธอออกจากปาก เขามองมาอย่างผู้ชนะแล้วโน้มหน้าเข้ามาใกล้ ฉกจุมพิตที่มุมปากเธออย่างอาจหาญ ด้วยรู้ว่าเธอไม่กล้าส่งเสียง ก่อนจะไต่ริมฝีปากลงมาตามแนวลำคอ ขบเม้มผิวเนื้ออ่อนบริเวณนั้น ให้เส้นขนบนร่างเธอได้ลุกซู่ชูชัน ทว่านั่นยังไม่ทำให้เขาพอใจ สองมือร้อนๆ ยังลูบไล้ขึ้นมาถึงเนินอกเธอ พยายามอย่างยิ่งที่จะดึงชุดสีแดงรัดรูปให้ร่นลง!

หมับ!

มือเธอตะปบมือเขาไว้

“ไม่! ตรงนี้ไม่ได้ มันมากเกินไป”

“งั้นแลกสิ ไม่จับก็ได้” เขาต่อรองแล้วยิ้มกริ่ม

“อะไร จะเอาจากฉันอีก”

“จูบดีๆ จูบหวานๆ จูบแบบที่คนเต็มใจเขาทำกันน่ะ” บอกอย่างผู้ชนะ เสียงนั้นดั่งเสียงเสือหนุ่มที่ต้อนเหยื่อสาวให้จนมุมไร้ทางสู้

กฤติกาค้อนแรง เขาไม่ใช่คนที่เธอรักนะ แล้วเธอจะจูบแบบเต็มใจได้ยังไง

“ฉันไม่ทำ มันฝืนความรู้สึก”

เขาโน้มหน้าลงมาอีก จ้องตาเธอในระยะประชิด

“งั้นอยู่นิ่งๆ อย่าขัดขืนก็พอ เข้าใจนะ”

หญิงสาวไม่ตอบ เกลียดเสียงอันยั่วเย้านั่นนัก ได้แต่กำหมัดแน่นๆ ในตอนที่เขาเริ่มต้นจูบเธออีกครั้ง คราวนี้ไม่ได้ทำแบบเร่าร้อนรุนแรง เขาค่อยๆ เชยคางเธอขึ้น แล้ววางริมฝีปากประกบลงมา ความอุ่นร้อนแทรกซึมสัมผัสที่ริมฝีปากเธอ เขาบดขยี้มันเบาๆ แต่ช่างเร่งเร้าความรู้สึก ลมหายใจหอมๆ มาพร้อมกับปลายลิ้นที่รุกรานช้าๆ เธอเผลอเผยออ้าริมฝีปาก เปิดทางให้เขาพาลิ้นร้อนเข้ามาอย่างง่ายดาย

คราวนี้มันไม่เหมือนคราวแรก ไม่ได้รู้สึกรุนแรง แต่รู้สึกเหมือนเดินอยู่บนขนมสายไหม มันทั้งนุ่ม ทั้งหวาน ทั้งหอม แม้แต่มือสองข้างที่กำหมัดอยู่ก็คลายออก ร่างกายเริ่มผ่อนคลาย ลมหายใจเริ่มสูบเข้าออกอย่างถูกวิธี