หน้าหลัก / โรแมนติก / ตราบสิ้นแสงดาว / EP 4/1 จูบนั้นทำฉันติดใจ

แชร์

EP 4/1 จูบนั้นทำฉันติดใจ

ผู้เขียน: อัญจรี
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2026-01-30 10:50:38

[4]

จูบนั้นทำฉันติดใจ

กฤติกาเดินเข้าไปในบ้านหลังใหญ่ เธอรู้ว่าห้องน้ำชั้นล่างอยู่ตรงไหน เวหายังตามเธอมา ไม่สนสายตาทีมงานที่เมียงมองอย่างใคร่รู้

“จะตามมาทำไม กลัวชาวบ้านไม่สงสัยเหรอ”

“พวกเขาคงสงสัยว่าฉันจะด่าเธอว่าอะไรมากกว่า ค่าที่เธอทำทีมงานเสียเวลาไปเป็นอาทิตย์”

“อย่ามาโมเม คุณถ่ายซีนอื่นไปตั้งเยอะช่วงที่ฉันไม่มา เจ๊หวีรายงาน ฉันรู้”

เวหายักไหล่ มองคนที่เดินหนีเข้าห้องน้ำ เขายังไม่ได้ถามบางอย่าง หล่อนก็หนีหน้า เขารออยู่เกือบสิบนาที กฤติกาในชุดสุดเซ็กซี่สีแดงเลือดนกก็โผล่ออกมา แค่เห็นชุดก็รู้ได้ว่าเล่นเป็นนางร้ายชัวร์ๆ

“ฝ่ายคอสตูมกะขนาดผิดเหรอ ฉันว่าเสื้อมันตัวเล็กไปนะ” 

เขาชี้ใส่สายเดี่ยวที่รัดรึงหน้าอกหน้าใจ เพราะกฤติกาไม่ใช่คนเอวบางร่างน้อย ความอวบอัดของหล่อนจึงทำให้ตอนสวมใส่ชุดนี้สามารถทำให้คนมองร้อนๆ หนาวๆ ได้ เสื้อแบบเกาะอกที่มีสายคล้องไหล่เส้นเล็กๆ แทบไม่ปกปิดอะไรเลย มันเผยลาดไหล่ขาวเนียนและเนินเนื้ออวบอูมสองก้อนนั้นจนเขาเริ่มหายใจไม่ทั่วท้อง สวนท่อนล่างนั่นหรือ กางเกงขาสั้นสีเดียวกันแต่เหมือนจะตัวเล็กไปหน่อย บั้นท้ายของหล่อนจึงคล้ายว่าถูกรัดรึงมากกว่าปกติ

“ฉันใส่พอดี เซ็กซี่ดีออก” เธอบอก พาดชุดที่เพิ่งเปลี่ยนออกไว้บนบ่า “คุณมีอะไรจะคุยกับฉันกันแน่”

“เปล่า คือ...ถ้าว่างก็ไปหาพี่ไหมหน่อยสิ ป่านนี้คงมาแล้ว ช่วงที่เธอไม่อยู่ พี่ไหมถามถึงทุกวันเลย”

“ฉันไม่ไป” บอกด้วยเสียงติดรำคาญ

“กุ๊ก?”

“อีกสักพักก็เข้าฉากแล้ว ฉันจะรีบไปแต่งหน้า”

เวหาคว้าแขนคนที่กำลังจะเดินหนี ลากหล่อนเข้ามาใกล้ หลบมุมอยู่หลังประตูห้องน้ำ ไม่ให้ใครเห็นได้ง่ายๆ 

“ทำไมพูดยากจังนะ แค่แวะไปให้พี่เขาเห็นหน้าจะตายหรือไง”

“ไม่ตายแต่ไม่ไป! อยากรู้หรือว่าฉันเศร้าแค่ไหน บอกไปเลยว่าฉันยังอยู่ได้ ไม่มีพ่อก็ไม่เป็นไร อ้อ...อย่าคิดว่าพ่อฉันตายแล้วฉันต้องการผู้ปกครองนะ ฉันโตแล้ว ไม่ต้องมีแม่ก็ได้!” บอกเขาเสียงดังฟังชัด รู้ถึงเหตุผลที่ไหมขวัญต้องการพบเธอ

“ทำไมถึงได้ร้ายกาจขนาดนี้นะ พี่ไหมห่วงเธอแค่ไหนไม่รู้เหรอ”

“รู้! รู้สิ แต่จะให้ทำไง ฉันไม่ใช่ลูกเขานี่”

“กฤติกา!”

หญิงสาวไม่สน ยังลอยหน้าท้าทาย แต่ไหนแต่ไรไหมขวัญก็ไม่เคยคิดว่าเธอเป็นลูก แล้วจะมาร่ำไรหาความเห็นอกเห็นใจอะไร พ่อของเธอตายแล้ว แต่ว่าเธอไม่ใช่เด็กสามขวบ เธอไม่ต้องมีแม่ก็ได้

“หรือว่า...ที่มาตามเกาะแกะฉันนี่ เพราะ...” เธอหรี่ตามอง จ้องมือเขาที่กำลังจับแน่นที่ท่อนแขนของตัวเอง เวหาปล่อยแขนเธออย่างไว 

“แหม...ทำเป็นรังเกียจนะ ทีวันนั้นจูบฉันซะดูดดื่ม”

“นี่!?” เขาร้องออกมาดังๆ ด้วยไม่อยากให้หล่อนพูดถึงเรื่องนั้น เขาไม่แคร์หรอกว่าหล่อนจะพูด แต่ต้องไม่ใช่ที่นี่ ที่ที่คนอยู่เยอะแยะ อาจมีใครมาได้ยินแล้วไปพูดต่อจนพี่ไหมได้ยินเข้า

“ชู่ว์...ฉันรู้นะ คุณกลัวว่าผู้หญิงคนนั้นจะรู้ละสิว่าคุณทำอะไรฉันบ้าง”

“ทำอะไร ฉันไม่ได้ทำอะไรเธอทั้งนั้น”

แม่ตัวแสบขยับเข้าหาอย่างท้าทาย เธอรู้ว่าอันตราย ทว่าหากอยากแกล้งเขาคืนบ้างก็คงมีเพียงวิธีนี้เท่านั้น เวหากลัวว่าผู้หญิงคนนั้นจะรู้ถึงสิ่งที่เขาทำกับเธอ เอ...หรือว่าเธอควรไปบอกดีล่ะ

“คุณนอนกับฉันทั้งคืน ตื่นมายังปล้ำจูบฉันด้วย”

“เธอยั่วฉันต่างหาก”

นางร้ายตัวแสบทำตาโตแทบถลน 

“ฉันเปล่า! พ่อฉันเพิ่งเสีย ใครจะมีกะจิตกะใจไปยั่วคุณ คุณมันบ้าคิดเองเออเอง เป็นผู้ชายหื่นกามที่คิดเข้าข้างตัวเองไม่หยุดหย่อน ฉันอยู่ของฉันดีๆ มาหาว่าฉันยั่วฉันอ่อย ประสาท!”

เวหาทำเหมือนว่าไม่ได้ยิน หล่อนบอกว่าไม่ได้ยั่วหรอก แต่การที่พาร่างอวบๆ เข้ามาใกล้เกินจำเป็นนี่มันใช่เหรอ เขาจะทนไม่ไหวแล้วนะ บอกแล้วไงว่ากฤติกาไม่เหมือนคนอื่น อยู่ใกล้หล่อนทีไรเขาอดใจไม่ไหวทุกที!

“เธอนั่นแหละประสาท ยั่วฉันหน้าตายแล้วยังกล้าพูดว่าไม่ได้ทำ”

กฤติกาเท้าสะเอวอย่างเคืองๆ เธอยั่วเขาตรงไหนกัน

เวหามองคนที่ยืนอยู่ตรงหน้า ตาคมๆ ค้อนเขา สองมือเท้าสะเอว ทรวงอกที่กระเพื่อมเพราะแรงหายใจ ก็เหมือนว่ากำลังเชิญชวนให้เขาบีบขยำมันซะ

“เธอทำอะไรฉันกันแน่ เธอวางยาฉันเหรอ ทำไม...ฉันถึงรู้สึกแบบนี้นะ”

“รู้สึกแบบไหนล่ะ รุ่มร้อน เร่าร้อน อยากปลดปล่อยเหรอ ตลก! ฉันไม่ใช่ยาปลุกเซ็กซ์ อย่ามากวนประสาท!”

หมับ!

ข้อมือน้อยถูกจับแน่นหนึบ ก่อนจะถูกดึงแรงๆ

“นี่คุณ! เป็นบ้าอะไรขึ้นมาอีกฮะ!”

“ฉันจะสั่งสอนคนปากดีไง มานี่!”

ปัง!

แล้วประตูห้องน้ำก็ปิดลงอีกครั้ง กฤติกาตื่นตระหนก ถูกผลักไปยืนหน้าเคาน์เตอร์เล็กๆ

“จะทำอะไร ถ้าคุณทำอะไรฉันละก็ ฉันจะฟ้องผู้หญิงคนนั้น”

“ขู่ฉันเหรอ เชื่อสิ...เธอไม่บอกใครหรอก เธอจะชอบ เธอจะติดใจฉันจนไม่กล้าบอกใคร เพราะอะไรรู้ไหม เพราะเธอกลัวว่าฉันจะไม่ทำมันอีกยังไงล่ะ” พูดจบก็ตรงรี่เข้าไปหา มือซ้ายเหนี่ยวเอวกฤติกาไว้ มือขวาบังคับท้ายทอยหล่อนให้แหงนเงยเพื่อรับจูบร้อนๆ

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • ตราบสิ้นแสงดาว    EP 7/3 เมียไม่ได้เชิญ

    “บางทีฉันก็ไม่เข้าใจ อะไรทำให้เธอพาชีวิตตัวเองมาผูกติดไว้กับฉัน”“คุณต้องการช่วยผู้หญิงคนนั้นไม่ใช่เหรอ ก็แค่นั้น อย่าไปคิดอย่างอื่น”“นั่นสินะ” เปรยออกมาแล้วปลดสายเบลท์ออก ความหนักอกหนักใจไม่ยอมหลบลี้ตีจากเลย มันยังปักหลักแน่นเหนียวในหัวใจเขานี่แหละ แล้วจู่ๆ ความคิดหนึ่งก็แล่นปราดเข้ามาในหัว “หรือว่าเธอ...รักฉัน?”กฤติกากลั้นขำ “คุณจะบ้าเหรอ ตลก!”“แล้วเธอทำแบบนี้ทำไม”“ฉันเสียหายขนาดนั้นยังต้องถามหาเหตุผลอีกเหรอ เลิกเซ้าซี้ฉันทีเถอะ เอกสารก็เซ็นไปแล้ว ถ้าอยากหย่าก็ไปฟ้องเอาแล้วกัน แต่ว่า...ฉันเป็นดาราดัง ถ้าฟ้องหย่าขึ้นมาคงต้องจ่ายค่าเลี้ยงดูหนักหน่อยละนะ” เธอทิ้งท้ายให้เขาได้คิด ก่อนจะปลดสายเบลท์ออกจากตัว “เข้าไปกันเถอะ จะได้เสร็จเรื่องเร็วๆ”เมื่อกฤติกาแนะ เวหาก็จำต้องก้าวลงจากรถ ความหนักใจตามติดเหมือนเงา ทว่าพอก้าวเข้าสู่ห้องโถงใหญ่ของโรงพยาล BHH ความห่วงใยในตัวไหมขวัญก็แล่นขึ้นมาเป็นริ้วๆ เขาตรงไปยังห้องปลอดเชื้อที่ไหมขวัญแอดมิดอยู่ ทว่าไม่พบ เขาวิ่งกลับไปหาพยาบาลที่เคาน์เตอร์ สอบถามจนได้รู้ว่าไหมขวัญอยู่ที่ไหน หัวใจเขาหล่นไปอยู่ตาตุ่มเมื่อรู้ถึงสถานการณ์ในตอนนี้กฤติกามองคนที่เ

  • ตราบสิ้นแสงดาว    EP 7/2 เมียไม่ได้เชิญ

    แสงสว่างที่แยงตาอยู่นี่คือแสงอะไร พอกะพริบตาถี่ๆ จึงได้รู้ว่ามันคือแสงตะวัน อะไรกัน นี่มันกี่โมงแล้วเวหาถามตัวเองแล้วแลหานาฬิกาสักเรือน มันแปะอยู่บนผนัง บอกเวลาว่าใกล้จะแปดโมงเต็มที พอกวาดตามองรอบห้องก็เห็นเจ้าของยืนอยู่ หล่อนอยู่ในชุดวอร์มสีดำที่ตีตราแบรนด์ต่างประเทศ แน่นอนว่าเสื้อและกางเกงนั้นปิดตั้งแต่ต้นคอยันข้อเท้า“อาบน้ำสิ นั่นเสื้อผ้าพ่อฉัน ส่วนชุดชั้นในฉันไปซื้อที่เซเว่นฯ เมื่อเช้า ใส่ไปก่อนแล้วกัน” กฤติกาเอ่ยบอก เวหามึนงง กฤติกาดูเป็นมิตรผิดปกติ แต่ว่า...อย่างนี้ก็ดีแล้ว ดีมากเลย“เธอตื่นนานแล้วเหรอ”หญิงสาวพยักหน้า เดินไปที่โต๊ะเครื่องแป้ง ดึงเอาหนังยางที่รัดผมออกแล้วหยิบหวีมาสางอีกรอบ เธอเพิ่งกลับมาจากร้านสะดวกซื้อใกล้บ้าน ซื้ออาหารเช้าง่ายๆ แล้วก็กางเกงชั้นในให้เขา ถ้าไม่ไปซื้อเขาคงไม่มีใส่ อันที่จริง...การทำให้เหยื่อตายใจก็ต้องลงทุนลงแรงสักนิด“เรื่องเมื่อคืน...” เขาเปิดปากเอ่ย“ไม่ต้องขอโทษหรอก ฉันรู้ว่าคุณจะบอกว่าไม่ได้ตั้งใจ” เธอโต้คืน มองหน้าเขาที่สะท้อนในกระจกเงาบานใหญ่ แผ่นอกขาวๆ ที่โผล่พ้นผ้านวมมา มีรอยเล็บของเธอลายพร้อยไม่แพ้รอยคิสมาร์กที่เขาทำกับเธอเลย“แล้ว.

  • ตราบสิ้นแสงดาว    EP 7/1 เมียไม่ได้เชิญ

    [7]เมียไม่ได้เชิญครืดๆ ครืดๆ ครืดๆเสียงโทรศัพท์สั่นครืดๆ อยู่ไหนสักที่ กฤติกาฝืนกายลุกมาแลหา ไฟหัวเตียงที่ถูกปิดไว้ทำให้เธอมองไม่เห็นสิ่งใด ต้องหลับตาลงอีกครั้งแล้วค่อยลืมขึ้นมาใหม่ ให้ดวงตาชินกับความมืดมิด มีแสงสว่างเล็ดลอดมาจากจุดหนึ่งบนพื้นตรงหน้าเตียง เธอลุกไปดู ต้องเอามือกุมหน้าท้องเพราะเมื่อคืนนี้เวหากับเธอมีเซ็กซ์กันอย่างหนักหน่วง หนักแค่ไหนหรือ ก็แบบที่เขายังหลับไม่ตื่นแม้ว่าเสียงโทรศัพท์ดังลั่นนั่นแหละ “คุณบี?” เธอขานชื่อที่โชว์บนหน้าจอ นี่ไม่ใช่โทรศัพท์ของเธอ แต่เป็นของเขา และคุณบีที่ว่าก็คือผู้จัดการส่วนตัวของผู้หญิงคนนั้น เธอนิ่งคิดครู่หนึ่ง สมองกำลังวาดภาพร้ายๆ ในหัว “ไม่...ไม่มีอะไรละมั้ง” พูดกับตัวเองในตอนที่จ้องมือถือตาไม่กะพริบ ทำไมรู้สึกอย่างนี้ล่ะกฤติกา ใจมันวูบไหวแปลกๆ นี่เธอกลัวหรือ กลัวว่าผู้หญิงคนนั้นจะตายเนี่ยนะ ไม่มีทางหรอก ผู้หญิงคนนั้นเป็นแค่คนอื่น ทำไมต้องกลัวว่าหล่อนจะตายด้วย น่าโมโหชะมัดเธอหันมองคนบนเตียง เขายังไม่มีท่าทีว่าจะตื่น เธอถือโทรศัพท์เข้าไปในห้องน้ำ แล้วค่อยกดรับสาย‘คุณเวย์ นี่พี่เองนะคะ’กฤติกายังไม่เอ่ยสิ่งใด ด้วยมองตัวเองในกระจกแล้วนึก

  • ตราบสิ้นแสงดาว    EP 6/7 แย่ง!

    “ยั่วยุบ้าอะไร ออกไปให้ห่างฉัน อย่ามาแตะ!”“จะแตะ จะจับ จะจูบ จะดูดให้ครางระงมเลย!”“ทุเรศ! เมื่อคืนยังไม่พอใจหรือไงฮะ!”“พอ! แต่จะเอาอีก ปากร้ายๆ ของเธอไม่ได้มีไว้ให้ผู้ชายเมตตานี่ มันคอยแต่หาเรื่องให้ตัวเองเดือดร้อน งั้นเธอก็รับกรรมไปก็แล้วกัน”“อย่านะ! ถ้าทำฉันอีกคุณเดือดร้อนแน่!”“งั้นมาลองดู ว่าใครจะเดือดร้อนมากกว่ากัน!”แควก!!เสียงชุดนอนของกฤติกาถูกฉีกเป็นทาง ชุดนอนผ้าลื่นถูกฉีกด้วยแรงอารมณ์ของเวหา ร้องขอก็แล้ว คุกเข่าก็แล้ว ทำไมต้องทำลายศักดิ์ศรีเขาด้วยการเหยียบย่ำ เขายอมทุกอย่างนั่นแหละ ขอเพียงแค่หล่อนยอมไปโรงพยาบาล แต่เห็นแล้วว่ากฤติกาดื้อดึงปานใด หล่อนล้อเล่นกับเขา กับผู้ชายที่มีพละกำลังมากกว่า และหล่อนสมควรได้รับบทลงโทษเสียบ้าง“กรี๊ด!! ไอ้คนเอว ไอ้บ้า ไอ้...อื้อ...”คำด่าไม่อาจหลุดออกจากริมฝีปากสวย เขาจูบเธอลงมาพร้อมกับดึงทึ้งเสื้อนอนของเธอทิ้ง กางเกงที่เขาสวมก็ยันออกทางปลายเท้า เขาทำทุกอย่างอย่างรวดเร็ว จนแม้แต่เรี่ยวแรงที่เธอมีก็ไม่อาจต่อกร เธอโทษเหล้าสามแก้วนั่นได้ไหม เพราะมันนั่นอย่างไร เธอถึงขัดขืนเขาได้ไม่เต็มที่ แต่ไม่หรอก เพราะร่างกายนี้ต่างหาก ร่างกายที่ไม่รักดี

  • ตราบสิ้นแสงดาว    EP 6/6 แย่ง!

    คนถูกไล่ต้อนวิ่งห่างโต๊ะอาหาร เป้าหมายคือประตูห้องนอน แต่ช้าไปแล้ว เวหาคว้าเอวเธอไว้ได้หมับ!“กรี๊ด!! ปล่อยฉันนะ! ปล่อย! โอ๊ย!”คนสวยร้องลั่นเมื่อถูกลากไปตรึงไว้กับผนัง เวหาที่หน้าตาดุดันกักกันร่างเธอไว้ เธอไม่เคยรู้สึกตัวเล็กจ้อยเท่านี้มาก่อนเลย “ฉันจะลากเธอไปโรง’บาล ตับเธอจะใช้ได้หรือไม่ได้ ไปตรวจก่อนแล้วค่อยว่ากัน”“ฉันไม่ไป จะลักพาตัวเหรอ ฉันจะแจ้งตำรวจคอยดู!”“แจ้งเลย! ฉันไม่สน!” พูดจบก็ลากกฤติกาออกมาจากตรงนั้น เวหาพยายามคิดถึงแต่เรื่องไหมขวัญ พยายามไม่คิดถึงเนื้ออุ่นๆ ของกฤติกา กลิ่นของหล่อนกำลังรบกวนสติเขา ผิวเนื้อขาวๆ ก็ชวนให้เขาสัมผัสแตะต้อง เขาไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อนเลย มันเกิดขึ้นเพราะเรื่องเมื่อคืนสินะ อาจเป็นเพราะหล่อนยังบริสุทธิ์ผุดผ่อง เขาเป็นคนทำลายพรหมจรรย์อันหอมหวาน มันทำให้เขารู้สึกผิดจนร่างกายมีปฏิกิริยาบ้าๆ เหมือนว่าหล่อนคือสิ่งเร้าชั้นดีที่กำลังทำให้เลือดในกายเขาร้อนรุ่มขึ้นมา “อ๊าก!!!”เสียงร้องของเวหาดังลั่นบ้าน เมื่อจู่ๆ แขนที่ลากหล่อนก็ถูกกัดเต็มแรง ยัยบ้านี่กัดเขาอีกแล้ว!งั่ม!ยิ่งถูกว่ายิ่งแยกเขี้ยวใส่ จากกัดแค่ทีเดียวก็ขยับไปกัดอีกรอย เอาให้สาสมที่บังอ

  • ตราบสิ้นแสงดาว    EP 6/5 แย่ง!

    “กุ๊ก...” เวหาไม่อยากเชื่อสิ่งที่หูได้ยิน กฤติกาคงไม่มีวันมอบอะไรให้ไหมขวัญแน่ๆ ตราบใดที่หัวใจของหล่อนยังมีความแค้นอยู่เต็มเปี่ยม เขาเข้าใจหล่อนแล้ว แต่จะให้ทำอย่างไร เขาเองก็เข้าใจพี่ไหมเช่นกัน การอยู่ตรงกลางระหว่างผู้หญิงสองคนนี่ลำบากใจสิ้นดี“ตอนดีๆ ไม่เคยเห็นหัวกัน พอตอนจะตายเร่มาหาคนโน้นคนนี้ ละอายใจบ้างไหม!”“ไม่! ฉันไม่ละอายเลยสักนิด ถ้าช่วยพี่ไหมได้ละก็ ต่อให้ต้องทำเรื่องที่น่าละอายมากกว่านี้ ฉันก็ทำได้ พี่ไหมกำลังจะตาย เธอเข้าใจไหมกุ๊ก”“เข้าใจ แล้วมันเกี่ยวอะไรกับฉัน อยากช่วยผู้หญิงคนนั้นก็ไปหาหมอโน่น รวยไม่ใช่เหรอ แค่ตับชิ้นเล็กๆ ไปซื้อเอาสิ ไปซื้อเลย!”เวหาไม่รู้จะทำอย่างไรกับกฤติกาดี หล่อนพร้อมจะลุกเป็นไฟเสมอยามที่เขาเอ่ยเรื่องพี่ไหมขึ้นมาอารมณ์อันร้อนระอุพากฤติกาให้เดินไปที่ครัวเล็กๆ เธอเปิดหาวิสกี้ขวดเก่าเก็บของบิดา เปิดมันออกแล้วเทใส่แก้วก่อนจะสาดลงคอแรงๆกึก!แก้วหนาหนักที่ปกติใช้ชงกาแฟ บัดนี้วางอยู่บนโต๊ะ แน่นอนว่าก้นแก้วนั้นไม่มีวิสกี้เหลือสักหยด จะมีก็แต่กลิ่นเท่านั้นที่ยังลอยวนในอากาศ เธอเทวิสกี้อีกแก้ว สาดลงคอแรงๆ ด้วยอยากให้อารมณ์ร้อนๆ ทุเลาเบาบาง เธอจ้องหน้าเข

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status