Compartilhar

บทที่ 8

Autor: ดูยูวอนนาบี
"เดี๋ยวสิคะ! ชุดฉันจะขาดหมดแล้วนะ!" แอนเอ่ยปากประท้วง ทว่าเสียงร้องของเธอกลับส่งไปไม่ถึงหูของคนบ้าคล
Continue a ler este livro gratuitamente
Escaneie o código para baixar o App
Capítulo bloqueado

Último capítulo

  • ตัณหารสหวาน... ในการกลับมาอีกครั้ง   บทที่ 30

    เค็นเนธผุดลุกขึ้นยืนแล้วช่วยจัดท่วงท่าของลีโอโนราให้อยู่ในตำแหน่งที่สบายตัวขึ้น เขารีบคว้ากระดาษทิชชู่มาบรรจงเช็ดทำความสะอาดตรงซอกขาอ่อนของเธอ จุดที่มีหยาดเลือดพรหมจรรย์ไหลซึมออกมานองจนเปรอะเปื้อนผ้าปูที่นอนเป็นวงกว้างยามที่เขาก้มลงมอง เขาสัมผัสได้ถึงร่องรอยเลือดของเธอที่เปรอะเปื้อนอยู่บนผิวของเขาเอง รอยยิ้มแผ่วเบาผุดขึ้นบนใบหน้า—ในที่สุดเธอก็ตกเป็นของเขาอย่างสมบูรณ์แบบแล้ว เขาได้ประทับรอยตีตราจองเธอไว้แล้วหลังจากเช็ดทำความสะอาดให้เธอเสร็จสรรพ ชายหนุ่มก็ทอดกายลงนอนข้างๆ แล้วโอบรัดกอดเรือนร่างของเธอเอาไว้แน่น หญิงสาวหยุดส่งเสียงสะอื้นไห้แล้ว เขาจึงบรรจงประทับจูบลงบนริมฝีปากนุ่มของเธออย่างนุ่มนวล"ขอบคุณนะ เบบี้... ขอบคุณที่ตกลงยอมรับผม" เขาเอ่ยบอกตอนแรก ลีโอโนราทำสีหน้างุนงง ทว่าเขาก็ช่วยเตือนความจำถึงบทสนทนาก่อนหน้านี้ของพวกเขา"ก็คุณตกลงนี่นา เบบี้... ผมถามว่าอยากได้อีกไหม แล้วคุณก็ตอบว่า 'อยาก'" เขาเอ่ยทบทวนความจำลีโอโนราทำหน้าเหยเกทันควัน"ฉันไม่รู้นี่คะว่ามันจะเจ็บขนาดนี้!" เธอเอ่ยตอบกลับมา น้ำตาเอ่อล้นคลอหน่วยตาขึ้นมาอีกรอบเขาหลุดหัวเราะหึๆ รู้สึกเอ็นดูในปฏิกิริยาราวก

  • ตัณหารสหวาน... ในการกลับมาอีกครั้ง   บทที่ 29

    เค็นเนธบรรจงใช้ปลายลิ้นเลียโลมจุดอ่อนไหวของลีโอโนราซ้ำแล้วซ้ำเล่า นิ้วเรียวหนาแยกกลีบผกากรองออกกว้างเพื่อให้ปลายลิ้นกวาดชิมความหวานได้อย่างไร้สิ่งกีดขวางลีโอโนราฉ่ำเยิ้มไปหมด น้ำหวานจากกายเธอหอมหวานจนน่าเหลือเชื่อ ชายหนุ่มไม่ยอมหยุดจนกว่าเธอจะดิ้นรนด้วยความสยิวรัญจวนใจ"อ๊าาาา..." ลีโอโนรากรีดร้องครางเสียงดัง สองมือสอดเข้าไปในเรือนผมของเขาแล้วพยายามกดศีรษะของเขาให้ลึกลงมาอีกเค็นเนธแอบอมยิ้มในใจ 'ที่แท้ลีโอโนราก็ร้อนแรงบนเตียงเหมือนกันรึเนี่ย?'เขาชอบผู้หญิงที่ร้อนแรงยามอยู่บนเตียงที่สุดอยู่แล้ว"ทำไม... ทำไมมันรู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างกำลังจะระเบิดออกตรงท้องน้อยของฉันเลยล่ะคะ?" ลีโอโนราเอ่ยถามด้วยความบริสุทธิ์ไร้เดียงสา"ปล่อยมันออกมาเลย เบบี้... อย่ากักขังมันไว้... มอบมันมาให้ผม!" เค็นเนธเอ่ยกระตุ้นปลุกเร้า"ฉันคิดว่าฉันกำลังจะปัสสาวะรด... อ๊าาา... มันมาแล้ว!" ลีโอโนรากรีดร้องส่งเสียงดัง เรียวขาทั้งสองข้างเกร็งตึง ชัดเจนว่าเธอได้แตะแต้มแตะสวรรค์เป็นที่เรียบร้อยแล้วเค็นเนธยังคงปรนเปรอปลายลิ้นกับจุดอ่อนไหวของเธอต่อไป ในขณะที่เธอนอนดิ้นรนบิดกายด้วยความสยิวซ่านแม้เธอจะพยายาม

  • ตัณหารสหวาน... ในการกลับมาอีกครั้ง   บทที่ 28

    เค็นเนธและลีโอโนรานั่งเงียบตลอดการเดินทางกลับเวริเซีย คำพูดล้อเลียนของคุณกิลเบิร์ตก่อนหน้านี้ยิ้มวนเวียนอยู่ในหัวของพวกเขาทั้งสองคน ก่อให้เกิดบรรยากาศอึดอัดทำตัวไม่ถูกขึ้นมาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้เมื่อวันก่อน พวกเขายังสนุกสนานกับการเดินทางไปยังไร่พาลันด์ส ทุกสิ่งทุกอย่างระหว่างพวกเขาฟังดูเบาสบายและเข้ากันได้ดีอย่างน่าประหลาด ทว่าในยามนี้ ความเงียบสงัดภายในรถกลับอื้ออึงจนแทบจะทำให้หายใจไม่ออก"ฉันว่าจะแอบงีบสักหน่อยนะคะ พอดีเมื่อคืนนอนไม่ค่อยหลับเท่าไหร่ที่บ้านของคุณ" ลีโอโนราเอ่ย พลางหลับตาลง ชัดเจนว่าเธอกำลังใช้เรื่องนี้เป็นข้ออ้างเพื่อหลีกเลี่ยงความอึดอัดเค็นเนธจับสังเกตได้ถึงความประหม่าอึดอัดเล็กน้อยในทุกท่วงท่าของเธอยามอยู่ใกล้เขา"เอาสิ นอนพักผ่อนเถอะ เดี๋ยวถึงเวริเซียแล้วผมจะปลุกนะ" เขาเอ่ยตอบ รู้สึกโล่งอกเล็กน้อยที่เธอเลือกจะปลีกตัวออกจากความอึดอัดตรงนี้ชายหนุ่มแอบลอบมองลีโอโนรา เธอนอนหลับตาอยู่ แต่เขาไม่อาจรู้ได้เลยว่าเธอหลับจริงๆ หรือแค่แกล้งทำเป็นนอนหลับกันแน่พ่อของเขาพูดถูกทุกอย่าง—ผู้ชายคนไหนก็ตามที่ได้แต่งงานกับลีโอโนรา คงจะเป็นผู้ชายที่โชคดีที่สุดในโลก เธอมีทุกสิ่

  • ตัณหารสหวาน... ในการกลับมาอีกครั้ง   บทที่ 27

    "เราไปกินมื้อเช้ากันดีกว่าครับ" เค็นเนธเอ่ยขัดจังหวะบทสนทนาขึ้นมา "ลีโอโนราคงเริ่มจะหิวแล้วล่ะ"ลีโอโนราซึ่งกำลังรู้สึกเก้งก้างและทำตัวไม่ถูกเล็กน้อย ค่อยๆ ยื่นมือไปเริ่มเข็นรถเข็นของคุณกิลเบิร์ตอย่างนุ่มนวลเค็นเนธรีบก้าวเท้าเข้ามาซ้อนข้างหลังเธอทันทีเพื่อทำหน้าที่แทน"เดี๋ยวผมเข็นให้พ่อเอง" เขาเอ่ยบอกลีโอโนราไม่ได้ปล่อยมือในทันที ทำให้ปลายนิ้วของทั้งคู่สัมผัสกันโดยไม่ได้ตั้งใจ หญิงสาวรีบชักมือกลับด้วยความตกใจ"ขอ... ขอโทษค่ะ" เธอเอ่ยตะกุกตะกักพวกเขาสบตากันชั่วครู่ ก่อนที่เค็นเนธจะพยักหน้ารับ แล้วเริ่มออกแรงเข็นนำหน้าไป โดยมีเธอเดินตามหลังอยู่ข้างๆ กิลเบิร์ต"คุณกิลเบิร์ตคะ เช้านี้อยากทานอะไรเป็นพิเศษไหมคะ? ให้ฉันลงมือทำอะไรให้ทานไหม?" ลีโอโนราเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสดใส หวังจะช่วยเบี่ยงเบนความสนใจและความเก้อเขินของตัวเองกิลเบิร์ตยิ้มออกมาอย่างอารมณ์ดี รู้สึกเอ็นดูในความช่างเอาอกเอาใจของเธอ"จริงเหรอเนี่ย? หนูทำอาหารอร่อยเหรอ?" เขาเอ่ยถามด้วยความสนใจ"แน่นอนสิคะ คุณกิลเบิร์ต! เมนูโปรดของคุณคืออะไรเหรอคะ?" ลีโอโนราเอ่ยตอบ น้ำเสียงฟังดูเหมือนเด็กน้อยกำลังอวดฝีมือเค็นเนธเลือกท

  • ตัณหารสหวาน... ในการกลับมาอีกครั้ง   บทที่ 26

    เค็นเนธเดินออกจากห้องนอนของลีโอโนราพร้อมกับรอยยิ้มกริ่มอย่างพึงพอใจ เขาได้แอบขโมยจูบเธอมาหนึ่งฟอด และเธอก็ยังคงติดค้างเขาไว้อีกสองจูบ ชายหนุ่มเองก็ไม่ค่อยเข้าใจตัวเองนัก แต่แค่การได้จูบเธอ มันกลับทำให้เขารู้สึกเพียงพอ รู้สึกว่ามันเป็นความจริงแท้และจริงใจอย่างน่าประหลาด"เค็น!"เขาถึงกับสะดุ้งสุดตัวเมื่อได้ยินเสียงเรียก กิลเบิร์ตกำลังนั่งอยู่บนรถเข็นตรงหน้าห้องนอนของเขา ชัดเจนว่ากำลังนั่งรอคอยเขาอยู่"พ่อ... ทำไมยังไม่นอนอีกครับ?" เขาเอ่ยถาม"พ่อกำลังตามหาแกอยู่ พ่อเดินไปดูที่ห้องนอนแกแล้วแต่ไม่เจอ" กิลเบิร์ตเอ่ยตอบ"อ๋อ... ผมแค่แวะไปที่ห้องของลีโอโนรามาครับพ่อ... พอดีมีเรื่องสำคัญต้องคุยกันนิดหน่อย" เขาพยายามปรับน้ำเสียงให้ดูเป็นปกติที่สุด"ผู้ชายประเภทไหนกันที่เข้าไปอ้อยอิ่งอยู่ในห้องนอนของเลขา ตัวเอง ถ้าไม่มีอะไรในกอไผ่?" กิลเบิร์ตเอ่ยถามจี้จุด น้ำเสียงแฝงความเข้มงวดจริงจังความอดทนของเค็นเนธเริ่มจะถดถอย "พ่อครับ... ทำไมพ่อไม่ปล่อยให้ผมจัดการชีวิตตัวเองบ้างล่ะครับ?"กิลเบิร์ตไม่มีทางเชื่อเรื่องโกหกพวกนี้หรอก—เขาผ่านโลกมาเยอะและรู้จักลูกชายตัวเองดีเกินไป"หนูลีโอโนราเป็นผู้หญ

  • ตัณหารสหวาน... ในการกลับมาอีกครั้ง   บทที่ 25

    เค็นเนธละมือออกจากมือของลีโอโนราแล้วก้มมองมือตัวเองครู่หนึ่ง แววตาของเขาฉายประกายความเศร้าสร้อยออกมาวูบหนึ่ง ราวกับว่าคำพูดของคุณกิลเบิร์ตส่งผลกระทบต่อจิตใจของเขาอย่างลึกซึ้ง"ลีโอโนรา ช่วงนี้ทำงานเป็นยังไงบ้างล่ะ?" กิลเบิร์ตเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงอบอุ่น"อ๋อ คุณกิลเบิร์ตคะ... ตอนนี้ฉันเป็นเลขา บริหารให้คุณเค็นเนธค่ะ เพิ่งเริ่มงานได้ไม่นานนี้เอง—ฉันเพิ่งเรียนจบมหาวิทยาลัยมาได้แค่สี่เดือน แล้วก็เข้ามาทำงานที่ KW Builders ทันทีเลยค่ะ" เธอเอ่ยอธิบาย"อย่างนั้นหรอกเหรอ? พ่อดีใจนะที่ลูกชายของพ่อจ้างหนูมาทำงาน หมอนี่มันค่อนข้างจู้จี้จุกจิกเรื่องเลือกพนักงานจะตายไป" กิลเบิร์ตเอ่ยชมเชย"เธอเรียนจบด้วยเกียรตินิยมอันดับหนึ่งเลยนะครับพ่อ เพราะงั้นเธอเลยคู่ควรกับโอกาสนี้" เค็นเนธเอ่ยเสริมขึ้นมา เข้าร่วมวงสนทนาด้วยอีกคน"โอ้ หนูนี่สมองดีจริงๆ เลยนะ! พ่อประทับใจมากเลย! แล้วพ่อแม่ของหนูล่ะเป็นยังไงบ้าง?" กิลเบิร์ตเอ่ยถามต่อใบหน้าหวานหมองลงทันทีเมื่อมีคนเอ่ยถึงแม่ของเธอที่กำลังนอนรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาล น้ำตาของเธอเกือบจะเอ่อล้นออกมา แต่หญิงสาวก็รีบข่มมันเอาไว้สุดชีวิต—เธอไม่อยากแสดงอาการอ่อนแอจนด

Mais capítulos
Explore e leia bons romances gratuitamente
Acesso gratuito a um vasto número de bons romances no app GoodNovel. Baixe os livros que você gosta e leia em qualquer lugar e a qualquer hora.
Leia livros gratuitamente no app
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP
DMCA.com Protection Status