LOGINผมก้าวยาวๆ แล้วกระโดดเข้าไปหลังพวงมาลัยฝั่งคนขับ ผมกระแทกประตูรถปิดอย่างแรงแล้วกดปุ่มสตาร์ตทันที ทำให้เครื่องยนต์ V8 ใต้ฝากระโปรงคำรามดุดันจนตัวถังสั่นสะเทือนแม่รีบเปิดประตูหน้าแล้วนั่งตัวตรงลงบนเบาะผู้โดยสารข้างผม ใบหน้าของหญิงงามผู้สง่างามคนนั้นตึงเครียดมาก แต่ดวงตากลับฉายแววสังหารคมกริบขณะเดียวกัน ลลิตา อัญชัญ และดาราก็เบียดกันเข้าไปนั่งแถวเบาะหลังพร้อมกัน พวกเธอขยับตัวแนบชิดกันและเลื่อนสะโพกหาที่ เพื่อให้เบาะหนังนั้นพอรองรับคนสามคนได้ในคราวเดียวจากกระจกมองหลังตรงกลาง หางตาของผมเหลือบเห็นต้นขาเนียนของลลิตาที่แยกออกกว้างเพื่อหนีบกระเป๋าเป้ไว้บนตัก ภาพนั้นทำให้ไอ้น้องชายกระตุกตุบๆ อย่างตื่นเต้นแบบไม่รู้จักอายอีกแล้ว แต่ผมรีบเบือนหน้ากลับไปมองถนนทันทีเท้าขวาของผมเหยียบคันเร่งจมลงไปอย่างไม่ปรานี ยางรถเอสยูวีขนาดมหึมาส่งเสียงเอี๊ยดดังลั่น เสียดสีกับพื้นคอนกรีตของโรงรถ ก่อนจะพุ่งทะยานอย่างดุดันไปทางทางออกรถหุ้มเกราะของพวกเราฝ่าความมืดยามรุ่งสางของกรุงจาการ์ตาที่ค่อยๆ เริ่มคึกคัก ผมหักพวงมาลัยอย่างดุดัน บังคับหัวรถตรงไปยังทางขึ้นทางด่วนออกนอกเมือง เพื่อไล่ตามจุดสีแดงในเครื่องติดต
เช้าวันต่อมา คอของผมแข็งไปหมดเมื่อคืนผมยอมเสียสละนอนบนโซฟาห้องนั่งเล่นของห้องสวีต ส่วนห้องนอนทั้งหลายผมยกให้พวกผู้หญิง โซฟาแม้จะแพงแค่ไหนก็ยังเป็นโซฟาอยู่ดี ทั้งแคบทั้งทำเอาเอวปวดไปหมดแม่นั่งสง่างามรินชาอยู่แล้ว ลลิตาที่นั่งข้างๆ กำลังจ้องหน้าจอแล็ปท็อปอย่างวุ่นวาย ยังสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวเมื่อคืนที่เธอใส่จัดข้อมูลการประชุมอยู่ดารานอนเหยียดอยู่ปลายโซฟา เธอสวมเสื้อยืดตัวโคร่งกับกางเกงขาสั้น ปากเต็มไปด้วยครัวซองต์ขณะดูการ์ตูนอยู่ส่วนผมเองมีเวลาแค่คว้ากางเกงคาร์โกตัวเดียวที่มีอยู่ในกระเป๋า สูทสำหรับเข้าประชุมยังแขวนเรียบร้อยอยู่ในตู้ รอให้ถึงเก้าโมงส่วนคุณฤทธิ์ไม่ได้อยู่ด้วย เขาบอกว่าตั้งแต่เช้ามืดจะไปเดินตรวจทางออกทั้งหมดของโรงแรมประตูห้องของอัญชัญเปิดออกในที่สุด เธอขังตัวเองอยู่ในนั้นเกือบหนึ่งชั่วโมงแล้ว เธอก้าวออกมาช้าๆ ตั้งใจเว้นจังหวะเหมือนนางแบบบนเวที“เป็นไง บัญญัติ?” เธอถามพลางหมุนตัวครึ่งรอบ “ฉันดูเหมือนบอสไหม?"เอ่อ... พูดจริงนะ ผมถึงกับแทบจำไม่ได้เลย" ผมตอบไปตามตรง กลืนน้ำลายลงคอเมื่อเห็นการเปลี่ยนแปลงสุดขั้วของผู้หญิงตรงหน้าอัญชัญที่ปกติชอบอวดร่องอกกับต้นขาเนี
คุณฤทธิ์ถอนหายใจหนักๆ แล้วจุดบุหรี่ของเขา สักพัก เขาก็พ่นลมหายใจออกมา ก่อนจะอธิบายต่อในที่สุด“คุณนายอารยามักจะร้องไห้อยู่คนเดียวในห้องนี้บ่อยมาก แล้วก็กอดหมอนข้างแน่นสุดแรง เธอเอาแต่โทษสุขภาพมดลูกของตัวเองที่ไม่เคยรักษาชีวิตของเด็กในท้องเอาไว้ได้”บรรยากาศในห้องที่สลัวๆ นี้ยิ่งเงียบลงไปอีก หลังจากได้ฟังเรื่องราวประวัติทางสตินั้น น้องสาวของผมยืนตัวแข็งอยู่บนพื้นไม้ ฟังความจริงเกี่ยวกับประวัติสุขภาพของแม่พวกเธอ ผมยังคงจ้องตาคุณฤทธิ์อย่างจริงจัง รอฟังเรื่องราวในอดีตช่วงต่อไปในคืนนี้“แล้วเรื่องที่คุณนายอารยาแท้งลูก มันเกี่ยวอะไรกับตอนที่ผมเกิดมาล่ะครับ คุณฤทธิ์?” ผมถามด้วยความสงสัยที่อัดแน่นจนแทบถึงขีดสุดคุณฤทธิ์วางรูปถ่ายใบนั้นลงบนโต๊ะไม้ข้างๆ ที่เขี่ยบุหรี่คริสตัล เขาจัดท่านั่งบนเบาะเก้าอี้เอนหลังให้เรียบร้อย ก่อนจะเริ่มขยับริมฝีปากอีกครั้ง ชายที่สวมเสื้อเชิ้ตสีเข้มเริ่มเล่าข้อเท็จจริงทางสติเกี่ยวกับพฤติกรรมของเจ้านายเก่าของเขาอย่างยืดยาว“ตอนที่คุณบัญญัติคลอดออกมาจากท้องของคุณชบาอย่างปลอดภัย คุณนายอารยาก็เปลี่ยนนิสัยไปอย่างเห็นได้ชัดทันทีครับ เธอเกิดความหมกมุ่นผิดปกติ อยากเอา
ตอนนี้เรื่องราวทั้งหมดในอดีต ก็เหมือนถูกเปิดเผยความจริงออกมาอย่างชัดเจนต่อหน้าต่อตาผมแล้วความสับสนทั้งหมดว่า ชายชราที่คอยดูแลหญ้ารอบหลุมศพของแม่สุนันเมื่อช่วงกลางวันเป็นใคร ในที่สุดคืนนี้ก็ได้คำตอบอย่างหมดจด“คุณฤทธิ์มีความใส่ใจที่ยิ่งใหญ่มากจริงๆ ในการดูแลความเรียบร้อยของสุสานครอบครัวบุญธรรมของผม คำถามเรื่องตัวตนของคนลึกลับที่คอยส่งอีเมลมาหาผมทุกปีก็คงได้คำตอบแล้วเหมือนกัน คุณฤทธิ์ต้องเป็นคนที่คอยส่งรายงานการเติบโตของผมไปยังเกาะห่างไกลแห่งนั้นทุกครั้งที่ถึงวันเกิดของผมแน่ๆ ”“การคาดเดาตามเหตุผลของคุณบัญญัติ ถูกต้องร้อยเปอร์เซ็นต์ ไม่มีอะไรเข้าใจผิดเลยครับ” คุณฤทธิ์ตอบพลางจัดปกเสื้อซาฟารีของตัวเองให้เรียบร้อยรายละเอียดงานที่แท้จริงของคนขับรถประจำครอบครัวเราคนนี้ มีคุณค่าทางมนุษยธรรมสูงมากจริงๆ ความจริงแล้วคุณฤทธิ์คือบอดี้การ์ดที่คอยปกป้องพวกเรา โดยปลอมตัวเป็นคนขับรถธรรมดาๆ อยู่เป็นประจำ การปลอมตัวครั้งนั้นประสบความสำเร็จอย่างมาก จนหลอกสายตาของทุกคนที่อาศัยอยู่ในบ้านหลังใหญ่หลังนี้ได้นานหลายปี“คุณฤทธิ์ ฉันอยากขอโทษสำหรับพฤติกรรมหยาบคายทั้งหมดของฉันในอดีตค่ะ” ลลิตาก้มหน้ามองพื
คุณฤทธิ์รีบอธิบายเหตุผลที่เขาทำแบบนี้“ใช่ครับ ผมยังต้องหยุดการทำงานของกล้องซ่อนที่เพิ่งถูกคนนอกมาติดตั้งไว้ด้วย อุปกรณ์กล้องสอดแนมขนาดเล็กพวกนั้น ถูกกลุ่มศัตรูทางธุรกิจของคุณนายอารยาแอบเอาเข้ามาเมื่อช่วงเย็นวันนี้ คู่แข่งทางธุรกิจพวกนั้นจ่ายเงินจ้างกลุ่มคนนอกให้ลอบเข้ามาทางประตูรั้วหลังบ้าน ตอนที่ยามเฝ้าบ้านของเราเผลอ ผมเห็นขั้นตอนการติดตั้งอุปกรณ์พวกนั้นทั้งหมดด้วยตาตัวเองจากจุดเฝ้าสังเกตการณ์นอกอาคารสวน”ชายสูงวัยที่สวมเสื้อซาฟารีคนนั้น ดูเหมือนจะรู้ข้อเท็จจริงเกี่ยวกับสถานการณ์บ้านของพวกเราอย่างแน่ชัด เขารู้ดีมากว่าบ้านหลังนี้ไม่ปลอดภัยเพราะภัยคุกคามจากผู้บุกรุกอีกต่อไปแล้วเรื่องน่ากลัวนั้นเกิดขึ้นต่อเนื่องมาตั้งแต่ข่าวการจับกุมตัวคุณนายอารยาโดยตำรวจแพร่กระจายไปทั่วสื่อ“ข่าวการจับกุมตัวคุณนายอารยาออกอากาศอย่างเป็นทางการในช่องโทรทัศน์ระดับประเทศหลายช่องตั้งแต่ช่วงเย็นแล้วครับ คู่แข่งทางธุรกิจของเธอรีบเคลื่อนไหวตอบสนองทันที เพื่อใช้ประโยชน์จากสถานการณ์ของบ้านที่กำลังว่างเปล่านี้ พวกเขามีเป้าหมายเฉพาะ คือต้องการค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับทรัพย์สินและเงินเก็บที่เหลืออยู่ของคุณนายอารยาใน
ร่างของชายคนหนึ่งที่นั่งอยู่บนเก้าอี้เอนหลังของคุณนายอารยา ค่อยๆ ยกมือทั้งสองข้างขึ้น ชายคนนั้นยกฝ่ามือทั้งสองขึ้นเหนือศีรษะ เหมือนเป็นสัญญาณว่าไม่ได้คิดร้าย ชายลึกลับคนนั้น ที่แท้ก็คือคุณฤทธิ์ คนขับรถของครอบครัวนี่เอง“เอ๊ะ นี่มันคุณฤทธิ์ที่พวกเราเจอกันตอนเย็นแถวสุสานหมู่บ้านชานเมืองนี่นา!” ลลิตาชี้ไปทางชายวัยกลางคนนั้นด้วยความตกใจจากบริเวณหน้าประตูคืนนี้ชายคนนั้นนั่งอยู่บนเบาะเก้าอี้ราคาแพงด้วยท่าทางสงบนิ่งมาก คนขับรถสูงวัยคนนั้นยังคงสูบบุหรี่กานพลูอย่างสบายๆ จากริมฝีปาก ควันจากการเผาไหม้ของใบยาสูบในบุหรี่กานพลูเริ่มลอยฟุ้งไปทั่วอากาศภายในห้องนี้“คุณมานั่งสูบบุหรี่สบายใจอยู่ในห้องของแม่ทำไม ตอนที่ไฟทั้งบ้านดับสนิทแบบนี้?” อัญชัญถาม เพื่อขอคำอธิบายจากชายในชุดซาฟารีคนนั้นใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยเหี่ยวย่นของคุณฤทธิ์ถูกแสงไฟจากเทียนเล่มเล็กบนโต๊ะไม้ส่องกระทบโดยตรง ไม่มีท่าทีเป็นศัตรูใดๆ จากการเคลื่อนไหวของคนขับรถสูงวัยคนนั้นต่อผมเลย เมื่อเห็นท่าทีที่เหมือนขอสงบศึกนั้น ผมจึงค่อยๆ ลดไม้เบสบอลในมือลงไปทางพื้นกระเบื้อง“คุณทำพวกเราสี่คนตกใจแทบตายเลยรู้ไหม ผมถึงขั้นต้องลำบากถือไม้เบ
"ขะ-ขาว เนียน หุ่นก็เพรียว! แล้วก็ หลังนี่โคตรสวยเลย ให้ตายสิ นี่มันนางฟ้าหรือไงวะ? แต่นางฟ้าทำไมตัวเล็กจังเลยล่ะ?"คุณหนูดาราก้มตัวเล็กน้อย ยกขาข้างหนึ่งขึ้นวางบนเก้าอี้ตัวเล็กที่บุผ้ากำมะหยี่ มือของเธอกำลังทาโลชั่นลงบนน่องเรียวที่ทั้งยาวทั้งเนียน"โอ้โห แม่เจ้าโว้ย… นี่ตาฉันฝาดหรือมีนางฟ้ามาอาบน
เอี๊ยดดดดดด!รถหยุดกะทันหัน ห่างจากตัวรถบัสบ้าคันนั้นแค่ไม่กี่เซนติเมตร แรงสั่นสะเทือนค่อนข้างแรงจากการเบรกฉุกเฉินร่างของคุณหนูกัญญาพุ่งไปข้างหน้าเพราะเธอคาดเข็มขัดนิรภัยไม่ถูกต้อง ยังดีที่ถุงลมนิรภัยไม่ทำงานแต่เพราะความตกใจกลัวจนแทบขาดใจเมื่อเห็นกันชนรถบัสอยู่ตรงหน้า คุณหนูกัญญาจึงคว้าอะไรสักอ
ตอนที่ผมยื่นแก้วน้ำอุ่นให้เธอที่หน้าประตูห้องคนรับใช้ นิ้วเรียวยาวของเธอก็ตั้งใจแตะมือผมค้างไว้นานเป็นพิเศษชุดนอนผ้าไหมสีชมพูอ่อนบางเฉียบของเธอโปร่งให้เห็นภายใต้แสงไฟทางเดินสลัว เผยให้เห็นสัดส่วนร่างกายสาวน้อยที่แน่นกระชับรัดรูปคุณหนูดารามองฉันผม ก่อนจะเขย่งปลายเท้าเล็กน้อย โน้มหน้าเข้ามาใกล้หูฉ
"บัญญัติ ตั้งแต่คืนนี้เป็นต้นไป แกมาคอยดูแลลูกสาวทั้งสามคนของฉัน!"ยังไม่ทันที่ผมจะได้ตอบรับหรือแค่พยักหน้าแต่อย่างใด เสียงอันแข็งกร้าวก็ดังมาจากทางบันไดก แทรกขัดจังหวะพวกเราเสียก่อนเจ้าของเสียงคือคุณหนูลลิตา ลูกสาวคนโตของคุณนายอารยา เธอสวยหยาดเยิ้มก็จริง แต่ร้ายยิ่งกว่าแม่เสือที่หวงลูกน้อยเสียอี







