LOGINShare
บทที่ 355
Latest chapter
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 356
จากนั้นคุณยอดทองก็หันหน้าไปทางเพดานของห้องตู้คอนเทนเนอร์ แล้วจู่ๆ ก็กำหมัดทั้งสองข้างแน่นชูขึ้นไปในอากาศว่างเปล่า ชายวัยกลางคนคนนี้ส่งเสียงตะโกนดังลั่นทันที และโห่ร้องด้วยความดีใจเมื่อเห็นสภาพจริงของกองทองคำแท่งแน่นๆ ภายในตู้เซฟยักษ์ใบนี้“ไชโย! ในที่สุดพวกเราสี่คนก็หาทางออกจากปัญหาแรงกดดันเรื่องการทวงหนี้เงินสดวันนี้ได้แล้ว!” คุณยอดทองตะโกนระบายความดีใจออกมาอย่างฉับพลัน ด้วยระดับเสียงที่ดังและหนวกหูมากๆ“คุณยอดทองทำไมอยู่ๆ ถึงตะโกนดีใจดังขนาดนั้นล่ะคะ ตอนกลางวันในห้องปิดแบบนี้ด้วย” ลลิตาถาม เธอยังรู้สึกตกใจเล็กน้อยเมื่อได้ยินเสียงตะโกนของชายคนนี้ดังมาจากทางด้านซ้ายมือของเธอ“แล้วจะไม่ให้ผมโห่ร้องดีใจได้ยังไงล่ะ ลลิตา ปัญหาภาวะขาดสภาพคล่องเงินสดที่บริษัทเรากำลังเจออยู่ตอนนี้ สามารถแก้ได้ทันทีในช่วงเที่ยงวันนี้เลยนะ” คุณยอดทองอธิบายพร้อมใบหน้าที่แสดงความสุขอย่างมาก“หมายความว่าสถานการณ์วิกฤตขาดเงินสดหมุนเวียนในบริษัทเรา เพราะเรื่องร้ายๆ ที่คุณนายอารยาทำไว้เมื่อวาน แก้จบได้ด้วยเงินในตู้เซฟนี้แล้วใช่ไหมคะ” ลลิตาถามเพื่อยืนยันแนวทางการกู้สถานการณ์ทางการเงิน“แน่นอน ตอนนี้ถือว่าปิดจบเร
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 355
“กล่องเหล็กนั่นขนาดแทบจะใหญ่พอๆ กับตู้เสื้อผ้าเล็กๆ ในห้องนอนเลยนะ บัญญัติ” ลลิตา พูดด้วยสีหน้าที่ดูอยากรู้อยากเห็นมากขณะมองของสิ่งนั้นผมรีบก้าวเท้าเข้าไปใกล้โต๊ะทำงานไม้ของคุณนเรศผู้ล่วงลับ มือของผมดึงลิ้นชักโต๊ะชั้นบนสุดออกมาเพื่อหาของที่ใช้เปิดเข้าไปได้ สายตาของผมเห็นวัตถุโลหะชิ้นหนึ่งที่ค่อนข้างยาวอยู่ท่ามกลางกองเครื่องเขียนเก่าๆ“โห ผมเพิ่งเจอกุญแจเหล็กแบบธรรมดาดอกหนึ่งในลิ้นชักโต๊ะนี้” ผมรายงาน พลางจับและยกกุญแจลายหนาดอกนั้นขึ้นสูงไปในอากาศ“เอากุญแจยาวดอกนั้นไปตรงมุมนู้น แล้วลองเสียบปลายมันเข้าไปในรูกุญแจประตูตู้นิรภัยเลย บัญญัติ” คุณจักรีสั่งจากด้านหลังตำแหน่งที่ผมยืนอยู่“ครับ คุณจักรีเดี๋ยวผมจะลองเสียบกุญแจธรรมดาดอกนี้เข้าไปในรูล็อกของตู้นิรภัยสีเทาที่มุมนั้นตอนนี้เลย” ผมตอบรับคำสั่งของทนายอาวุโสประจำตระกูลผมค่อยๆ เดินเข้าไปยังตำแหน่งของตู้นิรภัยเหล็กขนาดใหญ่นั้น พร้อมกับกำด้ามกุญแจธรรมดาในมือไว้แน่น ผมเสียบปลายแหลมของกุญแจเหล็กเข้าไปตรงๆ ในรูล็อกบริเวณกลางบานประตูตู้นิรภัย กุญแจเก่าที่มีคราบฝุ่นเกาะอยู่นั้นกลับเสียบเข้าไปในรูเหล็กได้พอดีมาก ไม่มีส่วนไหนติดขัดเลย“ปลา
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 354
ความซาบซึ้งใจอย่างมากมายมหาศาลพลันเข้าปกคลุมหัวใจของน้องสาวต่างสายเลือดของผมในช่วงเที่ยงวันนี้ ดวงตาทั้งสองข้างของเธอค่อยๆ เริ่มมีน้ำใสๆ เอ่อคลอขึ้นมา เธอกลั้นหยดน้ำตาที่พร้อมจะไหลลงมาเปียกแก้มสวยๆ ของเธอเอาไว้ลลิตาตระหนักอย่างแท้จริงแล้วว่าพ่อผู้ล่วงลับของเธอรักพวกเราทุกคนมากแค่ไหน ท่ามกลางความเครียดจากชีวิตประจำวันที่เกิดจากการกระทำของคุณนายอารยา“ที่แท้พ่อก็รักพวกเราทุกคนมากจริงๆ นะ บัญญัติ” ลลิตาพูดด้วยเสียงแหบพร่าที่ติดอยู่ในลำคออย่างหนักอึ้ง“ใช่ ลลิตา เขาคงต้องการอะไรสักอย่างไว้ดูรอยยิ้มของพวกเราสามคน เวลาที่เขารู้สึกเครียดกับการทำงานอยู่คนเดียวในตู้คอนเทนเนอร์แคบๆ นี้”“พ่อคงออกแบบห้องทำงานปลอดภัยที่ท่าเรือตรงนี้ด้วยตัวเอง เพื่อหลีกหนีความกดดันทางใจจากคำพูดรุนแรงของแม่ที่บ้านใหญ่ทุกวัน”“คุณใส่กรอบรูปไม้อันนั้นลงไปในกระเป๋าทำงานของคุณเดี๋ยวนี้เลยเถอะ ลลิตา รูปใบนี้มีคุณค่าทางความทรงจำในอดีตของครอบครัวเราทุกคนสูงมาก”ในขณะที่เราสองคนกำลังจดจ่อสายตาอยู่กับรูปถ่ายครอบครัวใบนี้ คุณยอดทองกับคุณจักรีกลับมีเป้าหมายในการค้นหาอย่างอื่น ทั้งสองคนไม่หยุดพักเลยแม้แต่นิดเดียว และเดิน
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 353
พวกเราสี่คนเริ่มก้าวเข้าไปในตู้คอนเทนเนอร์นั้นอย่างระมัดระวังมากในตอนเที่ยงวันนี้ผมเดินอยู่หน้าสุดเพื่อเป็นคนนำทางให้กลุ่มเล็กๆ ของพวกเรา สภาพพื้นโลหะในห้องปิดนี้ค่อนข้างลื่น เพราะได้รับความชื้นจากอากาศบริเวณท่าเรือ“ทุกคนค่อยๆ เดินตามหลังผมมาก็พอนะ” ผมบอกพวกเขาทั้งสามคนที่ยังยืนอยู่ตรงขอบประตูทางเข้า“อืม บัญญัติ นายก็ระวังเท้าตอนเดินเข้าไปข้างในด้วยนะ พื้นต้องลื่นมากแน่ๆ เพราะโดนไอน้ำทะเลตกค้างมาหลายปี” ลลิตาตอบจากด้านหลังของผมมือของผมลูบคลำพื้นผิวโครงสร้างผนังเหล็กใกล้ๆ บริเวณประตูทางเข้าอย่างละเอียดมาก ผมพยายามมองหาตำแหน่งสวิตช์ไฟเพื่อเปิดแสงสว่างให้ห้องมืดๆ นี้ ปลายนิ้วชี้ของผมในที่สุดก็แตะเจอกล่องพลาสติกขนาดเล็กใบหนึ่งที่ติดแน่นอยู่บนผนัง“อ๊ะ ผมเจอตำแหน่งสวิตช์ไฟแล้ว อยู่ด้านขวาของประตูทางเข้าพวกเรา” ผมรายงานทั้งสามคนที่อยู่ด้านหลัง“ลองกดสวิตช์นั้นเดี๋ยวนี้เลย บัญญัติ” คุณยอดทองสั่งด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูค่อนข้างรีบร้อนผมกดปุ่มพลาสติกนั้นด้วยแรงจากปลายนิ้วชี้ข้างขวา หลอดไฟนีออนยาวดวงหนึ่งบนเพดานของห้องคอนเทนเนอร์ตอบสนองต่อกระแสไฟฟ้านั้นทันทีโดยอัตโนมัติ หลอดไฟกะพริบอยู่ห
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 352
กลิ่นกระดาษเก่าและอากาศอับชื้นพุ่งออกมาจากภายในพื้นที่ตู้คอนเทนเนอร์นั้นทันทีโดยไม่มีอะไรขวางกั้น กลิ่นอับของอากาศนั้นเป็นหลักฐานชัดเจนว่าแห่งนี้ถูกปิดล็อกแน่นสนิท ไม่มีช่องระบายอากาศมานานหลายสิบปีแล้ว“ข้างในตู้คอนเทนเนอร์สีน้ำเงินนี่ดูมืดสนิทมากจริงๆ บัญญัติ ผมมองไม่เห็นเลยว่ามีเฟอร์นิเจอร์หรือกองของอะไรอยู่ในนั้นบ้าง” ลลิตาพูดพลางหรี่ตาทั้งสองข้าง จ้องเข้าไปในพื้นที่ด้านในอย่างตั้งใจ“ใช่ มืดสนิทจริงๆ ความมืดปกคลุมด้านในของห้องเหล็กทั้งหมดตั้งแต่ปลายด้านหนึ่งไปถึงอีกด้านหนึ่งเลย ไม่มีแสงแดดที่เหลือสะท้อนเข้าไปถึงมุมตรงนั้นได้เลย” ผมตอบพลางยืนตัวตรงอยู่หน้าขอบประตูที่เปิดอยู่“คุณรีบเปิดไฟฉายจากมือถือของคุณเลย บัญญัติ จะได้ให้พวกเราทุกคนตรวจดูของข้างในห้องปิดนั่นได้ชัดๆ” คุณจักรีสั่งจากด้านหลังของผมในช่วงกลางวันนี้ผมรีบหยิบมือถือออกมาจากกระเป๋ากางเกงขายาวด้วยนิ้วทั้งห้าของมือขวา บัญญัติเปิดไฟฉายจากมือถือด้วยการปัดนิ้วชี้บนหน้าจออย่างรวดเร็วมาก จากนั้นเขาก็หมุนและส่องแสงไฟตรงเข้าไปในส่วนลึกของห้องกล่องโลหะนั้น เพื่อขับไล่ความมืด“ช่วยส่องไฟฉายของคุณไปที่มุมผนังไม้ด้านในสุดตรงนั้
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 351
ผมก้มสายตาลงเพื่ออ่านข้อความแนะนำที่ปรากฏบนจอกระจกเล็กๆ นั้น หน้าจอดิจิทัลแสดงภาพลายนิ้วมือมนุษย์อย่างชัดเจนมาก แผงควบคุมนั้นกำลังขอให้ยืนยันลายนิ้วมือ ซึ่งเป็นขั้นตอนตรวจสอบความปลอดภัยขั้นสุดท้าย“เครื่องล็อกดิจิทัลเครื่องนี้ยังต้องยืนยันลายนิ้วมือด้วยการแตะโดยตรงนะ คุณยอดทอง แล้วตอนนี้เราต้องเอาลายนิ้วมือของใครไปแตะตรงจอกระจกนี้ล่ะ?” ผมถามด้วยความสับสนเล็กน้อย เพราะเจ้าของทรัพย์สินตัวจริงเสียชีวิตไปนานแล้ว“คุณก็เอาผิวตรงนิ้วโป้งของคุณเองแตะลงบนช่องสแกนนั่นเลยสิ บัญญัติ” คุณจักรีแนะนำด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูมั่นใจมาก“แล้วลายนิ้วมือของผมจะถูกระบบล็อกของคุณพ่อผู้ล่วงลับอ่านได้จริงๆ เหรอครับ คุณจักรี?” ผมถามอีกครั้งเพื่อให้แน่ใจก่อนจะกดนิ้วลงไป“คุณนเรศผู้ล่วงลับต้องบันทึกข้อมูลไบโอเมตริกของสมาชิกครอบครัวหลักทุกคนไว้ในหน่วยความจำของระบบความปลอดภัยนี้ตั้งนานแล้วแน่ๆ คุณลองเอานิ้วโป้งแตะหน้าจอของเครื่องนั่นดูก่อนสิ” ทนายอาวุโสประจำครอบครัวของพวกเราอธิบาย พร้อมช่วยเพิ่มความมั่นใจให้ผมผมยกมือขวาเข้าไปใกล้ส่วนหน้าจอสแกนนั้นทันทีโดยไม่ลังเลอีก บัญญัติเอานิ้วโป้งขวาแตะลงบนเครื่องสแกนของกุญแ
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 3
คุณหนูคนเล็กดาราที่เขาว่ากันว่าเอาแต่ใจนั้น ตอนนี้ขาของเธอเกี่ยวรัดขาผมแน่นเป็นปม แถมหน้าอกทั้งสองข้างก็กดแนบเข้ากับท้องน้อยของผมเต็มๆทุกครั้งที่เธอสะอื้นเบาๆ เพราะความกลัว ตัวเธอก็สั่น ทำให้เกิดแรงเสียดสีตรงส่วนนั้นของผมอย่างรุนแรง"พี่บัญญัติ อย่าปล่อยดารานะคะ ดารากลัวมืด ดาราไม่อยากปล่อยพี่ ฮื
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 2
หัวใจผมแทบจะกระเด็นหลุดออกมาทางลำคอด้วยความตกใจ"ชิบหายแล้ว! ทำไมต้องมาเหยียบกิ่งไม้ตอนนี้ด้วยวะเนี่ย ถ้าโดนจับได้กูโดนไล่ออกแน่ๆ ซวยแล้วไง ไอ้บัญญัติ รีบคิดหาทางออกสิวะ อย่ามัวแต่ไปจดจ่ออยู่ที่ข้างล่างนั่น!"ท่ามกลางความลนลานนั้น สมองน้อยๆ ของผมกลับทำงานได้อย่างเหลือเชื่ออ๊ะ!คิดออกแล้วแทนที
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 1
"บัญญัติ ตั้งแต่คืนนี้เป็นต้นไป แกมาคอยดูแลลูกสาวทั้งสามคนของฉัน!"ยังไม่ทันที่ผมจะได้ตอบรับหรือแค่พยักหน้าแต่อย่างใด เสียงอันแข็งกร้าวก็ดังมาจากทางบันไดก แทรกขัดจังหวะพวกเราเสียก่อนเจ้าของเสียงคือคุณหนูลลิตา ลูกสาวคนโตของคุณนายอารยา เธอสวยหยาดเยิ้มก็จริง แต่ร้ายยิ่งกว่าแม่เสือที่หวงลูกน้อยเสียอี
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 6
"ขะ-ขาว เนียน หุ่นก็เพรียว! แล้วก็ หลังนี่โคตรสวยเลย ให้ตายสิ นี่มันนางฟ้าหรือไงวะ? แต่นางฟ้าทำไมตัวเล็กจังเลยล่ะ?"คุณหนูดาราก้มตัวเล็กน้อย ยกขาข้างหนึ่งขึ้นวางบนเก้าอี้ตัวเล็กที่บุผ้ากำมะหยี่ มือของเธอกำลังทาโลชั่นลงบนน่องเรียวที่ทั้งยาวทั้งเนียน"โอ้โห แม่เจ้าโว้ย… นี่ตาฉันฝาดหรือมีนางฟ้ามาอาบน
You May Also Like
หมอนวดหนุ่มพราวเสน่ห์
แบล็กแจ็ก48 viewsแพทย์เซียนน้อยมือฉมัง
กระดาษรักครึ่งแผ่น117.2K viewsมังกรในตัวฉันตื่นขึ้นมาแล้ว
เฟิงฮั่วเหลียนเทียน121.5K viewsแพทย์เซียนเนตรทะลวงแห่งขุนเขา
บุหรี่สองมวน266.9K viewsหนึ่งชาติแค้นสองภพรักไยไม่คะนึงหา
จันทร์ส่องแสง5.4K viewsกลลวง นายสุดเท่ห์ ชาร์ลี เวธ
ลอร์ด ลีฟ384.7K viewsArabell Lee ในชาติใหม่ฉันก็ยังเป็นสุภาพสตรีหมายเลข1
LILI Lee977 viewsJust Say Nothing : โคตรคนปฏิเสธโลก (NC 18+)
L.sunanta2.2K views
