Se connecterPartager
บทที่ 80
Dernier chapitre
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 420
“แต่ร้านอาหารนั่นอาจจะเต็มไปด้วยลูกน้องของเขาก็ได้นะ บัญญัติ! ถ้าทนายคนนั้นพาคนมาเป็นสิบเพื่อรุมนายล่ะ?” ลลิตายังพยายามรั้งผมไว้“ร้านที่เขาบอกเป็นร้านหรูที่คนเยอะ เขาไม่กล้าเล่นสกปรกในที่เปิดโล่งที่มีพยานเยอะแบบนั้นหรอก”“ฉันเห็นด้วยกับบัญญัตินะ พี่ลลิตา ตอนนี้เราต้องได้ข้อมูลตรงจากฝั่งตรงข้าม จะได้วางแผนโต้กลับได้” อัญชัญพูดช่วยผม“เชื่อสัญญาของผมนะ ลลิตา ผมรับรองว่าคืนนี้จะกลับมาบ้านนี้อย่างปลอดภัยแน่นอน” ผมยืนยัน พลางลูบหลังมือของลลิตาที่ยังจับแขนผมอยู่สุดท้ายหญิงสาวก็ถอนหายใจยาวอย่างยอมจำนนเมื่อได้ยินการตัดสินใจของผม เธอรู้ว่าถ้าผมตัดสินใจเด็ดขาดแล้ว ผมไม่มีทางเปลี่ยนใจ“นายต้องเปิดเครื่องติดตามตำแหน่งไว้ตลอดนะ ผมจะคอยดูนายจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่นี่ตลอดเวลา” ลลิตาเตือน“แน่นอน ลลิตา ผมไปตอนนี้เลย จะได้ไม่ไปถึงที่นั่นสาย”คืนนั้น ผมแต่งตัวเรียบร้อยมาก ผมใส่เสื้อเชิ้ตทางการสีดำเข้ม คู่กับกางเกงสแล็กสีเดียวกัน ผมตั้งใจเลือกชุดนี้เพื่อไม่ให้ดูสะดุดตา แต่ก็ยังให้เกียรติสถานที่นัดพบสุดหรูแห่งนั้นรถของผมแล่นฝ่าการจราจรติดขัดในเมืองหลวงไปยังสถานที่นัดพบ ความคิดของผมเอาแต่จัดเรีย
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 419
ยางมอเตอร์ไซค์ของผมส่งเสียงเอี๊ยดดังลั่น ตอนที่ผมเบรกกะทันหันตรงใกล้ๆ พวกเธอผมกระโดดลงจากรถแล้วปล่อยมันล้มกระแทกพื้นยางมะตอยโดยไม่ลังเลแม้แต่นิดเดียว ผมพุ่งเข้าใส่พวกสายลับพวกนั้นด้วยความเร็วเต็มที่ ก่อนที่พวกมันจะทันตั้งตัว"ระวังนะ บัญญัติ!" ลลิตากรีดร้องเตือนผมจากด้านหลังผู้ชายคนแรกยังไม่ทันเตรียมรับมือกับการโจมตีที่มาแบบกะทันหันของผม ผมจัดการสายลับคนแรกด้วยการถีบตรงอย่างแรงเข้าที่ท้องของมัน ผู้ชายคนนั้นสำลักน้ำลายแล้วกระเด็นถอยหลังไปจนแผ่นหลังกระแทกเสาคอนกรีตสายลับคนที่สองเดือดจัดทันทีเมื่อเห็นเพื่อนล้มลงภายในไม่กี่วินาที ชายร่างกำยำคนนั้นหมุนตัวกลับมา แล้วจ้องผมด้วยความโกรธเต็มตา เขาเหวี่ยงกระบองโลหะในมือฟาดเข้ามาที่หัวผมอย่างหมายเอาชีวิตผมก้มตัวหลบการฟาดของกระบองนั้นอย่างรวดเร็ว วินาทีต่อมา ผมชกเข้าที่กรามของสายลับคนที่สองด้วยหมัดขวาเต็มแรง เสียงกระดูกลั่นดังชัดเจนมากในลานจอดรถที่เงียบสงัดแห่งนี้สุดท้ายสายลับทั้งสองคนก็ล้มฟุบลงบนพื้นยางมะตอย ทั้งคู่แน่นิ่งหมดสติไปโดยไร้เรี่ยวแรงต่อต้านลมหายใจของผมหอบถี่หลังจากการต่อสู้สั้นๆ แต่ดุเดือดครั้งนี้ ผมรีบหยิบกระบองเหล็กที่ห
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 418
ลลิตาและอัญชัญออกเดินทางไปคาเฟ่ด้วยรถเก๋งสีขาวคันนั้นในห้องทำงานใหม่ ผมนั่งเอนหลังจ้องหน้าจอคอมพิวเตอร์ขนาดใหญ่ จุดสีแดงเล็กๆ กะพริบอยู่บนแผนที่ดิจิทัลของเมืองจาการ์ตาผมเฝ้าดูการเคลื่อนไหวของพวกเธอผ่านหน้าจอติดตามตำแหน่งในคอมพิวเตอร์ที่ห้องทำงานของผม อุปกรณ์ขนาดเล็กเท่าเหรียญนั้นส่งสัญญาณได้แม่นยำอย่างสมบูรณ์แบบ "เส้นทางมุ่งตรงเข้าใจกลางเมือง หวังว่าพวกเธอจะแค่แวะไปดื่มกาแฟจริงๆ นะ" ผมพึมพำเบาๆไม่รู้ทำไม ตั้งแต่พวกเธอสองคนออกจากประตูบ้านไป ผมก็รู้สึกติดค้างแปลกๆ อยู่ในใจ ผมหมุนปากกาเล่นบนโต๊ะไปพลาง จับตาดูเส้นทางการเคลื่อนที่ของรถเก๋งสีขาวคันนั้นไปพลาง หน้าจอแสดงให้เห็นว่ารถของพวกเธอหยุดอยู่ที่จุดหนึ่งในย่านหรู ลลิตาและอัญชัญมาถึงคาเฟ่ที่ออกแบบด้วยกระจกบานใหญ่ พวกเธอลงจากรถแล้วเดินตรงไปยังด้านหน้าอาคารทันที ก่อนจะนั่งลงบนเก้าอี้พักผ่อนบริเวณระเบียงด้านนอกของอาคาร"ฉันได้ยินว่าคาเฟ่นี้มีเค้กอร่อยมากเลยนะ พี่" อัญชัญพูดหลังจากดูเมนู"อยากกินเค้กอะไรก็สั่งมาเลย ไหนๆ เราก็ได้ออกมานั่งพักข้างนอกแบบนี้แล้ว" ลลิตาตอบพลางวางกระเป๋าของเธอลงบนโต๊ะ"โอเคค่ะ พี่คะ ฉันขอสั่งเค้กช็อกโกแ
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 417
ผมเก็บมือถือกลับเข้าไปในกระเป๋ากางเกงสูท สายตาของผมหันไปทางจอมอนิเตอร์ขนาดใหญ่ตรงหน้าลลิตา"ตอนนี้ตัวเลขเคลื่อนไหวเป็นยังไงบ้าง ลลิตา?" ผมถามพลางขยับเข้าไปใกล้ข้างโต๊ะ"รอแป๊บนะ บัญญัติ มีคำสั่งซื้อบล็อกใหญ่เข้ามาในระบบเราเยอะมากเลย" ลลิตารายงานด้วยดวงตาเป็นประกายเส้นกราฟบนหน้าจอที่ก่อนหน้านี้ดิ่งลง ตอนนี้ค่อยๆ เริ่มวกกลับขึ้นไปด้านบน สีเขียวเริ่มครอบงำแถวตัวเลขบนกระดานหุ้นดิจิทัลนั้น การซื้อจำนวนมหาศาลครั้งนี้ดูดซับหุ้นทั้งหมดที่ศัตรูเทขายออกมาได้สำเร็จ"ราคาหุ้นบริษัทค่อยๆ กลับขึ้นมาแล้วนะ บัญญัติ ตัวเลขเริ่มนิ่ง แตะระดับปกติเหมือนตอนช่วงบ่ายแล้ว" ลลิตาพูดด้วยน้ำเสียงที่โล่งใจมาก"ค่อยยังชั่ว แบบนี้การโจมตีทางการเงินระลอกแรกก็ถูกขัดขวางได้สำเร็จตั้งแต่คืนนี้แล้ว เพราะการแทรกแซงของกลุ่มทุนใหญ่""ดีนะที่นายรู้จักคนรวยๆ ที่เป็นเพื่อนพ่อนายพวกนั้น บัญญัติ ถ้าไม่มีพวกคุณ บริษัทเราคงล้มละลายได้ภายในคืนเดียว" อัญชัญพูดแทรกมาจากทางโซฟายาวผมเอนหลังพิงผนังห้องทำงานที่เย็นเฉียบ ความช่วยเหลือที่มาทันเวลาคืนนี้ช่วยพวกเราให้รอดจากการล้มละลายได้จริง แต่ความคิดของผมกลับยิ่งระแวดระวังต่อภัยค
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 416
หลังจากผ่านเหตุการณ์บ้าๆ ต่อเนื่องมาตั้งแต่เมื่อคืน ช่วงเวลาสบายๆ แบบนี้รู้สึกมีค่ามาก ผมอยากให้เวลาหยุดลงสักพัก เพื่อจะได้ดื่มด่ำกับบรรยากาศสบายๆ นี้ต่อไปแต่ความสงบที่แสนมีค่านั้นกลับอยู่ได้ไม่นานสมาร์ตโฟนในกระเป๋ากางเกงสูทตัวใหม่ของผมจู่ๆ ก็สั่นแรงขึ้นมา การสั่นยาวๆ แบบนั้นบอกว่ามีสายโทรเข้ามายังเบอร์ส่วนตัวของผมผมรีบปล่อยมือของลลิตาแล้วค่อยๆ ล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกงหน้าจอโทรศัพท์ของผมสว่างวาบ ส่องไปยังใต้โต๊ะอาหาร บนหน้าจอสัมผัสนั้นปรากฏชื่อผู้ติดต่อที่ผมคุ้นเคยเป็นอย่างดีโทรศัพท์จากทีมงานหลักของบริษัทในเวลาดึกขนาดนี้ คงไม่ใช่เรื่องเล็กๆ แน่นอนผมไม่ลังเลเลยแม้แต่นิด รีบเลื่อนปุ่มสีเขียวเพื่อรับสายทันที"ฮัลโหล คุณบัญญัติครับ! คุณต้องเปิดคอมพิวเตอร์เดี๋ยวนี้เลยครับ!" ผู้จัดการฝ่ายการเงินตะโกนด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนกมาก"ใจเย็นๆ ครับ มีเรื่องด่วนอะไรคืนนี้?" ผมถาม พยายามควบคุมสถานการณ์ให้สงบลง"มีการโจมตีทางการเงินแบบกะทันหันในตลาดหุ้นของเราครับ! มูลค่าหุ้นของบริษัทอรุณใหม่ จำกัดร่วงลงอย่างหนักในช่วงสิบนาทีที่ผ่านมา!"ผมขยับโทรศัพท์ออกห่างจากหูนิดหน่อย เพราะเสียงของเขาด
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 415
อัญชัญกรีดร้องอย่างดีใจเมื่อเห็นว่าธุรกรรมนั้นได้รับการอนุมัติจากเครื่องแล้ว เธอรีบกอดแขนผมไว้แน่น จนหน้าอกของเธอเบียดกับข้อศอกผมเต็มๆ"ขอบคุณมากนะ บัญญัติ! นายมันสุดยอดที่สุดเลย!" อัญชัญพูดอย่างดีใจดาราที่เห็นเหตุการณ์นั้นก็รีบดึงชายเสื้อสูทตัวใหม่ของผม น้องสาวคนเล็กของผมอ้อนด้วยใบหน้าแกล้งทำเป็นงอน"พี่บัญญัติลำเอียงมากเลยอะ! ทำไมวันนี้ซื้อของแพงให้แค่พี่อัญชัญคนเดียวล่ะ?" ดาราประท้วงอย่างไม่ยอม"แล้วเธออยากซื้ออะไรล่ะ ดารา?" ผมถามพลางมองใบหน้าใสซื่อของเธอ"ดาราอยากได้กระเป๋ารุ่นใหม่ล่าสุดที่ร้านฝั่งตรงข้ามทางเดินนั่น! พี่พาดาราไปตอนนี้เลยนะ?""ได้สิ งั้นเราไปร้านกระเป๋านั่นกันตอนนี้เลย เธอเลือกกระเป๋าใบที่ชอบที่สุดไว้เอาไปใช้ที่มหาวิทยาลัยได้เลย""เย้! ขอบคุณมากนะคะ พี่บัญญัติ!"ดารารีบดึงมือผมไปยังร้านกระเป๋าแบรนด์ต่างประเทศร้านนั้น ผมยอมตามคำขอของน้องสาวต่างสายเลือดทั้งสามคนนี้ทุกอย่างโดยไม่ปฏิเสธเลยแม้แต่นิดเดียวหนึ่งชั่วโมงผ่านไปอย่างรวดเร็วมากในห้างสรรพสินค้าหรูแห่งนี้ มือของผมเต็มไปด้วยถุงช้อปปิ้งกระดาษใบค่อนข้างใหญ่หลากหลายแบบบรรยากาศการคุยกันระหว่างผมกับผู้หญิงท
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 6
"ขะ-ขาว เนียน หุ่นก็เพรียว! แล้วก็ หลังนี่โคตรสวยเลย ให้ตายสิ นี่มันนางฟ้าหรือไงวะ? แต่นางฟ้าทำไมตัวเล็กจังเลยล่ะ?"คุณหนูดาราก้มตัวเล็กน้อย ยกขาข้างหนึ่งขึ้นวางบนเก้าอี้ตัวเล็กที่บุผ้ากำมะหยี่ มือของเธอกำลังทาโลชั่นลงบนน่องเรียวที่ทั้งยาวทั้งเนียน"โอ้โห แม่เจ้าโว้ย… นี่ตาฉันฝาดหรือมีนางฟ้ามาอาบน
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 5
เอี๊ยดดดดดด!รถหยุดกะทันหัน ห่างจากตัวรถบัสบ้าคันนั้นแค่ไม่กี่เซนติเมตร แรงสั่นสะเทือนค่อนข้างแรงจากการเบรกฉุกเฉินร่างของคุณหนูกัญญาพุ่งไปข้างหน้าเพราะเธอคาดเข็มขัดนิรภัยไม่ถูกต้อง ยังดีที่ถุงลมนิรภัยไม่ทำงานแต่เพราะความตกใจกลัวจนแทบขาดใจเมื่อเห็นกันชนรถบัสอยู่ตรงหน้า คุณหนูกัญญาจึงคว้าอะไรสักอ
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 4
ตอนที่ผมยื่นแก้วน้ำอุ่นให้เธอที่หน้าประตูห้องคนรับใช้ นิ้วเรียวยาวของเธอก็ตั้งใจแตะมือผมค้างไว้นานเป็นพิเศษชุดนอนผ้าไหมสีชมพูอ่อนบางเฉียบของเธอโปร่งให้เห็นภายใต้แสงไฟทางเดินสลัว เผยให้เห็นสัดส่วนร่างกายสาวน้อยที่แน่นกระชับรัดรูปคุณหนูดารามองฉันผม ก่อนจะเขย่งปลายเท้าเล็กน้อย โน้มหน้าเข้ามาใกล้หูฉ
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 3
คุณหนูคนเล็กดาราที่เขาว่ากันว่าเอาแต่ใจนั้น ตอนนี้ขาของเธอเกี่ยวรัดขาผมแน่นเป็นปม แถมหน้าอกทั้งสองข้างก็กดแนบเข้ากับท้องน้อยของผมเต็มๆทุกครั้งที่เธอสะอื้นเบาๆ เพราะความกลัว ตัวเธอก็สั่น ทำให้เกิดแรงเสียดสีตรงส่วนนั้นของผมอย่างรุนแรง"พี่บัญญัติ อย่าปล่อยดารานะคะ ดารากลัวมืด ดาราไม่อยากปล่อยพี่ ฮื
Vous vous intéresseriez aussi à
หมอนวดหนุ่มพราวเสน่ห์
แบล็กแจ็ก369 Vuesโคตรคนยอดปรมาจารย์
เฉิงกวงโฮ่วถู่301.7K Vuesคุณภรรยาเทพนักรบของผม
ธาราสีชาดสูบยาสูบ149.1K Vuesระยะที่พอดี "The Right Distance"
หยางหลิน82 Vuesผมคือหมอเทวดา
ลั่วเหล่ย291.5K Vuesเสน่หานางมารหน้าใส
จันทร์ส่องแสง5.5K Vuesกลลวง นายสุดเท่ห์ ชาร์ลี เวธ
ลอร์ด ลีฟ384.8K Vuesทายาทอันดับหนึ่ง
ปรมาจารย์ยูผู้เล่นควัน92.9K Vues
