LOGINบทส่งท้ายแสงแดดยามเช้าโรยตัวผ่านหมอกบาง บนดอยสูงอากาศเย็นเฉียบจนหนูนากระชับผ้าพันคอที่คีรีเคยให้เธอไว้เมื่อคืน แม้จะมีความสุขเพียงใด แต่ช่วงเวลาในหุบเขาพากระสันก็ต้องถึงวันสิ้นสุดเธอยืนอยู่หน้ารถตู้คันใหญ่กับกระเป๋าใบเดียวในมือ รถตู้จะพาทุกคนไปส่งที่สถานีขนส่งในตัวเมืองเพื่อแยกย้ายกันเดินทางกลับ อาสาสมัครคนอื่นทยอยขึ้นรถไปทีละคน กระเป๋าใบใหญ่ของเธอวางอยู่ที่ท้ายรถที่พร้อมจะออกเดินทางไปยังปางช้าง คนขับสตาร์ทรถรอด้วยท่าทีเงียบขรึมพี่คีรี…ไม่มาส่งไม่มีแม้แต่เงาร่างของเขาปรากฏจากแนวป่า ไม่มีเสียงหัวเราะทุ้มหรือมอบรอยยิ้มอยู่ข้างๆ อย่างที่เขาเคยยิ้มให้ประจำเธอไม่แน่ใจว่าเขาหลบหน้า เพราะไม่อยากให้การจากลามันยาก หรือเพราะเขาคิดว่าเธอเลือกทางเดินของตัวเองไปแล้วจริงๆ“ทุกคนพร้อมไหมครับ? ไม่ลืมของอะไรนะ ขึ้นรถได้เลยครับ”เสียงคนขับบอกเรียบๆ หนูนาเม้มปาก พยักหน้าเบาๆ ก่อนจะขึ้นไปนั่งเบาะริมหน้าต่าง เมื่อรถแล่นออกจากปางช้าง ภูเขาสีเขียวก็เคลื่อนไปด้านหลังช
คีรีเปลื้องชุดออกจากเรือนร่างอิ่มละมุน ยิ่งได้เสียวซ่านร่วมกัน ก็ดูเหมือนเธอจะยิ่งอวบอัดขึ้น สวยขึ้น ตอดรัดแนบแน่นขึ้นทุกทีไป สองเต้าของเด็กสาวชูชันชวนน้ำลายสอ ชายหนุ่มจึงคลึงเคล้น ปากดูด นิ้วคลึง หนูนาเม้มปากแน่นเมื่อเขางับหัวนม ดูดดึงเต็มคำจนเต้าแหลมจ๊วบบบ.... จ๊วบบบ...ซู้ดด... แจ๊บๆๆลิ้นของเขาสะกิดหัวนมสีชมพูรัวๆ แล้วตวัดดูดเข้าอุ้งปากดังจ๊วบๆๆๆ กระดกลิ้นถี่ๆ แล้วดูด หนูนาแอ่นนมให้เขาโลมเลีย ทั้งดูดทั้งดึงจนเต้าขาวอวบกระเด้งตามลิ้น หนูนาส่งเสียงครางกระเส่า อกเอวแอ่นกระตุกหงึกหงัก“อือ... อื้ออ... พี่คีรี หนูเสียว” ร่างบางนอนถ่างขาให้เขาเลีย นิ้วแกร่งถ่างกลีบสาวเอาลิ้นจี้ตรงเม็ดเสียวได้ถนัดๆ ปลายนิ้วแกร่งคลึงอยู่ที่กลีบร่อง กรีดขึ้นลงแล้วแหวกร่อง แหวกแล้วก็หุบ จากนั้นก็แหวกกว้าง น้ำหวานใสๆ ก็ขมิบออกมาจนแฉะ ร่างบางส่งเสียงร้องอย่างเผ็ดร้อน ลิ้นของเขาร้อนระอุป่ายปัดไปมาพลางเลียไล้น้ำหวาน ดูดเม็ดจนชูช่อจ๊วบบ จ๊วบบ จ๊วบบ“อ๊ะ อา... ลิ้นพี่คีรีแยงรู ซี้ดด... อ๊าาาาา”หนูนาร้องครวญคราง แอ่นกายให้ดูดเลียเล้าโลม เขาใช้ลิ
บทที่ 9 การตัดสินใจของหนูนาหลังจากวันนั้นมา... หนูนายังคงทำงานอาสาสมัครและขย่มเสียวกับเจ้าของปางช้างรูปหล่ออย่างพี่คีรีทุกวัน เสียงช้างแผดร้องเบาๆ ดังมาจากแนวป่า หนูนาเดินออกมาจากโรงเก็บอาหารช้าง พลางยกถังกล้วยขึ้น ทั้งเนื้อตัวมีเหงื่อผุดพรายเพราะแดดช่วงสายของวันเริ่มแผดแรง เธอฮึบยกถังกล้วย เดินไปได้สิบกว่าก้าวก็หอบเหนื่อย ต้องพักก่อนแล้วฮึบยกใหม่อีกรอบทว่าถังกล้วยแสนหนักก็ลอยวืดไปจากมือเสียก่อน“คราวหลังเวลายกของหนักให้เรียกพี่ เข้าใจมั้ย”“ค่ะ” หนูนาก้มหน้างุด แก้มที่ว่าแดงสวยอยู่แล้วยิ่งแดงจัด“แน่ะ... คิดอะไรลามกอีก”“พี่คีรีล่ะก็... หนูแค่อยากขอกล้วยใบนึงเป็นค่าจ้างก่อน!”“จ่ายด้วยกล้วยของพี่ก็แล้วกันนะ” เสียงทุ้มนุ่มเอ่ยล้อ เขาวางถังกล้วยลงแล้วใช้ผ้าเย็นเช็ดเหงื่อให้เธออย่างเบามือ ผิวพรรณขาวละมุนต้องแดดยิ่งเปล่งปลั่ง เธออิ่มล้นด้วยเสน่ห์มากขึ้นเป็นเท่าตัวหนูนาสะสวยขึ้นทุกลมหายใจ แม้ก
จ๊วบบ จ๊วบบ...เด็กสาวแสนสวยจากกรุงเทพทำตามที่เขาสั่ง ดูดเลียองคชาติอวบยาวแล้วกระหวัดลิ้นนุ่มๆ ป่ายปัด มือแกร่งตะปบศีรษะของเธอไว้เพื่อตรึงแล้วกระเด้าปาก คีรีเผยอริมฝีปากครางและโยกเอวอย่างสุขซ่านโดยไม่รู้ตัวจ๊วบบบ... จ๊วบบบ... จ๊วบๆๆๆ“ซี้ดด อูวว ปากนุ่มเหมือนหอยเลยหนูนา เด็กเก่ง ดี ดีมาก”เด็กสาวจรดริมฝีปากนุ่มๆ ลงไปคลึงรอบส่วนหัวบานเหมือนเห็ด จากนั้นก็อมเข้าไปจนเต็มปาก ค่อยๆ รูดขึ้นรูดลงและตวัดลิ้นไปมารัวๆ ใช้อุ้งปากชุ่มชื้นรีดเค้นน้ำกามร้อนๆ มาดื่มกินจ๊วบบ... จ๊วบบ...“ซี้ดดด โอ้วววว สุดยอด ซี้ดด อา... จะแตกแล้ว”“อึ่กก อื้ออ อื้ออ”“พี่จะแตกใส่ปาก หนูนาต้องเป็นเด็กดี ดูดให้เกลี้ยงนะ”ร่างกำยำก็รัวโยก เย่อปากเด็กสาวอย่างดุดัน กระเด้าหนึบๆ แล้วอัดเข้าไปสุดลำ แล้วหลั่งน้ำกามแตกพุ่ง ป้อนให้เธอกลืนลงคอ“แค่กๆๆ แค่กก...”“ไหนดูสิ อืม ดีมาก กลืนน้ำลงไปหมดแล้วสินะ” มือแกร่งเชยคาง ตรวจสอบว่าเธอดูดน้ำกามของเขาลงไปหมดแล้ว แววตาของเขายิ่งหยาดเ
บทที่ 8 หวามรักแสงแดดลอดผ้าม่านสีอ่อนเข้ามาในห้องไม้ กลิ่นกาแฟหอมกรุ่นโชยแตะจมูกหนูนาเมื่อเธอลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้งตอนช่วงใกล้เที่ยง...จำไม่เห็นได้เลยว่าออกมาจากห้องอาบน้ำตอนไหนเธอยืดแขนขึ้นเหนือศีรษะอย่างเกียจคร้าน ร่างเปลือยใต้ผ้าห่มผืนบางรู้สึกอุ่นวาบเพราะแผ่นอกกว้างของใครบางคนที่ยังโอบแน่นไม่ปล่อย"ตื่นแล้วเหรอ... โดนปี้จนสลบอีกแล้วนะตัวเล็ก"เสียงทุ้มดังจากข้างหู พร้อมกับจมูกที่ซุกลงตรงต้นคอเธอเบาๆ “เรามาเอากันต่อเลยมั้ย”"อืม… แต่หนูนาหิวข้าวมากกว่าค่ะ..." เธอยิ้มขำ ก่อนจะค่อยๆ แกะตัวเองออกจากอ้อมกอดอุ่น วันนี้พี่คีรีคนลามกตั้งใจจะอึ๊บเธอทั้งวันไม่ทำอะไรเลยจริงๆร่างบางหยิบเสื้อคลุมผ้าฝ้ายสีขาวบางตัวเดียวในห้องมาสวม ปล่อยผมยาวสยายอย่างไม่ตั้งใจ หัวใจยังเต้นตึกตักเพราะคืนวาบหวามเมื่อวานไม่เคยเลือนจากความรู้สึกหนูนาเดินออกไปยังระเบียงไม้ ส่วนพี่คีรีโทรสั่งให้แม่บ้านจัดอาหารไว้แล้ว มีข้าวต้มกลิ่นหอม กาแฟร้อน และผ
“เมื่อคืนเธอให้พี่ทั้งตัว… เช้านี้… ขอพี่ได้ทั้งใจ… ได้ไหม…”ชายหนุ่มสวมเสื้อคลุมผ้าฝ้ายบางเบา อุ้มเธอขึ้นแล้วเดินออกจากห้อง เสียงนกร้องเจื้อยแจ้วสอดประสานกับเสียงลำธารไหล… ร่างกายยังอ่อนวาบเหมือนยังล่องลอยในฝันเขาพาเธอลงมายังห้องอาบน้ำกลางแจ้งหลังหนึ่ง สร้างด้วยไม้ไผ่หลังคาหญ้าคา มีผ้าม่านบางๆ ล้อมรอบ เปิดรับแสงเช้ายามป่าโปรยแสงทอง“เช้านี้อยู่กับพี่ ให้พี่อึ๊บหอย ไม่ต้องทำงานนะ” เสียงทุ้มนุ่มเอ่ยเรียบๆ ก่อนที่เขาจะเดินไปเปิดก๊อก สายน้ำอุ่นจากแทงก์ไม้สาดกระทบรางไม้ไผ่ ไหลลงสู่ถังไม้โอ๊คขนาดใหญ่ที่ใช้เป็นอ่างแช่ตัวกลิ่นใบฝรั่งและดอกไม้ป่าลอยผสมกับกลิ่นสบู่สมุนไพร หนูนาหันไปยิ้มอย่างเขินๆ “ขอหนูอาบน้ำคนเดียวได้มั้ยคะ…”“แต่พี่อยากช่วยถูหลัง”เขายิ้มตอบ… ยิ้มแบบที่หัวใจเธอเต้นผิดจังหวะอีกครั้ง ก่อนที่เธอจะทันห้าม ร่างสูงก็ถอดผ้าขาวม้าออกอย่างไม่เขินอาย แผ่นหลังแน่น เงากล้ามเนื้อไหล่ที่เคยได้สัมผัสเมื่อคืน… ตอนนี้กลับอยู่ตรงหน้าในแสงเช้าชัด







