Masuk“เหวินหยวนก็ไม่ใช่คนเลวร้ายอะไร เขาเป็นคนฉลาดและอ่อนโยน เธอกับเขาดูเหมาะสมกันที่สุด”
“ไม่…มันไม่ใช่แบบนั้น”
จ้าวมู่อิงกำเสื้อผ้าตัวเองแน่น หัวใจเต้นรัวขึ้นอย่างห้ามไม่ได้ พยายามสะกดอารมณ์ตัวเองไม่ให้พี่สาวรับรู้ถึงความรู้สึกที่แท้จริงของเธอไปมากกว่านี้
“พี่แค่อยากเห็นเธอมีความสุขนะเสี่ยวอิง”
จ้าวซีซียิ้มบาง ก่อนจะลูบผมน้องสาวอย่างแผ่วเบาด้วยท่าทีรักใคร่ผสมกับความเอ็นดู
ขณะที่สองพี่น้องกำลังสนทนากันอยู่นั้น ด้านหลังเสาต้นหนึ่งจ้าวหมิงหมิงที่แอบฟังอยู่กลับรู้สึกไม่สบายใจอย่างมากกับภาพที่เห็น
‘นี่มันเรื่องอะไรกัน…พวกเธอกำลังคิดจะทำอะไรกันแน่’
เธอพึมพำกับตัวเองในใจ
‘ไม่ได้! ฉันไม่ยอมให้เป็นแบบนั้นแน่!’
หญิงสาวกำมือแน่น แล้วรีบหันหลังเดินออกไปเงียบ ๆ พร้อมกับคิดหาทางทำอะไรบางอย่าง ในใจนั้นคิดว่าจะต้องนำเรื่องนี้ไปบอกกับแม่โดยเร็ว
เย็นวันเดียวกันนั้น จ้าวซีซีนำเรื่องเปลี่ยนตัวเจ้าสาวไปคุยกับพ่อแม่ แม้ทั้งสองอยากให้ลูกสาวคนเล็กแต่งแทนมากแค่ไหน แต่ก็ทำได้เพียงปฏิเสธกลับมา
เมื่อจ้าวมู่อิงรบเร้าก็ถูกทั้งสองต่อว่าอย่างหนัก จนทำให้หญิงสาวร้องไห้ออกมาด้วยความเสียใจ
จ้าวซีซีจึงบอกให้จ้าวมู่อิงไปพบเหวินหยวนเพื่อพูดคุยเรื่องการเปลี่ยนตัวเจ้าสาว ไม่แน่ว่าเขาอาจจะยอมเปลี่ยนใจก็ได้
ทว่าจ้าวมู่อิงกลับมีความลังเล เธอไม่อยากไปสักเท่าไร แต่ลึก ๆ แล้วก็อยากรู้เหมือนกัน ว่าเหวินหยวนคิดยังไงกับเธอกันแน่
วันต่อมา...
จ้าวมู่อิงตัดสินใจทำตามที่จ้าวซีซีบอก หญิงสาวเดินมาดักรอเหวินหยวนที่ริมลำธารใกล้หมู่บ้าน ในขณะที่ชายหนุ่มกำลังเดินเรื่อยเปื่อยชมนกชมไม้ก่อนที่จะไปที่บ้านจ้าว
เมื่อเห็นว่าใครบางคนยื่นอยู่ เขาก็ชะงักไปเล็กน้อยก่อนจะเดินตรงไปหาหญิงสาว
“เสี่ยวอิง มายืนทำอะไรตรงนี้ หรือว่ามารอใคร”
เขาขมวดคิ้วอย่างสงสัย เพราะท่าทางของเธอนั้นคล้ายกับกำลังรอใครอยู่
“ฉันมารอเจอพี่นั่นแหละค่ะ” จ้าวมู่อิงมีท่าทีอึกอักเล็กน้อย เธอสูดหายใจเข้าปอด ก่อนจะพูดออกมาอีกครั้ง
“ฉันมาเพื่อถามพี่ว่า ความจริงแล้วพี่คิดยังไงกับฉัน”
เมื่อได้ยินคำตอบและคำถามนี้ เหวินหยวนดูประหลาดใจเล็กน้อย แต่คำตอบของเขากลับกำกวมเหลือเกิน
“พี่คิดว่าเสี่ยวอิงเองก็น่าจะรู้คำตอบอยู่แล้ว”
“ฉันอยากได้ยินจากปากของพี่นี่นา”
เหวินหยวนมองหน้าหญิงสาวที่อยู่ตรงหน้าด้วยสายตาที่ลึกซึ้ง เขานิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะถอนหายใจ แล้วตอบออกมา
“พี่ชอบเธอนะ ชอบมากด้วย”
ดวงตาของจ้าวมู่อิงสว่างวาบขึ้นมาทันที เธอกำมือแน่นด้วยความตื่นเต้น แต่ก่อนที่จะได้พูดอะไรเหวินหยวนก็พูดออกมาอีกครั้ง
“แต่พี่ก็ต้องแต่งงานกับซีซี!”
คำตอบนี้เหมือนถูกน้ำเย็นสาดใส่จนชา ใบหน้าที่มีรอยยิ้ม เมื่อครู่ค่อย ๆ แข็งค้าง เธอมองชายหนุ่มตรงหน้าอย่างไม่เข้าใจ
“พี่หมายความว่ายังไง ถ้าพี่ชอบฉัน แล้วทำไมไม่บอกให้ผู้ใหญ่เปลี่ยนตัวล่ะ แต่งกับฉันแทนที่จะแต่งกับพี่ซีซี แล้วทั้งพี่และพี่ซีซีก็ไม่ได้รักกันด้วย จะฝืนแต่งงานกันไปทำไม อย่างไรฉันก็คนสกุลจ้าวเหมือนกัน”
เหวินหยวนก้มหน้าลงมองมือของตนเองที่กำแน่น ก่อนจะตอบอย่างอึดอัดใจ
“เพราะพี่ไม่มีทางเลือก”
“ไม่มีทางเลือก” จ้าวมู่อิงเริ่มตัวสั่น น้ำเสียงที่พูดต่อจากนี้จึงสั่นเครืออย่างเห็นได้ชัด “ไม่มีทางเลือกยังไง”
เหวินหยวนเงยหน้าขึ้นมาสบตาเธออย่างไม่หลบสายตา
“เพราะครอบครัวของพี่...” เขาหยุดไปครู่หนึ่งก่อนจะพูดต่อ “ไม่ว่ายังไงพี่ก็ต้องแต่งกับจ้าวซีซีเท่านั้น”
น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความหนักใจราวกับมีภาระบางอย่างที่ไม่อาจพูดออกมาได้
“แต่ถ้าพี่ชอบฉัน แล้วทำไมถึงไม่ปฏิเสธ” น้ำเสียงของเธอเริ่มสั่นเหมือนกำลังจะร้องไห้แล้ว
“เพราะพี่ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงเงื่อนไขที่ถูกกำหนดไว้แล้วได้” เหวินหยวนมองเธอด้วยสายตาเวทนา
จ้าวมู่อิงจ้องหน้าเขา น้ำตาเริ่มไหลออกมา
“พี่กำลังจะบอกว่าที่พี่เลือกพี่ซีซี เพราะไม่มีทางเลือก ไม่ใช่เพราะต้องการแต่งกับเธอใช่ไหม”
“เรื่องนี้เป็นเรื่องที่พวกผู้ใหญ่ตกลงกันไว้ พี่หวังว่าเสี่ยวอิงจะเข้าใจ”
จ้าวมู่อิงหัวเราะออกมาเบา ๆ อย่างขมขื่น
“แล้วพี่จะมาบอกว่าพี่ชอบฉันทำไม ไม่ให้ฉันรู้ตั้งแต่แรกยังจะดีกว่า” เธอพูดด้วยเสียงสะอื้น ก่อนจะหันหลังเดินหนีไปทั้งน้ำตา
เหวินหยวนมองแผ่นหลังของหญิงที่อยู่ในใจด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดา เขาเองก็ไม่สามารถบอกเหตุผลที่แท้จริงได้
จ้าวฉีเคยเป็นศัตรูของเธอ แต่วันนี้กลับกลายเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัว หลังจากที่ได้พ้นโทษโทษจากการกระทำในอดีตจ้าวฉีที่เคยเต็มไปด้วยความหยิ่งทระนงบัดนี้ดูสงบลงมาก แววตาไม่มีความโอหังอีกต่อไป“ขอบคุณนะ” จ้าวฉีพูดขึ้นเบา ๆ เธอยิ้มบาง ๆ ให้จ้าวซีซี แววตาของเธอเต็มไปด้วยความรู้สึกผิดและซาบซึ้ง“ฉันดีใจที่เธอกลับมา” จ้าวซีซีกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงใจจ้าวฉีพยักหน้าเล็กน้อย ก่อนจะมองไปทางปู่ทวดเซียวและตาทวดถังที่กำลังดื่มชาอยู่“ฉันสำนึกผิดแล้วจริง ๆ ขอบคุณที่ให้โอกาสฉันได้กลับมาอยู่กับครอบครัวอีกครั้งนะคะ”ตาทวดถังพยักหน้าอย่างพึงพอใจ“ดีแล้ว คนเราต้องรู้จักแก้ไขความผิดพลาด”ปู่ทวดเซียวก็หัวเราะ“ทำผิดแล้วสำนึกได้นั่นก็เพียงพอแล้ว กินข้าวเถอะ เดี๋ยวอาหารจะเย็นเสียก่อน”จ้าวฉีมองทุกคนที่นั่งอยู่รอบโต๊ะอาหาร ครอบครัวที่เธอเคยทำร้ายด้วยความริษยา วันนี้กลับเปิดโอกาสให้เธอกลับมาอีกครั้ง ภายในใจจึงรู้สึกซาบซึ้งอย่างบอกไม่ถูกบรรยากาศที่เคยเต็มไปด้วยความขัดแย้งในอดีต วันนี้กลับกลายเป็นภาพของครอบครัวที่นั่งล้อมวงรับประทานอาหารร่วมกันเสียงหัวเราะของเซียวฟ่านที่พูดคุยกับปู่ทวดและตาทวดดังไปทั่วห้อง เสียงพ
ตอนพิเศษ 2ภายในโรงพยาบาลบรรยากาศอบอุ่น และเต็มไปด้วยเสียงพูดคุยของหมอและพยาบาลที่ช่วยดูแลคนไข้ เสียงล้อเตียงคนไข้ที่ถูกเข็นผ่านทางเดิน เสียงโทรศัพท์จากเคาน์เตอร์พยาบาล และเสียงลมหายใจที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้นของผู้ที่รออยู่หน้าห้องคลอด ทุกอย่างรวมกันเป็นภาพที่เต็มไปด้วยความรู้สึกหลากหลายหน้าห้องคลอดเซียวเฉิงยืนกระวนกระวาย สองมือกำแน่นจนเหงื่อซึม แม้จะพยายามทำใจให้สงบ แต่เสียงร้องที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดของจ้าวซีซี ที่เล็ดลอดออกมาจากในห้องก็ทำให้เขาใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ปู่ทวดเซียวและตาทวดถังก็นั่งไม่ติด เดินไปเดินมาหน้าห้องคลอดไม่ต่างกัน“เจ็บมากไหมซีซี” เซียวเฉิงพึมพำกับตัวเอง ดวงตาแดงก่ำด้วยความเป็นห่วง“เจ้าหนุ่ม ไม่ต้องห่วงหรอก ผู้หญิงตระกูลถังของเราน่ะแข็งแรง” ตาทวดถังพยายามปลอบใจ แต่น้ำเสียงเองก็มีแววร้อนรน“ครับ...แต่ก็อดเป็นห่วงไม่ได้” เซียวเฉิงถอนหายใจเวลาผ่านไปเหมือนชั่วกัปชั่วกัลป์ จนกระทั่งเสียงร้องของทารกดังขึ้นจากด้านใน“โอ้โห แข็งแรงจริง ๆ!” พยาบาลคนหนึ่งกล่าวด้วยน้ำเสียงยินดี ก่อนที่ประตูห้องคลอดจะเปิดออก“ยินดีด้วยค่ะ เป็นเด็กชาย แข็งแรงสมบูรณ์ดีมาก”พยาบาลกล่าวก
จ้าวซีซีซบไหล่เซียวเฉิง ดวงตากลมโตเงยขึ้นมองท้องฟ้ากว้าง“ดาวสวยจังเลย”เซียวเฉิงกระชับอ้อมแขนโอบไหล่เธอไว้“ใช่ สวยมาก” ชายหนุ่มยิ้ม แล้วค่อย ๆ ยกมือขึ้นชี้ไปบนท้องฟ้า “นั่นไง กลุ่มดาวไถ่จู่หรือที่ฝรั่งเรียกว่ากลุ่มดาวหมีใหญ่”จ้าวซีซีหรี่ตามองตามปลายนิ้วของเขา“อืม...ดูเหมือนกระบวยตักน้ำมากกว่าหมีนะ”“ก็ใช่ คนจีนเราเลยเรียกมันว่ากลุ่มดาวกระบวยเหนือ แต่ถ้าเชื่อมต่อดวงดาวพวกนั้นดี ๆ ก็จะเห็นเป็นรูปร่างของหมีได้” เซียวเฉิงหัวเราะเบา ๆจ้าวซีซีพยักหน้า “แล้วมีดาวดวงไหนที่สำคัญอีกไหม”เซียวเฉิงชี้ไปยังกลุ่มดาวอีกฝั่งหนึ่ง “นั่นไง กลุ่มดาวหนี่วา หรือในตำนานก็คือดาวของเทพธิดาทอผ้า ถ้าคุณสังเกตดี ๆ จะเห็นว่ามันอยู่ตรงข้ามกับดาวของหนุ่มเลี้ยงวัว”“อ๋อ...” จ้าวซีซีลากเสียงยาว “ดาวของเจ้านายหนุ่มกับสาวใช้ในตำนานรักต้องห้ามสินะ”เซียวเฉิงหัวเราะ “ไม่ใช่เจ้านายกับสาวใช้หรอก เขาเป็นคู่รักกันต่างหาก แต่ถูกสวรรค์ลงโทษให้ต้องแยกจากกันและจะได้พบกันแค่ปีละครั้งในวันเทศกาลชีซี”จ้าวซีซีหันไปมองหน้าเขา “ถ้าคุณเป็นหนุ่มเลี้ยงวัว แล้วฉันเป็นเทพธิดาทอผ้า คุณจะข้ามแม่น้ำฟ้าเพื่อมาหาฉันไหม”เซียวเฉิงยิ้ม ก่อ
ตอนพิเศษ 1หลังจากงานแต่งสุดยิ่งใหญ่ผ่านพ้นไป จ้าวซีซีและเซียวเฉิงตัดสินใจออกเดินทางไปฮันนีมูนที่ทะเลสาบซีหู เมืองหางโจว เมืองที่ขึ้นชื่อเรื่องทัศนียภาพอันงดงามและกลิ่นอายของวัฒนธรรมจีนโบราณการเดินทางจากเมืองของพวกเขาไปยังหางโจวใช้เวลาหลายชั่วโมง ทั้งสองเลือกที่จะเดินทางโดยรถไฟเพื่อเป็นการรำลึกถึงความหลัง เมื่อครั้งที่พบกันครั้งแรกจ้าวซีซีนั่งมองวิวที่ผ่านไปอย่างเพลิดเพลิน ในขณะที่เซียวเฉิงอ่านหนังสือพิมพ์อยู่ข้าง ๆ เสียงล้อเหล็กเสียดสีกับรางรถไฟเป็นจังหวะสม่ำเสมอ เสริมให้บรรยากาศระหว่างพวกเขาผ่อนคลาย“คุณเคยไปทะเลสาบซีหูมาก่อนไหมคะ” จ้าวซีซีเอียงคอถาม ขณะวางมือลงบนกระจกหน้าต่างเซียวเฉิงเงยหน้าขึ้นจากหนังสือพิมพ์ พลางยิ้มบาง ๆ“ยังเลย แล้วคุณล่ะ”“ฉันก็ไม่เคยเหมือนกัน แต่เคยได้ยินมาว่าทะเลสาบที่นั่นสวยมาก โดยเฉพาะตอนพระอาทิตย์ตกดิน” จ้าวซีซีพูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น“ได้ยินมาว่ามีสะพานแตก กับตำนานของไป๋ซู่เจินกับสวีเซียนด้วยนะ” เซียวเฉิงพยักหน้าจ้าวซีซีหัวเราะเบา ๆ“ฉันเคยดูเรื่องตำนานนางพญางูขาว ตอนเด็ก ๆ ด้วยล่ะ จำได้ว่ารู้สึกเศร้ามากตอนที่พวกเขาต้องแยกจากกัน”“งั้นก็หวังว่าฮันนีม
เซียวเฉิงชะงักไปชั่วครู่ ดวงตาที่เคยหม่นหมองกลับมีประกายขึ้นมาอีกครั้ง หัวใจที่หนักอึ้งตลอดหลายวันที่ผ่านมาเหมือนได้รับการปลดปล่อย เมื่อรู้ว่าจ้าวซีซีไม่ได้เลือกชิวเยี่ย ความหวังที่เคยริบหรี่ก็กลับมาสว่างไสวขึ้นอีกครั้งชายหนุ่มมองใบหน้าของหญิงสาวตรงหน้าด้วยความรู้สึกหลากหลาย ทั้งโล่งใจ ทั้งดีใจ แต่ก็ยังคงมีความลังเลเล็กน้อย เขาไม่อยากคิดเข้าข้างตัวเองเกินไป ทว่าใจกลับเต้นแรงขึ้นอย่างห้ามไม่ได้ ราวกับว่าโอกาสที่คิดว่าสูญเสียไปหวนกลับมาแล้วเย็นวันหนึ่ง ขณะที่พระอาทิตย์กำลังลับขอบฟ้า แสงสีทองอ่อนทอดลงมาปกคลุมถนนหน้าร้านห้องเสื้อของจ้าวซีซี บรรยากาศอบอุ่นปนโรแมนติก แม่ค้าแผงลอยเริ่มตั้งร้าน กลิ่นขนมอบใหม่โชยมาแตะจมูก ผู้คนเดินผ่านไปมาด้วยใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มจ้าวซีซียืนอยู่หน้าร้าน มองดูความสำเร็จของกิจการด้วยความภาคภูมิใจ แต่สิ่งที่เธอไม่รู้ก็คือวันนี้จะเป็นวันสำคัญในชีวิตของเธอทันใดนั้นเสียงฮือฮาของผู้คนดังขึ้นเบา ๆ เธอหันไปมองก็พบว่าเซียวเฉิงในชุดสูทเรียบร้อยกำลังเดินตรงมาหาเธอ ในมือของเขาถือช่อดอกไม้สีขาวบริสุทธิ์ไว้แน่น“คุณเซียว วันนี้มาแปลกนะคะ ปกติไม่เคยแต่งตัวดีขนาดนี้” จ้าวซีซ
ความรักสุขงอม (จบ)วันนี้เป็นวันเปิดห้องเสื้อของจ้าวซีซี ชายหนุ่มหลีกเลี่ยงที่จะเข้าไปหาเธอ วันนั้นเขาแสร้งทำเป็นไม่อยู่ในงาน เพื่อหลีกหนีจากความรู้สึกที่เริ่มหนักหน่วงในใจในงานนั้นจ้าวซีซีมองหาเซียวเฉิงทั้งวัน ความใจหายเมื่อไม่เห็นเขามาร่วมงานทำให้เธอเริ่มรู้สึกผิดปกติ สายตาของเธอหันไปทุกทิศทางหวังว่าคงจะได้พบเขาทว่าเมื่อถึงเวลางานเลิก เธอก็ยังคงไม่พบเขาเลยแม้แต่เงา จ้าวซีซีรู้สึกแปลก ๆ เหมือนบางอย่างขาดหายไปจากชีวิตของเธออย่างไม่ทันตั้งตัวในคืนที่เงียบสงบ หญิงสาวเริ่มรู้สึกคิดถึงเขามากขึ้น ความรู้สึกที่เคยถูกซ่อนเอาไว้มานานปะทุขึ้นมาอีกครั้งแล้วก็เป็นอย่างนั้นซ้ำอยู่นานหลายวัน และบางคืนเธอถึงกับนอนไม่หลับ เพราะความคิดถึงนั้นวนเวียนอยู่ในหัวตลอดเวลาเวลาผ่านไปเกือบสองอาทิตย์ หลังจากที่จ้าวซีซีเปิดกิจการของตัวเอง ลูกค้าแวะเวียนเข้ามาอย่างไม่ขาดสาย ความสำเร็จในธุรกิจทำให้เธอรู้สึกภูมิใจ แต่ในทุก ๆ วันที่เธอใช้ชีวิตตามปกติ กลับมีสิ่งหนึ่งที่ทำให้รู้สึกว่างเปล่า นั่นก็คือการรอคอยเซียวเฉิงท่ามกลางความคึกคักของร้านและเสียงพูดคุยของลูกค้า เธอยังคงหวังว่าจะได้เจอเขา แม้จะพยายามปลอบใจตัว







