FAZER LOGINเมื่อต้องทะลุมิติเข้ามาในนิยาย มีหรือที่เธอจะยอมให้ทุกอย่างเหมือนในเนื้อเรื่องเดิม นางเอกที่อ่อนแอไม่มีอีกต่อไปแล้ว เพราะเธอจะมาทวงคืนทุกอย่างที่ควรมีกลับมา สำหรับเธอ ตาต่อตาฟันต่อฟันเท่านั้น!!
Ver maisณ ร้านหนังสือแห่งหนึ่งที่เงียบสงบ
จ้าวซีซียืนอยู่ตรงมุมหนึ่งของร้าน ที่ชั้นวางหนังสือนิยายซึ่งอัดแน่นไปด้วยเรื่องราวหลากหลาย หญิงสาวไล่สายตาอ่านชื่อเรื่องและคำโปรยหลังปก ลังเลว่าควรจะเลือกเล่มไหนดี
นิ้วเรียวแตะไปตามสันหนังสือทีละเล่ม พยายามตัดสินใจท่ามกลางตัวเลือกที่มีมากมาย
สุดท้ายหญิงสาวหยิบเล่มหนึ่งออกมา อ่านประโยคแรกด้วยความสนใจ ก่อนจะชั่งใจว่าควรหยิบไปจ่ายเงินเลยหรือไม่ หรือจะลองดูเล่มอื่นก่อน
ในที่สุดเธอก็ตัดสินใจได้ เพราะคำโปรยจากปกหลังที่น่าสนใจ และเมื่ออ่านหน้าแรกก็พบว่าสำนวนการเขียนค่อนข้างดีจึงหยิบเอาหนังสือเล่มนั้นเดินไปที่เคาน์เตอร์จ่ายเงิน
“เอาเล่มนี้ค่ะ” หญิงสาวยื่นหนังสือให้กับพนักงานของร้านที่กำลังส่งยิ้มมาให้
“เล่มเดียวนะคะ ลูกค้ารับอย่างอื่นเพิ่มอีกไหมคะ ตอนนี้ทางร้านมีโปรโมชั่นสำหรับลูกค้าที่ซื้อหนังสือจะได้รับส่วนลดในการซื้อเครื่องดื่มทุกแก้วในราคา 50% นะคะ สนใจรับไหมคะ”
พนักงานพยายามเพิ่มยอดขายให้กับร้าน ซึ่งนั่นก็หมายความว่ารายได้ของเธอกับเพื่อนพนักงานทุกคนในเดือนนี้ก็จะเพิ่มขึ้นเช่นกัน
ไหน ๆ ก็ได้หนังสือแล้ว ถ้าว่ามีกาแฟอร่อย ๆ สักแก้วกลับไปด้วยก็น่าจะเป็นอะไรที่ดีเหมือนกัน เธอจึงตอบพนักงานคนนี้กลับไปว่า “งั้นเอาอเมริกาโนใส่น้ำผึ้งหนึ่งแก้วค่ะ”
“ได้เลยค่ะ ทั้งหมดเป็นเก้าสิบหยวนค่ะ” พนักงานพูดพลางหยิบเอาหนังสือใส่ถุงให้กับเธอ “กาแฟรอสักครู่นะคะ”
เมื่อได้รับทั้งกาแฟและหนังสือแล้ว จ้าวซีซีก็เดินทางกลับบ้าน ระหว่างทางเธอหยิบนิยายเล่มนั้นออกมาพลิกดูด้วยความสนใจ ตั้งใจไว้ว่ารอให้กลับถึงบ้านก่อนแล้วค่อยเปิดอ่านทีเดียว ทว่าสุดท้ายก็ห้ามความตื่นเต้นไม่ได้ เพราะเธอคาดหวังว่านิยายที่ซื้อมานี้จะต้องสนุกอย่างแน่นนอน
เนื่องจากมีอาชีพเป็นแม่ค้าออนไลน์ ฉะนั้นอพาร์ตเมนต์ของจ้าวซีซีจึงค่อนข้างรกพอสมควร
ในห้องของเธอมีลังกระดาษใส่ของมากมายเต็มวางไว้ตามมุมนั้นมุมนี้จนทั่ว
ด้วยความที่เป็นห้องขนาดไม่ใหญ่มากและมีของเยอะก็ยิ่งทำให้บ้านดูเละเทะกันไปใหญ่ ไหนจะของที่เธอสั่งมาขายอีกล่ะ
สินค้าส่วนใหญ่ถูกยัดไว้เต็มห้องเก็บของไปหมดแล้ว จนตอนนี้คงจะมีแต่เตียงนอนของเธอเท่านั้นที่พอจะเหลือที่ว่างให้แหวกเข้าไปได้
“ต้องเก็บบ้านสักหน่อยแล้ว ไม่อย่างนั้นคงไม่มีที่ดี ๆ ให้นั่งอ่านหนังสือแน่” หญิงสาวพูดกับตัวเอง ก่อนจะเริ่มเก็บของที่ระเกะระกะเต็มโซฟาออกไป แล้วทำความสะอาดบริเวณนั้นให้เรียบร้อย
หลังจากทำความสะอาดเสร็จก็ทิ้งตัวลงบนโซฟา พลางหยิบนิยายที่ซื้อมาใหม่ขึ้นมาอ่าน ทว่ายังไม่ทันได้เปิดหนังสือก็มีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นมาก่อน
“ซีซี เธอได้ดูยอดสั่งของในแอปพลิเคชันหรือยัง ลูกค้าสั่งเคสโทรศัพท์มือถือยี่ห้อเถาเปียวมาเต็มเลย มีบางคนส่งข้อความมาว่าอยากให้ส่งของวันนี้ด้วย แต่ฉันแจ้งไปแล้วนะว่าวันนี้เป็นวันหยุดของร้าน”
เมื่อหลิวเซียนอวี๋ ผู้จัดการร้าน และเพื่อนสนิทของจ้าวซีซีโทรมาก็เปิดประเด็นพูดเรื่องงานทันที
“พวกเราแจ้งไปแล้วนี่นา ว่าร้านปิดทุกวันอังคารน่ะ เธอช่วยตอบลูกค้ากลับไปหน่อยก็แล้วกัน ว่าวันนี้ร้านปิดจริง ๆ แล้วเราจะส่งของให้วันพรุ่งนี้”
จ้าวซีซีตอบกลับเสียงเนือย เธอไม่เข้าใจเลยว่าทำไมลูกค้าถึงไม่อ่านหน้าแอปเรื่องวันหยุด จะมาสั่งแล้วต้องการวันนี้ได้อย่างไร ปวดหัวจริง ๆ
ตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมา จ้าวซีซีไลฟ์สดทุกวัน ซึ่งการไลฟ์แต่ละครั้งก็ยาวนานห้าถึงหกชั่วโมง ทำเอาร่างกายเหนื่อยล้าไปหมด ซึ่งวันนี้เป็นวันหยุดของร้าน หญิงสาวจึงอยากพักผ่อนบ้าง ไม่อย่างนั้นร่างกายของเธอต้องแหลกสลายอย่างแน่นอน
จ้าวฉีเคยเป็นศัตรูของเธอ แต่วันนี้กลับกลายเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัว หลังจากที่ได้พ้นโทษโทษจากการกระทำในอดีตจ้าวฉีที่เคยเต็มไปด้วยความหยิ่งทระนงบัดนี้ดูสงบลงมาก แววตาไม่มีความโอหังอีกต่อไป“ขอบคุณนะ” จ้าวฉีพูดขึ้นเบา ๆ เธอยิ้มบาง ๆ ให้จ้าวซีซี แววตาของเธอเต็มไปด้วยความรู้สึกผิดและซาบซึ้ง“ฉันดีใจที่เธอกลับมา” จ้าวซีซีกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงใจจ้าวฉีพยักหน้าเล็กน้อย ก่อนจะมองไปทางปู่ทวดเซียวและตาทวดถังที่กำลังดื่มชาอยู่“ฉันสำนึกผิดแล้วจริง ๆ ขอบคุณที่ให้โอกาสฉันได้กลับมาอยู่กับครอบครัวอีกครั้งนะคะ”ตาทวดถังพยักหน้าอย่างพึงพอใจ“ดีแล้ว คนเราต้องรู้จักแก้ไขความผิดพลาด”ปู่ทวดเซียวก็หัวเราะ“ทำผิดแล้วสำนึกได้นั่นก็เพียงพอแล้ว กินข้าวเถอะ เดี๋ยวอาหารจะเย็นเสียก่อน”จ้าวฉีมองทุกคนที่นั่งอยู่รอบโต๊ะอาหาร ครอบครัวที่เธอเคยทำร้ายด้วยความริษยา วันนี้กลับเปิดโอกาสให้เธอกลับมาอีกครั้ง ภายในใจจึงรู้สึกซาบซึ้งอย่างบอกไม่ถูกบรรยากาศที่เคยเต็มไปด้วยความขัดแย้งในอดีต วันนี้กลับกลายเป็นภาพของครอบครัวที่นั่งล้อมวงรับประทานอาหารร่วมกันเสียงหัวเราะของเซียวฟ่านที่พูดคุยกับปู่ทวดและตาทวดดังไปทั่วห้อง เสียงพ
ตอนพิเศษ 2ภายในโรงพยาบาลบรรยากาศอบอุ่น และเต็มไปด้วยเสียงพูดคุยของหมอและพยาบาลที่ช่วยดูแลคนไข้ เสียงล้อเตียงคนไข้ที่ถูกเข็นผ่านทางเดิน เสียงโทรศัพท์จากเคาน์เตอร์พยาบาล และเสียงลมหายใจที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้นของผู้ที่รออยู่หน้าห้องคลอด ทุกอย่างรวมกันเป็นภาพที่เต็มไปด้วยความรู้สึกหลากหลายหน้าห้องคลอดเซียวเฉิงยืนกระวนกระวาย สองมือกำแน่นจนเหงื่อซึม แม้จะพยายามทำใจให้สงบ แต่เสียงร้องที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดของจ้าวซีซี ที่เล็ดลอดออกมาจากในห้องก็ทำให้เขาใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ปู่ทวดเซียวและตาทวดถังก็นั่งไม่ติด เดินไปเดินมาหน้าห้องคลอดไม่ต่างกัน“เจ็บมากไหมซีซี” เซียวเฉิงพึมพำกับตัวเอง ดวงตาแดงก่ำด้วยความเป็นห่วง“เจ้าหนุ่ม ไม่ต้องห่วงหรอก ผู้หญิงตระกูลถังของเราน่ะแข็งแรง” ตาทวดถังพยายามปลอบใจ แต่น้ำเสียงเองก็มีแววร้อนรน“ครับ...แต่ก็อดเป็นห่วงไม่ได้” เซียวเฉิงถอนหายใจเวลาผ่านไปเหมือนชั่วกัปชั่วกัลป์ จนกระทั่งเสียงร้องของทารกดังขึ้นจากด้านใน“โอ้โห แข็งแรงจริง ๆ!” พยาบาลคนหนึ่งกล่าวด้วยน้ำเสียงยินดี ก่อนที่ประตูห้องคลอดจะเปิดออก“ยินดีด้วยค่ะ เป็นเด็กชาย แข็งแรงสมบูรณ์ดีมาก”พยาบาลกล่าวก
จ้าวซีซีซบไหล่เซียวเฉิง ดวงตากลมโตเงยขึ้นมองท้องฟ้ากว้าง“ดาวสวยจังเลย”เซียวเฉิงกระชับอ้อมแขนโอบไหล่เธอไว้“ใช่ สวยมาก” ชายหนุ่มยิ้ม แล้วค่อย ๆ ยกมือขึ้นชี้ไปบนท้องฟ้า “นั่นไง กลุ่มดาวไถ่จู่หรือที่ฝรั่งเรียกว่ากลุ่มดาวหมีใหญ่”จ้าวซีซีหรี่ตามองตามปลายนิ้วของเขา“อืม...ดูเหมือนกระบวยตักน้ำมากกว่าหมีนะ”“ก็ใช่ คนจีนเราเลยเรียกมันว่ากลุ่มดาวกระบวยเหนือ แต่ถ้าเชื่อมต่อดวงดาวพวกนั้นดี ๆ ก็จะเห็นเป็นรูปร่างของหมีได้” เซียวเฉิงหัวเราะเบา ๆจ้าวซีซีพยักหน้า “แล้วมีดาวดวงไหนที่สำคัญอีกไหม”เซียวเฉิงชี้ไปยังกลุ่มดาวอีกฝั่งหนึ่ง “นั่นไง กลุ่มดาวหนี่วา หรือในตำนานก็คือดาวของเทพธิดาทอผ้า ถ้าคุณสังเกตดี ๆ จะเห็นว่ามันอยู่ตรงข้ามกับดาวของหนุ่มเลี้ยงวัว”“อ๋อ...” จ้าวซีซีลากเสียงยาว “ดาวของเจ้านายหนุ่มกับสาวใช้ในตำนานรักต้องห้ามสินะ”เซียวเฉิงหัวเราะ “ไม่ใช่เจ้านายกับสาวใช้หรอก เขาเป็นคู่รักกันต่างหาก แต่ถูกสวรรค์ลงโทษให้ต้องแยกจากกันและจะได้พบกันแค่ปีละครั้งในวันเทศกาลชีซี”จ้าวซีซีหันไปมองหน้าเขา “ถ้าคุณเป็นหนุ่มเลี้ยงวัว แล้วฉันเป็นเทพธิดาทอผ้า คุณจะข้ามแม่น้ำฟ้าเพื่อมาหาฉันไหม”เซียวเฉิงยิ้ม ก่อ
ตอนพิเศษ 1หลังจากงานแต่งสุดยิ่งใหญ่ผ่านพ้นไป จ้าวซีซีและเซียวเฉิงตัดสินใจออกเดินทางไปฮันนีมูนที่ทะเลสาบซีหู เมืองหางโจว เมืองที่ขึ้นชื่อเรื่องทัศนียภาพอันงดงามและกลิ่นอายของวัฒนธรรมจีนโบราณการเดินทางจากเมืองของพวกเขาไปยังหางโจวใช้เวลาหลายชั่วโมง ทั้งสองเลือกที่จะเดินทางโดยรถไฟเพื่อเป็นการรำลึกถึงความหลัง เมื่อครั้งที่พบกันครั้งแรกจ้าวซีซีนั่งมองวิวที่ผ่านไปอย่างเพลิดเพลิน ในขณะที่เซียวเฉิงอ่านหนังสือพิมพ์อยู่ข้าง ๆ เสียงล้อเหล็กเสียดสีกับรางรถไฟเป็นจังหวะสม่ำเสมอ เสริมให้บรรยากาศระหว่างพวกเขาผ่อนคลาย“คุณเคยไปทะเลสาบซีหูมาก่อนไหมคะ” จ้าวซีซีเอียงคอถาม ขณะวางมือลงบนกระจกหน้าต่างเซียวเฉิงเงยหน้าขึ้นจากหนังสือพิมพ์ พลางยิ้มบาง ๆ“ยังเลย แล้วคุณล่ะ”“ฉันก็ไม่เคยเหมือนกัน แต่เคยได้ยินมาว่าทะเลสาบที่นั่นสวยมาก โดยเฉพาะตอนพระอาทิตย์ตกดิน” จ้าวซีซีพูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น“ได้ยินมาว่ามีสะพานแตก กับตำนานของไป๋ซู่เจินกับสวีเซียนด้วยนะ” เซียวเฉิงพยักหน้าจ้าวซีซีหัวเราะเบา ๆ“ฉันเคยดูเรื่องตำนานนางพญางูขาว ตอนเด็ก ๆ ด้วยล่ะ จำได้ว่ารู้สึกเศร้ามากตอนที่พวกเขาต้องแยกจากกัน”“งั้นก็หวังว่าฮันนีม
ปั่นความรู้สึกเมื่อจ้าวซีซีกลับมาถึงบ้านก็ได้กลิ่นเหม็นโชยมาแต่ไกล เธอขมวดคิ้วก่อนจะเห็นจ้าวมู่อิงในสภาพเปียกโชก มอมแมมไปทั้งตัว เส้นผมที่เคยเรียบร้อยชุ่มไปด้วยน้ำโคลน ใบหน้าแดงก่ำด้วยความขุ่นเคืองจ้าวมู่อิงยืนกำมือแน่น ร่างกายสั่นสะท้านจากความหนาวและความโกรธ เมื่อเห็นว่าพี่สาวกลับมาบ้านแล้ว เธอก
เมื่อได้ยินแบบนั้นเค่ออินถึงกับชะงัก เธอเม้มปากแน่นมองยางมัดผมเส้นนั้นด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปเหวินหยวนเป็นชายหนุ่มที่มีท่าทางสุขุมและหน้าตาดี มีหญิงสาวหลายคนในหมู่บ้านที่แอบหมายปองเขา“เหวินหยวนให้มาเหรอ” เค่ออินถามอีกครั้งเพื่อความมั่นใจ กลัวว่าเมื่อครู่นี้จะได้ยินผิดไป“ใช่แล้วล่ะ ฉันไม่ได้คิดอะไร
ตีสนิทลูกสาวหัวหน้าหมู่บ้านความสงสารพุ่งขึ้นมาในใจ เขาไม่ชอบพฤติกรรมหยาบคายของจ้าวหมิงหมิงอยู่แล้ว ยิ่งเห็นจ้าวมู่อิงตกเป็นเหยื่อเช่นนี้ยิ่งทำให้รู้สึกไม่พอใจมากกว่าเดิม“จ้าวหมิงหมิงเธอทำเกินไปแล้ว” เขากล่าวหนักแน่น น้ำเสียงเต็มไปด้วยความไม่พอใจอย่างมาก“เสี่ยวอิงเป็นคนอ่อนโยนและน่ารักขนาดนี้ เธอ
เหวินหยวนที่เดินเข้ามาพอดี พลางหยุดยืนอยู่ที่ลานบ้าน สายตาของเขามองเห็นภาพตรงหน้าชัดเจนนั่นคือจ้าวหมิงหมิงกำลังกดขี่ข่มเหงจ้าวมู่อิงอยู่ จึงได้พูดขึ้นอย่างเย็นชา“เกิดอะไรขึ้น”เมื่อเห็นโอกาสตรงหน้า จ้าวมู่อิงก็รีบสะอื้นออกมาทันที“พี่เหวินหยวน…ฮืออ…พี่หมิงหมิงรังแกฉัน ฉันก็แค่หยิบกะละมังออกมาใช้












avaliações