เข้าสู่ระบบเมื่อต้องทะลุมิติเข้ามาในนิยาย มีหรือที่เธอจะยอมให้ทุกอย่างเหมือนในเนื้อเรื่องเดิม นางเอกที่อ่อนแอไม่มีอีกต่อไปแล้ว เพราะเธอจะมาทวงคืนทุกอย่างที่ควรมีกลับมา สำหรับเธอ ตาต่อตาฟันต่อฟันเท่านั้น!!
ดูเพิ่มเติมณ ร้านหนังสือแห่งหนึ่งที่เงียบสงบ
จ้าวซีซียืนอยู่ตรงมุมหนึ่งของร้าน ที่ชั้นวางหนังสือนิยายซึ่งอัดแน่นไปด้วยเรื่องราวหลากหลาย หญิงสาวไล่สายตาอ่านชื่อเรื่องและคำโปรยหลังปก ลังเลว่าควรจะเลือกเล่มไหนดี
นิ้วเรียวแตะไปตามสันหนังสือทีละเล่ม พยายามตัดสินใจท่ามกลางตัวเลือกที่มีมากมาย
สุดท้ายหญิงสาวหยิบเล่มหนึ่งออกมา อ่านประโยคแรกด้วยความสนใจ ก่อนจะชั่งใจว่าควรหยิบไปจ่ายเงินเลยหรือไม่ หรือจะลองดูเล่มอื่นก่อน
ในที่สุดเธอก็ตัดสินใจได้ เพราะคำโปรยจากปกหลังที่น่าสนใจ และเมื่ออ่านหน้าแรกก็พบว่าสำนวนการเขียนค่อนข้างดีจึงหยิบเอาหนังสือเล่มนั้นเดินไปที่เคาน์เตอร์จ่ายเงิน
“เอาเล่มนี้ค่ะ” หญิงสาวยื่นหนังสือให้กับพนักงานของร้านที่กำลังส่งยิ้มมาให้
“เล่มเดียวนะคะ ลูกค้ารับอย่างอื่นเพิ่มอีกไหมคะ ตอนนี้ทางร้านมีโปรโมชั่นสำหรับลูกค้าที่ซื้อหนังสือจะได้รับส่วนลดในการซื้อเครื่องดื่มทุกแก้วในราคา 50% นะคะ สนใจรับไหมคะ”
พนักงานพยายามเพิ่มยอดขายให้กับร้าน ซึ่งนั่นก็หมายความว่ารายได้ของเธอกับเพื่อนพนักงานทุกคนในเดือนนี้ก็จะเพิ่มขึ้นเช่นกัน
ไหน ๆ ก็ได้หนังสือแล้ว ถ้าว่ามีกาแฟอร่อย ๆ สักแก้วกลับไปด้วยก็น่าจะเป็นอะไรที่ดีเหมือนกัน เธอจึงตอบพนักงานคนนี้กลับไปว่า “งั้นเอาอเมริกาโนใส่น้ำผึ้งหนึ่งแก้วค่ะ”
“ได้เลยค่ะ ทั้งหมดเป็นเก้าสิบหยวนค่ะ” พนักงานพูดพลางหยิบเอาหนังสือใส่ถุงให้กับเธอ “กาแฟรอสักครู่นะคะ”
เมื่อได้รับทั้งกาแฟและหนังสือแล้ว จ้าวซีซีก็เดินทางกลับบ้าน ระหว่างทางเธอหยิบนิยายเล่มนั้นออกมาพลิกดูด้วยความสนใจ ตั้งใจไว้ว่ารอให้กลับถึงบ้านก่อนแล้วค่อยเปิดอ่านทีเดียว ทว่าสุดท้ายก็ห้ามความตื่นเต้นไม่ได้ เพราะเธอคาดหวังว่านิยายที่ซื้อมานี้จะต้องสนุกอย่างแน่นนอน
เนื่องจากมีอาชีพเป็นแม่ค้าออนไลน์ ฉะนั้นอพาร์ตเมนต์ของจ้าวซีซีจึงค่อนข้างรกพอสมควร
ในห้องของเธอมีลังกระดาษใส่ของมากมายเต็มวางไว้ตามมุมนั้นมุมนี้จนทั่ว
ด้วยความที่เป็นห้องขนาดไม่ใหญ่มากและมีของเยอะก็ยิ่งทำให้บ้านดูเละเทะกันไปใหญ่ ไหนจะของที่เธอสั่งมาขายอีกล่ะ
สินค้าส่วนใหญ่ถูกยัดไว้เต็มห้องเก็บของไปหมดแล้ว จนตอนนี้คงจะมีแต่เตียงนอนของเธอเท่านั้นที่พอจะเหลือที่ว่างให้แหวกเข้าไปได้
“ต้องเก็บบ้านสักหน่อยแล้ว ไม่อย่างนั้นคงไม่มีที่ดี ๆ ให้นั่งอ่านหนังสือแน่” หญิงสาวพูดกับตัวเอง ก่อนจะเริ่มเก็บของที่ระเกะระกะเต็มโซฟาออกไป แล้วทำความสะอาดบริเวณนั้นให้เรียบร้อย
หลังจากทำความสะอาดเสร็จก็ทิ้งตัวลงบนโซฟา พลางหยิบนิยายที่ซื้อมาใหม่ขึ้นมาอ่าน ทว่ายังไม่ทันได้เปิดหนังสือก็มีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นมาก่อน
“ซีซี เธอได้ดูยอดสั่งของในแอปพลิเคชันหรือยัง ลูกค้าสั่งเคสโทรศัพท์มือถือยี่ห้อเถาเปียวมาเต็มเลย มีบางคนส่งข้อความมาว่าอยากให้ส่งของวันนี้ด้วย แต่ฉันแจ้งไปแล้วนะว่าวันนี้เป็นวันหยุดของร้าน”
เมื่อหลิวเซียนอวี๋ ผู้จัดการร้าน และเพื่อนสนิทของจ้าวซีซีโทรมาก็เปิดประเด็นพูดเรื่องงานทันที
“พวกเราแจ้งไปแล้วนี่นา ว่าร้านปิดทุกวันอังคารน่ะ เธอช่วยตอบลูกค้ากลับไปหน่อยก็แล้วกัน ว่าวันนี้ร้านปิดจริง ๆ แล้วเราจะส่งของให้วันพรุ่งนี้”
จ้าวซีซีตอบกลับเสียงเนือย เธอไม่เข้าใจเลยว่าทำไมลูกค้าถึงไม่อ่านหน้าแอปเรื่องวันหยุด จะมาสั่งแล้วต้องการวันนี้ได้อย่างไร ปวดหัวจริง ๆ
ตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมา จ้าวซีซีไลฟ์สดทุกวัน ซึ่งการไลฟ์แต่ละครั้งก็ยาวนานห้าถึงหกชั่วโมง ทำเอาร่างกายเหนื่อยล้าไปหมด ซึ่งวันนี้เป็นวันหยุดของร้าน หญิงสาวจึงอยากพักผ่อนบ้าง ไม่อย่างนั้นร่างกายของเธอต้องแหลกสลายอย่างแน่นอน
จ้าวฉีเคยเป็นศัตรูของเธอ แต่วันนี้กลับกลายเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัว หลังจากที่ได้พ้นโทษโทษจากการกระทำในอดีตจ้าวฉีที่เคยเต็มไปด้วยความหยิ่งทระนงบัดนี้ดูสงบลงมาก แววตาไม่มีความโอหังอีกต่อไป“ขอบคุณนะ” จ้าวฉีพูดขึ้นเบา ๆ เธอยิ้มบาง ๆ ให้จ้าวซีซี แววตาของเธอเต็มไปด้วยความรู้สึกผิดและซาบซึ้ง“ฉันดีใจที่เธอกลับมา” จ้าวซีซีกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงใจจ้าวฉีพยักหน้าเล็กน้อย ก่อนจะมองไปทางปู่ทวดเซียวและตาทวดถังที่กำลังดื่มชาอยู่“ฉันสำนึกผิดแล้วจริง ๆ ขอบคุณที่ให้โอกาสฉันได้กลับมาอยู่กับครอบครัวอีกครั้งนะคะ”ตาทวดถังพยักหน้าอย่างพึงพอใจ“ดีแล้ว คนเราต้องรู้จักแก้ไขความผิดพลาด”ปู่ทวดเซียวก็หัวเราะ“ทำผิดแล้วสำนึกได้นั่นก็เพียงพอแล้ว กินข้าวเถอะ เดี๋ยวอาหารจะเย็นเสียก่อน”จ้าวฉีมองทุกคนที่นั่งอยู่รอบโต๊ะอาหาร ครอบครัวที่เธอเคยทำร้ายด้วยความริษยา วันนี้กลับเปิดโอกาสให้เธอกลับมาอีกครั้ง ภายในใจจึงรู้สึกซาบซึ้งอย่างบอกไม่ถูกบรรยากาศที่เคยเต็มไปด้วยความขัดแย้งในอดีต วันนี้กลับกลายเป็นภาพของครอบครัวที่นั่งล้อมวงรับประทานอาหารร่วมกันเสียงหัวเราะของเซียวฟ่านที่พูดคุยกับปู่ทวดและตาทวดดังไปทั่วห้อง เสียงพ
ตอนพิเศษ 2ภายในโรงพยาบาลบรรยากาศอบอุ่น และเต็มไปด้วยเสียงพูดคุยของหมอและพยาบาลที่ช่วยดูแลคนไข้ เสียงล้อเตียงคนไข้ที่ถูกเข็นผ่านทางเดิน เสียงโทรศัพท์จากเคาน์เตอร์พยาบาล และเสียงลมหายใจที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้นของผู้ที่รออยู่หน้าห้องคลอด ทุกอย่างรวมกันเป็นภาพที่เต็มไปด้วยความรู้สึกหลากหลายหน้าห้องคลอดเซียวเฉิงยืนกระวนกระวาย สองมือกำแน่นจนเหงื่อซึม แม้จะพยายามทำใจให้สงบ แต่เสียงร้องที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดของจ้าวซีซี ที่เล็ดลอดออกมาจากในห้องก็ทำให้เขาใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ปู่ทวดเซียวและตาทวดถังก็นั่งไม่ติด เดินไปเดินมาหน้าห้องคลอดไม่ต่างกัน“เจ็บมากไหมซีซี” เซียวเฉิงพึมพำกับตัวเอง ดวงตาแดงก่ำด้วยความเป็นห่วง“เจ้าหนุ่ม ไม่ต้องห่วงหรอก ผู้หญิงตระกูลถังของเราน่ะแข็งแรง” ตาทวดถังพยายามปลอบใจ แต่น้ำเสียงเองก็มีแววร้อนรน“ครับ...แต่ก็อดเป็นห่วงไม่ได้” เซียวเฉิงถอนหายใจเวลาผ่านไปเหมือนชั่วกัปชั่วกัลป์ จนกระทั่งเสียงร้องของทารกดังขึ้นจากด้านใน“โอ้โห แข็งแรงจริง ๆ!” พยาบาลคนหนึ่งกล่าวด้วยน้ำเสียงยินดี ก่อนที่ประตูห้องคลอดจะเปิดออก“ยินดีด้วยค่ะ เป็นเด็กชาย แข็งแรงสมบูรณ์ดีมาก”พยาบาลกล่าวก
จ้าวซีซีซบไหล่เซียวเฉิง ดวงตากลมโตเงยขึ้นมองท้องฟ้ากว้าง“ดาวสวยจังเลย”เซียวเฉิงกระชับอ้อมแขนโอบไหล่เธอไว้“ใช่ สวยมาก” ชายหนุ่มยิ้ม แล้วค่อย ๆ ยกมือขึ้นชี้ไปบนท้องฟ้า “นั่นไง กลุ่มดาวไถ่จู่หรือที่ฝรั่งเรียกว่ากลุ่มดาวหมีใหญ่”จ้าวซีซีหรี่ตามองตามปลายนิ้วของเขา“อืม...ดูเหมือนกระบวยตักน้ำมากกว่าหมีนะ”“ก็ใช่ คนจีนเราเลยเรียกมันว่ากลุ่มดาวกระบวยเหนือ แต่ถ้าเชื่อมต่อดวงดาวพวกนั้นดี ๆ ก็จะเห็นเป็นรูปร่างของหมีได้” เซียวเฉิงหัวเราะเบา ๆจ้าวซีซีพยักหน้า “แล้วมีดาวดวงไหนที่สำคัญอีกไหม”เซียวเฉิงชี้ไปยังกลุ่มดาวอีกฝั่งหนึ่ง “นั่นไง กลุ่มดาวหนี่วา หรือในตำนานก็คือดาวของเทพธิดาทอผ้า ถ้าคุณสังเกตดี ๆ จะเห็นว่ามันอยู่ตรงข้ามกับดาวของหนุ่มเลี้ยงวัว”“อ๋อ...” จ้าวซีซีลากเสียงยาว “ดาวของเจ้านายหนุ่มกับสาวใช้ในตำนานรักต้องห้ามสินะ”เซียวเฉิงหัวเราะ “ไม่ใช่เจ้านายกับสาวใช้หรอก เขาเป็นคู่รักกันต่างหาก แต่ถูกสวรรค์ลงโทษให้ต้องแยกจากกันและจะได้พบกันแค่ปีละครั้งในวันเทศกาลชีซี”จ้าวซีซีหันไปมองหน้าเขา “ถ้าคุณเป็นหนุ่มเลี้ยงวัว แล้วฉันเป็นเทพธิดาทอผ้า คุณจะข้ามแม่น้ำฟ้าเพื่อมาหาฉันไหม”เซียวเฉิงยิ้ม ก่อ
ตอนพิเศษ 1หลังจากงานแต่งสุดยิ่งใหญ่ผ่านพ้นไป จ้าวซีซีและเซียวเฉิงตัดสินใจออกเดินทางไปฮันนีมูนที่ทะเลสาบซีหู เมืองหางโจว เมืองที่ขึ้นชื่อเรื่องทัศนียภาพอันงดงามและกลิ่นอายของวัฒนธรรมจีนโบราณการเดินทางจากเมืองของพวกเขาไปยังหางโจวใช้เวลาหลายชั่วโมง ทั้งสองเลือกที่จะเดินทางโดยรถไฟเพื่อเป็นการรำลึกถึงความหลัง เมื่อครั้งที่พบกันครั้งแรกจ้าวซีซีนั่งมองวิวที่ผ่านไปอย่างเพลิดเพลิน ในขณะที่เซียวเฉิงอ่านหนังสือพิมพ์อยู่ข้าง ๆ เสียงล้อเหล็กเสียดสีกับรางรถไฟเป็นจังหวะสม่ำเสมอ เสริมให้บรรยากาศระหว่างพวกเขาผ่อนคลาย“คุณเคยไปทะเลสาบซีหูมาก่อนไหมคะ” จ้าวซีซีเอียงคอถาม ขณะวางมือลงบนกระจกหน้าต่างเซียวเฉิงเงยหน้าขึ้นจากหนังสือพิมพ์ พลางยิ้มบาง ๆ“ยังเลย แล้วคุณล่ะ”“ฉันก็ไม่เคยเหมือนกัน แต่เคยได้ยินมาว่าทะเลสาบที่นั่นสวยมาก โดยเฉพาะตอนพระอาทิตย์ตกดิน” จ้าวซีซีพูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น“ได้ยินมาว่ามีสะพานแตก กับตำนานของไป๋ซู่เจินกับสวีเซียนด้วยนะ” เซียวเฉิงพยักหน้าจ้าวซีซีหัวเราะเบา ๆ“ฉันเคยดูเรื่องตำนานนางพญางูขาว ตอนเด็ก ๆ ด้วยล่ะ จำได้ว่ารู้สึกเศร้ามากตอนที่พวกเขาต้องแยกจากกัน”“งั้นก็หวังว่าฮันนีม
“ฉันเองก็อยากออกไปเดินเล่นเหมือนกัน หรือเธอมีอะไรลับ ๆ ล่อ ๆ ถึงไม่อยากให้ฉันไปด้วย”สายตาของจ้าวหมิงหมิงมองไปทางจ้าวมู่อิงอย่างไม่วางตาจ้าวซีซีจงใจเม้มริมฝีปาก คล้ายกำลังกลืนความไม่พอใจเอาไว้ ก่อนจะพยักหน้าตกลงอย่างเสียไม่ได้“ก็ได้ ถ้าเธออยากไปก็ไปสิ ใครไปห้ามไวล่ะ”แม้ว่าภายนอกทำเป็นรำคาญ แต่ใน
แผนการสำเร็จจ้าวซีซีนั่งนิ่งพลางครุ่นคิดถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นจากที่ได้รู้ในนิยายเล่มหนึ่งที่ได้อ่านไป ทำให้ตอนนี้เธอแน่ใจแล้วว่าการแต่งงานระหว่างเธอกับเหวินหยวนต้องมีเบื้องหลัง และจ้าวฉีต้องเป็นคนบงการเรื่องทั้งหมด แต่รู้ดีว่ายังไงก็ต้องแก้ไขสถานการณ์ให้ได้ เพราะไม่อย่างนั้นแล้วชีวิตทั้งชีวิตจะไ
เรื่องราวในอดีตเมื่อกลับถึงบ้านจ้าวมู่อิงก็พุ่งเข้าไปในห้องของจ้าวซีซีแล้วร้องไห้ออกมาอย่างไม่อาย“พี่...เขาปฏิเสธฉัน”จ้าวซีซีนั่งอยู่ที่ขอบเตียง มองน้องสาวที่กำลังสะอื้นพลางขมวดคิ้ว แล้วถามออกมา“เขาพูดว่าอะไรบ้าง ใจเย็นก่อนนะ มีอะไรก็ค่อย ๆ พูด”“เขาบอกว่าเขาชอบฉัน แต่เขาก็ยังจะต้องแต่งกับพี่อย
“เหวินหยวนก็ไม่ใช่คนเลวร้ายอะไร เขาเป็นคนฉลาดและอ่อนโยน เธอกับเขาดูเหมาะสมกันที่สุด”“ไม่…มันไม่ใช่แบบนั้น”จ้าวมู่อิงกำเสื้อผ้าตัวเองแน่น หัวใจเต้นรัวขึ้นอย่างห้ามไม่ได้ พยายามสะกดอารมณ์ตัวเองไม่ให้พี่สาวรับรู้ถึงความรู้สึกที่แท้จริงของเธอไปมากกว่านี้“พี่แค่อยากเห็นเธอมีความสุขนะเสี่ยวอิง”จ้าวซี












ความคิดเห็น