ทะลุมิติมาเป็นนางเอกที่กลับมาทวงคืนทุกอย่าง 80s

ทะลุมิติมาเป็นนางเอกที่กลับมาทวงคืนทุกอย่าง 80s

last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-10
Oleh:  sanvittayamOngoing
Bahasa: Thai
goodnovel16goodnovel
10
1 Peringkat. 1 Ulasan
69Bab
2.8KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

เมื่อต้องทะลุมิติเข้ามาในนิยาย มีหรือที่เธอจะยอมให้ทุกอย่างเหมือนในเนื้อเรื่องเดิม นางเอกที่อ่อนแอไม่มีอีกต่อไปแล้ว เพราะเธอจะมาทวงคืนทุกอย่างที่ควรมีกลับมา สำหรับเธอ ตาต่อตาฟันต่อฟันเท่านั้น!!

Lihat lebih banyak

Bab 1

จ้าวซีซี 1.1

كان صوت الماء المتساقط يتردّد من داخل الحمّام.

كان رائد وهاب يستحمّ.

الساعة الثالثة فجرًا.

لقد عاد للتوّ.

وقفت ليان جابر أمام باب الحمّام، ترغب في التحدّث إليه بشأن أمرٍ ما.

كانت متوتّرة، لا تدري إن كان سيوافق على ما ستخبره به أم لا.

وبينما كانت تفكّر في الطريقة المناسبة لبدء الحديث، سمعت فجأة أصواتًا غريبة من الداخل.

أنصتت جيّدًا، لتفهم أخيرًا أنّه كان يحاول أن يُريح نفسه وحده.

تتابعت أنفاسه المكتومة، كضرباتٍ ثقيلة متلاحقة تهوي على صدرها، فأحسّت بألم ينتشر في كيانها كالموج، يغمرها حتّى كادت تختنق.

كان اليوم ذكرى زواجهما، مرور خمس سنوات على زفافهما، ومع ذلك لم يجمع بينهما شيء كزوجين.

أ فحقًا يفضّل أن يُريح نفسه...على أن يلمسها؟

ومع ازدياد أنفاسه اضطرابًا، دوّى صوته المكبوت فجأة: "رانيا..."

كانت تلك الكلمة آخر ما تبقّى من صبرها، كسرت ما في داخلها من تماسك.

وضعت يدها على فمها كي لا تبكي بصوتٍ مسموع، ثمّ استدارت مسرعة، لكنّها تعثّرت في خطوتها الأولى واصطدمت بحوض الغسيل، فسقطت أرضًا.

"ليان؟" جاء صوته من الداخل، لم يزل لاهثًا، يحاول أن يبدو متماسكًا.

قالت وهي تتلعثم: "كنتُ أريد دخول الحمّام، لم أعلم أنّك تستحمّ..." كانت تكذب كذبة ركيكة، فيما تتشبّث بحافة المغسلة محاولةً الوقوف.

لكنّ الأرض كانت مبلّلة، وكلّما استعجلت ازدادت ارتباكًا. وحين وقفت أخيرًا، خرج رائد من الحمّام مرتديًا روبا أبيض غير مرتّب، لكنّ حزامه كان مشدودًا بإحكام.

"هل سقطتِ؟ دعيني أساعدك." قال وهو يمدّ يده نحوها.

ألمعت الدموع في عينيها، لكنها دفعت يده برفقٍ وحزم: "لا حاجة، أستطيع وحدي."

ثمّ كادت أن تنزلق مرّة أخرى، فعرجت تتعثّر وهي تفرّ هاربة إلى غرفة النوم.

نعم...تهرب، فهذه الكلمة ليست مبالغة أبدًا.

طوال السنوات الخمس التي قضتها زوجة لرائد، كانت دائمًا تهرب.

تهرب من العالم الخارجي، وتهرب من نظرات الناس الغريبة، وتهرب أيضًا من شفقة رائد وتعاطفه—زوجة رائد... عرجاء.

كيف لامرأةٍ عرجاء أن تليق برجل ناجح متألّق مثله؟

لكنّها كانت تملك يومًا ساقين جميلتين...

خرج رائد خلفها بصوتٍ لطيفٍ قلق: "هل تألمتِ؟ دعيني أرى."

"لا، لا بأس." قالت وهي تغطّي نفسها بالبطّانية، تخفي خجلها وارتباكها.

"حقًّا لا بأس؟" سألها بصدقٍ واهتمام.

"نعم." أجابت وهي تدير ظهرها له.

"ألن تذهبي إلى الحمّام؟"

"لم أعد أرغب، دعنا ننام." همست بصوتٍ خافت.

"حسنًا، بالمناسبة، اليوم ذكرى زواجنا. اشتريت لكِ هدية، افتحيها غدًا لترَي إن كانت تعجبك."

"حسنًا." أجابت بهدوء. كانت الهدية موضوعة عند رأس السرير، وقد رأتها بالفعل، لكنّها لم تكن بحاجةٍ إلى فتحها لتعرف ما بداخلها.

كان الصندوق كلَّ عام بالحجم نفسه، وفي داخله الساعة نفسها تمامًا.

وفي درجها، مع هدايا أعياد ميلادها، ترقد تسع ساعات متطابقة، وهذه هي العاشرة.

انتهى الحديث عند هذا الحدّ، أطفأ الضوء واستلقى، فيما امتلأت الغرفة برائحة رطبة من صابون الاستحمام. ومع ذلك، بالكاد شعرت هي بانخفاض الفراش، فسريرهما ذو المترين، تنام هي عند هذا الطرف، ويستلقي هو عند أقصى الطرف الآخر، والمسافة بينهما تتّسع لثلاثة أشخاصٍ آخرين.

لم يتحدّث أيّ منهما عن رانيا، ولا عمّا حدث في الحمّام، كأنّ شيئًا لم يكن.

تمدّدت جامدة، وحرارة الدموع تلسع عينيها.

رانيا...رانيا قاسم، زميلته في الجامعة، حبيبته الأولى، ومعبودته.

حين تخرّجا، سافرت رانيا إلى الخارج، وافترقا. انهار بعدها رائد، وغرق في الشراب.

كانت ليان زميلته منذ المدرسة الإعدادية.

تعترف بأنّها أحبّته منذ ذلك الحين، بصمتٍ وخجل.

في ذلك الوقت، كان هو فتى المدرسة الوسيم، الطالبَ المتفوّق الباردَ الطباع.

أمّا هي، فكانت طالبةَ فنون، جميلة، لكنّ الفتيات الجميلات كثيرات، وفي عالم مدرسيّ تُقاس فيه القيمة بالدرجات وحدها، لم تكن طالبةُ الفنون لافتة إلى ذلك الحدّ، بل إنّ البعض كان يحمل تجاهها شيئا من التحامل.

فبقي حبّها سرًّا لا يُقال، يخصّها وحدها، لم يخطر ببالها يومًا أنّها ستقف أمامه يومًا ما.

إلى أن عادت، بعد تخرّجها من معهد الرقص لقضاء العطلة الصيفية في بيتها، فالتقت به، منهارًا لا يقوى على النهوض.

في تلك الليلة، كان سكرانًا، يمشي مترنّحًا في الشارع، وعندما همَّ بعبور الطريق دون النظر إلى الإشارة، انطلقت سيارة مسرعة. وكانت هي، التي تتبعه بقلق، مَن دفعته بعيدًا، لتصطدم هي بالسيارة بدلاً عنه.

كانت راقصة موهوبة، حصلت على قبول لمتابعة الدراسات العليا.

لكنّ تلك الحادثة تركت ساقها مصابةً بعرج دائم.

ولم تَعد قادرة على الرقص أبدًا.

بعدها أقلع هو عن الشرب، وتزوّجها.

كان يشعر تجاهها بالذنب إلى الأبد، ويظلّ ممتنّا لها إلى الأبد، ويتحدّث معها دائمًا بصوت خافت لطيف، ببرودٍ ثابت. وكان يغمرها بالهدايا والمال.

لكنّه، وحده الشيء الذي لم يمنحه إيّاه: لم يحبّها يومًا.

ظنّت أنّ الزمن سيذيب الجليد بينهما، لكنّها كانت ساذجة.

لكنّها لم تتخيّل قط أنّه، بعد مرور خمس سنوات، ما زال اسم "رانيا" محفورًا في قلبه بهذا العمق، حتّى في لحظاته الخاصّة، لا يزال ينادي بهذا الاسم ذاته.

وفي النهاية...كانت هي الساذجة، كانت هي الطيّبة أكثر ممّا ينبغي.

لم تنم تلك الليلة.

ظلّت تحدّق في بريدها الإلكتروني، في تلك الرسالة التي قرأتها مائة مرّة.

عرض قبولٍ من جامعةٍ في الخارج لدراسة الماجستير. وكانت تنوي أن تسأله الليلة إن كان يوافق على سفرها.

لكن يبدو أنّها لم تعد تحتاج إلى سؤاله.

خمس سنواتٍ من زواج بارد، وليال لا تنتهي من الوحدة، صارت الآن تُعدّ أنفاسها الأخيرة.

حين استيقظ، كانت تتظاهر بالنوم. سمعته في الخارج يقول للخالة سعاد: "لديّ اجتماع الليلة، قولي لسيّدتي ألا تنتظرني، فلتنَم باكرًا."

ثمّ عاد يتفقدها قبل أن يغادر، وهي ما زالت تحت الغطاء، ودموعها قد بلّلت الوسادة.

كان في العادة، حين يذهب إلى الشركة، يجد ثيابه التي اختارتها له مسبقًا موضوعة بجانبه.

لكنّها اليوم لم تفعل ذلك.

فذهب إلى غرفة الملابس، واختار ثيابه بنفسه ثم غادر إلى عمله.

حين خرج، فتحت عينيها، تشعر بثقل في جفنيها.

رنّ منبّه الهاتف، الوقت المخصّص لدراسة اللغة الإنجليزية.

ومنذ زواجها، وبسبب إصابة ساقها، أمضت تسعين في المائة من وقتها حبيسة المنزل. لم تَعُد تخرج، وصارت تقطّع يومها إلى فترات صغيرة، تبحث في كل منها عمّا يشغلها وحدها.

أغلقت المنبّه، وبدأت تتصفّح التطبيقات بلا هدف.

ذهنها مشوّش، لا تركّز في شيء.

إلى أن ظهر أمامها فجأة مقطع فيديو على إنستغرام.

الوجه مألوف للغاية...

نظرت إلى اسم الحساب: رانو سي سي.

هذا زمن الخوارزميات فعلاً...

تاريخ النشر: البارحة.

ضغطت على الفيديو، فتعالت موسيقى صاخبة، وصوت يقول: واحد، اثنان، ثلاثة، مرحبًا بعودة رانيا! نخبكم!

وكان الصوت... صوت رائد.‬

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya

Ulasan-ulasan

Nattery
Nattery
เนื้อเรื่องอ่านได้เรื่อยๆ ขอบคุณที่อัพเดทจนจบ
2026-05-25 22:52:45
0
0
69 Bab
จ้าวซีซี 1.1
จ้าวซีซีณ ร้านหนังสือแห่งหนึ่งที่เงียบสงบ จ้าวซีซียืนอยู่ตรงมุมหนึ่งของร้าน ที่ชั้นวางหนังสือนิยายซึ่งอัดแน่นไปด้วยเรื่องราวหลากหลาย หญิงสาวไล่สายตาอ่านชื่อเรื่องและคำโปรยหลังปก ลังเลว่าควรจะเลือกเล่มไหนดีนิ้วเรียวแตะไปตามสันหนังสือทีละเล่ม พยายามตัดสินใจท่ามกลางตัวเลือกที่มีมากมายสุดท้ายหญิงสาวหยิบเล่มหนึ่งออกมา อ่านประโยคแรกด้วยความสนใจ ก่อนจะชั่งใจว่าควรหยิบไปจ่ายเงินเลยหรือไม่ หรือจะลองดูเล่มอื่นก่อนในที่สุดเธอก็ตัดสินใจได้ เพราะคำโปรยจากปกหลังที่น่าสนใจ และเมื่ออ่านหน้าแรกก็พบว่าสำนวนการเขียนค่อนข้างดีจึงหยิบเอาหนังสือเล่มนั้นเดินไปที่เคาน์เตอร์จ่ายเงิน“เอาเล่มนี้ค่ะ” หญิงสาวยื่นหนังสือให้กับพนักงานของร้านที่กำลังส่งยิ้มมาให้“เล่มเดียวนะคะ ลูกค้ารับอย่างอื่นเพิ่มอีกไหมคะ ตอนนี้ทางร้านมีโปรโมชั่นสำหรับลูกค้าที่ซื้อหนังสือจะได้รับส่วนลดในการซื้อเครื่องดื่มทุกแก้วในราคา 50% นะคะ สนใจรับไหมคะ”พนักงานพยายามเพิ่มยอดขายให้กับร้าน ซึ่งนั่นก็หมายความว่ารายได้ของเธอกับเพื่อนพนักงานทุกคนในเดือนนี้ก็จะเพิ่มขึ้นเช่นกันไหน ๆ ก็ได้หนังสือแล้ว ถ้าว่ามีกาแฟอร่อย ๆ สักแก้วกลับไปด้วยก็น่าจ
Baca selengkapnya
จ้าวซีซี 1.2
“แต่ว่า...ยอดที่ลูกค้าจะสั่งมีเยอะมากเลยนะ มีหลายเจ้าที่เป็นร้านขายเคสโทรศัพท์มือถือ พวกเขาจะสั่งไปขายที่ร้านด้วยน่ะ ฉันกลัวว่าถ้าเราไม่รีบส่งของวันนี้ เกิดพวกเขาเปลี่ยนใจยกเลิกออเดอร์ไปสั่งซื้อกับร้านอื่นแทน ร้านเราจะแย่เอาน่ะสิ”หลิวเซียนอวี๋พูดด้วยน้ำเสียงเร่งเร้า เธอกลัวว่าหากลูกค้ากลุมนี้ไม่ได้สินค้าตามที่ต้องการจะเปลี่ยนไปซื้อร้านอื่น ถ้าเป็นแบบนั้นคงน่าเสียดายแย่เลย“อืม...แล้วมียอดสั่งซื้อเท่าไรเหรอ” จ้าวซีซีถามออกไป เพราะจะได้คำนวณว่าเธอควรจะยกเลิกวันพักผ่อนของตัวเองดีไหม“แป๊บนะ” หลิวเซียนอวี๋ครุ่นคิดเล็กน้อย พร้อมกับดูยอดที่เธอจดไว้ ก่อนจะบอกกลับไป“นับดูแล้วก็น่าจะประมาณสามพันอันได้ มันน่าเสียดายนะถ้าเราทำตามที่เขาขอไม่ได้”“สามพันเลยเหรอ แล้วจะให้ฉันแพคยังไงทันล่ะเนี่ย ยอดไม่ใช่น้อย ๆ เลยนะ”พอได้ยินจำนวนสั่งซื้อ หญิงสาวจึงร้องออกมาด้วยความตกใจ อยากได้เงินขนาดไหน เธอคิดว่าไม่น่าจะแพคของทันหลิวเซียนอวี๋ถอนหายใจดังมาตามสายโทรศัพท์ จากนั้นจึงตอบออกมาว่า“ก็ไม่ได้ให้เธอแพคทีละอันสักหน่อย บางเจ้าก็สั่งสองร้อยสามร้อยอัน เธอแพคในกล่องเดียวกันไม่ใช่หรือไง เอาน่าแป๊บเดียวก็เสร็จ
Baca selengkapnya
ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย 1.1
ทะลุมิติเข้ามาในนิยายจ้าวซีซีอดคิดไปไม่ได้ว่าที่ผ่านมาชีวิตของเธอก็เป็นแบบในนิยายเหมือนกัน เพราะเธอมักจะถูกเอาไปเปรียบเทียบกับญาติผู้พี่เสมอ อีกทั้งปู่กับย่าก็มักจะรักญาติผู้พี่มากกว่า แม้แต่พ่อกับแม่ของเธอเองก็ชื่นชมญาติผู้พี่ และยังบอกให้เธอเอาเยี่ยงอย่างจนน่าปวดหัวหญิงสาวถูกเปรียบเทียบกับญาติสาวมาตลอด ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการใช้ชีวิต หรือเรื่องการเรียนถึงแม้ว่าที่ผ่านมาเรื่องเรียนจะสู้อีกฝ่ายไม่ได้ ทว่าตอนนี้เรื่องการใช้ชีวิตหรือการทำงานญาติผู้พี่คนนั้นเทียบเธอไม่ได้อย่างแน่นอนเนื่องจากเธอดิ้นรนด้วยตนเองจนสามารถเป็นแม่ค้าออนไลน์ที่มีเงินมากมาย หากจะเทียบกันแล้ว เงินเดือนของจ้าวเหลียนอีรวมกันสามเดือน ยังไม่เท่ากำไรที่เธอขายของได้ภายในระยะเวลาสองสัปดาห์ด้วยซ้ำ ทุกอย่างล้วนเป็นความพยายามและความตั้งใจของเธอเอง“จะว่าไปนางเอกเรื่องนี้ไม่ต่างจากตัวฉันเลย แค่ฉันไม่โง่จนยอมทุกอย่างเท่านั้นเอง แต่ตอนนี้ฉันต้องสงสารตัวเองก่อนไหม ซื้อมาแล้วแถมไม่จบเรื่อง แล้วจะอ่านต่อไหวไหมเนี่ย”หญิงสาวถอนหายใจอย่างอดไม่ได้ แต่ก็ยอมที่จะอ่านต่อ เผื่อว่านางเอกของเรื่องจะหายโง่ และเรียกร้องเอาสิ่งที่เป็นของตั
Baca selengkapnya
ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย 1.2
“โอ๊ย! นังตัวแสบ นี่แกกล้าผลักฉันเหรอ”“ไม่กล้าก็บ้าแล้ว! แล้วเธอล่ะเป็นบ้าอะไร อยู่ดี ๆ ก็มาจิกหัวฉัน ” จ้าวซีซีโวยวายขึ้นมาบ้าง โดยที่มือยังขยี้ผมที่ยังรู้สึกเจ็บอยู่พอได้ยินอย่างนั้น จ้าวหมิงหมิงจึงยันตัวขึ้นจากพื้น พร้อมกับลูบแขนที่กระแทกขอบโต๊ะเพื่อคลายความเจ็บให้ทุเลาลง ก่อนที่ดวงตาจะวาวโรจน์ขึ้นเล็กน้อยด้วยความไม่พอใจ“ฉันก็มาปลุกเฉย ๆ แต่หล่อนกล้าผลักฉันจนกระเด็นเนี่ยนะ วันนี้เป็นบ้าอะไร”“ก็เธอทำรุนแรงกับฉันก่อน”“แรงอะไรกัน แค่สะกิดเบา ๆ เท่านั้นแหละ” จ้าวหมิงหมิงปฏิเสธหน้าตาเฉย ราวกับว่าเรื่องที่ทำนั้นเป็นเรื่องปกติ ทำให้จ้าซีซีตอบกลับด้วยความไม่พอใจ“สะกิดบ้าอะไรของเธอกัน นี่มันจิกหัวกันชัด ๆ ถ้าอย่างนั้นฉันก็สะกิดเธอเหมือนกัน”หญิงสาวกอดอกและลอยหน้าลอยตาตอบ เพราะจะดูปฏิกิริยาอีกฝ่าย ก่อนจะยิ้มที่มุมปากเล็กน้อยพอได้ยินอย่างนั้น จ้าวหมิงหมิงจึงกัดฟันแน่น พยายามข่มอารมณ์ไว้ ก่อนจะพูดสิ่งที่เธอต้องการ“วันนี้ฉันมีธุระให้หล่อนไปทำ รีบลุกขึ้นมาแต่งตัวซะ”“ไม่!” จ้าวซีซีสวนกลับทันที แล้วล้มตัวลงนอนต่อ พร้อมกับดึงผ้าห่มขึ้นคลุมหัว เนื่องจากตอนนี้สิ่งที่เธอต้องการที่สุดคือการนอน
Baca selengkapnya
รอบตัวมีแต่งูพิษ 1.1
รอบตัวมีแต่งูพิษดังนั้นการกลั่นแกล้งจ้าวซีซีจึงไม่ใช่เพียงเรื่องสนุก แต่มันคือการระบายความอิจฉาและความโกรธแค้นของเธอ“ฉันจะนอน เธอจะไปไหนก็ไป ชิ่ว ๆ”เมื่อโบกมือไล่จ้าวหมิงหมิงแล้ว เธอก็ล้มลงบนเตียงอีกครั้ง แล้วแสร้งทำเป็นหลับไปแต่แล้วทันใดนั้น ความรู้สึกบางอย่างปะทุเข้ามา แต่เมื่อลืมตาขึ้นก็พบว่ามาโผล่ที่โกดังสินค้าของตัวเองเสียอย่างนั้นหญิงสาวตกใจสุดขีด ก่อนจะลุกขึ้นมาแล้วพยายามใช้สายตามองสำรวจโกดังแห่งนี้เมื่อหันซ้ายขวาก็เห็นสินค้ามากมายหลายอย่างเต็มไปหมด ดูเหมือนว่าสินค้าพวกนี้จะวางอยู่ที่เดิม แต่สิ่งที่ทำให้จ้าวซีซีเริ่มรู้สึกสับสนคือการที่ทุกอย่างมันดูผิดปกติ เหมือนกับว่าทุกสิ่งทุกอย่างถูกบิดเบือนจากความจริง“เซียนอวี๋...”จ้าวซีซีร้องเรียกชื่อเพื่อนสนิทของเธอออกมา แต่ไม่มีเสียงใดตอบกลับ มันเงียบสนิทจนเธอเริ่มรู้สึกกลัว แม้แต่เสียงของตัวเองก็เหมือนจะหายไปในอากาศปกติแล้วเวลาเข้ามาที่โกดังจ้าวซีซีจะเข้ามาพร้อมกับหลิวเซียนอวี๋เสมอ น้อยครั้งมากที่เธอจะมาคนเดียว ดังนั้นลองตะโกนเรียกเพื่อนก่อนก็น่าจะดีหญิงสาวลุกขึ้นและเดินไปข้างหน้าอย่างสับสน ตลอดเส้นทางที่เดินผ่านสินค้ามากมายย
Baca selengkapnya
รอบตัวมีแต่งูพิษ 1.2
ท่าทางที่อ่อนหวานของจ้าวมู่อิง ทำให้จ้าวซีซีเกือบหลงกลเสียแล้ว หากไม่ได้อ่านนิยายเล่มหนึ่งมาก่อน และท่าทางของหญิงสาวตรงหน้าก็สามารถหลอกคนได้จริง ๆ แต่ไม่ว่าอย่างไรเธอก็ได้พยายามคุมสติไว้ เพราะรู้สึกถึงแววตาที่บางครั้งแอบแฝงไปด้วยความเจ้าเล่ห์ และร้ายกาจของอีกฝ่ายหากหลับตาเพียงชั่วครู่ก็จะเห็นภาพน้องสาวที่เคยน่ารักและอ่อนหวานกำลังแทงข้างหลังเธอไม่ต่างจากเนื้อหาในนิยายเรื่องนี้“ไม่ต้องหรอกเสี่ยวอิง... พี่แค่รู้สึกอ่อนเพลียหน่อยเดียวเอง” จ้าวซีซีตอบกลับไป พลางยิ้มให้กับน้องสาวอย่างนิ่มนวล เนื่องจากว่าตอนนี้ยังไม่ยากเผยตัวอะไรมากนัก“จริงเหรอคะ แต่พี่ดูไม่ค่อยดีเลยนะคะ” จ้าวมู่อิงพูดด้วยน้ำเสียงที่แสดงถึงความห่วงใยอย่างเต็มที่พอได้ยินอย่างนั้นจึงมองสบตากับน้องสาว แล้วพยายามจะซ่อนรอยยิ้มไว้ เพราะรู้ดีว่าในตอนนี้จ้าวมู่อิงกำลังเล่นละครอยู่นั่นเพราะว่าเธอเองก็แกล้งทำเป็นผู้หญิงที่ไร้เดียงสาและอ่อนแอ เพื่อจะดูท่าทางของน้องสาวให้ถี่ถ้วนขึ้น“เชื่อพี่เถอะ พี่ไม่เป็นไรจริง ๆ” จ้าวซีซีพยักหน้าเล็กน้อยและหลับตาไปครู่หนึ่ง ก่อนจะลืมตาขึ้นมาแล้วพูดต่อ “เสี่ยวอิง... พี่คิดว่าเราควรจะคุยกันเรื่อ
Baca selengkapnya
แสร้งทำตัวอ่อนแอ 1.1
แสร้งทำตัวอ่อนแอเมื่อตอนเย็นมาถึง ทุกคนในบ้านจ้าวต่างทยอยกลับมาจากการทำงานตามปกติ ทำให้บรรยากาศในลานบ้านเริ่มคึกคักขึ้นอีกครั้ง แต่ไม่นานเสียงของจ้าวหมิงหมิงก็ดังขึ้นขัดจังหวะทุกคน“ปู่คะ ปู่ต้องช่วยฉันนะ ฉันถูกซีซีทำร้ายค่ะ” จ้าวหมิงหมิงร้องไห้เสียงดัง ดึงสายตาของทุกคนให้หันมามองปู่จ้าวขมวดคิ้วหันไปมองหลานสาวคนโตอย่างเคร่งขรึม“ซีซี ทำร้ายเสี่ยวหมิงจริงเหรอ”จ้าวซีซีก้มหน้างุด ร่างกายสั่นเทาเล็กน้อยก่อนจะเงยหน้าขึ้นพร้อมกับน้ำตาคลอเบ้า“ปู่คะ...ทำไมฉันจะต้องทำร้ายน้องด้วยล่ะคะ”เธอพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ แววตาฉายความหวาดกลัวและความเสียใจออกมาได้อย่างแนบเนียน “ฉะ...ฉัน แค่...ฉันแค่พยายามจะพูดดีกับน้อง แต่จู่ ๆ น้องก็โกรธขึ้นมาแล้วกล่าวหาว่าฉันทำร้าย ฉันไม่เข้าใจเลยจริง ๆ ฮึก...”พูดจบก็สะอื้นเสียงเบา ทำให้ภาพลักษณ์ของเธอยิ่งดูอ่อนแอและน่าสงสารเข้าไปอีกปู่จ้าวมองหลานสาวทั้งสองคนอย่างพิจารณา ก่อนจะขมวดคิ้วแน่นขึ้นกว่าเดิม“เสี่ยวหมิง กล้ากล่าวหาพี่สาวแบบนี้โดยไม่มีหลักฐานได้ยังไงกัน”พอได้ยินเสียงของปู่ จ้าวหมิงหมิงจึงตกตะลึง ไม่คิดว่าจ้าวซีซีจะพลิกสถานการณ์ได้รวดเร็วถึงขนาดนี้ จึงพ
Baca selengkapnya
แสร้งทำตัวอ่อนแอ 1.2
เธอกัดฟันก่อนจะหันไปสั่งลูกชายคนเล็กให้ไปหยิบไข่สองฟองมา จากนั้นเดินไปยื่นให้จ้าวซีซีด้วยสีหน้าไม่เต็มใจนัก“ซีซี นี่เป็นไข่ไก่ที่บ้านอามีอยู่ อาขอให้หลานรับมันไว้เป็นการขอโทษ” เธอพูดด้วยน้ำเสียงปกติ แต่หากจับน้ำเสียงดี ๆ ก็จะรู้ว่าอาสะใภ้สามคนนี้มีความไม่พอใจแฝงอยู่การที่ต้องให้ไข่สองฟองกับหลานสาวอย่างจ้าวซีซี มันไม่ต่างอะไรกับดูดเลือกของเธอไปจ้าวซีซียื่นมือรับไข่ไว้ พร้อมรอยยิ้มอ่อนโยน“ขอบคุณเค่ะอาสะใภ้สาม ความจริงแล้วฉันก็ไม่ได้ถือโทษโกรธน้องหรอกค่ะ น้องอาจจะทำไป เพราะน้องไม่ชอบฉัน”พอได้ยินอย่างนั้น จ้าวหมิงหมิงก็กัดริมฝีปากแน่น จ้องมองอีกฝ่ายอย่างเจ็บใจ แต่ไม่อาจพูดอะไรได้ตอนนี้‘คอยดูเถอะนังซีซี ฉันจะต้องเอาคืนแกให้ได้’หลังจากรับไข่จากอาสะใภ้สามอย่างว่าง่าย จ้าวซีซียังคงก้มหน้าทำตัวอ่อนน้อมเช่นเคย แม้ว่าจะอึดอัดใจไปบ้างที่ต้องแสร้งเป็นคนอ่อนแอแบบนี้ แต่เพราะต้องทวงตัวตนที่แท้จริงคืนมาเลยต้องยอมเล่นละครไปก่อนก่อนจะหันไปมองจ้าวมู่อิงด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน แล้วพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล“เสี่ยวอิง พี่รู้ว่าเธอชอบกินไข่ ทำข้าวต้มไข่ก็น่าจะอร่อยนะ รับไปเถอะ พี่ให้”ทุกสายตาต่างจับจ้องมอ
Baca selengkapnya
แผนการขั้นแรก 1.1
แผนการขั้นแรกเช้าวันต่อมา...เหวินหยวนได้มาที่บ้านจ้าว ชายหนุ่มก้าวเข้ามาในบ้านพร้อมรอยยิ้ม ท่าทีของเขาดูอบอุ่นและอ่อนโยน ทว่าดวงตากลับไม่ได้มองจ้าวซีซีแม้แต่น้อย เพราะสายตาของเขาแอบเหลือบไปทางที่จ้าวมู่อิงยืนอยู่ด้านหลังพี่สาวอย่างแนบเนียนจ้าวซีซีรับรู้ถึงทุกการกระทำของเขา เธอหัวเราะเยาะในใจอย่างเย็นชา แต่ยังคงรักษาท่าทีอ่อนแอเช่นเคย พลางพูดคุยกับเหวินหยวนด้วยน้ำเสียงเรียบร้อยไม่ผิดไปจากเดิมไม่นานนักจ้าวหมิงหมิงก็เดินเข้ามา ซึ่งมาในจังหวะที่เหมาะสม จ้าวหมิงหมิงมาพร้อมกับท่าทีแข็งกร้าว เธอไม่ปิดบังความไม่พอใจที่มีต่อจ้าวซีซีเลยแม้แต่น้อยและนี่ก็เป็นโอกาสที่จ้าวซีซีรออยู่!“เสี่ยวหมิง วันนี้พี่เหวินหยวนมาเยี่ยมพี่ แต่ดูเหมือนเขาจะสนใจเสี่ยวอิงมากกว่านะ” หญิงสาวกระซิบข้างหูของจ้าวหมิงหมิงเพื่อให้ได้ยินกันสองคน ซึ่งคำพูดนั้นแฝงไปด้วยความตั้งใจ เพราะเธอคิดแผนบางอย่างได้จ้าวหมิงหมิงชะงักเล็กน้อย พร้อมกับหรี่ตาลงอย่างระแวง ราวกับกลัวว่าญาติผู้พี่คนนี้จะมีแผนการชั่วอะไรอีก“อะไรของเธอ”จ้าวซีซีรีบส่ายหน้า แล้วแสร้งทำเป็นหวาดกลัว“ก็แค่พูดไปตามที่เห็น ไม่เชื่อลองสังเกตดูสิ”แม้ตอนแรกจ้าว
Baca selengkapnya
แผนการขั้นแรก 1.2
เหวินหยวนที่เดินเข้ามาพอดี พลางหยุดยืนอยู่ที่ลานบ้าน สายตาของเขามองเห็นภาพตรงหน้าชัดเจนนั่นคือจ้าวหมิงหมิงกำลังกดขี่ข่มเหงจ้าวมู่อิงอยู่ จึงได้พูดขึ้นอย่างเย็นชา“เกิดอะไรขึ้น”เมื่อเห็นโอกาสตรงหน้า จ้าวมู่อิงก็รีบสะอื้นออกมาทันที“พี่เหวินหยวน…ฮืออ…พี่หมิงหมิงรังแกฉัน ฉันก็แค่หยิบกะละมังออกมาใช้ ถ้าพี่หมิงหมิงจะใช้ก็แค่บอกฉันดี ๆ ก็ได้ ไม่เห็นต้องทำกันถึงขนาดนี้เลย” เธอทำท่าจะทรุดลงไปนั่งกับพื้น ท่าทางอ่อนแอไร้ที่พึ่งพาเหวินหยวนขมวดคิ้วดวงตาของเขาฉายแววลังเลจ้าวหมิงหมิงเองก็หน้าซีดเมื่อเห็นชายหนุ่ม จึงรีบแก้ตัวทันที“พี่อย่าไปเชื่อเธอ จ้าวมู่อิงไม่ได้อ่อนแอแบบที่พี่คิดหรอก ก็แค่เสแสร้งเท่านั้น”แต่ยิ่งพูดมากเท่าไรคนที่ดูแย่ลงกลับเป็นเธอเอง เพราะจ้าวมู่อิงเอาแต่สะอื้นอย่างน่าสงสารจ้าวหมิงหมิงที่ยืนชี้หน้าด่าอีกฝ่ายจึงดูเหมือนตัวร้ายไปโดยปริยายห่างออกไปเล็กน้อยจ้าวซีซียืนมองเหตุการณ์ทั้งหมดโดยไม่พูดอะไร เธอไม่ได้ช่วยเหลือจ้าวมู่อิงเหมือนเจ้าของร่างเดิม เพียงแค่ยืนดูเงียบ ๆ ดวงตาฉายแววเย็นชาเล็กน้อยเหวินหยวนทอดสายตามองจ้าวมู่อิงที่ยังร้องสะอื้นด้วยท่าทีอ่อนแอจนน่าเข้าไปโอบอุ้ม ในใ
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status