Mag-log inShare
NC+++
Petsa ng paglalathala:
2026-08-30 18:16:44มุมปากหยักยิ้มละมุนได้ไม่นานเป็นต้องเปลี่ยนเป็นบึ้งตึงทันควันเมื่อพบนูรีนออกมาจากห้องแต่งตัว เธอสวมชุดอาบาย่าคลุมฮิญาบสีดำตกแต่งดิ้นทองทั้งชุด ใบหน้าเรียวสวยแต่งเติมเครื่องสำอางและริมฝปากสีแดงสดกำลังคลี่ยิ้มให้กับเขา
“ใครสั่งให้เธอทำ ซูซานล่ะ ซูซานไปไหน” ร่างใหญ่รีบเดินชนไหล่เธอเข้าไปหาภรรยาที่คงจะอยู่เบื้องหลังการแต่งประโคมทั้งตัวให้นูรีนเพื่อให้หล่อนออกงานแทนเธอในวันนี้
“ซูซาน คุณอยู่ไหน ออกมาคุยกันเดี๋ยวนี้เลย”
“นายหญิงเธอไม่อยู่แล้วค่ะ”
“หมายความว่ายังไง” การิมหันกลับมาบีบไหล่เธอไว้แน่น “พูดให้ดีๆนะ”
“เธอออกไปตั้งแต่เมื่อคืนแล้วค่ะ ละ แล้วสั่งให้หนูแต่งตัวเตรียมไปข้างนอกกับคุณ”
“โธ่เว้ย”
โครม!
“โอ๊ยย”
ร่างบางถูกผลักไปชนกับข้าวของบนโต๊ะจนพังระเนระนาด
ชีกห์การิมรีบโทรหาภรรยาเดินวนไปมาพร้อมปัดทำลายข้างของภายในห้องจนพังยับ
“พอใจมากใช่มั้ยที่หนีไปได้แบบนี้ คิดว่าไม่อยู่แล้วผมจะยอมทำตามเกมคุณเหรอ! ”
มือเล็กสั่นเทาโดนคมจากเศษแก้วบาดผิวเนื้อตรงหลังมือเริ่มมีเลือดไหลแต่ทว่าหญิงสาวใช้มืออีกข้างกุมเอาไว้
“เฮอะ ได้ คุณแน่มากซูซาน!”
เขาเปล่งเสียงคำรามลั่นก่อนสางสายทิ้งแล้วหันมาทางเธออย่างเอาเรื่อง
“อยากไปกับฉันมากนักหรือ”
“ค่ะ” เธอตอบเสียงเบา ค่อยๆหยัดกายลุกขึ้นยืนด้วยความไม่มั่นใจเมื่อถูกดวงตาคมเข้มจ้องมองตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าอย่างดูแคลน
“เธอไม่มีทางแทนซูซานได้หรอก จำไว้”
เพล้ง
มือใหญ่ปัดแจกันดอกกุหลาบช่อใหญ่แตกกระจายเกลื่อนพื้น
เสียงเอะอะมะทึงทำให้บาดาวี อารักขาหนุ่มวิ่งมาดูเหตุการณ์ เขาหยุดยืนตรงหน้าประตูมองเข้ามาด้วยสีหน้าแตกตื่น
“บาดาวี”
“ครับ”
“ให้คนไปสืบมาให้ได้ว่าตอนนี้ซูซานอยู่ไหน ส่วนนังเด็กนี่” เขาตวัดหางตามาทางเธอ “ให้ป้าอัมนีมาลากออกไปให้พ้นหน้าฉัน!”
ชีกห์การิมประกาศกร้าวเสียงดังก้องก่อนเดินออกไป
“นี่”
บาดาวีค่อยๆก้าวเข้าไปหวังช่วยพยุงเธอให้ลุกขึ้น
“..เจ็บตรงไหนหรือเปล่า?”
“ฮึก ไม่ค่ะ” ใบหน้าเรียวรูปไข่ส่ายไปมาพลางเบ้ริมฝีปากปริ่มจะร้องไห้รอมร่อ
“ชู่ว อย่าร้องไห้นะ กลั้นเอาไว้ แล้วเก็บไปร้องเวลาเธออยู่คนเดียวเถอะ” เขาสงสารจนไม่อยากเห็นหล่อนแสดงความอ่อนแอออกมา
“ค่ะ”
เธอพยักหน้า มือคว้าขอบโต๊ะพยุงตัวเองขึ้นยืน
“เอ๊ะ นั่นเลือดนี่”
บาดาวีปรี่เข้าไปใกล้
“ฉันสั่งนายว่ายังไง บาดาวี!”
เสียงตะคอกของเจ้านายทำเอาทั้งสองสะดุ้งเฮือกหันขวับไปทางต้นเสียงในทันที
“คะ ครับ ผมจะไปตามป้าอัมนีเดี๋ยวนี้เลยครับ”
“ไม่ต้อง! นายออกไปซะ”
“ครับ”
บาดาวีรีบพาตัวเองออกไปจากห้อง
ปึง
การิมปิดบานประตูทั้งสองพร้อมล็อคกลอนแน่นหนา ร่างบางเริ่มก้าวถอยหลังร่นออกห่างเมื่อรับรู้ถึงอันตรายที่กำลังจะมาเยือน
“ใช้มารยาอ่อยลูกน้องฉันเหรอ?”
“เปล่านะคะ ว้ายย”
เธอถูกผลักไปจนชิดผนัง จากนั้นมือใหญ่คว้าหมั่บเข้าที่คางเรียว
“เจ็บนะ”
“เฮอะ อย่าเอานิสัยที่บ้านมาใช้กับคนที่นี่ เอ หรือว่าอารมณ์ค้าง?”
“ฮึก ไม่” เธอหลุบตาลงเพื่อหลบสายตาคมดุคู่นั้นพัลวัน
แคว่กก
ชุดของเธอถูกฉีกขาดด้วยมือเปล่าเพียงข้างเดียว
ร่างบางยืนตัวสั่น เธอยังไม่รู้ตัวว่าเนินอกอวบขาวผ่องอวดหราอยู่ตรงหน้าเขา
มือที่บีบคางเลื่อนลงมาขยำก้อนเนื้อนุ่มหยุ่นแทน
“อ๊า จ เจ็บ..”
ยิ่งเธอทำหน้าตื่นกลัวระคนเปล่งเสียงครางยิ่งกระตุ้นให้เขารุกหนักขึ้น ปลายนิ้วสอดเข้าไปใต้บราแตะยอดถันขนาดเล็ก
“อื้อ ยะ อย่าค่ะ”
“เฮอะ อย่าเหรอ แต่มันแข็งสู้มือฉันนี่สิ”
ใบหน้าเรียวเหยเกเบือนออกด้านข้าง ความหวาดทำเอาลมหายใจหอบกระเส่าเหมือนคนจะขาดอากาศหายใจ
ริมฝีปากหยักยิ้มเยาะ ดึงร่างบางกับเสื้อผ้าหลุดลุ่ยเหวี่ยงลงไปบนพื้นพรม
“โอ๊ย”
เธอเกือบหัวคะมำหน้ากระแทกพื้นแต่รีบใช้สองมือยันไว้ได้ทัน
ฟึ่บ
“ว้ายย”
เสียงแหลมอุทานขึ้นอย่างตื่นตระหนก เมื่อเขาถลกชุดขึ้นจนถึงบั้นท้าย เธอถูกร่างใหญ่โถมทับจากด้านหลัง มีสิ่งแปลกปลอมบางอย่างแข็งชูชันถูไถตามแนวร่องบั้นท้าย
“ไม่นะคะ ได้โปรด”
เธอตื่นกลัวจนสติเตลิดเมื่อแพนตี้ถูกเบี่ยงออกด้านข้าง
เปรี๊ยะ
“ยกก้นขึ้น”
“ฮึก ไม่ มะ ไม่ค่ะ” หญิงสาวละล่ำละลักบอกทั้งน้ำตาแต่คงไม่อาจสู้แรงจากร่างกำยำได้เขาใช้กำลังแขนเพียงข้างเดียวในการสอดเข้าใต้หน้าท้องแบนราบยกสะโพกเธอลอยขึ้น
“แบบเธอไม่ต้องเล้าโลมให้เสียเวลาหรอก”
ลำแกร่งหัวบานแดงเถือกกดยวบเข้าไป
จึก
“กรี๊ดดดดด”
เสียงแหลมหวีดร้องอย่างเจ็บปวด มันเจ็บเหมือนมีมีดเสียบแทงเข้ามา
คนที่ตกใจกว่าไม่พ้นเขา
“นูรีน”
ใบหน้าคมคายชะงักอึ้ง คาดไม่ถึงว่าร่องของเธอปิดสนิทขนาดนี้ หรืออาจจะเพราะเธอห่างหายการมีเซ็กส์มานานเป็นปี?
แต่นี่เขายังเข้าไม่ถึงครึ่งของส่วนหัวเลยด้วยซ้ำ??
“เจ็บ ซี้ดด เอาออกก่อนค่ะหนูเจ็บ”
คิ้วเข้มขมวดกัน ค่อยๆก้มลงมองส่วนล่าง
ครืดดดด
แต่แล้วเสียงเรียกเข้าจากมือถือสั่นขึ้น เขาจึงจำใจยอมถอนกายออกอย่างเสียดาย
“อื้ม จะรีบไปเดี๋ยวนี้แหละ”
นูรีนสบโอกาสนั้นรีบวิ่งหายเข้าไปขังตัวเองในห้องแต่งตัว
แม้ผ่านไปนานหลายนาทีได้ยินเสียงเขาเปิดประตูออกไปนานแล้วแต่เธอยังนั่งกอดเข่าร้องไห้ไม่กล้าออกไปไหนหัวใจเต้นแรงโครมครามเพราะยังตกใจไม่หาย
Pinakabagong kabanata
ทาสรัก บำเรอชีกห์ “ฉันอยากกลับบ้านแล้ว”
หลังเหตุการณ์เมื่อคืนเธอกลับมานอนซมอยู่ในห้องทั้งวันไม่ยอมออกไปไหน โดยให้เหตุผลว่าไม่สบาย ทั้งที่จริงไม่ได้เจ็บปวดทางร่างกายมากเสียจนเดินเหินไปไหนไม่ได้หรอก สภาพจิตใจต่างหากล่ะที่ดึงรั้งให้เธอนอนจมดิ่งอยู่บนเตียงมันช่างน่าอายที่รู้ว่าชีกห์การิมไม่ได้เรียกพบ และความจริงอีกอย่างที่นางบำเรออย่างเธอคิดไปเองว่าเขาเป็นห่วง‘ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเธอป่วย’เธอรู้สึกชาวาบไปทุกครั้งเมื่อนึกถึงประโยคนั้นของเขา การนอนนิ่งๆแต่ความจริงกำลังทบทวนตัวเองจนหัวแทบระเบิดตอนนั้นเธอคิดบ้าๆอะไรอยู่ ถึงได้ใจกล้ามาทำเรื่องไม่เข้าท่าแบบนี้ และยิ่งโมโหตัวเองเข้าไปอีกที่อยู่มาเป็นปีเพิ่งรู้ตัวเอาตอนนี้ เธอคิดถึงบ้าน คิดถึงพ่อแม่จัง.นี่เป็นครั้งแรกในรอบปีที่รู้สึกว่า ‘อยากกลับบ้าน’พ่อกับแม่เธอก็ช่างใจแข็งพอรู้ว่าลูกสาวโทรไปหารีบตัดสายทิ้งทุกครั้ง ผ่านมาเป็นปีแล้วท่านทั้งสองก็ยังคงไม่หายโกรธที่เธอตัดสินใจพักการเรียนและมาทำงานที่นี่โดยไม่ปรึกษาพวกท่าน ในขณะที่รายได้ในครอบครัวกำลังดีขึ้นพ่อแม่จึงพอมีกำลังจะส่งลูกเรียนได้ ก็นะ สมควรแล้วที่ท่านโกรธ และยิ่งถ้าได้รู้ว่าลูกสาวมาทำอะไร คงจะไม่คุยกันเป็นชาติ ตึ๊ด ตึ๊ด
ทาสรัก บำเรอชีกห์ ชุดยั่วยวนNC++++
เธอสวมอาบายะห์สีดำตัวโคร่งไว้ด้านนอกก่อนย่องเบาออกไปจากห้อง พอย่างกรายเข้ามาภายในเขตห้องพักส่วนตัวของชีกห์การิมในกลางดึก หญิงสาวสูดลมหายใจเรียกความกล้าอีกครั้งก่อนถอดเสื้อคลุมตัวโคร่งออก ฟึ่บ “ไง ที่รัก” ชีกห์การิมกำลังง่วนอยู่กับเอกสารบนโต๊ะ ได้ยินเสียงคนเข้ามา จึงคิดว่าเป็นภรรยา“หืม?” พอซูซานเงียบผิดวิสัยจึงเงยขึ้นมองเป็นต้องชะงักเอียงคอค้าง “นะ นี่เธอ..”ร่างอรชรอยู่ในชุดวาบหวิวกระโปรงผ้าซีทรูสีแดงพริ้วแทบไม่ปกปิดอะไรมองเห็นสัดส่วนเรียวขาชัดเจนโดยเฉพาะตรงกลางเนินโยนีมีผ้าสีแดงขนาดเท่าฝ่ามือปกปิด ส่วนท่อนบนเป็นบราปักเลื่อมรัดแน่นเต้าอวบล้นแทบจะทะลักออกมา เขามองเธอค้างนานอย่างลืมตัว พอตั้งสติได้จึงรีบส่ายหน้า พร้อมยกฝ่ามือเป็นเชิงสั่งให้เธอหยุดอยู่ตรงนั้น พอจะเดาออกแล้วว่าเป็นแผนการของใคร“ฉันไม่ได้เรียกเธอ”นูรีนรับฟังคำปฏิเสธแล้วชาวาบไปทั้งตัว เธอรีบก้มลงเก็บเสื้อคลุมตัวโคร่งขึ้นมาสวมอย่างรนราน“ข..ขอโทษค่ะชีกห์ หนูจะรีบออกไปเดี๋ยวนี้เลยค่ะ” ขณะเธอกำลังจะก้าวพ้นประตูออกไป มือใหญ่บีบคลึงขมับด้วยความปั่นป่วนบ้าเอ๊ย มายั่วยวนขนาดนี้แล้วใครจะทนได้“เดี๋ยว” เธอชะงักฝีเท้าห
ทาสรัก บำเรอชีกห์ “กล้าขัดคำสั่งชีกห์การิมหรือ?”
สองสาวตื่นตากับตลาดท้องถิ่นโดยเฉพาะนูรีนที่แทบจะไม่ได้ออกไปไหน เธอยกมือถือถ่ายภาพอาหารแปลกตาและรสชาติที่แปลกออกไปเรียกได้ว่าเปิดโลกทรรศใหม่อย่างสิ้นเชิง แม้ใบหน้าจะปกปิดมิดชิดมีโผล่ออกมาเพียงดวงตาคู่หวานก็สดใสสำหรับบาดาวีที่คอยเฝ้ามองอยู่ห่างๆ เขาทำหน้าที่คอยอารักขาเดินตามหลังสองสาวที่เอาแต่เพลิดเพลินจนแทบจะลืมเขาเสียแล้ว“คุณบาดาวีคะ” นูรีนยื่นหน้าจอมือถือถ่ายเซลฟี่เขาและดาญีโดยมีเธอยิ้มตาหยีคอยเป็นแม่สื่ออยู่กลายๆ แชะระหว่างรอดาญีเลือกซื้อของใช้ส่วนตัวเธอเดินย้อนกลับไปซื้อเครื่องดื่มแล้วยื่นให้อารักขาหนุ่ม“นี่ของคุณค่ะ” “ขอบคุณครับ” ดวงตาคมลอบมองหญิงสาวก่อนหาเรื่องคุย“เอ่อ ตลาดที่นี่คงแตกต่างจากที่บ้านคุณมากสินะถึงได้เอาแต่ทำตาโตทุกครั้งเลย”“ฮ่าๆๆ ใช่ค่ะ ที่นี่จะเน้นกลิ่นเครื่องเทศ และสีสันของร้านค้ามันดึงดูดสายตามากจริงๆค่ะ ว่าแต่คุณล่ะบาดาวี คุณอยู่เมืองไหน?” “ผมมากจากเผ่าเร่ร่อน”“หือ?” เธอหันขวับมองเขา “ดะเดี๋ยวนะๆ ขอฉันเดา” เธอหลับตาปี๋พลางดีดนิ้วเปาะ“ เบดูอิน ใช่ เผ่าเบดูอินใช่มั้ยคะ?” “ใช่” ดวงตาเธอเป็นประกายแพรวพราว “ว้าว ผู้คนที่นั่นเป็นยังไงเหรอคะ?” “ก็ค่อนข้าง
ทาสรัก บำเรอชีกห์ "คืนนี้ไปหานูรีนสิคะ”
ทั้งสามออกมาเดินเล่นพูดคุยกันตามทางเดินในสวน สองข้างทางมีต้นปาล์มขนาดใหญ่ทอดยาว “ว่าแต่คุณบาดาวีมาทำอะไรแถวๆหลังห้องพักสาวใช้ล่ะคะ?” เธอเอ่ยถามออกไปโต้งๆ ทว่าใบหน้าจิ้มลิ้มสดใสไม่ได้ทำให้คนถูกถามขุ่นเคืองใจเลยแม้แต่น้อย “ก็..มาเดินเล่น ไม่ยักรู้ว่าห้องเธออยู่ตรงนี้” นูรีนขยิบจมูก หรี่ตามองอย่างไม่เชื่อ“มาเดินเล่นแถวห้องพักผู้หญิงเนี่ยนะคะ เหตุผลฟังขึ้นมากก” คำท้ายๆเธอลากเสียงยาน เมื่อเจ้าหล่อนยังหยุดยืนเอียงคอรอฟังเหตุผลที่แท้จริง ร่างสูงในชุดโต๊ปขาวจึงยอมหยุดตาม “ได้ บอกก็ได้ ขยับมานี่” เธอยื่นศีรษะออกไปเล็กน้อย บาดาวีโน้มลงเอ่ยข้างหู“ได้ข่าวว่าเธอไม่สบาย ชีกห์เลยฝากให้ผมมาดูว่าเป็นหนักไหม?”ริมฝีปากบางฉีกยิ้มกว้าง ดวงตาหรี่เล็กลง ..เธอซาบซึ้งใจ อย่างน้อยๆชีกห์ก็ยังมีความเป็นห่วงเธออยู่บ้าง“หืม?” คิ้วหนาเลิกขึ้นขณะมองเห็นบางอย่างที่ชั้นล่างสะดุดดวงตาแต่ไกล หากแต่เสียงกุกกักจากด้านหลังส่งผลให้ชีกห์การิมรีบหันไปสนใจภรรยา“ที่รัก ทำไมไม่เรียก?” เขารีบช้อนร่างเบาหวิวของภรรยามานั่งบนรถเข็ญ“เห้อ ไม่ชอบเก้าอี้แบบนี้เลยค่ะ” “คนสวย ไม่ว่าจะนั่งที่ไหนก็สวยนะ รู้มั้ยฮื้ม” ริมฝีปากห
ทาสรัก บำเรอชีกห์ ต่างคน ต่างอยู่
สามวันเต็มที่นูรีนนอนป่วยเป็นผักอยู่ในห้อง วันแรกเธอเป็นไข้ตัวร้อนจี๋เดือดร้อนป้าอัมนีคอยเข้ามาดูอาการและสาวใช้คนใหม่อัธยาศัยดีเดินตามป้าอัมนีคอยช่วยเช็ดตัวให้ พอวันที่สี่อาการดีขึ้นเธอจึงรู้ว่าหญิงสาววัยไล่เลี่ยกันคนนี้ชื่อ ดาญีเธอเป็นหลานสาวของป้าอัมนี ดาญีเป็นนักศึกษาจบหมาดจากมหาวิทยาลัยในอาบูดาบี เธอเลือกมาช่วยงานป้าที่นี่แทนการพักอยู่บ้านเฉยๆสักหนึ่งเดือนก่อนจะมุ่งมั่นไปทำงานตรงกับสายที่เรียนมา และหน้าที่แรกของดาญีคือการคอยดูแลป้อนยาป้อนข้าวคนป่วยอย่างเธอจนหายดี พอผ่านมาได้หนึ่งสัปดาห์เธอและดาญีหญิงสาวผู้มีผิวสีน้ำผึ้งใบหน้าคมนัยน์ตาสวยคนนี้จึงสนิทสนมกันโดยปริยาย การมีเพื่อนคุยถูกคอในต่างแดนถือว่าช่วยให้เธอหายตึงเครียดได้เยอะพอควร เธอยิ้มและหัวเราะมากขึ้นนับตั้งแต่ดาญีเข้ามา ที่สำคัญ เธอจะได้ไม่มีเวลาคิดฟุ้งซ่านเรื่องเขามาก นอกเสียจากว่า เป็นช่วงเวลาที่เธออยู่ลำพังในห้อง อย่างตอนนี้ ..“เห้อ” นูรีนนั่งทอดถอนใจพลางใช้ปากกาขีดเขียนไดอารี่หน้าว่างเปล่าเล่นเรื่อยเปื่อยเป็นรูปหัวใจ ปากกาลากหัววนที่เดิมซ้ำๆจนกระดาษแทบขาดเธอโหยหาชีกห์การิมไปพร้อมๆกับความรู้สึกเกลียดตัวเองที่ไปค
ทาสรัก บำเรอชีกห์ ฟ้าเหลืองNC20+
ระหว่างทางเดินไปที่เตียงเพียงไม่กี่ก้าวเท้าแต่กลับเหมือนว่าเตียงนั้นช่างห่างไกล ร่างใหญ่หยุดฝีเท้ายกบั้นท้ายขึ้น “อื้อส์” เธอผวาเฮือกอย่างใจหายกลัวว่าตัวตนของชีกห์จะหลุดออก แต่นั่นเป็นแค่การเคลื่อนถอยเพื่ออัดกระทุ้งเข้าใส่จนสุดหนอกพรวดด“อู๊วววส์ ชีกห์คะ นูรีนจุก ซี้ดดด”พั่บ พั่บ“อ๊ะ อื๊มมม อื้อ..”ริมฝีปากถูกจุมพิตเก็บกลืนเสียงไว้ เขารู้ว่าอารมณ์เธอแตกกระเจิงจนไม่สามารถควบคุมระดับเสียงได้ น้ำเมือกปลดปล่อยออกมาจนเปรอะหน้าขา เสียงหอบกระเส่ารุนแรงพอๆกับจังหวะกระทุ้งใส่ร่อง กำปั้นเล็กทั้งทุบตีและจิกเล็บลงบนผิวบริเวณท้ายทอยของชีกห์การิมเมื่อเธอรู้สึกเหมือนกำลังจมอยู่ในน้ำหยั่งลึกลงเรื่อยๆ..ปริ่มจะขาดใจ จุ๊บบ“เฮือกก”เธอสูดเอาอ๊อกซิเจนเข้าเต็มปอดดวงปรือฉ่ำริมฝีปากด้านบนถูกเขาดูดดึงอ้อยอิ่ง “ดูสิ เราเข้ากันได้ดีเชียว ที่รัก”เสียงแหบพร่ากระชิบข้างหูขณะใบหน้าสวยก้มมองจุดเชื่อมประสานซึ่งมันน่าตื่นตาจนเธอมองค้างนานด้วยสีหน้าบิดเบ้เหมือนจะร้องไห้ เม็ดติ่งกระสันสีแดงแจ๋สั่นตุบๆเมื่อถูกเบียดแน่น กลีบเนื้อแคมบวมเป่งเต็มไปด้วยน้ำเมือกหล่อลื่นโอบรัดท่อนลำแกร่งอวบใหญ่มุดอยู่กลางกายเธอแต่เสี
Maaari mong magustuhan
So Love คลั่งรักเพื่อนสนิท 18+ ( Set 2 หนุ่มฮอตใคร่รัก 4/5)
บีน่าเลดี้230.1K viewsHot Love ของรักท่านประธาน
ณดารินทร์365.4K viewsแอคเคาท์(ลับ) ของท่านประธาน NC 25++
ลานิรินน์183.1K viewsเกิดใหม่ทั้งที งั้นขอหย่าเลยแล้วกัน
แมลงผลไม้269.1K viewsอุ้มบุญซ่อนสวาท
เฮียกังฟู35 viewsเจ้าสาวของนักรบ
SHASHA111 viewsชายาข้ามภพ ปราบกฏด้วยการค้า
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์224 viewsBURNING CROWN รักต้องห้าม
Lestrang62 views
