Share

งานแรก ..แตกคาปาก

last update Tanggal publikasi: 2026-08-14 18:03:52

ร่างบางลอยวืดตามแรงฉุดกระชากลากดึงเธอจากหน้าห้องพักผ่านโซนต่างๆท่ามกลางสายตาเหล่าลูกน้องบริวารที่ออกอาการสงสัย เพราะปกติเจ้านายจะรังเกียจสาวใช้ผู้นี้จนแทบไม่ชายตาแล 

ฟึ่บ

เธอถูกเหวี่ยงลงเตียงนอนจนหน้ามืด แล้วร่างใหญ่ทาบทับลงมาคร่อมบนตัว 

“ดะ เดี๋ยวค่ะ”

“เฮอะ ทีแบบนี้กลัว?” 

“ไม่ใช่ค่ะ คือ หนูขอเตรียมใจสักหนึ่งชั่วโมง อ๊ะ.โอ๊ย.” 

กรอบหน้าเรียวเล็กถูกมือใหญ่บีบเต็มแรงแล้วคลายออก เธอชักกลัวจนสติแตกกระเจิงพยายามมองหาทางหนีทีไล่ 

“ซูซานจ้างเธอเท่าไหร่นะ?” เสียงแหบห้าวเอ่ยถามรอดไรฟัน

“ฮะ ห้าล้านค่ะ”

“โห้ ห้าล้านเลยหรือ? ไหนลองทำให้ฉันพอใจสิ” 

“คะ คุณต้องการแบบไหนคะ?”

“ทำยังไงก็ได้ที่ไม่ต้องสอดใส่ เพราะฉันขยะแขยงผู้หญิงหากินแบบเธอจนไม่อยากแนบเนื้อให้เชื้อโรคเข้าร่างกาย”

นูรีนเม้มริมฝีปากแน่น ตกใจจนอกสั่นขวัญแขวนที่อยู่ๆเขาเป็นฝ่ายรุกจนเธอไม่ได้ตั้งตัว 

หน้าอกอวบกระเพื่อมขึ้นลงรุนแรง

หมั่บ

“โอ๊ยย” 

เธอดิ้นพล่านเมื่อถูกสองมือใหญ่กอบกุมพร้อมขยำอย่างแรง

“ซี้ดดด ..หนูเจ็บ บะ เบาๆค่ะ”

เขาไม่สนคำขอ ลากลิ้นสากตวัดเลียรอบใบหูจนเธอขนลุกซู่แล้วออกคำสั่งต่อ

“หลับตา”

“อะ อื้อออ”

“ฉันสั่งให้หลับตา!”

“อ๊ะ ฮึก” เธอรีบหลับตาลงไม่นานริมฝีปากหยักพรมจูบดะทั่วซอกคอหอมกรุ่น ลิ้นสากปาดเลียติ่งหูก่อนลากมาตามคางเรียวไต่ขึ้นตามไรผมขณะที่มือยังคงบีบขยำสองเต้าเป็นจังหวะหนักหน่วง

“อะ อื้อออ” 

“ซี้ดด ห้ามลืมตาเด็ดขาด” 

“ฮึก ค่ะ” เธอละล่ำละลักเอ่ยเสียงสั่นไม่นานก็ถูกเขาดึงรั้งแขนขึ้นให้อยู่ในท่านั่ง 

“อ้าปาก” 

“..”

“ฉันสั่งให้อ้าปาก” 

ริมฝีปากบางถูกตบเบาๆพร้อมบังคับบีบให้อ้าออก 

สวบ

“อู๊ววว อุ๊บบส์” 

เธอตกใจเมื่อมีสิ่งแปลกปลอมแทรกเข้ามาในโพรงปากจนเผลอเบิกตากว้าง 

พ่อแก้วแม่แก้ว สิ่งนี้คือความเป็นชายขนาดใหญ่เทียบเท่ากับข้อมือเธอก็ไม่ปาน 

เธอตื่นตะลึงงันขากรรไกรชะงักค้างมือดันหน้าขาเขาออกเมื่อกำลังจะสำรอก

ป๊อก

โชคดีที่เขาถอนออกได้ทัน 

เฮือกก 

เธอสูดเอาอ๊อกซิเจนเข้าร่างกายเฮือกใหญ่ 

“หลับตา อ้าปาก” 

เธอรีบทำตามคำสั่งอย่างว่าง่าย

“เงยหน้าสิ” 

ท่อนลำเขื่องฟาดริมฝีปากบางสามทีก่อนสอดเข้ามาใหม่อีกครั้ง

“ซี้ดดดด”

เสียงครางต่ำดังเล็ดลอดออกมา 

“อ่า อย่าใช้ฟัน ..นี่บังอาจแกล้งฉันเหรอ” 

เธอเริ่มรนรานเมื่อทำให้เขาโกรธโดยไม่ตั้งใจ เพราะนี่เป็นครั้งแรก

“อื้ม อย่างนั้นล่ะ ซี้ดดด” 

สะโพกสอบหมุนควงเชื่องช้า สัมผัสแรกในรอบสองปีช่างซาบซ่านเกินจะกลั้น มือหนาประคองใบหน้าเอาไว้ก่อนเร่งสะโพกอัดใส่ร่องปากเล็กแคบถี่ยิบ

สวบ สวบ 

“อะ อื้อ อู้ว” 

นูรีนคำรามลั่นเธอทรมานจนน้ำตาไหลพรากลงมาไม่ขาดสาย 

แรงกระทุ้งและขนาดที่ใหญ่ทำเอาปากเธอฉีกมีเลือดซึมออกมาตรงมุมปากโดยไม่รู้ตัว 

“อ่าส์ ฉะฉันใกล้แตกแล้ว อ๊ะ …อ๊า โอ่วววส์”

ไม่นานก็รู้สึกถึงของเหลวแตกซ่านเข้ามาภายในปากจนล้นแทบสำลักออกมา 

“ซี้ดดด” 

ใบหน้าคมเข้มแหงนขึ้นพลางสูดปากครางอย่างพอใจ ในขณะที่เธอกล้ำกลืนฝืนรับด้วยสีหน้าเหยเก จะคายออกก็ไม่กล้า 

“อีก.. อื้ออ” 

สองมือเผลอบีบต้นขาแกร่งที่ยืนจังก้าอยู่ตรงหน้า

“เหอะ ทำงานไม่สมกับค่าแรงเลย” สองมือเท้าสะเอวมองเธออย่างเหยียดหยัน 

“ซี้ดด ดูดออกให้หมดอย่าให้เหลือล่ะ” 

เอ่ยคำสั่งเสียงแหบพร่า เธอปิดเปลือกตาพยายามทำหน้าที่อย่างเงอะงะ เอาแต่ท่องคำว่าอดทนเอาไว้ในใจเป็นร้อยๆครั้ง 

“คายออก”

เขาผลักหน้าผากเธอออกให้พ้นทางก่อนลงจากเตียงไปหยิบเสื้อผ้าที่ถูกเหวี่ยงลงพื้นมาสวมใส่ให้เรียบร้อย 

“ฮึก..” เสียงสะอื้นเบาๆ แต่เขาสัมผัสได้ ความเห็นใจผุดพรายขึ้น 

หมั่บ

ชีกห์การิมตวัดวงแขนรวบลำคอระหงเข้าหา เปลือกตาหลุบลงก่อนพรมจูบดะทั่วหน้าผากมนอย่างปลอบประโลม

จุ๊บ

‘ทำไมต้องเป็นเธอ นูรีน’

“เห้อ”  

นูรีนสัมผัสความอ่อนโยนได้ไม่นานก็ถูกเขาผลักไสออกอีกครั้ง

พลั่ก 

“เสร็จแล้วก็ออกไปซะ!”

“ฮึก..ค่ะ”

เธอรีบเช็ดมุมปากกลิ่นคาวปนเฝื่อน กระชับผ้าคลุมศีรษะให้เรียบร้อยด้วยมืออันสั่นเทา

“เร็วๆเซ่” 

“ค่ะ ไปแล้วค่ะ” 

ร่างบางรีบวิ่งหัวซุนออกไป สายตาเอาแต่มองพื้นไม่กล้าสู้หน้าใครๆที่เดินผ่านจึงไม่ทันรู้ว่าคุณหมอซูซานยืนรอดูความเป็นไปอยู่ที่หน้าห้องเขา 

“พอใจหรือยัง?” 

เสียงทุ้มเอ่ยถามภรรยา 

เธอพยักหน้าพลางยิ้มมุมปากอย่างพอใจ ในขณะที่สามีกำลังโกรธเธอหนักจนเดินผ่านไป 

 “ฮึก ..” ร่างผอมโทรมยืนถอยร่นไปหลบมุมร้องไห้ ตัวสั่นโยน ฝ่ามือยกปิดปากกลั้นเสียงเอาไว้

“ฮึก.คุณต้องอยู่ได้ ในวันที่ไม่มีฉัน”

ชีกห์การิมสวมชุดโต๊ปสีขาวเดินเข้าไปในเขตห้องพักส่วนตัวของซูซานซึ่งเขามักเรียกที่นั่นว่าเขตกำยานหอม วันนี้เป็นวันครบฉลองสานสัมพันธ์ของผู้ครองรัฐทั้งเจ็ด เขาซึ่งเป็นบุตรของท่านมุฮัมมัดผู้ครองแคว้นรัฐฮัสมานญ์จึงต้องควงซูซานไปร่วมงานในครั้งนี้ด้วยเฉกเช่นทุกๆปี 

“ที่รัก คุณเสร็จหรือยัง?” 

เสียงกุกกักภายในห้องแต่งตัวบวกกับกลิ่นกำยานหอมทำให้เขารู้สึกอุ่นใจแม้ไม่ได้ยินเสียงขานรับ 

มุมปากหยักยิ้มละมุนได้ไม่นานเป็นต้องเปลี่ยนเป็นบึ้งตึงทันควันเมื่อพบนูรีนออกมาจากห้องแต่งตัว

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • ทาสรัก บำเรอชีกห์   งานแรก ..แตกคาปาก

    ร่างบางลอยวืดตามแรงฉุดกระชากลากดึงเธอจากหน้าห้องพักผ่านโซนต่างๆท่ามกลางสายตาเหล่าลูกน้องบริวารที่ออกอาการสงสัย เพราะปกติเจ้านายจะรังเกียจสาวใช้ผู้นี้จนแทบไม่ชายตาแล ฟึ่บเธอถูกเหวี่ยงลงเตียงนอนจนหน้ามืด แล้วร่างใหญ่ทาบทับลงมาคร่อมบนตัว “ดะ เดี๋ยวค่ะ”“เฮอะ ทีแบบนี้กลัว?” “ไม่ใช่ค่ะ คือ หนูขอเตรียมใจสักหนึ่งชั่วโมง อ๊ะ.โอ๊ย.” กรอบหน้าเรียวเล็กถูกมือใหญ่บีบเต็มแรงแล้วคลายออก เธอชักกลัวจนสติแตกกระเจิงพยายามมองหาทางหนีทีไล่ “ซูซานจ้างเธอเท่าไหร่นะ?” เสียงแหบห้าวเอ่ยถามรอดไรฟัน“ฮะ ห้าล้านค่ะ”“โห้ ห้าล้านเลยหรือ? ไหนลองทำให้ฉันพอใจสิ” “คะ คุณต้องการแบบไหนคะ?”“ทำยังไงก็ได้ที่ไม่ต้องสอดใส่ เพราะฉันขยะแขยงผู้หญิงหากินแบบเธอจนไม่อยากแนบเนื้อให้เชื้อโรคเข้าร่างกาย”นูรีนเม้มริมฝีปากแน่น ตกใจจนอกสั่นขวัญแขวนที่อยู่ๆเขาเป็นฝ่ายรุกจนเธอไม่ได้ตั้งตัว หน้าอกอวบกระเพื่อมขึ้นลงรุนแรงหมั่บ“โอ๊ยย” เธอดิ้นพล่านเมื่อถูกสองมือใหญ่กอบกุมพร้อมขยำอย่างแรง“ซี้ดดด ..หนูเจ็บ บะ เบาๆค่ะ”เขาไม่สนคำขอ ลากลิ้นสากตวัดเลียรอบใบหูจนเธอขนลุกซู่แล้วออกคำสั่งต่อ“หลับตา”“อะ อื้อออ”“ฉันสั่งให้หลับตา!”“อ๊ะ

  • ทาสรัก บำเรอชีกห์   ทำไมต้องเป็นเธอ?

    “หา?” ผู้ป้าชะงักค้าง เอียงหูฟังอีกครั้งให้แน่ใจ “ว่าไงนะ?”“เค้าจ้างหนูมาห้าล้าน และเมื่อวานคุณซูซานเธอให้อีกสามล้าน แล้วถ้ามีลูกสืบทายาทให้ก็ได้ร่วมสิบๆล้านเลยค่ะ” “แม่เจ้า” ฝ่ามืออวบเหี่ยวย่นยกขึ้นทาบหว่างอกถ้าจ้างเยอะขนาดนี้แสดงว่าคงเจาะจงแค่นูรีนใช่ไหมนะ? เธอหันกลับมามองหน้าหลานสาวอย่างจับผิด“ช่างเหอะป้า” เธอรีบเอ่ยปัด“จะมาชงมาช่างได้ยังไง เยอะขนาดนี้เอ็งไม่สงสัยอะไรหน่อยหรือ?”“ไม่หรอก พอฉันได้เงินแปดล้านก็ไม่ได้สงสัยอะไรแล้ว” ขณะที่ป้ากำลังจะเผยอปากเอ่ยเธอรีบแทรกทันควัน “ลูกชายป้าทักมายืมฉันแล้วนะสองแสน และฉันโอนไปให้แล้วด้วย” “เห้อ” ร่างอวบหย่อนสะโพกลงนั่งเคียงข้าง“งั้นก็ รักษาเนื้อรักษาตัวให้ดีๆนะ” ป้าสมพรจ้องมองใบหน้าจิ้มลิ้มพลางลูบหัวที่ถูกคลุมด้วยฮิญาบป้อยๆถึงว่าล่ะ ทำไมอยู่ๆท่านอุมมูการิมถึงได้ชักชวนเธอมาเป็นผู้ติดตามแทนอีกคน ที่แท้ก็จะพามาพบหลานสาวเธอนี่เอง เมื่อภายในห้องหลงเหลือเพียงเขาและมารดา ท่านอะดะบียะฮฺ จึงเปรยขึ้นว่า“มันเป็นความต้องการของซูซานเองนะ ทำไมหรือ? แค่มีเมียเพิ่มอีกสักคนทำไมต้องปฏิเสธให้ยุ่งยาก? ลองเปิดใจเชยชมดูสักหนึ่งคืนถ้าไม่ถูกใจชีกห์

  • ทาสรัก บำเรอชีกห์   ห้าล้าน!

    อาจจะเพราะอาการป่วยและความคาดหวังอันแรงกล้าว่าอยากจะเห็นหน้าทายาทของเขาก่อนตาย เธอรู้ดีว่าสภาพร่างกายตัวเองไม่สามารถมอบความสุขให้สามีได้ การิมทนเปลี่ยวมานานเธอเห็นใจเขาสมควรจะได้รับการปลดปล่อยอารมณ์กำหนัดที่ไม่ใช่เพียงจัดการสำเร็จความใคร่ด้วยตนเอง และการได้เลือกภรรยาให้เขากก่อนตายย่อมดีกว่าตายไปอย่างค้างคา มันเป็นเครื่องยืนยันว่าหากวันที่เธอไม่อยู่แล้วเขาจะได้ไม่เศร้าใจมาก เธอมั่นใจว่านูรีน คือผู้หญิงที่สามารถแทนที่เธอในฐานะภรรยาได้ “หักค่าของใช้ส่วนตัวและค่าเดินทางแล้ว หนูขอคืนค่าจ้างให้คุณนะคะ”เสียงเล็กเอ่ยขึ้นมาทำลายความตั้งมั่นในหัว ซูซานหันขวับไปจ้องหน้า“หมายความว่ายังไง?? เธอจะถอดใจง่ายๆแบบนี้ไม่ได้นะนูรีน” ซูซานโผเข้าประคองหัวไหล่เล็กแคบไว้ “เธอไม่เสียดายเงินห้าล้านจริงๆหรือ?”“หนูคิดดีแล้วค่ะ” น้ำเสียงตะกุกตะกัก “อีกอย่างคุณการิมเค้ามั่นคงกับคุณมากหนูไม่มีทางแทรกกลางได้หรอกค่ะ”“ฉันให้อีกสามล้าน” คราวนี้นูรีนอ้าปากค้าง “คะ? ส..สามล้าน??” “ใช่ ถ้าเธอตัดสินใจอยู่ต่อฉันให้ทันที และพรุ่งนี้ท่าน ‘อะดะบียะฮฺ’ แม่ของเค้าจะมาช่วยเจรจากับลูกชายให้ รับรองว่าครั้งต่อไปเธอจะไม่ถ

  • ทาสรัก บำเรอชีกห์   ภารกิจล้มเหลว แต่หัวใจแหลกเหลวยิ่งกว่า

    เตรียมตัวเตรียมใจอย่างนั้นหรือ ชีกห์การิม ดุยิ่งกว่าอะไรในโลก เขาน่ากลัวจนเธอนับครั้งได้ว่าตลอดระยะเวลาหนึ่งปีที่อยู่ในดินแดนทะเลทรายแห่งนี้เธอเผลอเงยขึ้นสบตาเขากี่ครั้ง หนึ่งปีที่ว่ายาวนาน กำลังรู้สึกว่ามันรวดเร็วเกินไปหากต้องใช้มารยาอ่อยผู้ชายน่ากลัวคนนั้นเป็นเรื่องแปลกประหลาดสำหรับคนรวยที่ชอบคิดอะไรซับซ้อนถึงขนาดจ้างวานหาคนมาบำเรอสามีตนเอง แต่จะว่าไปแล้ว งานประหลาดที่ว่ามันก็เหมาะสำหรับคนยากจนอย่างเธอดี นับว่าเป็นสมดุลของโลกสินะ“เห้อ” หญิงสาวถอนหายใจก่อนเดินเข้าไปเสิร์ฟเครื่องดื่มให้แขกคนสำคัญของเจ้านาย อีกครั้งที่สายตาดุดันเพ่งมองเธอราวกับจะฆ่าให้ตายคามือ นี่น่ะหรือ ชายที่เธอจะต้องเผด็จสวาทให้ได้ ดุยิ่งกว่าอะไรดี“ใครสั่ง?” “เอ่อ นายหญิงค่ะ” เธอยืนก้มมองพื้นตอบเสียงอ้อมแอ้ม“เอากลับคืนไป”มือเรียวเตรียมหยิบขวดกลับคืนแต่ทว่าแขกของเขารีบเอ่ย“เฮ้ ไม่เป็นไร วางไว้ตรงนี้แหละ ขอบใจนะ ..ว่าแต่เธอชื่ออะไรหรือ?”“นูรีนค่ะ” ใบหน้าเรียวค่อยๆเงยขึ้นสบมองดูแขกที่ชื่อคุณยาซัดผู้มีใบหน้าคมคาย แต่เหนือสิ่งอื่นใดเธอชื่นชมในความเป็นมิตรของเขา ริมฝีปากชมพูระเรื่อคลี่ยิ้มกว้างอวดฟันขาวเรีย

  • ทาสรัก บำเรอชีกห์   อารัมภบท

    ริมฝีปากบางละเมียดดื่มกาแฟผสมนมรสชาติกลมกล่อมละมุนลิ้นสูดกลิ่นความหอมกรุ่นแล้วหวนรำลึกถึงงานพาร์ทไทม์ที่ร้านกาแฟในใจกลางกรุงเทพมหานคร เป็นงานที่ค่อนข้างจะหนักสำหรับนักศึกษาภาคปกติชั้นปีสองที่ต้องคอยส่งรายงานให้ครบและยังต้องรีบเข้างานให้ทันเวลาในชุดนักศึกษาถอดเข็มกลัดตรามหาวิทยาลัยส่วนเสื้อกันเปื้อนสำหรับสวมในร้านเธอพกไว้ในกระเป๋าสะพายไปทุกวันเพื่อความสะดวก ภาพที่เพื่อนๆเห็นจนชินตาคือการที่นักศึกษาใบหน้าสวยจิ้มลิ้ม ผิวขาวเนียนผ่องร่างเพรียวผอมมองเผินๆเหมือนลูกผู้ดีมีชาติตระกูลเดินแกมวิ่งออกจากคลาสเรียนก่อนใครเพื่อนพร้อมดึงทึ้งเสื้อกันเปื้อนปักโลโก้ร้านกาแฟออกมาสลัดพลางสวมคล้องคอและก้าวฝีเท้าลงจากตึกคณะอย่างว่องไว เธอใช้ผ้ากันเปื้อนคลุมหัววิ่งฝ่าแดดไปอีกกว่าร้อยเมตรหยุดยืนข้างถนนมองซ้ายขวาก่อนข้ามทางม้าลายไปทำงานในร้านกาแฟที่อยู่อีกฟาก คอฟฟี่ การ์เด้นท์ คือชื่อร้านที่เธอทำงานอยู่ ลักษณะภายในร้านจะตกแต่งสไตล์นอร์ดิกเปิดเพลย์ลิสดนตรีเปียโนคลอเบาๆให้ความรู้สึกสบายใจสำหรับลูกค้า แม้แต่พนักงานอย่างเธอเองก็พลอยรู้สึกอย่างนั้นทุกครั้ง เนื่องด้วยสภาพอากาศกลางกรุงตอนบ่ายแก่ๆ ที่มีเพียงฤดูร้อนน

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status