9 ทรราชร้าย

         อื้อ... อ๊ะ...เกิดสิ่งใดขึ้น ร่างกายจ้าวรั่วเหมยร้อนวูบวาบ บางคราขนอ่อนที่หลังต้นคอลุกชัน ยามนี้รู้สึกคล้ายต้องพิษที่อาจส่งผลให้นางตกอยู่ในอำนาจของผู้อื่น จ้าวรั่วเหมยอ่อนไหวต่อการรุกรานนี้ แทนที่จะต่อต้าน กลับกลายเป็นว่าหญิงสาวอยากเข้าร่วมกับอีกฝ่าย

        กายแกร่งที่อุ่นจัดเบียดแทรกเนื้อนุ่มนิ่ม ทั้งมีการสูดกลิ่นหอมจากส่วนที่ไวต่อความรู้สึกอย่างคลั่งไคล้

        เกิดคำถามในหัวดังย้ำย้อนไปมา มีผู้บ้าบิ่นบุกรุกเข้ามาในห้องหับและกำลังทำสิ่งต้องห้ามระหว่างชายหญิงทั้งที่ไม่ได้เป็นสามีและภรรยากันใช่หรือไม่ เขาคือใคร วิญญาณร้ายจากเรือนป่าสนสินะ...

         ยามนี้ แพขนตาหนาหนักอึ้ง ส่วนร่างกายกับตรงกันข้ามกัน ด้วยเริ่มร้อนรุ่มในพื้นที่อ่อนนุ่มซึ่งกำลังเรียกร้องให้ความใหญ่โตแสนอัดอัดแทรกตัวเข้าไป

        ทั้งแขนและขาอ่อนระทวยมิอาจปกป้องตนเองจากการจู่โจมของผู้ที่ถวิลหาความสาวแสนบริสุทธิ์จากองค์หญิงหก แห่งแคว้นต้าอัน

        จวบจนมีสิ่งที่แทงลึกเข้าในกลีบสวาทเนื้อสาว นางก็สั่นผวา ทั้งต้องส่งเสียงครางอยากออดอ้อน

        อื้อๆ ๆ เป็นสิ่งใดที่กำลังเข้าไปสำรวจพื้นที่ต้องห้ามของสตรี

        ลึกเกินไปแล้ว จั๊กจี้...ไม่ใช่ นางกำลังสับสน สิ่งที่เกิดขึ้นกับร่างกาย ต้องเรียกว่าเป็นแรงราคะที่ลุกพล่านปลุกให้นางปรารถนาสิ่งที่โลดโผนมากขึ้น

        อีกฝ่ายส่งเสียงหัวเราะหึ ๆ เขาพึงใจที่จ้าวรั่วเหมย ตอบสนองเป็นอย่างดี                                                                                                                                                                                                                                                                                                            

        “คนพวกนั้น อาหารก็ไม่ให้เจ้ากินอย่างอิ่มท้อง และเรื่องบนเตียงยังไม่ฝึกปรือให้พร้อมสำหรับรับมือบุรุษอีก... เช่นนี้แม่ทัพน้อยรูปงาม ที่เจ้านิยมเขาอยู่ คงต้องพึ่งสาวใช้อุ่นเตียง กับอนุแทนเจ้าไปตลอดทั้งชาติแล้วองค์หญิงหก”

        เสียงนั้น ดังอยู่ไม่ห่าง และทำให้จ้าวรั่วเหมยอยากโต้เถียง แต่ไม่อาจทำได้ ด้วยนางอยู่ในสภาพคนกึ่งหลับกึ่งตื่น

        แม้ก่อนหน้านี้ จ้าวรั่วเหมยเคยรับการเรียนรู้ถึงสมุดภาพใต้หมอนของเจ้าสาว เรื่องดังกล่าวเป็นเรื่องละเอียดอ่อน หากต้องเรียนรู้ตามธรรมเนียมปฏิบัติ และสอนกันอย่างเข้มงวดก่อนองค์หญิงเลือกคู่ครอง ทว่าจ้าวรั่วเหมยไม่เห็นเป็นสิ่งสำคัญ นางไม่ปรารถนาไปที่ใด วังหลวงคือที่กำเนิด ซึ่งหากเลือกได้ นางขออยู่ที่นี่ไปจนไร้ลมหายใจ นั่นเป็นเพราะชีวิตนางมีแต่มารดา ซึ่งก็คือเหลียนผิน และตำหนักเล็กๆ จิ่งกงแห่งนี้

        เหล่านางกำนัลชั้นสูงอมรมจ้าวรั่วเหมยอยู่ครึ่งค่อนเดือน ล้วนส่ายหน้า และกำชับเรื่องความสะอาดกับกลิ่นหอม ด้วยองค์หญิงต้องพร้อมในการเลือกคู่ครอง ทั้งส่วนหวานฉ่ำต้องมีกลิ่นเย้ายวนเพื่อทำให้ผู้อื่นหลงใหล อีกทั้งให้มีการป้องกัน เพื่อไม่ให้ถูกล่วงเกินในพื้นที่แสนหวาน ไม่ว่าชายใดก็ห้ามสัมผัสกลีบงดงาม ยกเว้นก็แต่บุรุษที่เป็นคู่ครองอย่างถูกต้อง

        อนิจจาแล้วการที่ถูกชายร่างสูงใหญ่ จู่โจมพื้นที่นุ่มนิ่มบีบรัดอย่างคลั่งไคล้ ฝ่ายนางต้องปกป้องตนเองเช่นไร

        นิ้วมือใหญ่เขี่ยเหย้าหยอกเกรสที่สั่นระริก ก่อนบีบบี้กระตุ้นให้จ้าวรั่วเหมยหลงใหลในการปรนเปรอรสสวาท  

        จากนิ้ว ก็ปรับเปลี่ยนเป็นลิ้นสากร้อน ไล้เลีย และดูดจนเกิดเสียงดังชวนให้น่าละอาย แรงดูดดังกล่าวทำให้ร่างกายจ้าวรั่วเหมยสั่นผวา พร้อมปลดปล่อยน้ำหวานใสระรอกใหญ่อย่างฉ่ำเยิ้ม พอเขาใช้สองนิ้วแทรกเข้าพื้นที่แสนนุ่ม นางก็แทบจะหวีดร้องลั่น

        นิ้วยาวของเขา ทำให้นางอึดอัด สับสน และสั่นทั้งร่าง

        ทว่าจู่ๆ อีกฝ่ายกลับผ่อนแรงมือ และปล่อยให้นางได้หายใจได้ทั่วท้องอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะพาสิ่งท่อนเนื้ออุ่นจัด เคลื่อนสัมผัสหน้าท้องแบนราบของจ้าวรั่วเหมย

        เขาถูไถ และเสือกเล่นจนปลายด้านบนเปิดเผยหัวบานใหญ่สีแดงเข้ม ซึ่งมีน้ำหล่อลื่นอาบฉ่ำอยู่

        จ้าวรั่วเหมยอยากลืมตาตื่น ทว่านางกลับทำไม่ได้ ฝ่ายคนที่บุกเข้ามาในยามวิกาล ส่งเสียงหัวเราะหึๆ ๆ เขาช่างเป็นบุรุษที่ละโมบ และทำสิ่งที่นางต้องอดสูยิ่ง

        “องค์หญิงหก อยากให้บุปผากลีบงามนี้ได้รับการรดน้ำจนฉ่ำเยิ้มจากข้า หรือท่านปรารถนาจะปลดปล่อยความหวานล้ำออกมาจากช่องรักตน เพื่อให้ข้าได้ลิ้มรส”

        โอ้ไม่ว่าเลือกสิ่งใด สำหรับนางแล้วก็เป็นเรื่องเหลวไหลสิ้นดี

        น้ำเสียงอีกฝ่าย ทำให้นางแจ้งใจว่าเป็นเขาอย่างแน่นอน เฉิงป๋อหยาง เหตุใดกุ่ยจื้อจื่อคนที่ปากบอกว่าไม่สนใจนาง ทั้งแสดงอาการหวงเนื้อตัวยามได้พบกันต่อหน้า ถึงได้กระทำสิ่งที่ชวนให้หวั่นไหวทั้งกายและใจเช่นนี้

        หญิงสาวคิดสับสนจนปวดศีรษะตุบๆ ก่อนที่ริมฝีปากของนางสัมผัสได้ว่า มีความเปียกชื้นทาบทับลงมา เฉิงป๋อหยางดูดริมฝีปากสีสด แล้วดึงรั้ง แรงพิศวาสระหว่างชายหญิงช่างน่าตกใจยิ่ง

        จ้าวรั่วเหมย ทั้งร้อนรุ่ม ทั้งรับรู้ว่าตนเปียกชื้นในพื้นที่งดงาม น้ำพราวใสเกาะเต็มไปหมด ทั้งมือเท้าอ่อนแรง ทว่าความซาบซ่านจ่ออยู่ส่วนในเจียนจะปะทุออกมา

        และทั้งที่หลับตาสนิท แต่นางยื่นมือป่ายแปะไปจนจับได้ต้นแขนกำยำ ก่อนใช้เล็บหยิกเข้าเนื้ออีกฝ่าย ด้วยเหตุนี้เขาจึงใช้ปากรั้งริมฝีปากนางแรงขึ้น ก่อนจะทำในสิ่งที่จ้าวรั่วเหมยหวาดกลัวอย่างที่สุด