LOGINปลายฟ้าไม่อยากให้คนที่รับคำสั่งจากเจ้านายมีปัญหา เธอจึงโทรบอกพี่ชายว่าให้เขาบอกชื่อโรงพยาบาลมาเลย
คนโดนฟาดก้นเจ็บจนน้ำตาคลอ ทว่าเธอไม่ทันได้อุทธรณ์ใด ๆ คนมือหนักก็ฟาดซ้ำลงมาอีกครั้ง “พี่อาชซ์ ฮึก ๆ นิ่มเจ็บ” “สำออยฉิบหาย” อาชว์ว่าพลางบีบขยำลอนเนื้อแก้มก้นสองข้างเต็มมือ เขาบีบจ้นเนื้อเด้ง ๆ ปลิ้นออกมาตามง่ามนิ้วมือ “อื้อ !” นุ่มนิ่มครางประท้วง ทว่าคนที่กำลังสนุกกับการเล่นกับร่างกายของเธอไม่สนใจ เขาบีบขยำจนพอใจ แล้วจึงเลื่อนมือไปจับเอวบางล็อกไว้ ก่อนจะเด้าเอ็นอัดร่องสาวอย่างดุดันรุนแรง นุ่มนิ่มหวีดร้องสลับกับครางจนเสียงแหบแห้ง ทั้งเจ็บ ทั้งจุก และเสียวเต็มร่อง วูบวาบเต็มหว่างขา อาชว์โถมถั่ง กระแทกเอ็นเข้าใส่รูสาวสุดแรงทุกครั้ง เขาสูดปากเสียว หอบหายใจอย่างหื่นกระหาย&nb
อาชว์หัวเราะในลำคอ เขาพาคนเมาลงอ่าง ให้เธอนั่งบนตัก พิงหลังเนียนกับอกกว้าง เขารวบผมยาวที่ถูกดัดเป็นลอนใหญ่ขึ้นมาเก้าเกล้าลวก ๆ แล้วมัดไว้ด้วยยางมัดผม “พี่อาชว์คะ” “อืม...” “พี่อาชว์ต้องล้างจู๋ให้ดี ๆ นะคะ ล้างให้สะอาดด้วย” “ทำไม” นุ่มนิ่มขยับตัวหันหน้าไปหาคนตัวโต เธอกางขานั่งคร่อมตักแกร่ง มองหน้าเขาด้วยสายตาจริงจัง “ก็พี่อาชว์หายไปเป็นเดือนเลย ระหว่างนี้ก็คงไปเอากับผู้หญิงคนอื่นใช่ไหมคะ ถึงไม่มาเอากับนิ่ม” “ไม่อะ ไม่ได้ไปเอากับใคร” “นิ่มไม่เชื่อหรอก คนอย่างพี่อาชว์จะอดเรื่องแบบนี้ได้ยังไง”
พิธีแต่งงานช่วงเช้าผ่านไปด้วยดี หลังเสร็จสิ้นพิธีแล้ว เจ้าบ่าวก็หายไปเลย นุ่มนิ่มไม่เห็นเจ้าบ่าวของเธอ จนกระทั่งเธอเตรียมตัวสำหรับงานเลี้ยงฉลองสมรสตอนเย็นเรียบร้อย เธอจึงได้เจอเขาอีกครั้งที่โรงแรม ตอนเย็นเขาดูดีกว่าตอนเช้า เพราะเขาตัดผมโกนหนวดเครา หน้าตาดูสะอาดสะอ้านกว่าเมื่อเช้าตั้งเยอะแต่ไม่ว่าจะเป็นพิธีช่วงเช้า หรือพิธีเลี้ยงฉลองสมรสช่วงเย็น เจ้าบ่าวก็ไม่พูดคุยกับเธอสักคำ แต่ยังดีที่เขายิ้มและพูดคุยกับแขกคนอื่นอย่างมีมารยาท แต่พอหันมามองหน้าเธอเขาก็หุบยิ้มโดยฉับพลัน แถมยังเมินหน้าหนี ราวกับว่าไม่อยากจะเห็นหน้าเจ้าสาวที่เขาไม่ได้รักบางที นุ่มนิ่มก็อดคิดไม่ได้ว่า งานแต่งงานระหว่างเขากับเธอเป็นเพียงแค่ฉากในละคร พอถึงตอนที่ต้องขึ้นไปพูดถึงเรื่องราวระหว่างเขากับเธอ ก่อนที่จะมาลงเอยแต่งงานกัน เจ้าบ่าวก็พูดเพียงสั้น ๆ ว่า“ผมกับนิ่มรู้จักกันมาตั้งแต่เด็กแล้วครับ คุณแม่กับคุณพ่อของผมเอ็นดูเธอมาก เราสองคนจึงแต่งงานกัน”เมื่อเขาพูดจบ แขกในงานอึ้งไปเล็กน้อย ผ่านไปหลายอึดใจ ก่อนที่ทุกคนจะพากันปรบมือแสดงความยินดีนุ่มนิ่มต้องพูดต่อจา
นุ่มนิ่มกำลังนั่งอยู่ในห้องนอนในบ้านของเธอ เธอนั่งรอเจ้าบ่าวเข้ามารับออกไปเข้าพิธีตามประเพณี ซึ่งงานพิธีเช้าจัดอยู่ที่บ้านของเธอ ส่วนงานเลี้ยงฉลองสมรสตอนเย็นนั้นจัดที่โรงแรมหรูในตัวเมืองนุ่มนิ่มไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่า เจ้าบ่าวของเธอจะมาเข้าพิธีแต่งงานไหม นับตั้งแต่เช้าวันนั้น ที่แม่ปลายกับพ่ออัสมาที่บ้านของเธอ และบอกให้เขาแต่งงานกับเธอ เธอก็ไม่เห็นเขาอีกเลย แม่ปลายบอกว่า พี่อาชว์เข้าไปดูแลงานในเหมือง ท่านบอกเธออีกว่า ไม่ต้องเป็นห่วงอะไรเลย ไม่ว่าพี่อาชว์จะอยู่ที่ไหน แต่เมื่อถึงวันแต่งงาน เขาจะต้องมาเข้าพิธีกับเธอแน่นอน หนึ่งเดือนที่ผ่านมา แม่ปลายเป็นคนจัดการทุกอย่างทั้งหมด ท่านตระเตรียมทุกอย่างให้ดีที่สุดเท่าที่งานแต่งงานหนึ่งจะดีได้ ท่านเป็นคนพาเธอไปลองชุด เลือกของชำร่วย ทำทุกอย่างแทนลูกชายของท่าน เธอเหมือนเจ้าสาวที่เจ้าบ่าวไม่อยากแต่งด้วย ซึ่งมันก็เป็นเช่นนั้นจริง ๆ แม้กระทั่งไปแจกการ์ดญาติผู้ใหญ่ เธอยังต้องไปเพียงลำพังคนเดียว เธอก็ได้แต่แก้ตัวไปว่า เขางานยุ่งและเกิดปัญหาในเหมือง เขาจึงต้องเร่งเคลียร์ปัญหาให้จบก่อนถึ
“ผมขอตัวไปกลับไปทำงานที่ไร่ก่อนนะครับ”อาชว์บอกแล้วทำท่าว่าจะลุกขึ้น“แกยังไปไหนไม่ได้ นั่งคุยกับแม่ให้รู้เรื่องก่อน”พ่ออัสบอกเสียงเข้มดุ ท่านนั่งเงียบ ๆ ปล่อยให้เมียจัดการทุกอย่าง เพราะอะไรที่เมียว่าดี พ่ออัสก็ว่าดีอาชว์ถอนหายใจเฮือกใหญ่ เขามองหน้าคนที่นั่งก้มหน้าอยู่ข้างคุณแม่อย่างหงุดหงิด“นุ่มนิ่มเป็นคนเอาเรื่องนี้ไปฟ้องคุณแม่เหรอครับ”“อาชว์ ! นี่ลูกยังเป็นลูกผู้ชายอยู่ไหม ทำไมถึงกล้าใส่ร้ายน้องแบบนี้ นุ่มนิ่มไม่เคยฟ้องอะไรแม่ทั้งนั้น แม้รู้ทุกอย่างเอง ไร่อัสนีกับไร่เคียงฟ้าอยู่ติดกันอย่างนี้ คิดหรือว่าจะปิดบังอะไรแม่ได้ แล้วการที่อาชว์มาค้างที่นี่ คิดว่าไม่มีใครรู้เห็นงั้นเหรอ รู้ไหมว่า ชาวบ้านเขาพูดกันไปถึงไหนต่อไหนแล้ว”“ผมไม่ได้บังคับขืนใจนุ่มนิ่มนี่ครับ เธอสมยอมเอง ไม่เชื่อแม่ก็ถามเธอดูสิครับ”“อาชว์ !” แม่เลี้ยงปลายฟ้าแทบจะพ่นไฟใส่ลูกชาย โกรธที่สุดที่ลูกชายทำตัวน่ารังเกียจได้ขนาดนี้ ที่บอก ที่สอน ที่อบรมเลี้ยงดูมาอย่างดี ไม่ได้ซึมเข้าหัวสมองเลยหรืออย่างไร“น้องไม่เหลือใครแล้ว ทั้งยังต้องแบบรับภาระหนักข
“พี่อาชว์ อื๊อ ! นิ่มเสียว...อ๊าย !” อาชว์จ้องใบหน้าสาวด้วยสายตาดุดัน เขาขยับบั้นเอว เด้งเด้าเข้าใส่อย่างบ้าคลั่ง เมื่อเธอถึงจุดสุดยอด ร่องคับแน่นก็ตอดรัดอย่างรุนแรง เขาไม่อาจอดกลั้นได้อีกต่อไป “นิ่ม...” อาชว์ครางเรียกเสียงทุ้มต่ำ เขากระทุ้งแรง แทงลึก อัดเอ็นคาร่อง หัวถอกตอกลึกสุดทาง หลั่งน้ำกามอุ่นร้อนแตกในร่องนุ่มแน่น “ซี้ด ! เสียวฉิบหาย รู้งี้เอาสดแตกในตั้งนานแล้ว” อาชว์กดแก่นเนื้อลึก ๆ แล้วโม่เอวบดขยี้เนิบนาบ เขาขยับชักออกแล้วยัดเข้าสุดลำ ทำช้า ๆ รีดเอาน้ำออกจนหมด แล้วจึงถอดถอนออกมา “รีบตามเข้าไปอาบน้ำให้พี่ด้วย” บอกแล้วก็เดินหนีไปทางห้องน้ำ ไม่สนใจคนที่นอนแผ่
ปองภพใช้หลังมือเช็ดเลือดที่มุมปาก เขาไม่อยากยุ่งกับหมาบ้าอย่างอัสนี ครั้งนั้นที่เป็นคดีความเขารอดมาได้ แต่ก็ถูกอัสนีขู่หลายอย่าง เขาพยายามเลี่ยงหลบแล้ว แต่อัสนีก็ยังตามมาหาเรื่องเขาอีก คืนนี้เขามีภารกิจสำคัญต้องทำด้วย เขาจึงไม่อยากเสียเวลา พอน้องสาวชวนกลับเข้าไปในงาน ปองภพจึงยอมเดินหนีคนที่ชกหน้า
ปลายฟ้าดิ้นและทุบตีเขาเป็นพัลวัน แต่คนตัวโตกลับไม่ยอมปล่อย แถมยังอุ้มเธอขึ้นพาดบ่าแล้วพาไปโยนลงบนเตียงเมื่อแผ่นหลังสัมผัสเตียงปลายฟ้าก็รีบลุกขึ้นนั่ง แต่ยังช้ากว่าร่างสูงใหญ่ที่โถมทับลงมาบนตัวเธอ เขากักกันเธอไว้ด้วยร่างกายของเขา คร่อมทับเธอไว้จนร่างบางแทบจะจมลงไปกับเตียง“จะรีบไปไห
ชื่อที่พิธีกรเพิ่งเอ่ยเมื่อครู่ ทำให้ปลายฟ้าหันไปมองทางด้านหน้าเวที เรือนกายสูงใหญ่คุ้นตา ใบหน้าคุ้นเคย แม้วันนี้จะไร้หนวดเครา และมองเห็นจากระยะไกล แต่เธอก็ยังจำเขาได้ขึ้นใจ หัวอกหัวใจจึงเต้นกระหน่ำ หวาดหวั่นทั้งที่เขายังไม่ได้ทำอะไร และเขาอาจจะยังไม่ทันเห็นเธอด้วยซ้ำ“พ่อเลี้ยงอัสนี...” ป
“เอายามานี่ เดี๋ยวฉันทาให้”ปลายฟ้ารีบกระถดก้นหนี ดึงผ้าถุงลงมาปิดหัวเข่า“ปลายทาเองได้ค่ะ” ที่จริงเธอไม่เจ็บมากมายอะไรเลย แต่ที่เห็นรอยช้ำชัดเจน เพราะเธอเป็นคนผิวขาว ถูกอะไรนิดหน่อยก็เป็นรอยจ้ำรอยช้ำ เธอจึงไม่ใส่ใจที่จะกินยาหรือทายา เพราะคิดว่าอีกวันสองวัน รอยช้ำก็คงหายไป“อ







