รวมเรื่องสั้นกลิ่นวสันต์เร้นรัก

รวมเรื่องสั้นกลิ่นวสันต์เร้นรัก

last updateآخر تحديث : 2026-07-08
بواسطة:  วอลจูمستمر
لغة: Thai
goodnovel18goodnovel
لا يكفي التصنيفات
26فصول
979وجهات النظر
قراءة
أضف إلى المكتبة

مشاركة:  

تقرير
ملخص
كتالوج
امسح الكود للقراءة على التطبيق

นิยายเรื่องสั้นแนวอิโรติกพีเรียดจีนโบราณ *** เน้นฉากร่วมรักเป็นหลัก *** ความใกล้ชิดเกินควร ระยะหายใจรดกัน เพียงขยับอีกนิดก็จะเกินเส้นที่ไม่อาจย้อนกลับได้ ไม่เปิดช่องว่างให้หลบหนี แม้เพียงเสี้ยวลมหายใจยังถูกกักไว้ระหว่างระยะของทั้งสอง

عرض المزيد

الفصل الأول

มิตรภาพระหว่างศิษย์และอาจารย์ | ๑ ท่านรองเจ้าสำนัก NC+++

"บัดซบเหตุใดข้าต้องมาคอยหาอาภรณ์ให้พวกนางด้วยเล่า" ดรุณีน้อยวัยสาวสะพรั่งนาม ชุนอัน สบถออกมายามอยู่เพียงลำพังทั้งยังลงไม้ลงมือบดขยี้อาภรณ์ระบายอารมณ์ขุ่นเคืองใจ

ชุนอันหนึ่งในลูกศิษย์หญิงของสำนักเมฆาเข้าร่วมเมื่อปีที่แล้ว นางมีฐานะต่ำต้อยทั้งยังเรียนรู้วรยุทธ์เชื่องช้าไม่พอซ้ำยังไม่ได้โดดเด่นในคนหมู่มากน้อยคนนักจะรู้จักหากไม่แล้วคงคิดว่านางเป็นเพียงสาวใช้

เดิมทีวันนี้เป็นงานชุมนุมฤดูกาลเชื้อเชิญทั้งสี่สำนักในยุทธภพมาร่วมแข่งขันวรยุทธ์หาศิษย์สุดยอดของแต่ละสำนักเป็นอันดับหนึ่ง เดิมทีนางสมควรนั่งอยู่สักแห่งชมการแข่งขันวรยุทธ์อย่างเบิกบานใจหากทว่านางแข็งแกร่งกว่าศิษย์น้องสักนิดคงไม่ต้องมาคอยรับใช้หาอาภรณ์ให้ผู้อื่นเช่นนี้

"เพ๊ย! เจ้าพวกเต่าโง่เง่าคอยดูเถอะมารดาจะทำให้พวกเจ้าเกรงกลัวต่อข้าให้จงได้"

'อ๊ะ อ้าา เหว่ยเออร์'

นั่นเสียงใคร!! ชุนอันชะงักตกอกตกใจรีบยกมือปิดปากด้วยความเกรงกลัวขบคิดหากผู้ใดได้ยินเสียงนางเข้าไม่พ้นถูกทำโทษหรือถูกขับไล่ออกจากสำนักแน่โทษทานแอบฟันผู้อื่น

'อ้ะ ข้า ขะ...หายจะ-'

'ชู่ว์ อย่าเสียงดังไปลู่เสียน'

เอ๊ะเหตุใดยังมีเสียงดังขึ้นอีกทั้งยังมิใส่เสียงพูดคุยกันเสียด้วย หากตั้งใจฟังดูแล้วนี่ไม่ใช่หนึ่งหญิงหนึ่งบุรุษกำลังลอบมีสัมพันธ์กันหรอกหรือตามหนังสือภาพที่นางแอบดูพวกเขากำลังทำเช่นนั้นกันหรือ

ชุนอันก้าวเดินตามเสียงไปอย่างเชื่องช้าทุกย่างก้าวระมัดระวังทว่าเมื่อรู้ตัวอีกทีนางก็มาจุดตรงทีนี้เสียแล้วด้วยสัญชาตญาณของความอยากรู้อยากเห็น

'อื้ออ ท่านจางเหว่ย'

'ซี๊ดด เจ้าช่างร่านยิ่งนัก'

ระ รองเจ้าสำนัก??

ชุนอันมองด้วยความตกตะลึงหาได้ตกตะลึงท่านรองเจ้าสำนักลักลอบมีสัมพันธ์กับลูกศิษย์ในงานชุมนุมหากแต่นางตกตะลึงท่อนเอ็นลำอวบนั้นเข้าไปข้างในได้อย่างไรกัน

ตับ! ตับ! ตับ!

'อ่าา รูของเจ้าตอดข้าแรงยิ่งนัก'

แม้ชุนอันจะมองเห็นเพียงแผ่นหลังขาวเนียนแน่น ทับเทียบเรือนร่างอรชรทว่าสายตากลับสอดส่องมองหายังจุดเชื่อมประสานเสียดสีกันเข้าออกตามแรงโถมกระแทกกลีบบุปผาถูกบดขยี้จนขึ้นสี

'อะ รองเจ้านัก อ๊ะ ข้า เสียว อ๊า!'

สตรีนางนั้นเจ็บหรอกหรือไยท่านรองเจ้าสำนักช่างไม่รักหยกถนอมบุปผาเอาเสียเลย แต่ทว่าหากเจ็บไยถึงยังร้องซูดปากทั้งใบหน้ายังแดงก่ำเต็มไปด้วยหฤหรรษ์อีก

'อื้มมม ซี๊ดด'

ชุนอันหลับตาลงพันนึกยามท่านรองเจ้าสำนักกระแทกจนสตรีนางนั่นสั่นสะท้าน นางเองก็ขนลุกซู่อย่างไม่ทราบสาเหตุ

ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ!

'อาา'

จางเหว่ยกระแทกท่อนเอ็นลำอวบเข้าไปในร่องสวาทถี่รั่วจนพวกไข่กระทบกับก้นงามจนเกิดเสียงสนั่น

"อูยย แรงอีก ข้าไม่ไหว อ้ะ แล้ว"

อารมณ์สวาทของชายหนุ่มพุ่งทะยานจนถึงขีดสุดยามกระแทกกลีบจนขมิบบีบรัดตอนท่อนลำจน ชุนอันมองภาพร่วมรักเบื้องหน้าด้วยหัวใจเต้นรั่วตื่นเต้นเพียงชั่วครู่หนึ่งท่านรองเจ้าสำนักท่อนเอ็นออกมากลีบสวาทของสตรีนางนั่นแบะออก ช่างดูเย้ายวนเสียจริง

อ๊อก! อ๊อก!

ที่แท้ท่านรองเจ้าสำนักถอดท่อนเอ็นลำอวบแล้วนำจ่อเข้าปากสตรีนางนั่นกลืนกินเข้าไป ปากนางจะไม่ฉีกเอาหรอกหรือ

"อ๊าา"

เสร็จสิ้นแล้วหรือ ชุนอินรู้สึกถึงความผิดปกติของร่างกายส่วนร่างอีกทั้งกลัวถูกจับได้จึงลุกลี้ลุกลนวิ่งจากไปทันทีอย่างเงียบ หารู้ไหมว่าคนมีวรยุทธ์สูงส่งรับรู้ได้ถึงบุคคลที่สามตั้งเสียนานแล้ว

توسيع
الفصل التالي
تحميل

أحدث فصل

فصول أخرى
لا توجد تعليقات
26 فصول
มิตรภาพระหว่างศิษย์และอาจารย์ | ๑ ท่านรองเจ้าสำนัก NC+++
"บัดซบเหตุใดข้าต้องมาคอยหาอาภรณ์ให้พวกนางด้วยเล่า" ดรุณีน้อยวัยสาวสะพรั่งนาม ชุนอัน สบถออกมายามอยู่เพียงลำพังทั้งยังลงไม้ลงมือบดขยี้อาภรณ์ระบายอารมณ์ขุ่นเคืองใจชุนอันหนึ่งในลูกศิษย์หญิงของสำนักเมฆาเข้าร่วมเมื่อปีที่แล้ว นางมีฐานะต่ำต้อยทั้งยังเรียนรู้วรยุทธ์เชื่องช้าไม่พอซ้ำยังไม่ได้โดดเด่นในคนหมู่มากน้อยคนนักจะรู้จักหากไม่แล้วคงคิดว่านางเป็นเพียงสาวใช้เดิมทีวันนี้เป็นงานชุมนุมฤดูกาลเชื้อเชิญทั้งสี่สำนักในยุทธภพมาร่วมแข่งขันวรยุทธ์หาศิษย์สุดยอดของแต่ละสำนักเป็นอันดับหนึ่ง เดิมทีนางสมควรนั่งอยู่สักแห่งชมการแข่งขันวรยุทธ์อย่างเบิกบานใจหากทว่านางแข็งแกร่งกว่าศิษย์น้องสักนิดคงไม่ต้องมาคอยรับใช้หาอาภรณ์ให้ผู้อื่นเช่นนี้"เพ๊ย! เจ้าพวกเต่าโง่เง่าคอยดูเถอะมารดาจะทำให้พวกเจ้าเกรงกลัวต่อข้าให้จงได้"'อ๊ะ อ้าา เหว่ยเออร์'นั่นเสียงใคร!! ชุนอันชะงักตกอกตกใจรีบยกมือปิดปากด้วยความเกรงกลัวขบคิดหากผู้ใดได้ยินเสียงนางเข้าไม่พ้นถูกทำโทษหรือถูกขับไล่ออกจากสำนักแน่โทษทานแอบฟันผู้อื่น'อ้ะ ข้า ขะ...หายจะ-''ชู่ว์ อย่าเสียงดังไปลู่เสียน'เอ๊ะเหตุใดยังมีเสียงดังขึ้นอีกทั้งยังมิใส่เสียงพูดคุยกันเสียด้วย ห
اقرأ المزيد
มิตรภาพระหว่างศิษย์และอาจารย์ | ๒ สั่งสอนศิษย์ NC+++ 50%
ชุนอันนั่งมือท้าวค้างจิตใจล่องลอยไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ใบหน้าขึ้นสีแดงระเรื่อยามขบคิดถึงท่วงท่าของรองเจ้าสำนักนักที่ช่างเร่าร้อนเกินทนกับสตรีผู้นั้น แท่นเอ็นนั้นช่างใหญ่หากว่ามันเข้ามาอยู่ในตัว....ไม่ได้ๆ ครั้นได้สตินางเบิกตากว้างส่ายหน้าไปมา"เจ้าเป็นบ้าไปแล้วหรือ" ดรุณีน้อยพึมพำเสียงเบาพลางยกมือข้างหนึ่งโขกศีรษะตัวเองซ้ำราวกับทำโทษที่คิดไม่ได้กลับอาจารย์ที่เคารพนับถือ"นางเป็นบ้าไปแล้ว" ศิษย์น้องร่วมสำนักต่างมองชุนอันเป็นตาเดียวเมื่อเห็นหญิงสาวกำลังทำร้ายร่างกายตนเอง"เจ้าใช้งานนางหนักไปหรือกู่ลี่"หญิงสาวนามกู่ลี่ศิษย์น้องร่วมสำนักถลึงตาใส่บุคคลที่กล่าวหาว่าร้าย นางเพิ่งเข้าร่วมสำนักไม่ถึงปีทว่าวรยุทธ์สูงส่งกว่าศิษย์ทั้งหลายอีกทั้งชุนอันนางยิ่งไม่ชอบหน้ายิ่งนัก!! "ข้ามิผิด เป็นนางที่อ่อนด้อยเกินไป"หากกู่ไม่ชมชอบผู้ใดแล้วอย่าหวังว่าจะได้รับความปรารถนาดีจากนาง!!!ยามอู่ (เวลา 11.00-12.59)"ชุนอันอย่าได้ชักช้า"เจ้าของชื่อหอบหายใจเหนื่อยหอบจากวิ่งจนตาเหลือกหยดเหงื่อไลตามกรอบใบหน้า ให้ตายเถอะ! เจ้าขายาวก็อย่าวิ่งให้มันเร็วนัก ชุนอันสบถด่าหญิงสาวศิษย์ร่วมสำนักรุ่นราวคราวเดียวที่วิ่งนำไ
اقرأ المزيد
มิตรภาพระหว่างศิษย์และอาจารย์ | ๓ อ้อนวอนข้า | NC+++
"อ๊าาาส์!!" จางเหว่ยซูดปากครางจับรั้งศีรษะหญิงสาวศิษย์เอกกระอักแท่งหยกปลดปล่อยน้ำรักเข้าไปชุนอันดวงตาเบิกโพลงแทบขาดใจ แท่งหยกอันใหญ่กระแทกเข้ามาจนสุดทั้งยังลึกจนถึงลำคอ "อึก! อึก!!""แบบนั้นกลืนมันลงไปให้หมด" จางเหว่ยโน้มตัวกระซิบน้ำเสียงแหบพร่าข้างใบหู"....." สีหน้าของนางบิดเบี้ยวด้วยรสชาติที่เค็มปะแล่มทั้งยังกลิ่นบุรุษเพศคละคลุ้งเต็มปาก แต่หากอาจารย์สั่งนางก็จะเต็มใจทำ!!"อย่างให้เหลือสักหยด..." ปลายลิ้นกวาดเลียทั่วขอบปากอย่างเย้ายวนเห็นอย่างนี้จางเหว่ยจึงใช้นิ้วมือแตะน้ำสีขาวที่ไหลอยู่คางแย้งกลับเข้าไปในปากพร้อมสอดนิ้ว"หึ" ชายหนุ่มยกยิ้มมุมปากเค้นเสียงในลำคอ "เจ้าช่างร่านยิ่งกว่านางในหอคณิกา"ในค่ำคืนที่ดึกดื่นมืดมนมีเพียงแค่แสงตะเกียงจุดสว่างไสวริบหรี่เรือนร่านอรชรจึงดูดียั่วเพศตรงข้ามได้ดีดรุณีน้อยวัยบานสะพรั่งมีผิวขาวดุจหิมะเนียนนุ่มทั้งดอกบัวคู่ใหญ่โตมียอดปทุมทันสีสวยตั้งตรงเด่นตระหง่านรอคอยให้เชิญชิม"หัวนมสวยยิ่งนัก ข้าอยากจะรู้ว่ารสชาติจะดีด้วยหรือไหม""อื้อ~" แรงจากฝ่ามือใหญ่ดันตัวให้นางลุกขึ้น หน้าอกเนื้อนุ่มกระเพื่อมสั่นไหวตามแรงมือโอกาสให้จางเหว่ยตวัดปลายลิ้นชิมดูดข้
اقرأ المزيد
มิตรภาพระหว่างศิษย์และอาจารย์ | ๔ กลัวงู
ชุนอันตื่นนอนก็ปลายยามเหม่าแล้ว (05.00-06.59) ร่างทั้งร่างปวดระบมแทบแตกเป็นเสี่ยงๆ ถึงแบบนั้นก็หอบเอาสังขารเร่งรีบออกมาจากเรือนนอนของรองเจ้าสำนักมิให้ถูกจับได้ระหว่างเดินลัดเลาะไปยังเรือนนอนตนพลันมีเสียงดังขึ้นจนนางสะดุ้ง "เดี๋ยว!! เจ้าไปไหนมา รู้หรือไม่ว่าเมื่อคืนท่านอาจารย์ลงกลอนประตู"หากถูกจับได้จะเป็นอย่างไรต่อ นางจะถูกขับไล่ออกจากสำนักไร้ที่ซุกหัวนอนหรือไม่ ชุนอันพ่นลมหายใจผ่อนคลายที่ไม่ใช่เรื่องที่คาดไว้ "ขะ..ข้าไปโรงซักล้างแต่เช้าตรู่ เมื่ออาจารย์ลงกรอกห้องงั้นรึ"ศิษย์หญิงร่วมสำนักจากที่มองด้วยท่าทีจับผิดตอนนี้จึงมองด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป เป็นเรื่องปกติที่หญิงสาวจะไปโรงซักล้างแต่เช้าตรู่จึงพยักหน้าตอบไปส่งๆ"เดี๋ยวก่อน!!"ชุนอัน ".....""กู่ลี่นางฝากข้ามาบอกเจ้าให้ไปหาบัดเดี๋ยวนี้""อืม""อย่าได้ชักช้า!!""นี่ชุนอันหากเจ้าคิดอยากลงเขาไปท่องเที่ยวยุทธภพจะต้องตามติดข้าคอยทำตัวเป็นบ่าวรับใช้เข้าใจหรือไม่" กู่ลี่จัดการแต่งกายสวมใส่อาภรณ์พะรุงพะรังหวังจะหว่านเสน่ห์ความยั่วยวนให้เข้าตารองสำนักหนักหนุ่มผู้หล่อเหล่าชุนอันเหม่อมองขาสองข้างของตนแกว่งไปมาอย่างน่าเบื่อหน่าย นางเหนื่อย น
اقرأ المزيد
มิตรภาพระหว่างศิษย์และอาจารย์ | ๕ แข็งสู้มือ NC+++
"อื้อออ....." ชุนอันส่งเสียงร้องบิดตัวเกียจคร้านไปมาบนเตียง ความเจ็บปวดความปวดเหมือนที่เคยมีพลันหายไปในพริบตา ได้อย่างไร!!? นางชะงักตัวเปิดเปลือกตาขึ้นอย่างรวดเร็ว"หากตื่นแล้วก็ลุกซะ!! อย่าทำตัวอ่อนแอให้ผู้อื่นเดือดร้อน" เสียงสูงแหลมปรี๊ดดังขึ้นแววมาแต่ไกลจนแสบแก้วหูไม่ต้องสงสัยให้มากความนั่นคือกู่ลี่"กู่ลี่!!!""จิ๊!! ข้าไม่ใช่หาแล้วจะเป็นผู้ใดอีก" กู่ลี่กระแทกเสียงใส่อย่าน่ารำคาญหมุนตัวเดินลิ่วๆ เตรียมจากไปแล้วเมื่อพลบค่ำในป่าเล่าข้าฝันไปอย่างงั้นรึ?"ดะ...เดี๋ยวก่อนกู่ลี่ตอนนี้ยามใดแล้ว""ยามซวี""แล้วข้ามาอยู่นี้ได้อย่างไรไม่ใช่ว่า....""ท่านรองเจ้าสำนักพบเจ้ากลิ้งตกเขาระหว่างทางจึงนำกลับมา""!!!!!" ไม่ใช่ข้าโดนงูกัดแล้วจากนั้นก็ร่วมรักกับเขาหรอกรึชุนอันใช้มือโขกศีรษะตัวมาหนึ่งสองทีท่าทางครุ่นคิด ท่านอาจารย์โกหก! ใบหน้าคนงามพลันเห่อร้อนขึ้นมาเสียดื้อๆ ท่วงท่าถ้อยคำหว่านล้อมนางยังคงจำได้"เลอะเลือน!! อย่าทำตัวให้ลำบากผู้อื่นให้มาก" นางพูดจบก็เดิบฉับๆ ออกจากห้องไปไม่เหลียวมอง เหอะ หากอาจารย์ไม่เว้าวอนเกลี่ยนกล่อมให้ดูแลนางที่ตกเขามีหรือที่คนอย่างกู่ลี่จะยอมลดตัวไปดูแลผู้ใด ทว่าช
اقرأ المزيد
มิตรภาพระหว่างศิษย์และอาจารย์ | ๖ แอบดูผู้อื่นไม่ใช่เรื่องดี NC+++
"เจ้ามันนางสุนัขจิ้งจอกเจ้าเล่ห์!!!!" กู่ลี่เปล่งเสียงพูดลอดไรฟันออกมาอย่างโกรธเกรี้ยว มือเล็กกำจิกเข้าหากันอย่างฉุนเฉียว "อ่าาาา....อาาา"อัก! อัก! อักดวงตาเมล็ดชิ่งฉายแววความเดือดดาลออกมาอย่างปิดไม่มิด กู่ลี่แอบลอบมองช่องเล็กที่ปิดไม่สนิทของบานประตูเห็นชายที่คนหมายปองถูกปรนเปรอจนสุขล้นด้วยชุนอันก็นึกแค้นในใจหากนางไม่ตามขึ้นมาก็คงไม่มีวันรู้ว่าชุนอันเสแสร้งทำตัวยั่วยวนอาจารย์มาเพียงใด"อ๊าาาาาาส์...!!!"ยามนางแอบมองใต้ร่มผ้าว่าใหญ่โตแล้วทว่าตอนนี้แท่งหยกนั้นขยายตัวเต็มที่ทั้งยังใหญ่เกินกว่าที่คาดไว้เจ้าแท่งอวบนั้นควรมาอยู่ในรู้ของนาง!!!"อาาา..." กู่ลี่ส่งเสียงร้องออกมาแผ่วเบาเผลออารมณ์ไปกับการร่วมรักตรงหน้า เพียงแค่จินตนาการว่ามันเข้ามาในตัวคงจะดีมากทีเดียว"แม่นางแอบดูผู้อื่นมิใช่เรื่องที่ดี...." "!!!!!!"ชายหนุ่มวัยกลางคนหรือเสี่ยวเอ้อของโรงเตี๊ยมแห่งนี้เดินตรวจตราความเรียบร้อยเป็นปกติ แต่ทว่าสิ่งที่ไม่ปกติเสียงร้องแผ่วเบาและสตรีตัวเล็กร่างบางผิวขาวตรงหน้าที่ยกมือบีบเต้นดอกบัวคู่โตของตนกู่ลี่ชะงักตัวรีบดันมือผลักประตูปิดอย่างเบาจากนั้นจึงพูดด้วยน้ำเสียงขึงขัง "เจ้ามีอะไร!!!!
اقرأ المزيد
มิตรภาพระหว่างศิษย์และอาจารย์ | ๗ เจ้าต้องการสิ่งใด NC+++
"จางเหว่ย...ชุนอันต้องการท่านเหลือเกิน" ชายหนุ่มยกยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ลงมือถอดอาภรณ์ที่เกะกะออกให้พ้นตาจากนั้นจึงลงมือถอดของตนเองขว้างทิ้งไม่ไยดี ร่างกายอรชรเปลือยเปล่ากลิ่นกายหอมยั่วยวนลอยโชยแตะจมูกจางเหว่ยผลักนางให้นอนลงราบลงกับเตียงแล้วขึ้นคร่อม รั้งแยกสองทั้งสองออกห่างกันแล้วยกขึ้นพลาดเอวเหลือสะโพกที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามไว้"อื้อ อ๊ะ!" ชุนอันผวาเฮือกจนตัวสั่นเมื่อถูกใบหน้าหล่อเหลาก้มลงซุกบุปผางามทั้งยังดูดเลียขบเม้มเมล็ดติ่งเสียวอย่างหยอกล้อเอาแต่ใจ"อ๊ะ อ๊ะ"หยาดน้ำหวานไหลซึมออกมาให้เชยชิมจนเหลือล้นเปียกชื้น หากเขายังคงกวาดเลียแย้งลิ้นเข้ารูเชยชิมอยู่แบบนี้นางคงเสร็จสมเป็นแน่..."ชุนอันต้องการอะไรอย่างงั้นหรือ"อึก! ชุนอันกระพริบตาปริบๆ"พูดออกมา...""ชุนอันต้องการแท่งหยกของจางเหว่ย!! ได้โปรดใส่มันเข้ามาเสียที"ปึก!"อื้ม! อ๊าาาส์""ซี๊ดดด!!" เสียงคำรามดังก้องทั่วห้อง ยามกระแทกเข้ามาทีเดียวจนสุดลำจนชนกับผนังด้านในทั้งหน้าท้องน้อยยังเกร็งบีบตอดรัดแน่นปั่ก! ปั่ก! ปั่ก!ตั่บๆๆๆๆๆ"อ่าาส์.... ตอนนี้มันกำลังดูดกลืนกินอย่างอร่อย น่าเสียดายที่อันเออร์ไม่เห็น" จางเหว่ยหลุบตาต่ำลงมอง
اقرأ المزيد
มิตรภาพระหว่างศิษย์และอาจาย์ | ๘ หญิงแพศยา NC+++
ริมฝีปากเม้มแน่นเข้าหากัน ถ้อยคำกล่าวเหน็บแนมเชือดเฉือนของเขาทำเอาหัวใจดวงน้อยนางบีบรัดเลี่ยงซูเอามือไพล่หลังพลันหัวเราะขึ้นมากจนทั้งสองตกใจ "มีข้าอยู่ทั้งคนนางไม่มีทางเป็นอันใด"สายตาคมกริบมืดหม่นหมองลงแผ่กลิ่นอายข่มขู่สหายตรงหน้าอย่างเปิดเผย ทั้งยังแค่นน้ำเสียงเย้ยหยัน "เหอะ!!""ไม่ว่าเจ้ากลัวอะไรข้าย่อมปกป้องได้" ประโยคหลังนี้หันมาพูดกับหญิงสาวข้างกาย แววตาอ่อนโยนยิ่งนักความรู้สึกปลอดภัยก่อเกิดขึ้นชั่วขณะ จากจิตใจไม่มั่นคงกลับสงบคงชั่วขนาดเพียงเพราะประโยคนั้นประโยคเดียวหากข้าหลงลืมเขาผู้นั้นเมื่อไหร่ข้าจะเกี้ยวศิษย์พี่เลี่ยงโดยเร็ว"ตัวถ่วงผู้อื่นโดยแท้""อย่าไปฟังเจ้าก้อนน้ำแข็งนี่" มือหยาบกร้านทั้งสองยกขึ้นปิดใบหูขาวนวลไม่ให้รับฟังตัวถ่วง? ดีแล้ว วาจาแสนร้ายกาจจงพูดออกมาให้หมดเสีย นางจะได้อกแตกตายไปจากนั้นเลิกชอบเขาแล้วหันมาชอบศิษย์พี่"ศิษย์พี่เลี่ยงไปกันเถอะเจ้าค่ะ"เส้นผมสีดำปลิวไสวยามชายชู้และหญิงร่านผู้นั้นเดินย่างกายผ่านโดยไม่แม้แต่จะเหลียวมองตน"หึ! เดี๋ยวนี้ศิษย์สำนักเมฆาไร้สัมมาคารวะ ไม่บอกลามากล่าวรองเจ้าแล้วงั้นหรือ"กึก!!!ฝีเท้าของคนทั้งครู่หยุดนิ่ง จางเหว่ยได้ยิ
اقرأ المزيد
มิตรภาพระหว่างศิษย์อาจารย์ | ๙ เสแสร้ง NC+++
ชุนอันตื่นตระหนกสะดุ้งตัวขึ้นเมื่อถูกรบกวนการนอนที่มากจนเกิด "อื้อ! อือ?" เหมือนปากของนางกำลังถูกบางสิ่งบางอย่างอุดไว้จึงไม่สามารถส่งเสียงทำได้เพียงอู้อี้ในลำคอ จางเหว่ย? อึก! อึก!! "ตื่นแล้วหรือ มาทำหน้าที่ของเจ้าเสียสตรีร่าน" จางเหว่ยบีบกรามคางให้อ้าออกกว้างขึ้นจากเดิม เร่งความเร็วขึ้นกระแทกเข้าไปในโพรงปากอุ่นๆ ทั้งบนและล่างเขาล้วนชอบทั้งนั้นจึงเงยหน้าถอนหายใจคำรามอย่างพึงพอใจ "ชุนอัน...อ้าาา" อัก!! อัก!! อึก! "อื้อ อื้อ อึก!" "อ๊าาส์... จ๊วบ~ จ๊วบ~" แท่งหยกใหญ่ถูกถอดออกจากปาก จากนั้นไม่รีรอให้ว่างจางเหว่ยโน้มใบหน้าลงไปประกบจูบดูดดื่มหิวกระหายจนบังเกิดเสียงจ๊วบจ๊าบ ชุนอันถูกรุกรานอีกครั้ง ยิ่งนางพยายามเม้มปากหลบหนีเขายิ่งถาโถมบดจูบแรงขึ้นแรงๆ "อ๊ะ! อื้ออออ!!!" นางยังไม่ทันได้หอบหายใจก็ถูกรังแกอีกแล้ว ฝ่าบีบใหญ่บีบเคล้นทรวงอกจนเนื้อล้นออกมายามเงื้อมมือคล้ายจะแตกคามือเขาอยู่รอมร่อ นางเจ็บทั้งปากทั้งหน้าอก! เห็นนางว่าเป็นสิ่งของที่ลงไม้ลงมืออย่างใดก็ได้งั้นรึ ชุนอันหมดความอดทน จ๊วบ.. จ๊วบบบ... "อื้อ!! ข้าเจ็บหยุดเสียที" ทันทีที่ปากเป็นอิสระนางจึงตะคอกใส่อาจารย์ด้
اقرأ المزيد
มิตรภาพระหว่างศิษย์และอาจารย์ | ๑๐ สตรีร่านเช่นเจ้ามีเพียงข้าที่คู่ควร NC+++
ใบหน้าหล่อเหลากดจมูกสูดดมกลิ่นกายสาวอย่างคลั่งไคล้ ทั้งบดจูบทั้งดูดเลียกลีบบุปผาที่ฉ่ำอวบอูนเต็มไปด้วยน้ำหวานและน้ำรักของตนตักตวงเชยชิมไม่หยุด"อ๊ะ...อื้อออ!! อื้มมม.." เรือนร่างอรชรร้อนรุ่มบิดเร้าไปมาเสียวสะท้านจนนางต้องแอ่นสะโพกขึ้นทั้งยังกดใบหน้าเขาให้ฝังอยู่ใจกลางสาวอย่างมิอย่างหยุดยั้ง"อา...จารย์อื้มมม!! อ๊ะ...อื้ออออ"น้ำหวานไหลย้อนทะลักออกมาพร้อมกับน้ำรักทว่าไม่มีโอกาสได้หยดลงผ้าปูเตียงแม้แต่สักหยดแต่กลับถูกกอบโกยเข้าปากของชายหนุ่มจนหมดสิ้น"อื้ม!! ท่านอ๊ะ...ไม่ชอบข้า ไยต้องทำเช่นนี้อ๊าาาส์" ชุนอันร้องครางเสียวออกมาทั้งที่พยายามกัดปากกลั้นเสียงเอาไว้ไม่อยู่จางเหว่ยเงยใบหน้าขึ้นมามุมปากโค้งยกยิ้มขึ้นอย่างเชื่องช้า ยามมองนางแววตาดุจเปลวเพลิงที่กำลังจะลุกไหม้"ชอบไม่ชอบแล้วอย่างไร""เพียงแค่ข้าพึงพอใจก็พอแล้ว ศิษย์อย่างเจ้าจะปฏิเสธอาจารย์อย่างงั้นรึ" รอยยิ้มที่ฉายออกมาบนใบหน้าช่างแฝงเลิศนัยอย่างผู้ชนะฝ่ามือใหญ่จับแท่งหยกที่พองตัวขยายใหญ่อีกครั้งมาจ่อรูสวาทก่อนถ่ายเทน้ำหนักกดส่วนหัวเข้าไป ความรู้สึกแรกคือความบีบรัดแน่นดั่งเคย ยิ่งกดเข้าไปลึกเท่าไหร่ยิ่งคับแน่นจนต้องกัดฟัน "อ้าาา
اقرأ المزيد
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status