รวมเรื่องสั้นกลิ่นวสันต์เร้นรัก

รวมเรื่องสั้นกลิ่นวสันต์เร้นรัก

last updateLast Updated : 2026-07-08
By:  วอลจูOngoing
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
26Chapters
1.0Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

นิยายเรื่องสั้นแนวอิโรติกพีเรียดจีนโบราณ *** เน้นฉากร่วมรักเป็นหลัก *** ความใกล้ชิดเกินควร ระยะหายใจรดกัน เพียงขยับอีกนิดก็จะเกินเส้นที่ไม่อาจย้อนกลับได้ ไม่เปิดช่องว่างให้หลบหนี แม้เพียงเสี้ยวลมหายใจยังถูกกักไว้ระหว่างระยะของทั้งสอง

View More

Chapter 1

มิตรภาพระหว่างศิษย์และอาจารย์ | ๑ ท่านรองเจ้าสำนัก NC+++

結婚して三年目、鈴木一真(すずき かずま)の義兄・鈴木拓海(すずき たくみ)が亡くなったその日、佐藤梨花(さとう りか)は彼に離婚を切り出した。

一真は眉をひそめ、困惑した顔で問い返した。

「僕が桃子を庇って平手打ちされたから?」

桃子。なんて親しげな呼び方だろう。

けれど、桃子は彼の義姉のはずだった。

梨花は口角をほんの少し上げた。

「そうよ、ただそれだけ」

夫婦関係を崩す理由が、こんなにも単純なことで済むわけがない。

あの病院の廊下で残った赤い印は、一真の整った顔立ちに鮮やかに残っていた。

あの時、彼は全身全霊で桃子を守っていた。

鈴木家の人々が戸惑う中、驚きもしなかったのは梨花だけだった。

三日前はちょうど二人の結婚記念日だった。

梨花はサプライズを用意し、飛行機で彼の出張先へ向かった。

しかし、そこで耳にしたのは、彼と二人の友人との会話だった。

「一真、毎年記念日にこうやって逃げるのはどうなんだよ。あんなに真剣にお前のことを想ってる梨花ちゃんが可哀そうだろ」

普段は穏やかで気品のある男が、そのときはどこか陰を落としていた。

「僕だって、そうしたくてしてるわけじゃない。でも、こうしないと、彼女は信じないんだ。僕が一度も梨花に触れていないことを」

「は?」

友人は一瞬驚き、そして怒気を含んだ声で呟いた。

「まさか桃子のこと?一真、お前本当に頭おかしいぞ。桃子、二人目まで妊娠してんのに、お前まだ引きずってるのかよ」

彼は口調を変えて、こう続けた。

「それに、そんなふうに梨花を傷つけて、黒川竜也(くろかわ たつや)に怒られないと思ってるのか?」

「怒られないさ」

一真は指先を弄びながら言った。

「梨花と僕が結婚してから、彼とは仲違いしたんだ。三年もLINEをブロックされたままだ」

個室の外にいた梨花は静かにその場を離れた。

歩みは平静だったが、指先が微かに震えていた。

一真に心に決めた人がいることは彼女も知らないわけではなかった。

何度も誰かに問いただしたが、誰一人として相手が誰か教えてくれなかった。

いろんな可能性を考えた。

だけど、まさか「義姉」だったなんて。

三年間も、あんなに従順に「お姉さん」と呼んでいたのに。

あまりにも惨めだった。

会所を出た瞬間、土砂降りの雨が降りしきっていた。

それでも梨花は傘も差さず、濡れたまま歩き続けた。

そのまま深夜便のフライトで潮見市に戻った。

帰宅後すぐに体調を崩し、高熱を出して倒れた。

二日間寝込んだ末にようやく起き上がれたが、今日は義兄の拓海が事故に遭ったという報せが届いた。

七日後、拓海の葬式が潮見市で行われた。

ここ数日、実家に戻っても一日二、三時間しか眠れず、葬式が終わった直後、梨花は墓地を出て、まるで魂が体から抜け落ちたような感覚に襲われていた。

運転手の中村智也(なかむら ともや)はすでに待機していた。

彼女は助手席に乗り込むと、目を閉じて呟いた。

「智也さん、おうちに帰ろう」

「実家には戻らないのか?」

「もういいの」

葬式が終わっても、鈴木家の混乱は続いていた。

拓海は長男であり、家族全員の誇りだった。

事故死の原因は桃子が彼をスカイダイビングに誘ったからだった。

そして、装備の不具合で高空から落下し、その場で即死だった。

病院に運ばれたが救命処置のためではなく、遺体の縫合処理のためだった。

鈴木家の怒りはまだ収まっていなかった。

梨花はもう、そんなものを見たくなかった。

夫が他の女を守る姿なんて。

自分の人生を生きることに決めた。

車が発進しようとしたその時、後ろ席のドアが急に開いた。

そこには漆黒のスーツを身にまとった一真の姿があった。

整った顔立ちに、珍しく気まずそうな表情が浮かんでいた。

「梨花、家に戻るつもりか?」

「うん」

梨花が頷くと、彼の隣に桃子とひとりの男の子が見えた。

それは桃子と拓海の息子である鈴木啓介(すずき けいすけ)、まだ四歳。

ふっくらした頬が愛らしい。

意味が分からず梨花は眉をひそめたとき、啓介が元気よく車へ乗り込んできた。

「おばさん、僕とママを家まで乗せてってくれない?」

梨花は一瞬黙ったまま、一真をじっと見つめた。

彼は唇を引き結びながら言った。

「父さんたちの怒りがまだ収まってないんだ。しばらく桃子と啓介は僕たちの家に住ませてくれないか」

そして彼女の拒否を恐れてか、こう付け加えた。

「梨花、子供が欲しいって言ってただろ?ちょうどいい、まずは啓介の世話から慣れてみれば?」

思わず笑い出しそうになった。

いや、今は墓地の帰り道、さすがに不謹慎だ。

一真は桃子と啓介を家に連れて帰る一方、実家に戻って一人で怒りの矢面に立つなんて、本当に偉いよね。

帰宅後、一真から連絡があったのか、家政婦の木村恵(きむら めぐみ)がすでに客室を整えていた。

梨花はそのまま風呂に入り、ベッドへと倒れ込んで、ぐっすり眠った。

目を覚ましたのは夜の九時だった。

スマホを手に取ると、ちょうど電話が鳴った。

「離婚届、あなたの望みどおりに作っておいたよ。後日届けに行こうか?」

「ありがとう」

まだ寝起きで、梨花の声は弱々しく、少しぼんやりしていた。

「大丈夫。宅配便で送ってもらって」

「そんなに急ぐのか?本当に覚悟はできてるの?一真はいい夫とは言えないかもしれないが、ある意味では......」

中田綾香(なかだ あやか)は数多くの案件を扱ってきた、経験豊富な弁護士だった。

一時の感情で動いてないか、心配していたのだ。

梨花は明かりをつけて身を起こし、思考がどんどん冴えていった。

「うん、ちゃんと考えた。綾香、彼は他の女の写真を見ながらオナニーしたことがあるのよ」

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
26 Chapters
มิตรภาพระหว่างศิษย์และอาจารย์ | ๑ ท่านรองเจ้าสำนัก NC+++
"บัดซบเหตุใดข้าต้องมาคอยหาอาภรณ์ให้พวกนางด้วยเล่า" ดรุณีน้อยวัยสาวสะพรั่งนาม ชุนอัน สบถออกมายามอยู่เพียงลำพังทั้งยังลงไม้ลงมือบดขยี้อาภรณ์ระบายอารมณ์ขุ่นเคืองใจชุนอันหนึ่งในลูกศิษย์หญิงของสำนักเมฆาเข้าร่วมเมื่อปีที่แล้ว นางมีฐานะต่ำต้อยทั้งยังเรียนรู้วรยุทธ์เชื่องช้าไม่พอซ้ำยังไม่ได้โดดเด่นในคนหมู่มากน้อยคนนักจะรู้จักหากไม่แล้วคงคิดว่านางเป็นเพียงสาวใช้เดิมทีวันนี้เป็นงานชุมนุมฤดูกาลเชื้อเชิญทั้งสี่สำนักในยุทธภพมาร่วมแข่งขันวรยุทธ์หาศิษย์สุดยอดของแต่ละสำนักเป็นอันดับหนึ่ง เดิมทีนางสมควรนั่งอยู่สักแห่งชมการแข่งขันวรยุทธ์อย่างเบิกบานใจหากทว่านางแข็งแกร่งกว่าศิษย์น้องสักนิดคงไม่ต้องมาคอยรับใช้หาอาภรณ์ให้ผู้อื่นเช่นนี้"เพ๊ย! เจ้าพวกเต่าโง่เง่าคอยดูเถอะมารดาจะทำให้พวกเจ้าเกรงกลัวต่อข้าให้จงได้"'อ๊ะ อ้าา เหว่ยเออร์'นั่นเสียงใคร!! ชุนอันชะงักตกอกตกใจรีบยกมือปิดปากด้วยความเกรงกลัวขบคิดหากผู้ใดได้ยินเสียงนางเข้าไม่พ้นถูกทำโทษหรือถูกขับไล่ออกจากสำนักแน่โทษทานแอบฟันผู้อื่น'อ้ะ ข้า ขะ...หายจะ-''ชู่ว์ อย่าเสียงดังไปลู่เสียน'เอ๊ะเหตุใดยังมีเสียงดังขึ้นอีกทั้งยังมิใส่เสียงพูดคุยกันเสียด้วย ห
Read more
มิตรภาพระหว่างศิษย์และอาจารย์ | ๒ สั่งสอนศิษย์ NC+++ 50%
ชุนอันนั่งมือท้าวค้างจิตใจล่องลอยไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ใบหน้าขึ้นสีแดงระเรื่อยามขบคิดถึงท่วงท่าของรองเจ้าสำนักนักที่ช่างเร่าร้อนเกินทนกับสตรีผู้นั้น แท่นเอ็นนั้นช่างใหญ่หากว่ามันเข้ามาอยู่ในตัว....ไม่ได้ๆ ครั้นได้สตินางเบิกตากว้างส่ายหน้าไปมา"เจ้าเป็นบ้าไปแล้วหรือ" ดรุณีน้อยพึมพำเสียงเบาพลางยกมือข้างหนึ่งโขกศีรษะตัวเองซ้ำราวกับทำโทษที่คิดไม่ได้กลับอาจารย์ที่เคารพนับถือ"นางเป็นบ้าไปแล้ว" ศิษย์น้องร่วมสำนักต่างมองชุนอันเป็นตาเดียวเมื่อเห็นหญิงสาวกำลังทำร้ายร่างกายตนเอง"เจ้าใช้งานนางหนักไปหรือกู่ลี่"หญิงสาวนามกู่ลี่ศิษย์น้องร่วมสำนักถลึงตาใส่บุคคลที่กล่าวหาว่าร้าย นางเพิ่งเข้าร่วมสำนักไม่ถึงปีทว่าวรยุทธ์สูงส่งกว่าศิษย์ทั้งหลายอีกทั้งชุนอันนางยิ่งไม่ชอบหน้ายิ่งนัก!! "ข้ามิผิด เป็นนางที่อ่อนด้อยเกินไป"หากกู่ไม่ชมชอบผู้ใดแล้วอย่าหวังว่าจะได้รับความปรารถนาดีจากนาง!!!ยามอู่ (เวลา 11.00-12.59)"ชุนอันอย่าได้ชักช้า"เจ้าของชื่อหอบหายใจเหนื่อยหอบจากวิ่งจนตาเหลือกหยดเหงื่อไลตามกรอบใบหน้า ให้ตายเถอะ! เจ้าขายาวก็อย่าวิ่งให้มันเร็วนัก ชุนอันสบถด่าหญิงสาวศิษย์ร่วมสำนักรุ่นราวคราวเดียวที่วิ่งนำไ
Read more
มิตรภาพระหว่างศิษย์และอาจารย์ | ๓ อ้อนวอนข้า | NC+++
"อ๊าาาส์!!" จางเหว่ยซูดปากครางจับรั้งศีรษะหญิงสาวศิษย์เอกกระอักแท่งหยกปลดปล่อยน้ำรักเข้าไปชุนอันดวงตาเบิกโพลงแทบขาดใจ แท่งหยกอันใหญ่กระแทกเข้ามาจนสุดทั้งยังลึกจนถึงลำคอ "อึก! อึก!!""แบบนั้นกลืนมันลงไปให้หมด" จางเหว่ยโน้มตัวกระซิบน้ำเสียงแหบพร่าข้างใบหู"....." สีหน้าของนางบิดเบี้ยวด้วยรสชาติที่เค็มปะแล่มทั้งยังกลิ่นบุรุษเพศคละคลุ้งเต็มปาก แต่หากอาจารย์สั่งนางก็จะเต็มใจทำ!!"อย่างให้เหลือสักหยด..." ปลายลิ้นกวาดเลียทั่วขอบปากอย่างเย้ายวนเห็นอย่างนี้จางเหว่ยจึงใช้นิ้วมือแตะน้ำสีขาวที่ไหลอยู่คางแย้งกลับเข้าไปในปากพร้อมสอดนิ้ว"หึ" ชายหนุ่มยกยิ้มมุมปากเค้นเสียงในลำคอ "เจ้าช่างร่านยิ่งกว่านางในหอคณิกา"ในค่ำคืนที่ดึกดื่นมืดมนมีเพียงแค่แสงตะเกียงจุดสว่างไสวริบหรี่เรือนร่านอรชรจึงดูดียั่วเพศตรงข้ามได้ดีดรุณีน้อยวัยบานสะพรั่งมีผิวขาวดุจหิมะเนียนนุ่มทั้งดอกบัวคู่ใหญ่โตมียอดปทุมทันสีสวยตั้งตรงเด่นตระหง่านรอคอยให้เชิญชิม"หัวนมสวยยิ่งนัก ข้าอยากจะรู้ว่ารสชาติจะดีด้วยหรือไหม""อื้อ~" แรงจากฝ่ามือใหญ่ดันตัวให้นางลุกขึ้น หน้าอกเนื้อนุ่มกระเพื่อมสั่นไหวตามแรงมือโอกาสให้จางเหว่ยตวัดปลายลิ้นชิมดูดข้
Read more
มิตรภาพระหว่างศิษย์และอาจารย์ | ๔ กลัวงู
ชุนอันตื่นนอนก็ปลายยามเหม่าแล้ว (05.00-06.59) ร่างทั้งร่างปวดระบมแทบแตกเป็นเสี่ยงๆ ถึงแบบนั้นก็หอบเอาสังขารเร่งรีบออกมาจากเรือนนอนของรองเจ้าสำนักมิให้ถูกจับได้ระหว่างเดินลัดเลาะไปยังเรือนนอนตนพลันมีเสียงดังขึ้นจนนางสะดุ้ง "เดี๋ยว!! เจ้าไปไหนมา รู้หรือไม่ว่าเมื่อคืนท่านอาจารย์ลงกลอนประตู"หากถูกจับได้จะเป็นอย่างไรต่อ นางจะถูกขับไล่ออกจากสำนักไร้ที่ซุกหัวนอนหรือไม่ ชุนอันพ่นลมหายใจผ่อนคลายที่ไม่ใช่เรื่องที่คาดไว้ "ขะ..ข้าไปโรงซักล้างแต่เช้าตรู่ เมื่ออาจารย์ลงกรอกห้องงั้นรึ"ศิษย์หญิงร่วมสำนักจากที่มองด้วยท่าทีจับผิดตอนนี้จึงมองด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป เป็นเรื่องปกติที่หญิงสาวจะไปโรงซักล้างแต่เช้าตรู่จึงพยักหน้าตอบไปส่งๆ"เดี๋ยวก่อน!!"ชุนอัน ".....""กู่ลี่นางฝากข้ามาบอกเจ้าให้ไปหาบัดเดี๋ยวนี้""อืม""อย่าได้ชักช้า!!""นี่ชุนอันหากเจ้าคิดอยากลงเขาไปท่องเที่ยวยุทธภพจะต้องตามติดข้าคอยทำตัวเป็นบ่าวรับใช้เข้าใจหรือไม่" กู่ลี่จัดการแต่งกายสวมใส่อาภรณ์พะรุงพะรังหวังจะหว่านเสน่ห์ความยั่วยวนให้เข้าตารองสำนักหนักหนุ่มผู้หล่อเหล่าชุนอันเหม่อมองขาสองข้างของตนแกว่งไปมาอย่างน่าเบื่อหน่าย นางเหนื่อย น
Read more
มิตรภาพระหว่างศิษย์และอาจารย์ | ๕ แข็งสู้มือ NC+++
"อื้อออ....." ชุนอันส่งเสียงร้องบิดตัวเกียจคร้านไปมาบนเตียง ความเจ็บปวดความปวดเหมือนที่เคยมีพลันหายไปในพริบตา ได้อย่างไร!!? นางชะงักตัวเปิดเปลือกตาขึ้นอย่างรวดเร็ว"หากตื่นแล้วก็ลุกซะ!! อย่าทำตัวอ่อนแอให้ผู้อื่นเดือดร้อน" เสียงสูงแหลมปรี๊ดดังขึ้นแววมาแต่ไกลจนแสบแก้วหูไม่ต้องสงสัยให้มากความนั่นคือกู่ลี่"กู่ลี่!!!""จิ๊!! ข้าไม่ใช่หาแล้วจะเป็นผู้ใดอีก" กู่ลี่กระแทกเสียงใส่อย่าน่ารำคาญหมุนตัวเดินลิ่วๆ เตรียมจากไปแล้วเมื่อพลบค่ำในป่าเล่าข้าฝันไปอย่างงั้นรึ?"ดะ...เดี๋ยวก่อนกู่ลี่ตอนนี้ยามใดแล้ว""ยามซวี""แล้วข้ามาอยู่นี้ได้อย่างไรไม่ใช่ว่า....""ท่านรองเจ้าสำนักพบเจ้ากลิ้งตกเขาระหว่างทางจึงนำกลับมา""!!!!!" ไม่ใช่ข้าโดนงูกัดแล้วจากนั้นก็ร่วมรักกับเขาหรอกรึชุนอันใช้มือโขกศีรษะตัวมาหนึ่งสองทีท่าทางครุ่นคิด ท่านอาจารย์โกหก! ใบหน้าคนงามพลันเห่อร้อนขึ้นมาเสียดื้อๆ ท่วงท่าถ้อยคำหว่านล้อมนางยังคงจำได้"เลอะเลือน!! อย่าทำตัวให้ลำบากผู้อื่นให้มาก" นางพูดจบก็เดิบฉับๆ ออกจากห้องไปไม่เหลียวมอง เหอะ หากอาจารย์ไม่เว้าวอนเกลี่ยนกล่อมให้ดูแลนางที่ตกเขามีหรือที่คนอย่างกู่ลี่จะยอมลดตัวไปดูแลผู้ใด ทว่าช
Read more
มิตรภาพระหว่างศิษย์และอาจารย์ | ๖ แอบดูผู้อื่นไม่ใช่เรื่องดี NC+++
"เจ้ามันนางสุนัขจิ้งจอกเจ้าเล่ห์!!!!" กู่ลี่เปล่งเสียงพูดลอดไรฟันออกมาอย่างโกรธเกรี้ยว มือเล็กกำจิกเข้าหากันอย่างฉุนเฉียว "อ่าาาา....อาาา"อัก! อัก! อักดวงตาเมล็ดชิ่งฉายแววความเดือดดาลออกมาอย่างปิดไม่มิด กู่ลี่แอบลอบมองช่องเล็กที่ปิดไม่สนิทของบานประตูเห็นชายที่คนหมายปองถูกปรนเปรอจนสุขล้นด้วยชุนอันก็นึกแค้นในใจหากนางไม่ตามขึ้นมาก็คงไม่มีวันรู้ว่าชุนอันเสแสร้งทำตัวยั่วยวนอาจารย์มาเพียงใด"อ๊าาาาาาส์...!!!"ยามนางแอบมองใต้ร่มผ้าว่าใหญ่โตแล้วทว่าตอนนี้แท่งหยกนั้นขยายตัวเต็มที่ทั้งยังใหญ่เกินกว่าที่คาดไว้เจ้าแท่งอวบนั้นควรมาอยู่ในรู้ของนาง!!!"อาาา..." กู่ลี่ส่งเสียงร้องออกมาแผ่วเบาเผลออารมณ์ไปกับการร่วมรักตรงหน้า เพียงแค่จินตนาการว่ามันเข้ามาในตัวคงจะดีมากทีเดียว"แม่นางแอบดูผู้อื่นมิใช่เรื่องที่ดี...." "!!!!!!"ชายหนุ่มวัยกลางคนหรือเสี่ยวเอ้อของโรงเตี๊ยมแห่งนี้เดินตรวจตราความเรียบร้อยเป็นปกติ แต่ทว่าสิ่งที่ไม่ปกติเสียงร้องแผ่วเบาและสตรีตัวเล็กร่างบางผิวขาวตรงหน้าที่ยกมือบีบเต้นดอกบัวคู่โตของตนกู่ลี่ชะงักตัวรีบดันมือผลักประตูปิดอย่างเบาจากนั้นจึงพูดด้วยน้ำเสียงขึงขัง "เจ้ามีอะไร!!!!
Read more
มิตรภาพระหว่างศิษย์และอาจารย์ | ๗ เจ้าต้องการสิ่งใด NC+++
"จางเหว่ย...ชุนอันต้องการท่านเหลือเกิน" ชายหนุ่มยกยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ลงมือถอดอาภรณ์ที่เกะกะออกให้พ้นตาจากนั้นจึงลงมือถอดของตนเองขว้างทิ้งไม่ไยดี ร่างกายอรชรเปลือยเปล่ากลิ่นกายหอมยั่วยวนลอยโชยแตะจมูกจางเหว่ยผลักนางให้นอนลงราบลงกับเตียงแล้วขึ้นคร่อม รั้งแยกสองทั้งสองออกห่างกันแล้วยกขึ้นพลาดเอวเหลือสะโพกที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามไว้"อื้อ อ๊ะ!" ชุนอันผวาเฮือกจนตัวสั่นเมื่อถูกใบหน้าหล่อเหลาก้มลงซุกบุปผางามทั้งยังดูดเลียขบเม้มเมล็ดติ่งเสียวอย่างหยอกล้อเอาแต่ใจ"อ๊ะ อ๊ะ"หยาดน้ำหวานไหลซึมออกมาให้เชยชิมจนเหลือล้นเปียกชื้น หากเขายังคงกวาดเลียแย้งลิ้นเข้ารูเชยชิมอยู่แบบนี้นางคงเสร็จสมเป็นแน่..."ชุนอันต้องการอะไรอย่างงั้นหรือ"อึก! ชุนอันกระพริบตาปริบๆ"พูดออกมา...""ชุนอันต้องการแท่งหยกของจางเหว่ย!! ได้โปรดใส่มันเข้ามาเสียที"ปึก!"อื้ม! อ๊าาาส์""ซี๊ดดด!!" เสียงคำรามดังก้องทั่วห้อง ยามกระแทกเข้ามาทีเดียวจนสุดลำจนชนกับผนังด้านในทั้งหน้าท้องน้อยยังเกร็งบีบตอดรัดแน่นปั่ก! ปั่ก! ปั่ก!ตั่บๆๆๆๆๆ"อ่าาส์.... ตอนนี้มันกำลังดูดกลืนกินอย่างอร่อย น่าเสียดายที่อันเออร์ไม่เห็น" จางเหว่ยหลุบตาต่ำลงมอง
Read more
มิตรภาพระหว่างศิษย์และอาจาย์ | ๘ หญิงแพศยา NC+++
ริมฝีปากเม้มแน่นเข้าหากัน ถ้อยคำกล่าวเหน็บแนมเชือดเฉือนของเขาทำเอาหัวใจดวงน้อยนางบีบรัดเลี่ยงซูเอามือไพล่หลังพลันหัวเราะขึ้นมากจนทั้งสองตกใจ "มีข้าอยู่ทั้งคนนางไม่มีทางเป็นอันใด"สายตาคมกริบมืดหม่นหมองลงแผ่กลิ่นอายข่มขู่สหายตรงหน้าอย่างเปิดเผย ทั้งยังแค่นน้ำเสียงเย้ยหยัน "เหอะ!!""ไม่ว่าเจ้ากลัวอะไรข้าย่อมปกป้องได้" ประโยคหลังนี้หันมาพูดกับหญิงสาวข้างกาย แววตาอ่อนโยนยิ่งนักความรู้สึกปลอดภัยก่อเกิดขึ้นชั่วขณะ จากจิตใจไม่มั่นคงกลับสงบคงชั่วขนาดเพียงเพราะประโยคนั้นประโยคเดียวหากข้าหลงลืมเขาผู้นั้นเมื่อไหร่ข้าจะเกี้ยวศิษย์พี่เลี่ยงโดยเร็ว"ตัวถ่วงผู้อื่นโดยแท้""อย่าไปฟังเจ้าก้อนน้ำแข็งนี่" มือหยาบกร้านทั้งสองยกขึ้นปิดใบหูขาวนวลไม่ให้รับฟังตัวถ่วง? ดีแล้ว วาจาแสนร้ายกาจจงพูดออกมาให้หมดเสีย นางจะได้อกแตกตายไปจากนั้นเลิกชอบเขาแล้วหันมาชอบศิษย์พี่"ศิษย์พี่เลี่ยงไปกันเถอะเจ้าค่ะ"เส้นผมสีดำปลิวไสวยามชายชู้และหญิงร่านผู้นั้นเดินย่างกายผ่านโดยไม่แม้แต่จะเหลียวมองตน"หึ! เดี๋ยวนี้ศิษย์สำนักเมฆาไร้สัมมาคารวะ ไม่บอกลามากล่าวรองเจ้าแล้วงั้นหรือ"กึก!!!ฝีเท้าของคนทั้งครู่หยุดนิ่ง จางเหว่ยได้ยิ
Read more
มิตรภาพระหว่างศิษย์อาจารย์ | ๙ เสแสร้ง NC+++
ชุนอันตื่นตระหนกสะดุ้งตัวขึ้นเมื่อถูกรบกวนการนอนที่มากจนเกิด "อื้อ! อือ?" เหมือนปากของนางกำลังถูกบางสิ่งบางอย่างอุดไว้จึงไม่สามารถส่งเสียงทำได้เพียงอู้อี้ในลำคอ จางเหว่ย? อึก! อึก!! "ตื่นแล้วหรือ มาทำหน้าที่ของเจ้าเสียสตรีร่าน" จางเหว่ยบีบกรามคางให้อ้าออกกว้างขึ้นจากเดิม เร่งความเร็วขึ้นกระแทกเข้าไปในโพรงปากอุ่นๆ ทั้งบนและล่างเขาล้วนชอบทั้งนั้นจึงเงยหน้าถอนหายใจคำรามอย่างพึงพอใจ "ชุนอัน...อ้าาา" อัก!! อัก!! อึก! "อื้อ อื้อ อึก!" "อ๊าาส์... จ๊วบ~ จ๊วบ~" แท่งหยกใหญ่ถูกถอดออกจากปาก จากนั้นไม่รีรอให้ว่างจางเหว่ยโน้มใบหน้าลงไปประกบจูบดูดดื่มหิวกระหายจนบังเกิดเสียงจ๊วบจ๊าบ ชุนอันถูกรุกรานอีกครั้ง ยิ่งนางพยายามเม้มปากหลบหนีเขายิ่งถาโถมบดจูบแรงขึ้นแรงๆ "อ๊ะ! อื้ออออ!!!" นางยังไม่ทันได้หอบหายใจก็ถูกรังแกอีกแล้ว ฝ่าบีบใหญ่บีบเคล้นทรวงอกจนเนื้อล้นออกมายามเงื้อมมือคล้ายจะแตกคามือเขาอยู่รอมร่อ นางเจ็บทั้งปากทั้งหน้าอก! เห็นนางว่าเป็นสิ่งของที่ลงไม้ลงมืออย่างใดก็ได้งั้นรึ ชุนอันหมดความอดทน จ๊วบ.. จ๊วบบบ... "อื้อ!! ข้าเจ็บหยุดเสียที" ทันทีที่ปากเป็นอิสระนางจึงตะคอกใส่อาจารย์ด้
Read more
มิตรภาพระหว่างศิษย์และอาจารย์ | ๑๐ สตรีร่านเช่นเจ้ามีเพียงข้าที่คู่ควร NC+++
ใบหน้าหล่อเหลากดจมูกสูดดมกลิ่นกายสาวอย่างคลั่งไคล้ ทั้งบดจูบทั้งดูดเลียกลีบบุปผาที่ฉ่ำอวบอูนเต็มไปด้วยน้ำหวานและน้ำรักของตนตักตวงเชยชิมไม่หยุด"อ๊ะ...อื้อออ!! อื้มมม.." เรือนร่างอรชรร้อนรุ่มบิดเร้าไปมาเสียวสะท้านจนนางต้องแอ่นสะโพกขึ้นทั้งยังกดใบหน้าเขาให้ฝังอยู่ใจกลางสาวอย่างมิอย่างหยุดยั้ง"อา...จารย์อื้มมม!! อ๊ะ...อื้ออออ"น้ำหวานไหลย้อนทะลักออกมาพร้อมกับน้ำรักทว่าไม่มีโอกาสได้หยดลงผ้าปูเตียงแม้แต่สักหยดแต่กลับถูกกอบโกยเข้าปากของชายหนุ่มจนหมดสิ้น"อื้ม!! ท่านอ๊ะ...ไม่ชอบข้า ไยต้องทำเช่นนี้อ๊าาาส์" ชุนอันร้องครางเสียวออกมาทั้งที่พยายามกัดปากกลั้นเสียงเอาไว้ไม่อยู่จางเหว่ยเงยใบหน้าขึ้นมามุมปากโค้งยกยิ้มขึ้นอย่างเชื่องช้า ยามมองนางแววตาดุจเปลวเพลิงที่กำลังจะลุกไหม้"ชอบไม่ชอบแล้วอย่างไร""เพียงแค่ข้าพึงพอใจก็พอแล้ว ศิษย์อย่างเจ้าจะปฏิเสธอาจารย์อย่างงั้นรึ" รอยยิ้มที่ฉายออกมาบนใบหน้าช่างแฝงเลิศนัยอย่างผู้ชนะฝ่ามือใหญ่จับแท่งหยกที่พองตัวขยายใหญ่อีกครั้งมาจ่อรูสวาทก่อนถ่ายเทน้ำหนักกดส่วนหัวเข้าไป ความรู้สึกแรกคือความบีบรัดแน่นดั่งเคย ยิ่งกดเข้าไปลึกเท่าไหร่ยิ่งคับแน่นจนต้องกัดฟัน "อ้าาา
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status