FAZER LOGINCompartilhar
ตอนที่ 2 รักเหมือนหลานตัวเอง
Última atualização:
2026-01-27 17:29:10“ยายเคยพูดเรื่องนี้หลายครั้งแล้วแต่หนูก็ไม่เคยเข้าใจสักที ยายลองเล่าให้หนูฟังได้ไหมคะทำไมยายต้องดูแลหนูดีขนาดนี้” มนตกานต์ถามด้วยความสงสัยอย่างจริงจัง
“ยายกับยายอำไพของหนูเป็นเพื่อนสนิทกัน ยายน่ะหัวขี้เลื่อยเรียนหนังสือก็ไม่ค่อยเข้าใจก็มียายอำไพของหนูนี่แหละที่ช่วยสอน ช่วยทบทวนบทเรียนให้ยาย จนเราสอบได้เป็นครูด้วยกันทั้งคู่ พอเรียนจบเราก็ได้บรรจุเป็นครูที่โรงเรียนเดียวกันอีก มีอยู่วันหนึ่งฝนตกหนักมากขากลับจากสอนรถของยายเกิดอุบัติเหตุ ยายอำไพที่ขี่มอเตอร์ไซค์ตามมาทีหลังก็รีบจอดรถและช่วยเรียกรถพยาบาลให้ตอนนั้นยายขาหักต้องนอนโรงพยาบาลนานเป็นเดือนก็ได้ยายอำไพของหนูช่วยดูแลแล้วยังไปสอนแทนยายอีกด้วย นับจากนั้นยายก็สัญญากับตัวเองเลย เลยว่าสักวันหนึ่งจะต้องตอบแทนความมีน้ำใจของยายอำไพให้ได้ ตอนที่ยายอำไพป่วยท่านเป็นห่วงหนูมาก ยายเลยรับปากว่าจะช่วยดูแลหนูให้ถึงที่สุด” คุณยายชมนาดเล่าด้วยแววตาอบอุ่นใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสุข
“หนูขอบคุณมากนะคะยายที่ช่วยดูแลหนูอย่างดีมาตลอด” เธอยกมือกราบไปบนตักท่านอีกครั้ง
“หนูก็เป็นหลานอีกคนหนึ่งของยายนะ ถึงยายจะมีลูกหลานหลายคนแต่สุดท้ายแล้วพวกเขาก็แยกย้ายกันไปอยู่ที่อื่น ยายได้หนูมาอยู่ใกล้ ๆ มาชวนคุยด้วยแบบนี้ก็ทำให้ยายหายเหงาและสบายใจมากขึ้น ถ้าหนูไปทำงานกรุงเทพยายคงเหงาเยอะเลย”
“หนูจะกลับมาที่บ้านบ่อย ๆ ค่ะแล้วจะโทรหายายด้วยนะคะ”
“ที่บริษัทเขาหยุดวันไหนบ้าง”
“หยุดวันเสาร์กับวันอาทิตย์ค่ะ เอาอย่างนี้ดีไหมคะ ถ้ายายเหงา ๆ ไปอยู่กรุงเทพกับหนูมั้ยคะ ไปเย็นวันศุกร์แล้วพอวันเสาร์กับวันอาทิตย์เราก็เที่ยวกรุงเทพด้วยกัน”
“ยายแก่แล้วจะเดินเที่ยวไหวยังไงกันล่ะ อากาศที่นั่นไม่เหมาะสำหรับยายเลยลูก ยายชอบอยู่พื้นที่โล่งแบบนี้ว่า แต่หนูเถอะไปอยู่ที่นั่นจะปรับตัวได้ไหม”
“ไม่ได้ก็ต้องได้ค่ะ บริษัทที่หนูทำงานเป็นบริษัทค่อนข้างใหญ่หนูโชคดีมาก ๆ ที่เขารับหนูเข้าทำงานเพราะฉะนั้นหนูต้องตั้งใจทำงานอย่างเต็มที่ค่ะ”
“ยายเชื่อว่าคนเก่งและคนขยันอย่างหนูไปอยู่ที่ไหนก็ต้องประสบผลสำเร็จ ยายอวยพรให้หนูประสบความสำเร็จในการทำงานนะ ผ่านการทดลองงานไว ๆ นะลูกเงินเดือนจะได้เพิ่ม”
“ค่ะคุณยาย ถ้าเงินเดือนออกแล้วหนูจะรีบกลับมาบ้านซื้อขนมมาฝากคุณยายนะคะ แล้วเรามาเลี้ยงฉลองกันดีไหมคะ”
“ป้าจะโชว์ฝีมือทำอาหารอย่างสุดฝีมือเลย” ป้าศรีนวลที่นั่งฟังอยู่ใกล้ ๆ พูดขึ้น
“จริงนะคะหนูชอบอาหารฝีมือของป้าที่สุดเลยค่ะ ไปอยู่กรุงเทพไม่รู้อาหารจะถูกปากหรือเปล่า”
“ถ้ากลัวอาหารไม่ถูกปากก็ทำอาหารกินเองสิหนูกานต์”
“แต่หนูทำได้ไม่กี่อย่างเองนะคะป้าศรีนวล”
“ถ้ากลับมาบ้านครั้งหน้ามาฝึกกับศรีนวลสิลูก จะได้ทำกินเองได้” คุณยายชมนาดเสนอเพราะอยากให้หลานสาวได้ฝึกทำอาหาร
“ได้ค่ะยาย”
“ป้าจะสอนทำอาหารเยอะ ๆ เลยไปอยู่คนเดียวจะได้ทำกินเองเขาว่ามันประหยัดกว่าซื้อกินนะ”
“เป็นความคิดที่ดีเลยค่ะป้าแต่หนูไม่รู้จะมีเวลาหรือเปล่า”
“ช่วงแรกหนูอาจจะต้องปรับตัวเยอะหน่อยนะกานต์ แต่ยายเชื่อว่าหนูจะปรับตัวเข้ากับการทำงานได้ดี”
“ค่ะยาย แล้วคอนโดที่ให้หนูไปอยู่เขาให้ทำอาหารได้ไหม”
“ทำได้สิลูก ทุกอย่างที่อยู่ในห้องนั้นหนูใช้ได้ตามสบายเลยนะ เมื่อกี้ยายโทรไปบอกนิติแล้วว่าจะมีคนเข้าไปอยู่เขากำลังให้แม่บ้านมาทำความสะอาดให้”
“คุณยายคะ เดี๋ยวหนูไปทำเองก็ได้ค่ะ”
“ไม่เป็นไรจ้ะ ปกติยายก็ให้แม่บ้านมันมาทำความสะอาดอยู่แล้ว”
“แต่หลังจากนี้หนูขอทำความสะอาดเองนะคะ หนูไม่อยากรบกวนยายมากจนเกินไป”
“แต่ถ้าไม่ไหวจะจ้างแม่บ้านก็ติดต่อนิติได้เลยนะลูก”
“ค่ะยาย”
“ไปอยู่ที่นั่นแล้วขาดเหลืออะไรอยากได้อะไรเพิ่มเติมก็บอกยายนะ เดี๋ยวยายจะให้หลานชายจัดการให้”
“หนูไม่อยากรบกวนค่ะ หนูยังมีเวลาอีกหลายวันกว่าจะเริ่มงานหนูคงมีเวลาเตรียมซื้อของใช้ค่ะ”
“ยายมัวแต่ห่วงเรื่องที่พักของหนู แล้ววันนี้หนูจะไปยังไงล่ะกระเป๋าใบใหญ่แบบนี้ขึ้นรถโดยสารไปยายว่าคงไม่สะดวกแน่ให้ลุงเกริกไปส่งดีไหม” คุณยายหมายถึงลุงเกริกคนขับรถที่อยู่กับคุณยายมานาน
“เดี๋ยวหลินหนูจะมารับค่ะ”
“ไปกับหนูหลินยายค่อยสบายใจหน่อย แล้วนี่ได้ทำงานที่เดียวกันหรือเปล่าล่ะ”
“ไม่ใช่บริษัทเดียวกันค่ะ แต่ก็อยู่ไม่ไกลกันเท่าไหร่หลินเขามีรถยนต์หนูก็เลยจะอาศัยรถยนต์เขาไปค่ะ”
“แล้วหนูล่ะไม่คิดจะซื้อรถยนต์สักคันเหรอลูกจะได้เอาไว้ขับไปกลับอัมพวากับกรุงเทพ ยายว่าสะดวกดีนะ อยากกลับบ้านตอนไหนก็ขับกลับมาเลย”
“หนูก็คิดแบบนั้นค่ะ แต่ตอนนี้หนูยังไม่ได้เริ่มทำงานเลยจะเอาเงินที่ไหนมาซื้อรถกันล่ะคะ เงินเก็บที่มีอยู่หนูเอาไว้สำรองเผื่อฉุกเฉินดีกว่าค่ะ”
“จะเอาเงินเก็บของตัวเองมาซื้อทำไมถ้าอยากได้จริง ๆ เดี๋ยวยายจะซื้อให้”
“ยายคะ ยายเลิกคิดเรื่องนี้ไปเลยแค่ให้หนูไปอยู่ที่คอนโดหนูก็เกรงใจมาก ๆ แล้วจากนี้ไปยายไม่ต้องให้อะไรหนูแล้วนะคะ”
“แต่ยายอยากดูแลหนูให้ดี”
“ที่ผ่านมายายก็ดูแลหนูดีมาตลอด จากนี้หนูจะดูแลยายบ้างนะคะ”
“ทำไมเป็นเด็กดี กตัญญูแบบนี้นะ ถ้ายายอำไพมองลงมาจากบนฟ้าก็คงภูมิใจในตัวหนูมาก ๆ เหมือนกับที่ยายภูมิใจในตัวหนู”
“ก็ยายชมสอนหนูมาดีนี่คะ”
“ช่างพูดเอาใจคนแกเสียจริงนะเด็กคนนี้” คุณยายลูบไปบนศีรษะของมนตกานต์อย่างเอ็นดู สัมผัสนั้นเต็มไปด้วยความรักเหมือนหลานแท้ ๆ ที่ผูกพันกันด้วยหัวใจไม่ใช่สายเลือด
Último capítulo
ทีเด็ดพ่อหม้ายสายเปย์ ตอนที่ 25 เต็มไปด้วยความคิดถึง
มนตกานต์มองถุงของฝากที่วางอยู่บนโต๊ะแล้วถอนหายใจเพราะเธอจำได้ว่าตัวเองบอกเหมวัตแค่อยากได้อาร์ตทอยสามตัวซึ่งเขาก็ซื้อให้ตามนั้นแต่ที่งอกออกมาอีกหลายถุงนั้นคือเครื่องสำอาง กระเป๋าแบรนด์เนม รวมถึงขนมอีกเยอะแยะเต็มไปหมด“พี่เหมคะกานต์ว่ามันมากเกินไปแล้วนะคะ ไปครั้งนี้ซื้อกระเป๋าเดินทางเพิ่มหรือเปล่า”“ไม่ครับเพราะพี่เอากระเป๋าเดินทางใบใหญ่ไปแล้วขาไปก็ใส่ใบเล็กไว้ในนั้นพอกลับก็เอาใบใหญ่ก็ใส่ของฝาก ขนมมีอย่างละนิดละน้อยเองกานต์เอาไปแบ่งกับหลินแล้วก็เพื่อนที่ทำงานด้วยนะ”“ขอบคุณนะคะ พี่เหมไปทำงานแล้วยังเสียเวลาไปซื้อของพวกนี้อีก”“ไม่ได้เสียเวลาอะไรเลยช่วงที่พี่รอคุยกับลูกค้าพี่ก็เดินเตร็ดเตร่ไปเรื่อยเจออะไรก็ซื้อไว้ รู้ตัวอีกทีมันก็เยอะแบบนี้แล้ว”“ไม่ลืมของฝากให้คุณยายใช่ไหมคะ”“ไม่ลืมหรอก พี่กันไว้แล้วขนมพวกนี้ก็ซื้อไปฝากมะลิด้วยเหมือนกัน”“กานต์รู้สึกว่าพี่ไปนานขนมและของฝากมันก็จะมากตามระยะเวลาด้วยนะคะ ถ้าพี่ไปทำงานสักสองเดือนสงสัยของฝากคงจะบอกว่าเยอะกว่านี้แน่ ๆ” หญิงสาวมองของฝากสลับกับหน้าหล่อของเหมวัตแล้วหัวเราะเบา ๆ“ใครจะไปทำงานนานถึงสองเดือนกันล่ะแค่เกือบเดือนพี่ก็แย่แล้ว พี่คิดถึง
ทีเด็ดพ่อหม้ายสายเปย์ ตอนที่ 24 อยู่ไกลแต่รู้สึกใกล้
เมื่อกัญญาพรกลับไปอยู่หอพักของตนเองแล้วมนตกานต์ก็รู้สึกเหงาอย่างเดิม ยิ่งเห็นว่าเพื่อนคืนดีกับคนรักแล้วก็ทำให้อดนึกถึงเรื่องระหว่างตนเองกับเหมวัตไม่ได้เพราะตอนนี้ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเขามันยังคลุมเครือและไม่รู้เลยว่าอนาคตจะเป็นไปในทิศทางใด แต่ถ้าถามความรู้สึกจากส่วนลึกแล้วมนตกานต์ก็ยอมรับว่าเธอรู้สึกดีกับเขามากที่ผ่านมามนตกานต์ไม่เคยคบกับผู้ชายคนไหนเลย มีเพียงแค่คนที่เข้ามาจีบคุยกันสักพักพอรู้ว่าเข้ากันมาได้ก็จบความสัมพันธ์และกลับมาคบกันแบบเพื่อนเวลาในแต่ละวันเดินไปอย่างช้า ๆ เหมวัตยังคงโทรศัพท์หาหญิงสาวในทุกวันอย่างเคยจนกระทั่งผ่านไปถึงสามสัปดาห์เขาก็ยังไม่กลับมา“พี่ขอโทษนะกานต์ที่ยังกลับตอนนี้ไม่ได้”“งานมีปัญหาเหรอคะ”“งานที่ตั้งใจมาทำเสร็จหมดแล้ว แต่มีงานอื่นแทรกมาน่ะ ตอนแรกพี่จะไม่รับเพราะไม่อยากผิดสัญญาว่าจะมาแค่สองอาทิตย์แต่พอเห็นค่าจ้างก็คิดว่ามันคุ้ม”“แล้วพี่เหมต้องอยู่อีกนานแค่ไหนคะ”“ไม่เกินห้าวัน จากนั้นพี่ก็คงว่างอีกนานเลย” เหมวัตคุยกับบริษัทแล้วว่าจากนี้เขาจะรับงานแบบนี้ให้น้อยลงและถ้าต้องมาต่างประเทศต้องเป็นโปรเจ็กต์ใหญ่เท่านั้น ส่วนงานให้คำปรึกษาในประเทศเขาก็ยั
ทีเด็ดพ่อหม้ายสายเปย์ ตอนที่ 23 ยิ่งไกลยิ่งกังวล
เช้าวันรุ่งขึ้นมนตกานต์ก็ตื่นแต่เช้าทั้งที่วันนี้เป็นวันหยุด เธอมองกัญญาพรนอนหลับบนเตียงด้วยใบหน้าที่บวมช้ำจากการร้องไห้หนักตลอดคืน หญิงสาวมองเพื่อนรักด้วยความรู้สึกเห็นใจและไม่เข้าใจว่าทำไมคนรักของเพื่อนถึงได้ทำแบบนั้นหญิงสาวเดินไปทำอาหารเช้าง่าย ๆ ในครัวสำหรับตนเองและกัญญาพรที่ไม่รู้ว่าตื่นมาเช้านี้จะเป็นยังไงบ้าง เมื่อทำทุกอย่างเสร็จก็เดินถือชามข้าวต้มเข้ามาหาเพื่อนในห้องนอน“ตื่นแล้วเหรอหลินมากินข้าวต้มก่อนนะ กินซะหน่อยจะได้มีแรง” มนตกานต์ยื่นถ้วยข้าวต้มให้เพื่อน“ฉันกินไม่ลงหรอกกานต์” กัญญาพรพูดเสียงแหบพร่า ดวงตาแดงก่ำ“แต่ฉันตั้งใจตื่นมาทำให้แกกินเลยนะ กลิ่นหอมน่ากินสุด ๆ ไปเลย”“ขอบใจแกนะกานต์ แกล่ะกินหรือยังเดี๋ยวฉันออกไปกินข้างนอกพร้อมแกก็ได้ รอฉันล้างหน้าแปรงฟันก่อนได้ไหม” กัญญาพรรู้สึกเกรงใจที่มาอยู่ห้องของเพื่อนแล้วยังต้องรบกวนเพื่อนทำข้าวต้มมาให้ทานถึงในห้องนอน“อือ” มนตกานต์รับชามข้าวต้มมาจากมือของกัญญาพรก่อนจะออกมานั่งรอเพื่อนที่ห้องครัวหญิงสาวนั่งเล่นมือถือรอไม่นานกัญญาพรก็ออกมาจากห้องด้วยสีหน้าที่ยังคงเต็มไปด้วยความทุกข์“น่ากินจัง” กัญญาพรเขี่ยข้าวต้มในชามไปมาแต่ยั
ทีเด็ดพ่อหม้ายสายเปย์ ตอนที่ 22 ในวันที่เขาไม่อยู่
หลายแล้วที่เหมวัตเดินทางไปทำงานที่ประเทศจีน เป็นหลายวันที่มนตกานต์รู้สึกเหมือนชีวิตประจำวันเงียบเหงาแปลก ๆ อย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ตั้งแต่เขาเดินทางไปคุยงาน เธอก็นอนห้องเดิม เดินเส้นทางเดิม ใช้ชีวิตแบบเดิมทุกอย่างแต่กลับรู้สึกเหมือนขาดอะไรบางอย่างไปหรือจริง ๆ คือเธอกำลังคิดถึงเขาอยู่กันแน่ เย็นวันศุกร์หลังเลิกงานหญิงสาวก็กลับห้องและทำทุกอย่างตามปกติเหมวัตโทรหาเธอตรงเวลาเป๊ะทุกเย็นตามที่ได้สัญญาไว้ก่อนที่เขาจะเดินทางแม้จะอยู่ในช่วงเวลาที่แตกต่างกันเกือบสามชั่วโมง“สวัสดีค่ะพี่เหม” มนตกานต์รับสายด้วยรอยยิ้ม“ทำอะไรอยู่ครับ” เสียงอบอุ่นของเขาดังผ่านสาย“เพิ่งอาบน้ำเสร็จค่ะ พี่เหมล่ะคะเลิกงานหรือยัง”“พี่คุยงานเพิ่งเสร็จวันนี้ยุ่งมาก” เสียงของเหมวัตฟังดูเหนื่อยล้าเล็กน้อยแต่ก็เต็มไปด้วยความอ่อนโยน“พี่เหมทำงานเหนื่อยไหมคะ ที่จีนตอนนี้กี่โมงแล้ว”“ที่นี่ประมาณทุ่มกว่า ๆ วันนี้เหนื่อยมากแต่พอได้ยินเสียงกานต์ก็หายเหนื่อยเลย พี่คิดถึงนะ” คำพูดติดปากของเขาแต่ทำคนฟังใจเต้นแรงทุกครั้ง ใบหน้าของมนตกานต์ร้อนผ่าว เธอไม่ชินกับการถูกบอกความในใจตรง ๆ แบบนี้“พี่เหมก็ปากหวานอีกแล้ว ไม่อายคนอื่นเหรอค
ทีเด็ดพ่อหม้ายสายเปย์ ตอนที่ 21 กำแพงใจอ่อนลง
เช้าวันเสาร์มนตกานต์ส่งเหมวัตที่หน้าคอนโดแล้วหญิงสาวก็กลับขึ้นมาบนห้องเก็บของใส่กระเป๋าเป้ก่อนจะลงมาอีกครั้งเพื่อนั่งรถเมล์ไปยังท่ารถตู้กลับบ้านที่อัมพวาหญิงสาวมาถึงบ้านในเวลาเกือบเที่ยงจากนั้นก็ทำความสะอาดบ้านก่อนจะไปทานก๋วยเตี๋ยวแล้วกลับมาทำความสะอาดบ้านต่อ ทุกอย่างเสร็จในเวลาบ่ายเธออาบน้ำแล้วลงมานอนบนแปลใต้ถุนบ้านพอบ่ายคล้อยก็เดินไปยังบ้านของคุณยายชมนาด“สวัสดีค่ะยาย ดูลิเกอยู่เหรอคะ” เพราะเสียงร้องและเสียงระนาดดังตั้งแต่เธอเข้ามาในรั้วบ้าน“อ้าว!....หนูกานต์มาได้ยังไงจ๊ะ แล้วหลานชายของยายล่ะไม่มาด้วยกันเหรอ” คุณยายชมนาดทักทายด้วยความแปลกใจที่เห็นหลานสาวเดินมาคนเดียวแทนที่จะมากับเหมวัต“พี่เหมไปจีนค่ะ กานต์เลยกลับมาคนเดียว” มนตกานต์ยิ้มก่อนจะนั่งลงข้าง ๆ แล้วกอดเอวท่านไว้“ไปทำงานต่างประเทศอีกแล้วเหรอ เขาบอกหนูหรือเปล่าว่าจะไปนานเท่าไหร่”“เห็นว่าประมาณสิบวันค่ะ”“เฮ้อ...หรือจะเข้าอีหรอบเดิมอีกแล้ว” คุณยายชมนาดถอนหายใจสีหน้าค่อนข้างวิตกกังวล“ยายเป็นอะไรคะพี่เหมไปทำงานแค่ที่จีนเองค่ะ ไม่ได้ไกลเลยถ้ายายคิดถึงเราโทรหาก็ได้ให้หนูโทรให้มั้ยคะ” หญิงสาวรีบเสนอเพราะคิดว่าที่คุณยายมีท่าท
ทีเด็ดพ่อหม้ายสายเปย์ ตอนที่ 20 ทุกคนก็มีอดีต
หลายวันผ่านไปหลังจากทริปทะเลหัวหินความสัมพันธ์ของเหมวัตกับมนตกานต์ก้าวไปอีกขั้น ในเมื่อเธอให้โอกาสแล้วเหมวัตก็สัญญากับตัวเองว่าจะใช้โอกาสนี้อย่างเต็มที่เพื่อพิสูจน์ความจริงใจและทำให้หญิงสาวมั่นใจในตัวเขาชีวิตของมนตกานต์ก็เปลี่ยนไปอย่างช้า ๆ และคนที่ทำให้เปลี่ยนไม่ใช่ใครอื่น นอกจากเหมวัตหลานชายของยายชมนาดที่กำลังก้าวเข้ามาในชีวิตของเธอทีละก้าวอย่างไม่เร่งรีบแต่ชัดเจนในทุกวันทั้งสองจะออกมาทำงานด้วยแม้เขาจะเข้างานช้ากว่ามนตกานต์หนึ่งชั่วโมงแต่ก็ยอมตื่นเช้าเพื่อได้นั่งรถมาด้วยกัน“พี่เหมไม่เหนื่อยเหรอคะ” หญิงสาวชวนคุยเมื่อนั่งรถมาด้วยกันในเช้าวันศุกร์“เหนื่อยอะไร” เขาถามก่อนจะหยิบกาแฟที่แวะรับจากร้านประจำขึ้นมาจิบ“ก็เหนื่อยที่ต้องตื่นเช้ากว่าเดิมทุกวัน”“ไม่หรอก ตื่นเช้าก็ถือเป็นกำไรของชีวิตนะ”“แล้วพี่เหมไปถึงบริษัทก่อนเวลาทำงานทุกวันไม่เบื่อเหรอคะ”“พี่ใช้เวลานั้นทำงานน่ะ จากที่เคยเลิกงานช้าก็ได้เลิกงานเร็วขึ้น”“เพราะกานต์ทำให้พี่ลำบาก กานต์ว่าพี่ไม่ต้องรับส่งกานต์ทุกวันหรอกนะคะ กานต์เกรงใจ” เธอรู้สึกแบบนั้นจริง ๆ เธอกลัวว่าถ้าเขาฝืนทำแบบนี้ไปนานสักวันก็คงเบื่อ“ไม่ต้องเกรงใจและพี่
Você também pode gostar
แรงรักสยบแรงแค้น
นครแสงจันทร์45.8K visualizações(ของหวง) มาเฟีย BAD
ลำเจียก82.1K visualizaçõesราตรีสวัสดิ์ เซอร์อาเรส!
หยาน อัน305.8K visualizaçõesสตรีขี่ม้าออกศึก
ปาเย่วเซิ่งเซี่ย1.3M visualizaçõesสิงสวาท
เฮียกังฟู141 visualizaçõesSpind Around บังเอิญร้ายให้รัก
Sherlina768 visualizaçõesประธานฮั่ว คุณนายฟ้องหย่าแล้วครับ
ซ่งอัสดงตะวันตก19 visualizaçõesDesigned Freedom อิสระที่ออกแบบได้
พรหมาณีจันทรา92 visualizações
