Beranda / โรแมนติก / ท่านรองเย็นชากับเลขาจอมยั่ว / ตอนที่ 7 สนามจริงมันยากกว่าที่คิด

Share

ตอนที่ 7 สนามจริงมันยากกว่าที่คิด

last update Tanggal publikasi: 2025-02-24 21:08:54

 

          “รายงานประจำเดือนกับวิเคราะห์การตลาดค่ะ มีบางจุดที่ฝ่ายการตลาดต้องปรับปรุง รดาสรุปไว้นะคะ รอท่านรองดูอีกที ถ้าตกลงก็จะส่งให้หัวหน้าการตลาดเลย” งานของแพรรดาเธอคือการช่วยงานเขาเรื่องไหนที่พอจะแบ่งเบาภาระได้เธอก็จะทำโดยไม่ต้องรอให้ทิวัตถ์ออกคำสั่ง

          ทิวัตถ์รับแฟ้มมาดูในขณะที่หญิงสาวเดินออกไปนอกห้อง เขามองตามหลังหญิงสาวที่วันนี้แต่งตัวแปลกไปจากทุกวัน ในใจก็คิดว่าเพราะอะไรเลขาของเขาถึงได้เปลี่ยนแปลงการแต่งตัวไปแบบนี้ มันทำให้เขานึกถึงวันแรกที่เธอมาทำงานแต่พออีกวันเธอก็แต่งตัวตามแบบคุณอรดีเลาขาของบิดา

          “กาแฟค่ะท่านรอง”  แพรรดากลับเข้ามาในห้องอีกครั้งพร้อมกับกาแฟหอมกรุ่น ทิวัตถ์รับมาดื่มในขณะที่สายตาก็ยังจ้องอยู่ที่ตัวหนังสือและกราฟหลากสีสันบนแท็บเล็ต

          “ทำตามนี้เลย ผมให้คุณรับผิดชอบกับแผนกการตลาดเองเลย ส่วนเรื่องงบประมาณคุณก็จัดการไปตามสมควร ได้เรื่องแล้วมาบอกผมด้วย”

          “ค่ะท่านรอง”

          “มีอะไรอีกเหรอ” เมื่อสั่งงานเสร็จแล้วก็เห็นว่าเธอยังยืนอยู่ที่เดิม

          “รดาเห็นว่าท่านรองดื่มกาแฟใกล้จะหมดแล้วก็เลยจะรอเอาแก้วไปออกไปเก็บเลยค่ะ” หญิงสาวพยายามสร้างโอกาสที่จะได้อยู่ใกล้เขาให้มากขึ้น

          เธอเดินมาใกล้จนได้กลิ่นน้ำหอมซึ่งปกติเขาไม่เคยได้กลิ่นน้ำหอมของเธอเลย วันนี้เธอคงแปลกไปจริง แล้วหญิงสาวก็ปลดกระดุมสูทออกจนเห็นว่าด้านในนั้นเป็นเดรสตัวจิ๋ว คอแหลมลึก แถมมันยังรัดไปทุกสัดส่วน เขาจินตนาการไปไหนต่อไหนว่าสิ่งที่มันซ่อนอยู่ใต้เนื้อผ้านั้นจะเร้าใจเขามากแค่ไหน

“ผมว่าคุณรีบออกไปทำงานเถอะ ผมก็จะทำงานต่อเหมือนกัน” ชายหนุ่มรีบให้เธอออกไปก่อนที่เขาจะเสียอาการมากไปกว่านี้

เธอเดินมาใกล้จนแทบจะนั่งไปบนตักของเขา ก่อนจะโน้มตัวหยิบแก้วกาแฟตรงหน้าจนหน้าอกเฉียดใบหน้าของทิวัตถ์ไปนิดเดียว จากนั้นก็ลุกยืนแล้วแต่ก็ไม่ลืมที่จะติดกระดุมสูทให้เรียบร้อยก่อนจะเดินออกจากห้อง

พอเลขาสาวออกไปแล้วเขาก็เงยหน้าไปที่ประตูเหมือนอยากจะให้มันทะลุออกไปเห็นว่าคนข้างนอกนั้นนึกยังถึงได้แต่งตัวแบบนี้มาทำงาน เพราะที่ผ่านมานั้นแพรรดาไม่เคยแต่งตัวแบบนี้และยิ่งมาใกล้ชิดแบบเมื่อครู่ชายหนุ่มไม่ชอบเอาเสียเลย

เขาเป็นผู้ชายก็ย่อมต้องมีหวั่นไหวเวลาอยู่ใกล้ผู้หญิง แต่ก็ไม่ใช่ทุกคนที่จะลากขึ้นเตียง ยิ่งคนใกล้ตัวด้วยแล้วยิ่งไม่มีทางเป็นไปได้ เพราะทิวัตถ์ไม่อยากให้เรื่องยุ่งยากตามมาทีหลัง ความสุขความสนุกที่ไม่ผูกมัดต่างหากที่ชายหนุ่มต้องการ

เมื่อออกมาจากห้องทำงานของรองประธานแล้วแพรรดาก็ตรงไปยังแผนกการตลาดจากนั้นเธอก็ประชุมจนกระทั่งบ่าย พอกลับมาอีกทีก็เลยเวลาอาหารกลางวันแล้ว

 “รดายังไม่ทานข้าวกลางวันใช่ไหม พี่ซื้อข้าวมาเผื่ออยู่ในครัวนะ”

“ขอบคุณค่ะพี่อร แล้วท่านรองล่ะคะทานหรือยังคะ” เพราะปกติแพรรดาจะเป็นคนจัดการเรื่องอาหารแต่วันนี้เธอไปประชุมและเสร็จช้ากว่าที่คิดเลยไม่ได้สั่งพี่อรดีไว้ให้เตรียมอาหารเผื่อเจ้านายของตนเอง

“ท่านรองออกไปแล้วจ้ะ”

“อ้าว ไหนว่าให้รดารีบไปคุยกับการตลาดแล้วรอฟังผล”

“พี่ก็ไม่รู้เหมือนกันเห็นท่านรีบร้อนออกไป” อรดีก็ไม่ได้ถามเพราะคิดว่าเจ้านายคงสั่งแพรรดาไว้แล้วว่าจะออกไปไหน

“ค่ะพี่อร ท่านคงมีธุระสำคัญ”

เธอรอเขามาตลอดบ่ายก็ไม่เห็นแม้แต่เงาจนกระทั่งเลิกงาน แล้วที่วางแผนว่าจะแกล้งขอติดรถเขาไปลงที่หน้าคอนโดมิเนียมก็ต้องพับไป ในเมื่อทุกอย่างมันผิดแผนไปหมดการกลับไปพักผ่อนจึงเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด

ครืด.. ครืด..

เสียงสั่นของโทรศัพท์ปลุกให้คนที่กำลังจะจมหายไปบนที่นอนต้องเด้งตัวขึ้นมากดรับ

“รดา เป็นไงบ้างทำงานวันแรก” ภัทรานิษฐ์กรอกเสียงมาตามสายทำเอาอีกคนงงกับคำถามของเพื่อนรัก

“ทำงานวันแรกอะไรของพัด”

“พัดหมายถึงวันแรกที่รดาเริ่มแผนพิชิตใจพี่วัตถ์ ไหนเล่ามาสิ พัดรอฟังอยู่”คนปลายสายทำเสียงตื่นเต้นผิดกับอีกคนที่ใบหน้าห่อเหี่ยวเมื่อทุกอย่างไม่เป็นอย่างที่คิด

เมื่อเล่าเรื่องวันนี้ให้เพื่อนรักแล้วก็รู้สึกดีขึ้นบ้าง แม้จะผิดหวังแต่มันก็เป็นเพียงวันแรก เธอยังมีเวลาอีกตั้ง 89 วันให้มันรู้ไปว่าทั้งสาวทั้งสวยอย่างเธอผู้ชายอย่างทิวัตถ์จะไม่สนใจ

ภัทรานิษฐ์พอจะรู้สาเหตุที่แผนของเพื่อนไม่เป็นไปตามที่คาดเพราะก่อนจะปิดร้านวันนี้เรนนี่นางแบบสาวคู่ควงคนล่าสุดของทิวัตถ์มาใช้บริการพร้อมกับผู้จัดการส่วนตัว เธอนึกไปถึงบทสนทนาที่ได้ยิน

“เรนนี่ไหนบอกพี่มาสิว่าเมื่อวานเกิดอะไรขึ้น ทำไมจู่ ๆ ก็เทคิวงานตอนบ่ายอย่างนั้น รู้ไหมว่าคนอื่นเขาเสียเวลาแค่ไหน ดีนะที่พี่บอกเจ้าของหนังสือไปว่าหล่อนน่ะไม่สบาย” ผู้จัดการสาวสองต่อว่าเด็กในสังกัดที่จู่ๆ ก็หายออกมาจาการถ่ายแบบให้กับหนังสือเล่มหนึ่งโดยไม่แจ้งอะไรเลย

“ขอบคุณนะคะพี่แป๋วที่ช่วยพูดให้เรนนี่”หญิงสาวทำเสียงอ้อนซึ่งดูเหมือนจะใช้ไม่ได้ผลเพราะผู้จัดการยังคงต้องการคำตอบ

“บอกพี่มาดีๆ ว่าไปไหนมา แล้วดูสิสภาพอย่างกับคนอดหลับอดนอนมาสัก 3 วัน”

“เรนนี่กับคุณวัตถ์มาค่ะ”

“นี่ยังไม่เลิกติดต่ออีกเหรอ ไหนว่าจะไม่เจอเขาแล้ว”

“ก็เขาโทรมานัดนี่ค่ะ เอาน่าพี่อย่ากังวลไปเลยเรนนี่ก็แค่ไปหาเขาอ้อนนิดหน่อยก็ได้มาตั้งแสนนะคะ”

“เขาก็เงินหนาดีหรอกนะ แต่ถ้าเรนนี่อยากจะทำตามฝันก็ต้องตัดเอาให้ขาด”

“ค่ะพี่ เรนนี่จะไม่ไปเขาอีกแล้วค่ะ”

 “ขอให้มันจริงเถอะ ดูสิไปหาเขามาแต่ละทีเนื้อตัวมีแต่รอยไปหมด แต่ดูหน้าเธอไม่สลดเลยนะ”

“ก็รู้กันอยู่นี่คะพี่แป๋ว ใครที่ได้นอนกับคุณวัตถ์ก็ติดใจกันทุกคน แล้วคุณวัตถ์เองเขาก็กำลังติดใจเรนนี่มากๆ ด้วย”เธอบอกอย่างภูมิใจ ก็อาชีพนางแบบอย่างเธอนั้นไม่แน่นอนวันนี้ยังพอมีงานแต่วันข้างหน้าก็ไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ในเมื่อมีคนที่ยอมใช้เงินแลกกับความสวยความสาวของเธอแล้วจะปฏิเสธทำไม เพราะหลายๆคนก็ทำแบบนี้กันทั้งนั้น

เจ้าของสปาที่ทำทีเป็นผู้ช่วยในห้อง VIP ต้องหูผึ่งกับสิ่งที่ได้ยิน หญิงสาวพยายามรวบรวมข้อมูลแล้วก็สรุปเองว่าหลังจากที่เพื่อนของเธอเข้าไปยั่วเขาในห้องแล้วชายหนุ่มก็ออกมามีความสุขกับนางแบบสาว แล้วถ้าวันใดวันหนึ่งเขาเกิดเก็บอารมณ์ไม่อยู่แล้วปล้ำเพื่อนเธอในห้องทำงานขึ้นมามันคงไม่ดีแน่ เธอต้องเอาเรื่องนี้ไปบอกเพื่อนจะได้ระวังตัวมากขึ้น

“จริงๆ นะแพร พัดได้ยินมาเต็มสองหู” เธอรีบโทรศัพท์ไปหาเพื่อนทันทีที่สปาปิด

“งั้นก็แสดงว่าที่แพรยั่วเขามันได้ผลใช่ไหม”

“ก็ใช่สิ พัดว่าถอยออกมาก่อนดีไหม ดูท่าแล้วพี่วัตถ์ของแพรนะเอะอะก็พาผู้หญิงขึ้นเตียง พัดเป็นห่วงนะ”น้ำเสียงนั้นฟังดูทั้งห่วงและเห็นใจและอยากให้เพื่อนถอนตัว

“มันพึ่งเริ่มเองนะ พัดไม่ต้องห่วงหรอกน่า”

“แพรรู้ตัวไหมว่าเล่นกับไฟอยู่”เธอเตือนอีกครั้ง

“รู้สิพัด แต่ถ้าเรื่องแบบนั้นมันจะเกิดขึ้นแพรก็ไม่เสียดายหรอก เพราะถ้าเขาติดใจแพรขึ้นมาเมื่อไหร่ แพรก็จะเป็นฝ่ายปฏิเสธเขาบ้าง

“แล้วไม่คิดเหรอว่าจะเป็นเหมือนคนอื่นๆ”

“ไม่มีทาง” เธอกล่าวอย่างมั่นใจ

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • ท่านรองเย็นชากับเลขาจอมยั่ว   ตอนที่ 41 ตอยจบ

    วันนี้ก็ครบสิบวันแล้วที่แพรรดากลับมาอยู่ที่บ้านและมันก็ตรงกับวันหยุดภีมวัชช์เลยชวนภัทรานิษฐ์มาค้างที่บ้านตั้งแต่เมื่อวานเพราะอยากให้น้องสาวได้มีเพื่อนคุยบ้าง“เราจะไปไหนกันเหรอพัด ทำไมพัดต้องให้แพรใส่ชุดนี้ด้วยล่ะ” แพรรดามองชุดกระโปรงสีหวานที่ดูเรียบร้อยขัดกับตัวเธออย่างมาก“พัดอยากไปไหว้พระ”“อ๋อ แล้วก็ไม่บอกกันตั้งแต่แรก ว่าแต่ชุดนี้แพงน่าดูเลยนะ ขอถามหน่อยว่าใครจ่าย”“ที่ถามนี่ไม่รู้นิสัยพัดเหรอ เรื่องอะไรพัดจะยอมซื้อของแพงๆ ละ”“นั่นสินะ พี่ภีมเป็นคนจ่ายใช่ไหม” เพราะภัทรานิษฐ์เป็นคนประหยัดมากเสื้อผ้าราคาแพงแบบนี้ไม่มีทางที่เพื่อนจะยอมซื้อ“อือ เขาเป็นคนจ่าย”“พี่ชายแพรนี่ก็น่ารักดีนะ แต่ชุดนี้สวยถูกใจแพรมากเลยนะ”“พัดก็ว่าสวยนะเหมาะกับแพรมากแล้วถ้าจะให้ดีกว่านี้พัดว่าแพรแต่งหน้าสักหน่อยดีไหม”“ต้องแต่งด้วยเหรอเราแค่ไปวัดเองนะ”“ก็ชุดสวยแล้วหน้าก็ต้องเป๊ะสิ”ช่วยแต่งให้หน่อยสิ แต่อย่าเข้มมากนะ พัดแต่งหน้าเก่งกว่าแพรเยอะเลย แพรอยากให้พัดย้ายมาอยู่ที่นี่จังแพรจะได้ไม่เหงา”“แล้วพัดจะมาหาแพรบ่อยๆ”“สัญญาแล้วนะ”“ก็ก็ถ้าพี่ภีมไปรับนะ เพราะให้พัดมาเองพัดขี้เกียจขับรถ”“พี่ภีมเต็มใจไปรับ

  • ท่านรองเย็นชากับเลขาจอมยั่ว   ตอนที่ 40 เหมือนบางอย่างมันหายไป

    เกือบหนึ่งสัปดาห์แล้วที่ทิวัตถ์มาทำงานโดยไม่มีเลขาหน้าห้องต้องเดือดร้อนคุณอรดีอีกอย่างเคย เพราะครั้งนี้เขายืนยันแล้วว่าจะไม่หาเลขาคนใหม่ เพราะยังรอให้แพรรดากลับมาทำงานด้วยทุกครั้งที่ประตูห้องทำงานเปิดออกเขาก็รีบเงยหน้าขึ้นมองด้วยความเคยชิน แต่พอเห็นว่าคนที่เดินเข้ามาไม่ใช่แพรดาใบหน้าก็กลับมานิ่งอย่างเดิมพอไม่มีแพรรดาเขาก็รู้สึกเหมือนชีวิตไร้สีสัน มันเหมือนขาดอะไรไปบางอย่าง เพราะสองเดือนมานี้เขามีแพรรดาข้างกายตลอดเวลา เขาไม่กลับไปนอนที่คอนโดมิเนียมของคนเองอย่างเคยเพราะไม่ว่าจะมองไปมุมไหนก็เอาแต่คิดถึงแพรรดาจนนอนไม่หลับบ้านของมารดาจึงเป็นที่แห่งเดียวที่ทำให้เขาผ่อนคลาย“แม่ว่าวัตถ์ดูเครียดไปนะ หาเวลาพักหน่อยไหม”“ผมยังไหวครับแม่รอพักทีเดียวดีกว่า”“แล้วได้ติดต่อน้องไปบ้างไหม น้องว่ายังไงบ้าง”“ผมว่าโทรไปน้องแพรก็คงไม่รับโทรศัพท์ผมเหรอครับแม่ อย่างโทรให้เสียเวลาเลย”“ไม่คุยกันแล้วจะเข้าใจกันไหมล่ะ ป่านนี้น้องอาจจะกำลังรอให้วัตถ์โทรไปหาก็ได้นะ”“แม่คุยกับอาณีมาใช่ไหม”“ใช่ อาณีบอกแม่ว่าน้องเอาแต่ซึมไม่สดใสเหมือนก่อน แม่อยากให้วัตถ์โทรไปหาน้องบ้างไปคุยกันให้รู้เรื่อง”“แพรดื้อครับแม่ผมไ

  • ท่านรองเย็นชากับเลขาจอมยั่ว   ตอนที่ 39 ทำไมยังเจ็บ

    แพรรดานอนมองเพดานห้องหลังจากที่ตื่นขึ้นมาในสายของอีกวันโดยที่ข้างกายว่างเปล่า ทิวัตถ์คงไปจากเธอแล้วอย่างที่เธอต้องการ หญิงสาวรู้สึกถึงชัยชนะของตัวเองที่ทำทุกอย่างได้ตามแผน ทำให้เขาหลงรักแล้วปฏิเสธเขาอย่างที่ไร้เยื่อใย แต่ชัยชนะนั้นก็แลกมาด้วยความเจ็บปวดอย่างที่สุดหญิงสาวยืนมองตัวเองในกระจกแล้วยิ้มเมื่อนึกถึงชัยชนะ แต่รอยยิ้มนั้นกลับเปื้อนไปด้วยน้ำตาแห่งความเสียใจ ยิ่งเห็นร่องรอยที่เขาฝากไว้ก็ยิ่งคิดถึงเขามากขึ้นไปอีกเวลาที่ได้ใกล้ชิดเขาไม่ถึงสองเดือนแต่มันกลับเต็มไปด้วยความทรงจำที่แสนหวาน ท่านรองที่ดูเย็นชาของเธอนั้นกลายเป็นชายอีกคนที่ช่างอ้อนและเร่าร้อนอย่างที่สุดเวลาที่ด้วยกันอยู่บนเตียง แพรรดาไม่รู้ว่าต้องใช้เวลานานแค่ไหนเธอถึงจะลืมเรื่องราวที่เกิดขึ้นได้หลังจากอาบน้ำและทานอาหารแช่แข็งที่ซื้อมาเมื่อวานแล้วแพรรดาก็เก็บกวาดห้องอีกครั้ง เธอคิดว่าจากนี้จะปล่อยที่นี่ให้คนอื่นเช่าเพราะตัวเองคงจะกลับไปอยู่ที่บ้านกับครอบครัวและคงไม่กลับมาทำงานที่กรุงเทพอีกแล้วหญิงสาวโทรไปบอกบิดามารดาว่าขอเวลาเก็บของและขอไปเจอเพื่อนอีกหนึ่งวันก่อนจะกลับไปที่บ้านในวันพรุ่งนี้จากนั้นก็โทรนัดเพื่อนๆ ออกมาฉ

  • ท่านรองเย็นชากับเลขาจอมยั่ว   ตอนที่ 38 ความทรงจำที่เร่าร้อน 2 nc

    “อ่า..ของเมียแน่นจังอย่าเพิ่งตอดแรงนะ พี่จะทนไม่ไหวเอา”“แพรก็จะทนไม่ไหว มันเสียว อื้อออ...”แพรรดาผวาขึ้นมากอดเขาแน่นเมื่อเขาดันความใหญ่ยาวเข้าไปในตัวเธอทีเดียวจนสุดโคน“โอ้วว..แพรจ๋า ทั้งแน่นทั้งตอดกะจะฆ่ากันหรือไง”ทิวัตถ์กัดฟันกรอดเพราะโพรงอ่อนนุ่มตอดรัดอย่างแรงจนต้องรีบถอนตัวออกแล้วขยับเข้าไปใหม่ เขาโน้มตัวเข้าหาประกบจูบบดเบียดแลกลิ้นเป็นพัลวัน มือนวดคลึงเต้าอวบบีบขยี้ปลายยอดจนเธอเสียวไปถึงท้องน้อยสะโพกขยับเข้าออกไปตามแรงปรารถนา แพรรดาปล่อยกายปล่อยใจให้เป็นไปตามความรู้สึกส่วนลึก ร่างกายตอบสนองเขาไปตามสัญชาตญาณไม่ว่าเขาจะจับจูงไปทิศทางไหนหญิงสาวก็พร้อมจะตามเขาไปทุกที่ ทุกจังหวะที่ท่อนเอ็นร้อนครูดกับโพรงอ่อนนุ่มนั้นร้อนแรงจนหญิงสาวครางแทบไม่เป็นภาษา “สะเสียว พี่วัตถ์แพรเสียว ดูดแรงๆ นะคะ” หญิงสาวเสียวซ่านกับปากร้อนที่กำลังดูดกินยอดอก ยิ่งเขาดูดแรงเธอก็ยิ่งตอดรัดทำให้ชายหนุ่มรู้สึกเสียวซ่านไปทั่วทั้งตัว แรงบีบเพิ่มขึ้นอย่างไม่ปรานี สะโพกก็ยังคงทำงานอย่างไม่มีพัก“แพรจะไม่ไหว”“คนเก่งของพี่ ให้พี่แรงอีกใช่ไหม”เขาถามอย่างรู้ใจ พอเห็นใบหน้าหวานที่แดงก่ำพยักขึ้นลง

  • ท่านรองเย็นชากับเลขาจอมยั่ว   ตอนที่ 37 ความทรงจำที่เร่าร้อน 1 nc

    แพรรดาเดินกลับมาอย่างไม่เร็วนักเพราะดื่มไปค่อนข้างเยอะ แต่ก็ไม่ถึงกับเมาจนเดินกลับห้องของตัวเองไม่ถูก หญิงสาวกดรหัสเปิดยังไม่ทันได้ปิดลงมือของใครบางคนก็ดึงประตูแล้วแทรกตัวเขามาในห้องโดยที่หญิงสาวไม่ทันได้ระวัง พอกันหลับไปมองก็ต้องตกใจ ใบหน้าสวยโกรธขึ้นมาทันที“คุณวัตถ์”“เมื่อวานยังเรียกพี่วัตถ์อยู่เลยทำไมวันนี้เรียกคุณวัตถ์ล่ะ”“ฉันจะเรียกยังไงมันก็เรื่องของฉัน”“ผัวเมียที่ไหนเขาพูดกันแบบนี้นะ” เขาเดินเข้ามาใกล้แพรรดาถอยหนีจนแผ่นหลังชนกับผนังห้อง“อย่ามาพูดแบบนี้ในห้องฉันนะ และก็กลับออกไปได้แล้วก่อนที่ฉันจะตะโกนให้คนมาช่วย” แพรรดาขู่เพราะเห็นท่าทางของเขาแล้วมันไม่น่าไว้ใจเลย“เรื่องผัวเมียมีใครที่ไหนเขาอยากจะยุ่งล่ะ พี่ว่าเรามาคุยกันดีๆ นะ”“ฉันไม่มีอะไรจะคุยกับคุณแล้ว เชิญกลับไปได้แล้วค่ะ”“ถ้าไม่อยากจะคุยงั้นเปลี่ยนมาเป็นครางแทนดีไหมล่ะ” เขาก้าวเขามาประชิดตัวสองมือกับเธอไว้ ใบหน้าหล่อก้มลงต่ำจนแพรรดารู้สึกถึงลมหายใจอุ่นที่รดแก้ม“อย่านะคุณวัถต์” แพรรดาเอามือดันใบหน้าของเขาไว้ แต่แทนที่เขาจะสะทกสะท้านเขากลับดึงมือนั้นขึ้นจูบไปที่นิ้วพลางส่งสายตามองราวกับกำลังจะกลืนกินเธอลงไปทั้งตัว

  • ท่านรองเย็นชากับเลขาจอมยั่ว   ตอนที่ 36 เดี๋ยวก็ลืม

    ถึงแม้วันนี้จะไม่ต้องออกไปทำงานแต่เช้าแพรรดาก็ตื่นตามเวลาปกติเพราะความเคยชิน หญิงสาวเริ่มเก็บของใช้ที่จำเป็นลงกระเป๋า เพราะคิดจะย้ายกลับไปอยู่ที่บ้าน “เฮ้อ” แพรรดาถอนหายใจเพราะยิ่งจัดของใจก็ยิ่งว้าวุ่นขึ้นเรื่อยๆ เธอไม่คิดว่าวันที่จะต้องลาออกจากงานและกลับไปช่วยงานที่บ้านจะมาถึงเร็วขนาดนี้ ถ้าเมื่อคืนไม่คุยกับพี่ชายจนเพลินความลับที่เก็บไว้ก็น่าจะยังคงเป็นความลับอยู่ แต่ในเมื่อทิวัตถ์รู้ความจริงแล้วแพรรดาก็คงไม่กล้าไปทำงานกับเขาอีก เรื่องระหว่างเธอกับเขามันเกิดขึ้นเร็วและก็จบเร็วจนน่าใจหาย แพรรดายอมรับว่ายังรักเขาอยู่และความรักก็มากขึ้นเมื่อได้ใกล้ชิด มันคงต้องใช้เวลาอีกมากกว่าที่เธอจะเลิกรักเขาได้ แต่ก็ต้องยอมรับความจริงว่าเธอกับเขาไม่มีทางกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ เธอดีใจที่เขาบอกว่าอยากจะหมั้นแต่ถ้าเธอยอมก็เท่ากับว่าแผนการที่เธอวางไว้มันก็จะพังไม่เป็นท่าแล้วคนชอบเอาชนะอย่างเธอก็ไม่มีทางยอม แพรรดายอมเจ็บดีกว่าจะหมั้นกับเขาเพราะถ้าเป็นแบบนั้นก็เท่ากับเธอเป็นคนแพ้หญิงสาวนอนกลิ้งไปมาอยู่บนเตียงหลังจากจัดของได้แค่เพียงนิด เพราะพี่ชายบอกเธอว

  • ท่านรองเย็นชากับเลขาจอมยั่ว   ตอนที่ 27 ไม่กล้าบอกใคร

    ทิวัตถ์มาส่งแพรรดาที่คอนโดมิเนียมหลังจากที่ทั้งสองลงจากเครื่องและแวะทานอาหารค่ำด้วยกันแล้ว“ผมขอค้างที่นี่ได้ไหมรดา”“รดาก็อยากให้เป็นแบบนั้นค่ะ แต่รดาไม่อยากให้พ่อกับแม่รู้ว่ารดาพาผู้ชายมาค้างที่ห้อง”“ถ้ารดาไม่บอกท่านจะรู้ได้ยังไง”“แม่รู้จักกับนิติและแม่บ้านของคอนโดค่ะ”“ไปคอนโดผมไหม ที่นั่นใกล้

  • ท่านรองเย็นชากับเลขาจอมยั่ว   ตอนที่ 19 ทะเลร้อน nc

    แพรรดาออกมาจากห้องนอนก็ตรงไปยังบันไดที่ทอดยาวลงไปยังผืนน้ำทะเลเบื้องหน้า เธอแหวกว่ายอยู่ในน้ำสีฟ้าสดใสอย่างผ่อนคลาย ไม่นานนักทิวัตถ์ก็ตามลงมา“ชอบที่นี่ไหม”“ชอบค่ะ รดาไม่คิดเลยว่าจะได้มาที่นี่”“มีที่ไหนบ้างล่ะที่อยากไป”“หลายที่เลยค่ะ รดาเอาแต่เรียนเลยไม่ค่อยได้เที่ยวเท่าไหร่ คุณวัตถ์มาเที่ยวบ่อย

  • ท่านรองเย็นชากับเลขาจอมยั่ว   ตอนที่ 11 สมภารจะลองกินไก่

    ทิวัตถ์พ่นลมหายใจออกทันทีที่ประตูห้องปิดลง การกระทำของแพรรดาวันนี้ไม่ทำให้เขาเริ่มคิดจะเป็นสมภารขึ้นมาแล้วในเมื่อไก่วัดตัวนี้มันน่าอร่อยจนเขาแอบกลืนน้ำลายอย่างไม่รู้ตัว เขานั่งใช้ความคิดอยู่นานว่าตัวเองจะจัดการกับความรู้สึกนี้ยังไง ยิ่งตอนนี้เขาเองก็เพิ่งจะโสดแต่ไม่รู้ว่าคนที่อย

  • ท่านรองเย็นชากับเลขาจอมยั่ว   ตอนที่ 10 เข้าทาง

    “ปกติแล้วเลขาต้องไปถึงที่ทำงานก่อนเจ้านายไม่ใช่เหรอ” “ค่ะ แต่นี่มันไม่ปกติไงคะ เพราะรดารถเสีย” “แล้วถ้ารถคุณซ่อมเป็นเดือนผมไม่ต้องคอยรับส่งคุณตลอดเหรอ ผมเป็นเจ้านายคุณนะ” “ ไม่ขนาดนั้นหรอกค่ะ ถ้ามันซ่อมเป็นเดือนจริงๆ รดาก็คงต้องหาเช่ารถมาใช้” ทิวัตถ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status