Masukเกมรักในคืนร้อน กลับกลายเป็น ‘ลูกเสือฝาแฝดฟันหลอ’ สุดแสบที่เขาต้องรับมือในตอนนี้
Lihat lebih banyakควันสีเทาลอยเป็นสายออกจากเรียวปากกระจับของชายหนุ่มที่นั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาในโซนวีไอพีของร้านอาหารกึ่งผับบนโรงแรมหรูระดับลักชัวรี พยัคฆ์ อัครกิจภูริสกุล ทอดเวลาอยู่ตรงนี้ร่วมสองชั่วโมง สายตาคมดุจพญานักล่า หากยามนี้กลับเคว้งคว้างเหลือบแลไปมองด้านในของร้านในโซนของพนักงาน สลับกับมองไปนอกหน้าต่างยังบรรยากาศที่ตระการตาด้วยแสงสีเต้นระบำ
“แด่ราตรีที่ดื่มด่ำ” แก้วทรงสูงบรรจุเครื่องดื่มสีน้ำตาลอมแดงถูกยื่นมาตรงหน้า
“แมนฮัตตัน” พยัคฆ์เอ่ยชื่อคอกเทลรสเข้มที่มีประวัติอันยาวนาน
“ส่วนผสมของไรย์วิสกี้ กับไวน์เวอร์มูธ และแองโกสทูราบิทเทอร์ จะทำให้นายรู้สึกดี ไอ้เสือ”
พยัคฆ์สบตาเพื่อนรักพร้อมขำแห้ง “เฮอะ มีพี่น้องคนไหนถีบนายตกจากเก้าอี้ CEO โรงแรมยักษ์ใหญ่มาเป็นบาร์เทนเดอร์ไม่ทราบ”
พยัคฆ์รับแก้วมาจาก เซิร์ฟ สเวนเซน หรือลูกคลื่น ทายาทมหาเศรษฐีอันดับท็อปของโลก ซึ่งมีเครือข่ายธุรกิจมากมาย นอกจากโรงแรมคิงดอม ออฟ ไดมอนด์หลายสาขาแล้ว กาสิโนที่เป็นจุดพักสายตาด้านหน้าโรงแรมแห่งนี้ยังเป็นของตระกูลนี้ด้วย
“ว่าไปนั่น พี่น้องฉันมีแต่คนอยากจะไถเก้าอี้ประธานออกจากตูดมากกว่า” ลูกคลื่นหัวเราะลงลูกคอ หย่อนตัวลงนั่งฝั่งตรงข้ามเพื่อนสนิทที่เรียนด้วยกันสมัยปริญญาโท
พยัคฆ์เป็นทายาทเจ้าของกิจการขายเป็ดขายไก่ พ่อให้กลับไปรับช่วงต่อกิจการตั้งแต่จบโท แต่เขาดึงเวลาด้วยการต่อปริญญาเอก ยังไม่ยอมเดินทางกลับไปอยู่ไทยถาวร
เขาเป็นคนถึงไหนถึงกัน รักความท้าทาย ติดใจชีวิตแบบสมบุกสมบัน ระหว่างเรียนปริญญาเอกจึงหากิจกรรมทำคลายเครียด ด้วยการขับอูเบอร์และเป็นยูทูบเบอร์ อีกภาพลักษณ์หนึ่งคือเพลย์บอยสุดเท่ เขาจึงกลายเป็นคนดังที่ทำรายได้มหาศาลในอเมริกา จนกระทั่งเจอกับมารีตอนไปถ่ายคลิปที่แกรนด์แคนยอนเมื่อสองปีก่อน เธอมากับกลุ่มเพื่อน ดูโดดเด่นที่สุดในกลุ่มและเป็นคนเดียวที่มีเพื่อนชายคนสนิทมาด้วย
มารีหลงใหลสายตาของพยัคฆ์ยามสบกันครั้งแรก เธอชวนเขาร่วมดื่ม ร้องเพลง เต้นรำ ก่อนจะนัวเนียกันแบบวันไนต์สแตนด์ หลักฐานแปดเปื้อนบนที่นอนยืนยันว่าเขาเป็นคนแรกของเธอ เธอไม่ได้โกหกว่าเอิร์ธ ผู้ชายคนที่มาด้วยเป็นแค่เพื่อน แรมเดือนที่พยัคฆ์ตามหามารีให้ควัก จนได้พบกัน และคบหากันเรื่อยมา แต่เธอขอยุติความสัมพันธ์เมื่อสองเดือนที่แล้ว เขาถามหาเหตุผลเพียงสั้นๆ ก่อนหายหน้าหายตาไปพักหนึ่ง แล้วจู่ๆ เมื่ออาทิตย์ที่แล้วก็มาปรากฏตัวในนี้
ที่นั่งโซนนี้ โต๊ะตัวนี้ เจ้าของโรงแรมสั่งให้สงวนไว้ให้พยัคฆ์แต่เพียงผู้เดียว ไม่ว่าชายหนุ่มจะเข้ามาใช้บริการหรือไม่ก็ตาม
“น้องๆ ที่เดินเสิร์ฟในร้านฉันก็สวยๆ ตั้งเยอะ ดีกรีไม่ธรรมดานะเว้ย” ลูกคลื่นพยักหน้าให้สาวเสิร์ฟนางหนึ่งที่เดินผ่านโต๊ะไป
“พอๆ ไม่เอาทั้งนั้น โดยเฉพาะยายแว่นใหญ่นั่นน่ะ เหมือนบาร์บี้โดนบาร์เทนเดอร์เอาความไฮเปอร์กับความเนิร์ดผสมใส่ลงไปแล้วจับเขย่า” พยัคฆ์พยักพเยิดไปยังสาวน้อยชาวไทยที่กำลังเต้นไปตามจังหวะการเขย่าของบาร์เทนเดอร์หนุ่ม
“นั่นน่ะเด็กเส้นของมารีเลยนะ เห็นว่ามาจากเชียงใหม่ บ้านใกล้เรือนเคียงกัน มารีมาอ้อนวอนให้ฉันรับเข้าทำงานตอนขอวีซ่าเวิร์กแอนด์แทรเวลมาที่นี่ จุดประสงค์คืออยากเที่ยวนั่นแหละ นี่อีกไม่กี่วันก็จะไปแล้ว”
“ไปซะได้ก็ดี น่ารำคาญ แล้วมารีก็ส่งแต่ยายนี่มาคอยบริการฉันด้วยนะ”
“น้องเขาไปทำอะไรให้วะ ระวังเหอะ เกลียดอะไรก็ดะ...”
“อย่าเอาคำพูดน้ำเน่ามาพูดกับฉันนะ ฉันยังรอเขาอยู่” พยัคฆ์ส่งสายตาประหัตประหารไปยังผู้จัดการร้านสาวที่บังอาจลูบคมเพลย์บอยอย่างเขา
“ถ้าจะให้ฉันไล่มารีออกจากตำแหน่งผู้จัดการร้านตอนนี้ ฉันไม่ทำนะโว้ย แยกแยะด้วย ต่อให้นายเป็นคนฝากก็เถอะ อย่าลืมว่าโรงแรมฉันมีชื่อเสียงเรื่องแสนดีต่อลูกจ้างและพนักงาน ฉันไม่อยากให้เกิดเรื่องร้องเรียนถ้าเขาทำงานดีไม่มีอะไรบกพร่อง”
“ฉันไม่ใช่เด็กๆ นะคลื่น ให้เขาทำที่นี่ไปน่ะดี ผูกสัญญาไว้นานๆ ยิ่งดี ถ้ารู้ทั้งรู้ว่ามีคู่หมั้นรออยู่ที่ไทย ก็ควรบอกฉันมาตรงๆ ตั้งแต่แรก นี่อะไร คบมาปีนึงแล้วถึงบอก”
“ที่ยังโกรธนี่เพราะรักเขาหรือว่าโดนลบเหลี่ยมวะ” ลูกคลื่นรู้ทันเพื่อน
“เหอะน่า” พยัคฆ์บอกปัดคำถามของเจ้าของโรงแรม
“จัดไหม เห็นมารีบอกว่าเร็วๆ นี้คู่หมั้นจะมาที่นี่ ฉันให้ลูกน้องลากไปกระทืบให้”
“ตระกูลนายก็ใช้แต่วิธีนี้ แต่ฉันดูออกว่ะว่ามารียังมีเยื่อใย แต่ทำไปเพราะไฟลท์บังคับ”
“นายก็คิดเข้าข้างตัวเอง ทำไมไม่มองว่าตัวเองเป็นแค่คนคั่นเวลาของมารีเวลามั่งวะ” ลูกคลื่นพูดกระแทกใจในสิ่งที่พยัคฆ์ไม่ยอมรับ
“เหงาหอยหรือไงถึงต้องการคนคั่นเวลา” พยัคฆ์สาดเครื่องดื่มลงคอ
“ไอ้เสือ นายทำ ‘ง’ หายไปเปล่าวะ” ลูกคลื่นเย้า
“อย่าทำเป็นไม่เก็ต”
“อ๋อ งั้นมารีเหงาหอย ส่วนนายก็ติดหอย?”
“สมแล้วที่เป็นเพื่อนรักของฉัน นายแม่งก็แรงไม่เปลี่ยนเหมือนกัน” พยัคฆ์ตอกกลับลูกคลื่น ตามองการโยกย้ายส่ายเอวของยายแว่นใหญ่ เท้ากระดิกตามจังหวะดนตรีโดยไม่รู้ตัว
“รักนายว่ะ ไอ้เสือ” ลูกคลื่นตบไหล่เพื่อน ก่อนลุกขึ้นยืนส่งสัญญาณให้พนักงานเอาเครื่องดื่มมาเพิ่ม “นายมีค่าสำหรับคนที่เขามองเห็น ฉะนั้นสำแดงเดชให้สุด ฉันเอาใจช่วย อ้อ ขอบคุณที่อุดหนุนนะโว้ย”
“จะไปแล้วเหรอ” ถามเพื่อน มือหยิบบุหรี่มวนใหม่มาต่อ
“อือ อีกสองชั่วโมงต้องเดินทางไปไทย ถ้านายกลับเมื่อไรไปเที่ยวไร่องุ่นฉันมั่งนะ” ลูกคลื่นทิ้งท้ายด้วยธุรกิจตัวใหม่ของครอบครัวที่พ่อของเขาซื้อที่ดินทดลองลงองุ่นรูบี้โรมัน องุ่นสายพันธุ์ที่แพงที่สุดในโลก
“เออ โชคดีเพื่อน” พยัคฆ์โบกมือให้ลูกคลื่น แล้วถอนหายใจเมื่อเครื่องดื่มแก้วใหม่ที่ลูกคลื่นสั่งให้ถูกนำมาเสิร์ฟโดยบาร์บี้เกิร์ลแว่นใหญ่
“น้ำใบบัวบกค่ะเฮีย” เมย์วางแก้วแมนฮัตตันลงบนโต๊ะตรงหน้าพยัคฆ์
“ทำไมต้องเป็นเธอที่มาเสิร์ฟทุกทีฮึ ไม่เจริญหูเจริญตาเลย” พยัคฆ์ไม่มองไปทางสาวน้อย
“เมย์บอกเป็นครั้งที่ห้าร้อยว่าเฮียกับเมย์หัวอกเดียวกัน เวลาเฮียมาพี่มารีก็เลยยกหน้าที่นี้ให้เมย์” สาวน้อยเบื่อที่จะพูดประโยคเดิม แต่ก็ต้องพูด ทว่าครั้งนี้พยัคฆ์ไม่ไล่เธอกลับอย่างรำคาญเหมือนที่ผ่านมา
“งั้นก็กินน้ำใบบัวบกซะ” เขาเลื่อนแก้วแมนฮัตตันให้คนหัวอกเดียวกัน
“หึ เฮียเอาเลย มันผิดกฎร้าน” ปากไม่กิน แต่หย่อนตัวลงนั่งข้างๆ เขา
ปานดวงใจโบกมือตรงหน้าชายหนุ่มที่ไม่สนใจคู่สนทนา เขาทิ้งสายตาไปทางมารีอีกครั้ง มารีซึ่งเผลอมองมารีบกลบเกลื่อนด้วยการหันไปคุยกับลูกน้อง
“ทำตอนไหนเหรอ” ปานดวงใจถาม ในใจเดาว่าต้องเป็นตอนมาถึงบ้านพักแล้วปราบง่วงนอน เฟย่าจึงพาไปนอนในห้องพักแน่ๆ พอออกมาตรงปิ้งย่าง เฟย่าก็เอาใส่รถเข็นคลุมมุ้งมาด้วยเพื่อป้องกันแมลงระหว่างที่จับกลุ่มกินอาหาร“ก็ที่เข้าไปนอนในห้องเมื่อตอนบ่ายแก่ๆ แล้วให้น้องปิ่นนอนเป็นเพื่อนไง”“มีลายแบบเสือสมิงของแท้เลยนะ” พลอยใสเดินเข้ามาดูใกล้ๆ จับผมที่หยิกเป็นลอนใหญ่ๆ ตั้งแต่เกิด จนได้ฉายาว่าเสือหยิกดึงไปดึงมา ใครๆ ก็ชอบผมของปราบซึ่งได้สิ่งนี้มาจากพ่อของเฟย่าเต็มๆ“แอ๊” ปราบหัวเราะชอบใจที่พลอยใสกับแพรสวยแย่งกันจับแก้มตนเอง เจ้าหนูย่ำเท้าบนขาของภูผา ย่อตัวเด้งไปเด้งมา“ข่ายปู” ปิ่นมุกวิ่งกลับมาที่ชามข้าวของตัวเองและกินต่อ“พี่ๆ ล่ะคะเสือโหย” พยัคฆ์ถามสาวน้อยตากลมโต ซึ่งหน้าเปรอะทั้งข้าวทั้งปู“เย่นเป๋า”“ตายแล้ว เมย์เข้าไปดูก่อนนะ ไม่งั้นรื้อเสื้อผ้าออกหมด แล้วเอาน้ำมนต์ใส่กระเป๋าลากไปลากมาอีกแน่” ปานดวงใจรีบลุกไปจากวงทันทีปานดวงใจหายเข้าประตูไป เสียงร้องไห้ของปราบก็ดังขึ้นลั่นคลอง“แอะ แง้ๆๆๆๆ” ร้องอย่างเจ็บปวดเหมือนโดนมดกัด“น้องปราบก็อย่าดึงผมตัวเองสิ” แพรสวยแกะมือกลมป้อมที่เผลอจับผมหยิกๆ ของตัวเองดึงโด
“พี่เหรอมีข่าวดี ไม่มีนะ” เฟย่าทำหน้าประหลาดใจ หยิบป๊อปคอร์นก้นถ้วยมากรอกปาก และแก้ฝืดคอด้วยน้ำส้มคั้น“เดี๋ยวเอาน้องวัวไปเก็บบ้านแล้วผมไปซื้อที่ตรวจครรภ์มาให้พี่เฟย่าดีกว่า” ภูผาเอะใจกับคำพูดของปานดวงใจ“เหรอ” เฟย่าดึงกระเป๋าสะพายที่ปิ่นมุกกำลังรื้ออย่างเอาเป็นเอาตายมาใกล้ตัว หยิบจุกนมฟันเหยินส่งให้ลูกเสร็จก็หยิบบางสิ่งออกมา “นี่หรือเปล่าคะหมอผา” เฟย่ายิ้มเขินอายภูผาปรี่มาดึงสิ่งที่เขาบอกว่าจะไปซื้อจากมือเฟย่า สัตวแพทย์หนุ่มตาโต...มันขึ้นสองขีด“เยบเข้ ในที่สุดๆๆๆ” ภูผากระโดดตัวลอย ดีใจจนพูดได้แค่นี้“ยินดีด้วยนะหมอผา” พยัคฆ์เดินมาแสดงความยินดีที่รั้วกั้นคอก“ยูกฉาว” ปกป้องวิ่งมาเกาะรั้วข้างๆ พ่อ เพื่อเอาข่าวมารายงานคนที่อยู่ด้านนอกของคอก“ยูกฉาว” น้ำมนต์วิ่งมาบอกด้วย“ยูกฉาว” นะโมก็พลาดไม่ได้“พี่พลอยกับน้องแพรตั้งชื่อให้แล้วจ้ะแม่เมย์” พลอยใสเดินตามมา“ชื่ออะไรคะ” ปานดวงใจถาม“เจสสิก้าจ้ะ” แพรสวยตอบ“พี่พลอยกับน้องแพรคะ อาเฟย่ากำลังจะมีน้องให้ปิ่นมุก จะเปิดรับสมัครสมาชิกเข้าแก๊งเสือสมิงเพิ่มอีกสักคนจะได้ไหมคะ” เฟย่าส่งสายตาอ้อนวอนให้รับสมาชิกเพิ่ม ไม่อยากให้ลูกอีกคนตกสำรวจ เพราะเด็
แพรสวย ปกป้อง นะโม และน้ำมนต์รีบมายืนเบียดพลอยใส นะโมกับน้ำมนต์ตัวเตี้ย พี่สาวจึงลดโทรศัพท์ลงเพื่อให้ทุกคนได้เห็นเต๋าเต้ย สองบ่าของเต๋าเต้ยเองก็มีทาโร่กับนีโม่เกยคางอยู่“โห พี่เต่าเต่าสวยอีกแล้ว” พลอยใสอุทาน“โย่ โม่” ปกป้องเรียกเพื่อน“โปก” สองหนุ่มอีกฝั่งเรียกปกป้อง“พ่อฉลามก็ทำสีผม แล้วก็ทำไข่แมวไว้บนหัวสองเม็ด หล่อมากๆ เลยนะ แต่พ่อฉลามบอกว่าหล่อแค่ไหนก็รักแม่อุ๋งคนเดียวไม่ต้องห่วง”“เหรอ มีไข่แมวบนหัวด้วยเหรอ น้องปกเคยบีบไข่แมวของคนงานตอนมันหลับ แมวตกใจลุกมาตะปบ น้องปกก็เลยต่อยแมว แมวก็เลยตะปบๆๆๆ แรงขึ้น น้องปกร้องไห้เลย” พลอยใสพูดถึงวีรกรรมของปกป้องเมื่อไม่นานมานี้“เหรอ พี่เต่าเต่าชอบลูบไข่แมว น่ารักดี พ่อฉลามก็เลยทำผมทรงไข่แมวให้พี่เต่าเต่าลูบแทน แต่ของพี่เต่าเต่าเป็นทรงซาลาเปา” เต๋าเต้ยดึงฉลามเข้ามาในกล้อง ให้สองสาวได้ดูไข่แมวบนหัวของฉลามทั้งฉลามและเต๋าเต้ยซึ่งผมแสกกลางเหมือนกัน ทำผมสีเดียวกันคือฝั่งหนึ่งเป็นสีน้ำตาลทอง อีกฝั่งเป็นสีดำ ของเต๋าเต้ยมัดสองข้างเป็นจุกกลมๆ แบบอาหมวย ส่วนฉลามผมสั้น จุกกลมๆ สองข้างจึงเล็กจิ๋ว ไม่ว่าทั้งสองคนจะทำสีไหน ทรงไหนก็ดูเข้ากับใบหน้าไปหมด ส่ว
“ปกทำอะไรอยู่ครับ” พยัคฆ์ตะโกนถาม เพราะได้ยินเสียงอะไรบางอย่าง ก่อนที่เด็กๆ จะหัวเราะกันจนเขารู้สึกผวา“ทำพามดี หย่อ ช่วยเหยือฉังคม” ปกป้องพูดเสียงแข็งขันเสียงปกป้องสิ้นสุดก็มีอีกเสียงดังขึ้น“ปก เอาน้องขึ้นไปไว้แบบนั้นได้ยังไง หยุดๆๆ” เสียงปานดวงใจแหวเข้ามาในห้องน้ำ “นะโมด้วย ลงมาเดี๋ยวนี้”“อ้าวๆ น้องปิ่นลูกแม่ โถๆๆๆ จะหัวเราะหรือร้องไห้ดีล่ะคราวนี้” เฟย่าไม่รู้ว่าเช้านี้ตนเองยกมือทาบอกไปกี่ครั้งแล้ว และนี่เป็นอีกครั้ง“ฮึก ฮึก แงงงงงงงงงงงงง” ปิ่นมุกเลือกได้แล้วว่าจะทำอะไรดีเฟย่าเดินจิกปลายเท้าลงบนพื้นบริเวณที่ไม่เปื้อน ตรงดิ่งไปหาลูกสาวซึ่งคว่ำอยู่บนโรบอทถูพื้นขนาดใหญ่ ความเคลื่อนไหวและแรงสั่นสะเทือนที่พาไปชนตรงนั้นตรงนี้ทำให้หนูน้อยกลัว ในขณะที่นะโมซึ่งอยู่บนโรบอทอันใหญ่กว่าหัวเราะอย่างสนุกสนาน“มั่งๆ” น้ำมนต์วิ่งไปขวางหน้านะโม“ม่าย โน่นๆ” นะโมชี้ไปยังโรบอทที่ปิ่นมุกเพิ่งถูกยกขึ้นไป“ปี้โปกด้วย” ปกป้องเข้าไปดันนะโมออก อยากจะขึ้นไปเล่นอันของนะโมพยัคฆ์ออกมาเห็นภาพดังกล่าวก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากส่ายหัว“เฮียไปส่งลูกๆ เถอะ เดี๋ยวเมย์จัดการเอง” ปานดวงใจบอกอย่างปลงๆ“ปีหน้าปกเข้าโรงเ
“แม่แม”ฟอด “แม่แม”ฟอดปานดวงใจสะลึมสะลือขึ้นมามอง แว่วว่าได้ยินเสียงเล็กๆ เรียกอยู่ใกล้ๆ และมีสัมผัสอุ่นๆ ประทับแก้ม หูยังได้ยินเสียงหนังจีนที่เปิดค้างไว้ นะโมโผล่หน้าเข้ามาในครรลองสายตาที่ฝ้าฟาง ก่อนจะค่อยๆ ชัดขึ้นพร้อมกับความเจ็บร้าวแถวสะโพกและแผ่นหลัง“เจ็บ” ปานดวงใจบอกนะโมซึ่งปีนขึ้นมานอนคว่
“แบบนี้เลยๆ ที่ครูทำให้ดู” แพรสวยชี้ให้น้องๆ ดู“พ่อเสือของลูกๆ เก่งจังเลย” พลอยใสปรบมือ“พ่อเฉือของยูกๆ เก่ง” ปกป้องปรบมือด้วย“พี่พลอยกับน้องแพรก็เก่งครับ เกือบถูกต้องทั้งหมด การทดลองนี้เด็กต้องโตขึ้นมาอีกนิดถึงจะทำเองได้ แต่ครูคงจะหากิจกรรมสนุกๆ ที่สอดแทรกความรู้มาสอนน่ะครับ ไม่ต้องซีเรียสว่าพวก
“ฮะๆๆๆ ปะ ปะ โปกกก”“นี นี โม่ว โม่ว โม่ว”“ทา โย่ว โย่ว โย่ว”“ทา ยา ย้า ย้า ย้า”เด็กๆ สนุกสนานกับการกระเด้งกระดอนบนรถตุ๊กตุ๊ก ยิ่งตะโกนเรียกชื่อตัวเองยิ่งสนุก มีแค่เต๋าเต้ยซึ่งมาสำเพ็งกับฉลามบ่อยจึงชินแล้ว จากถนนเยาวราชมายังโรงแรมริมแม่น้ำเจ้าพระยาห่างกันไม่ไกล ช่วงเวลาแห่งความสุขบนถนนที่เต็มไปด
“โปก โปก โปก” ปกป้องเอามือตบอกตัวเอง“น้องปกยังไม่เข้าโรงเรียน จะใช้แล้วเหรอ” พลอยใสถามน้องปกป้องพยักหน้าหงึกๆ ทาโร่กับนีโม่กระตุกแขนพ่อแม่เหยงๆ บอกเป็นนัยๆ ว่าตนเองก็จะเอาด้วยสรุปว่าทุกอย่างซื้อหกชิ้น“อุ๊ย ตุ้มหูสวยจังเลย น้องแพร พี่เต่าเต่า” พลอยใสดึงแขนแฝดน้องและตะโกนเรียกเต๋าเต้ยซึ่งไปยืนเลื


![พิศวาสรักลูกหนี้ (NC20+) [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)


