Mag-log inShare
( 03 ) คำขอ
Huling Na-update:
2025-03-06 16:00:54เดียร์ Talk
บริษัทออกแบบดีไซเนอร์ “สวัสดีค่ะท่านประธาน” “สวัสดีค่ะ” ฉันหันไปยิ้มตอบรับกับพนักงาน ก่อนจะเร่งฝีเท้าเดินไปยังห้องทำงานของตัวเอง “คุณเดียร์ครับ” “อ่าว่าไงเจมส์?” ฉันหยุดชะงักเมื่อนักศึกษาฝึกงานที่ฉันเพิ่งจะรับเข้ามาทำงานในบริษัทยืนรอฉันอยู่หน้าห้องทำงาน โดยมีแฟ้มเอกสารปึกหนาอยู่ในมือ “มาส่งงานเหรอ?” “ครับ แล้วก็จะมาขอคำปรึกษาจากคุณเดียร์ด้วยครับ” “เข้ามาก่อนสิ” ฉันเปิดประตูพาเจมส์เข้าห้องทำงานไป ความจริงฉันก็ไม่เคยคิดอะไรกับเด็กนักศึกษาที่มาฝึกงานหรอก จะคุยงานมันก็ต้องเข้าไปคุยในห้องทำงานอยู่แล้วไหม แต่บางคนกลับมองว่าฉันพาเด็กนักศึกษาเข้าไปกินในห้องทำงาน นี่มันสถานที่ทำงานและอีกอย่างฉันก็เป็นเจ้าของบริษัทฉันไม่ทำเรื่องบัดสีบัดเถลิงทำอะไรต่ำๆ เหมือนปากคนที่พูดหรอก “ผมยังไม่ค่อยเข้าใจส่วนนี้น่ะครับคุณเดียร์” “ไหน” ฉันโน้มตัวไปมองงานในแฟ้มของเจมส์ก่อนจะใช้ปากกาวงแยกบรรทัดพร้อมกับอธิบายให้เจมส์เข้าใจ งานแบบนี้ถ้าไม่ทำความเข้าใจตั้งแต่แรกก็จะไม่มีทางเข้าใจเลยนะ สำหรับคนที่รักงานแบบนี้จริงๆ ถึงจะเข้าใจ “อ๋อ ผมพอจะเข้าใจแล้วครับคุณเดียร์ ขอบคุณมากๆ นะครับ” “ไม่เป็นไร ไม่เข้าใจอะไรตรงไหนก็มาถามได้ตลอดเลย” “ครับคุณเดียร์ ถ้าอย่างนั้นผมขอออกไปทำงานต่อก่อนนะครับ” “จ้ะ” ฉันพยักหน้าแล้วยิ้มเป็นคำตอบให้กับเจมส์ จากนั้นก็ก้มหน้าทำงานของตัวเองต่อไป กริ๊งง ( คุณเดียร์คะคุณก้องภพมาขอพบค่ะ ) “อีกแล้วเหรอเนี่ย ไหนว่าคุยกันรู้เรื่องแล้วไง” ฉันบ่นพึมพำพร้อมกับถอนหายใจออกมาอย่างแรง เมื่อวานก็ปฏิเสธไปแล้วไงยังไม่รู้เรื่องอีกเหรอเนี่ย “บอกไปทีนะว่าฉันไม่ว่าง ต้องรีบทำงาน” ( คุณก้องภพบอกว่าขอคุยกับท่านประธานแค่แป๊บเดียวค่ะ บอกว่ามีเรื่องสำคัญจะคุยด้วย ) “อือให้เข้ามา” สิ้นสุดเสียงของฉันไปได้ไม่ถึงสองนาทีประตูห้องทำงานของฉันก็ถูกเปิดออก พร้อมกับมีร่างใหญ่เดินเข้ามา “คุณมีอะไรหรือเปล่าคะ พอดีว่าฉันต้องรีบทำงาน” “ตอนเย็นหลังเลิกงานคนเดียร์ว่างหรือเปล่าครับ” “ไม่ค่ะ ต้องขอโทษนะคะที่ต้องพูดตรงๆ” “เอ่อ สักนิดก็ไม่มีเลยเหรอครับ พอดีว่าวันนี้เพื่อนๆ ของผมจัดงานกินเลี้ยงกัน เลยอยากจะพาคุณเดียร์ไปแนะนำให้เพื่อนๆ ของผมรู้จัก จะได้ถือโอกาสแนะนำบริษัทของคุณเดียร์ด้วยเลย” “เท่าที่รู้เพื่อนของคุณก้องไม่ได้ทำงานเกี่ยวกับดีไซเนอร์เลยนี่คะ แล้วทำไมต้องพาฉันไปแนะนำให้เพื่อนของคุณรู้จักด้วย?” ฉันยอมรับนะว่าฉันเป็นคนตรงและออกจะปากหมาด้วย แต่ฉันไม่ชอบพูดอ้อมค้อมให้ความหวังใคร “ก็แหม เผื่อว่าเพื่อนของผมจะสนใจร่วมหุ้นบริษัทกับคุณเดียร์ยังไงล่ะครับ” “ไม่หรอกค่ะ บริษัทของฉันไม่ได้ขายหุ้น บริษัทของฉันไม่ได้มีหุ้นร่วมกับใคร ฉันเปิดด้วยเงินที่ฉันเก็บสะสมมาเองค่ะ” “อ๋อ…ก็…” “เอาเป็นว่าฉันขอดูตอนเย็นอีกทีนะคะ ว่าฉันจะว่างหรือเปล่า ถ้าฉันว่างฉันก็จะไปค่ะ” “จริงเหรอครับ งั้นให้ผม…” “คุณบอกสถานที่มาก็พอค่ะ เดี๋ยวฉันขับรถไปเองตอนกลับจะได้กลับเองไม่ต้องรบกวนคุณ” “ไม่เป็นอะไรเลยครับ ไม่ได้รบกวนเลยผมยินดีที่จะ…” “แต่ฉันสะดวกแบบนี้ค่ะ” ฉันพูดแทรกคุณก้องไป ก่อนจะก้มหน้าลงทำงานต่อไม่อยากจะสนใจอะไรแล้ว “เอ่อ….ถ้าอย่างนั้นผมขอตัวกลับก่อนนะครับ แล้วเจอกันที่งานเลี้ยง อย่าลืมไปให้ได้นะครับรับรองว่าสนุกแน่นอน” “ค่ะ” ฉันไม่ได้หยิ่งหรอกนะ แต่ฉันไม่ชอบผู้ชายที่มาตามตื๊อวอแวกับผู้หญิงแบบนี้ อีกอย่างถ้ายังหยุดเจ้าชู้ไม่ได้ก็ไม่ควรมายุ่งกับฉัน ผู้หญิงทุกคนล้วนแต่ต้องการความแน่นอนความมั่นคงในชีวิต ถ้าคู่ชีวิตที่ฉันเลือกแต่งงานด้วยยังเลิกเจ้าชู้ไม่ได้วันๆ เอาแต่เที่ยวไม่ได้สนใจอะไรเลย อยู่กันไปแบบนี้มันก็ไม่มีความสุขหรอก เสียความรู้สึกซะเปล่าๆ เวลาต่อมา “คุณเดียร์จะไปไหนเหรอครับ” เสียงใหญ่ดังขึ้นจากทางด้านหลังของฉัน ทำให้ฉันต้องหยุดชะงักแล้วหันกลับไปมองเพราะน้ำเสียงนั้นมันคุ้นหูมาก “อ่าวเจมส์ ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ล่ะ” “ผมแวะเอางานมาส่งให้เพื่อนน่ะครับ กำลังจะกลับแล้ว ว่าแต่คุณเดียร์จะไปไหนหรอครับแต่งตัวสวยเชียว” “พอดีว่ามีคนมาชวนฉันไปงานเลี้ยงน่ะ ก็เลยว่าจะไปซักหน่อย” ฉันตอบเจมส์ไป “อ๋อครับ” “ไปด้วยกันป้ะ” ไม่รู้ว่าฉันนึกคึกอะไรถึงได้เอ่ยปากชวนเจมส์ไปด้วย แต่ฉันไม่อยากไปอยู่กับอีตาก้องภพนั่นสองต่อสอง รู้อยู่แล้วแหละว่าเขาจะต้องมาวุ่นวายกับฉัน แต่ฉันก็อยากจะลองไปดูอยากลองไปเปิดโลกรู้จักนักธุรกิจหลายๆ คนบ้าง ฉันเองก็ไม่ค่อยเข้าสังคมเท่าไหร่หรอกไม่ชอบความวุ่นวาย “ไม่ล่ะครับ ผมยังไม่ได้อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเลย คุณเดียร์ไปเถอะครับผมไม่รบกวนดีกว่า งานเลี้ยงน่าจะมีแต่นักธุรกิจรวยๆ ทั้งนั้นผมคงไม่เหมาะกับงานพวกนี้หรอกครับ” “เฮ้ย! ทำไมถึงคิดแบบนั้นล่ะ? อย่าไปตัดสินคุณค่าของตัวเองแค่เงินสิ มันก็แค่กระดาษมันตัดสินคุณค่าของคนเราไม่ได้หรอกนะ สิ่งเดียวที่จะตัดสินเราได้คือความดีของเราต่างหากล่ะ ที่ฉันชวนเจมส์ไปก็เพราะว่าฉันไม่มีเพื่อนไปต่างหาก อีกอย่่าง…” “เพราะคุณก้องภพเหรอครับ?” “อือ…ฉันไม่อยากเจออีตานั่นเท่าไหร่อ่ะ ชอบมาตามวุ่นวายกับฉันไม่เลิก มันน่าเบื่อมากเลยรู้มะเจมส์ รู้ว่าฉันไม่ชอบแต่ก็ยังมาตามวอแวกับฉันไม่เลิก” “แหะๆ คุณเดียร์จะเอาผมไปเป็นไม้กันหมาหรือเปล่าครับ” “….” ฉันหันขวับไปมองเจมส์ เด็กคนนี้หัวไวจริงๆ เลยนะ “ฉันไม่ได้คิดแบบนั้นซะหน่อย” “เหรอครับ แต่ทำไมผมรู้สึกแบบนั้นก็ไม่รู้” “จิ๊! โอเคไม่อยากไปก็แล้วแต่ฉันไปคนเดียวก็ได้” ฉันรีบเดินไปที่รถเพราะกลัวว่าจะเข้างานเลี้ยงสาย “คุณเดียร์ครับคุณเดียร์” เสียงเจมส์ดังตามหลังฉันมา “มีอะไรอีกล่ะ ไม่อยากไปก็ไม่ต้องไปฉันไม่ได้บังคับสักหน่อย” “ผมแค่จะมาบอกว่าผมไปด้วยก็ได้ครับ แต่ผมขอเวลาไปเปลี่ยนเสื้อผ้าแป๊บนึงแล้วจะรีบมาเลย ห้องพักของผมอยู่ตรงนี้เองครับ” “ไปเป็นไม้กันหมาให้ฉันน่ะหรอ?” ฉันเลิกคิ้วถาม “แหะๆ ผมล้อเล่นน่ะครับ อย่าคิดมากเลยนะ ผมขอโทษ” “จะไปก็รีบไปเปลี่ยนเสื้อผ้าอาบน้ำสิ เดี๋ยวฉันรออยู่ที่รถนี่แหละ” “ครับๆ”
Pinakabagong kabanata
นางบำเรอ SM20+ Phakin (60) ตอนจบ
4 ปีต่อมา"อย่าวิ่งเร็วกันลูก เดี๋ยวล้ม!" วันใหม่ตะโกนร้องเรียกลูกฝาแฝดวัยกำลังซนของเธอ เป็นฝาแฝดชายหญิง คนผู้ชายชื่อว่าน้องอารัณ ส่วนผู้หญิงชื่อว่าน้องไอรินสมใจคนเป็นพ่อแล้วล่ะที่อยากได้ลูกแฝด เพราะตระกูลนี้มีลูกแฝดกันอยู่แล้ว เพียงแต่ภากรไม่ได้ลูกแฝดเหมือนกับน้องชายก็เท่านั้นปู่ย่าก็พากันหลงรักหลานแฝดเอามากๆ ไม่ใช่แค่ปู่กับย่าคนรอบข้างก็พากันหลงรักเอามากๆ เพราะพวกแกทั้งขี้อ้อนแล้วก็ช่างพูด"แม่ครับๆ" น้องอารัณเดินมาสะกิดทางด้านหลังของผู้เป็นแม่"คร้าบลูก""พ่อบอกว่าอยากมีน้องอีกครับ""หือ??""พ่อบอกให้อารัณมาถามคุณแม่ก่อนครับ""อารัณอยากมีน้องหรอลูก?""ผมไม่ซีเรียสครับ ถ้าแม่กับพ่อจะมีน้องให้ผมก็ยินดีครับ แต่ถ้าไม่มีก็ไม่เป็นอะไรครับ""แม่เองก็ให้คำตอบไม่ได้เหมือนกันลูก กว่าจะมีเราสองคนก็นานเหมือนกันนะ" วันใหม่ตอบลูกชาย"ครับแม่ ถ้าอย่างนั้นอารัณไปวิ่งเล่นก่อนนะครับ""ครับผม ค่อยๆ เล่นกันนะลูกเดี๋ยววิ่งเร็ว""ครับแม่"น้องอารัณวิ่งไปหาน้องสาวฝาแฝดที่กำลังวิ่งเล่นอยู่ตรงสนามหญ้าในสวน ภาคินกับวันใหม่ได้สร้างบ้านไว้อยู่แยกกับพ่อแม่ และก็มีสวนกว้างพอสมควรเพราะวันใหม่เป็นคนที่ชอบปลูกต้
นางบำเรอ SM20+ Phakin (59) เซ็กซ์ที่ขาดหาย NC20+
หัวค่ำของวันนั้นภาคินกับวันใหม่พากันกลับเข้าบ้านพร้อมกับอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า เพราะอยู่กับน้ำทะเลมาทั้งวันแล้ว และวันนี้ก็มีปาร์ตี้เล็กๆ สำหรับทั้งสอง ดื่มกินสังสรรค์กันตามปกติ"อย่าดื่มเยอะนะ เดี๋ยวเมาไม่รู้เรื่องอีก" ภาคินรีบเตือน เพราะทุกครั้งที่เธอเมาก็จะเมาหลับไปเลย เรื่องบนเตียงไม่ต้องถามถึงเขาอยากจะเร่งปั๊มลูกอยากมีลูกกับเธอแย่แล้ว"ค่า ไม่เมาหรอก" กี่ครั้งเธอก็ตอบแบบนี้ แต่แล้วสุดท้ายเธอก็เมาแบบไม่ได้สติ แล้วก็หลับไปเลยเวลาต่อมาภาคินอุ้มภรรยาตัวน้อยของเขาขึ้นไปนอนบนห้องที่ชั้นสอง เพราะเธอดื่มไปมากพอสมควรแล้ว จนใบหน้าของเธอแดงก่ำ แววตาหยาดเยิ้มเพราะความเมา"อืมพี่คิน..." ขณะที่ภาคินกำลังจะผละตัวลุกออกไป วันใหม่เธอก็คว้าต้นคอของเขาเอาไว้ พร้อมกับดึงรั้งให้ภาคินนอนทับตัวเธอลงมา"ใหม่อย่าทำแบบนี้ ถ้าจะยั่วพี่แล้วนอนหลับเหมือนเดิมอย่าทำ คนโดนยั่วมันทรมาน!" เขาอยากมีอะไรกับเธอแต่ทุกครั้งที่เธอเมาเธอก็นอนหลับ และเขาก็ไม่อยากมีอะไรกับคนที่ไม่ได้สติด้วย"ทำสิ ทำเลย""ใหม่...""ใหม่ไม่ได้เมาขนาดนั้นสักหน่อย ใหม่ยังมีสติดีอยู่ แค่อยากจะรู้ว่าพี่จะฉวยโอกาสตอนที่ใหม่เมาหรือเปล่า""นี่เ
นางบำเรอ SM20+ Phakin (58) รอยยิ้ม
บ้านพักริมทะเล ผมพาวันใหม่มาพักผ่อนอยู่ที่บ้านพักริมทะเล เป็นบ้านที่พ่อกับแม่ของคนซื้อเอาไว้ให้กับผมกับไอ้ภากรคนละหลัง เป็นบ้านที่ไม่ได้หลังใหญ่อะไรแต่มันอยู่ติดริมทะเลบรรยากาศดีมากๆแถวนี้ค่อนข้างเป็นส่วนตัวไม่ค่อยมีนักท่องเที่ยวเข้ามาเพราะมันห่างไกลจากที่พักมากพอสมควร ผมกับวันใหม่ก็เลยอยู่กันสองคนแบบส่วนตัวจริงๆเธอเองชอบการท่องเที่ยวมากชอบเดินทางขึ้นเขามากกว่าการมาเที่ยวทะเลแบบนี้ แต่ผมอยากให้เธอลองเปลี่ยนบรรยากาศบ้าง นอนฟังเสียงคลื่นทะเลเธอจะได้ผ่อนคลายแต่แผนการของผมก็คือพาวันใหม่หาปั๊มลูกที่นี่แหละ แต่ตอนนี้เธอยังไม่ได้ตั้งท้องเลย ผมคิดชื่อให้ลูกไปต่างๆ นานาแล้ว ลูกผู้ชายต้องใช้ชื่อนั้นลูกผู้หญิงต้องใช้ชื่อนี้ผมคิดเอาไว้ว่าจะอยู่ที่นี่กันซักสองอาทิตย์ จะได้มีเวลาพักผ่อน เพราะกลับไปแล้ววันใหม่เองเธอก็จะทำงานเลย ผมให้เธอไปเป็นเลขาส่วนตัวให้กับผม เธอจะได้อยู่ใกล้ๆ ผมไม่ต้องห่างไปไหนและกันพวกผู้ชายมันเข้ามาใกล้เธอด้วย ยิ่งโตขึ้นวันใหม่เธอก็สวยขึ้นมาก ไอ้ผมนี่สิไม่ต่างอะไรจากไอ้แก่ตามหวงเมียเด็กเลย อนาถใจตัวเอง"พี่คิน...มาเล่นกันเร็ว" เธอตะโกนเรียกผม เธอกลัวน้ำครับแต่เธอไม่ได้ลงไ
นางบำเรอ SM20+ Phakin (57) งานแต่ง
โรงแรมหรูห้าดาวงานแต่งถูกจัดขึ้นอย่างหรูหราคนที่มาร่วมงานก็ล้วนแต่เป็นแขกผู้ใหญ่ และที่สำคัญงานแต่งวันนี้ไม่ได้แต่งแค่คู่เดียว แต่มันเป็นงานแต่งครบเซ็ตเพื่อนสนิททั้งสามคนเลยภาคินกับวันใหม่เสือกับเต้ยตามกับปาล์มสามเพื่อนสนิทตอนนี้เป็นฝั่งเป็นฝาเรียบร้อยแล้ว เรียนก็เรียนพร้อมกันจบก็จบพร้อมกัน แถมแต่งงานก็ยังแต่งพร้อมกันอีก มันเป็นอะไรที่ดีมากๆ เลย ที่มีเพื่อนสนิทคอยอยู่ด้วยแบบนี้ทุกๆ งานความฝันของผู้หญิงหลายๆ คนคือได้อยู่ในชุดแต่งงานสีขาวสวยสะอาด ได้มีคู่ชีวิตดีๆ ได้มีครอบครัวที่ดี และก็มีลูกเป็นพยานรักให้กับทั้งสอง"วันนี้พี่มีความสุขจังเลย" ภาคินแอบกระซิบข้างหูของเจ้าสาวอย่างวันใหม่ ก่อนจะเลื่อนมือไปโอบกอดเอวเล็กจากทางด้านหลัง วันใหม่เธอเป็นคนตัวเล็กและเอวเล็กแค่แขนของเขาข้างเดียวก็สามารถโอบรอบแล้ว"ใหม่ก็มีความสุขเหมือนกันค่ะ ไม่คิดว่าเราสองคนจะมาถึงจุดนี้กันได้ ทั้งๆ ที่เมื่อก่อนเกลียดกันตีกันแทบตาย""เขาว่ากันว่าคู่กันแล้วก็ไม่แคล้วกันหรอก""ค่าคุณภาคิน""แต่งงานกันแล้วเราต้องรีบปั๊มลูกนะ จะให้น้อยหน้าสองคนนั้นไม่ได้เด็ดขาด" ครั้งก่อนเขาก็โดนพี่ชายล้อเลียนว่าไม่มีน้ำยามากพอที
นางบำเรอ SM20+ Phakin (56) พี่ชายที่ตามหา
วันต่อมาก๊อก ก๊อก ก๊อกภาคินยืนเคาะประตูอยู่หน้าห้องนึง ซึ่งเขาก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเพื่อนสนิทอยู่ห้องไหนเพราะเมื่อคืนก็ไม่ได้ดู ต่างคนต่างแบกแฟนของตัวเองเข้าห้องเพราะพวกเธอเมาไม่ได้สติแต่ห้องที่เขาให้แม่บ้านทำความสะอาดไว้มันอยู่ติดกันแกร้ก~"อ้าวพี่คิน มีอะไรครับพี่" เสือกับเต้ยอยู่ในห้องที่ภาคินเคาะประตู ซึ่งเสือก็ถอดเสื้อออกมาเปิดประตูและดูเหมือนว่าจะตื่นเพราะเสียงเคาะประตูของเขาด้วย"เดี๋ยวสิ!""ครับ" เสือหยุดเดินแล้วหันหลังกลับมามองที่ภาคินเขาจ้องมองที่ตรงหน้าอกของเสืออย่างตั้งใจ เพราะตรงหน้าอกหักเสือมันมีรอยเหมือนกับถูกของมีคมเป็นแผลเป็นอยู่ ถึงจะรอยไม่ใหญ่มากแต่ก็พอจะมองเห็นและพอจะมองออกว่ามันเป็นแผลเป็น"หน้าอกของนาย?""อ๋อ...เป็นตั้งแต่เด็กแล้วครับ" เสือตอบ"....." ภาคินไม่ได้พูดอะไร แต่เขาเดินตรงปรี่เข้าไปหาเสือก่อนจะใช้มือลูบตรงแผลเป็นบนหน้าอกของเสืออย่างเบามือ พลางนึกถึงคำพูดของวันใหม่ที่เธอเคยพูดเอาไว้( พี่ชายคนนั้นเขามีแผลตรงหน้าอก เขาโดนพวกนั้นทำร้ายมีเลือดไหลตรงหน้าอก )"เฮ้ยพี่จะทำอะไร มาลูบหน้าอกของผมทำไม""รอยแผลนี้เกิดจากอะไร?""พี่จะรู้ไปทำไม มันนานมาแล้วล่ะตั
นางบำเรอ SM20+ Phakin (55) เริ่มต้นกันใหม่
บ้านกระทิง หลังจากที่เสร็จงานรับปริญญาของวันใหม่และเพื่อนๆ ก็พากันมาจัดงานเลี้ยงที่บ้านต่อ โดยที่มีภาคินเป็นเจ้าภาพซื้อของทั้งหมดเพื่อเป็นของขวัญในวันเรียนจบให้กับพวกเธองานปาร์ตี้ก็ไม่ได้มีอะไรมากมายมีแค่กลุ่มของเพื่อนเธอและคนในครอบครัวเท่านั้น ส่วนใหญ่ก็มีแค่พวกเธอกับแฟนของพวกเธอเอง"เต็มที่นะสาวๆ พี่ให้แม่บ้านเตรียมห้องเอาไว้ให้แล้ว ถ้าเมาก็นอนที่นี่กันได้เลย""ขอบคุณค่า" เต้ยและปาล์มตอบพร้อมๆ กัน ส่วนอีกสองหนุ่มก็คงจะไม่พ้นนอนห้องเดียวกับแฟนของตัวเองหรอก แต่ถ้าอยากจะนอนแยกห้องนอนกันเขาก็ให้แม่บ้านเตรียมห้องเอาไว้ให้แล้วเช่นกัน"เอ้าพวกเราชน!!" สิ้นสุดคำพูดของวันใหม่แก้วเหล้าในมือของทุกคนก็กระทบกัน ก่อนจะยกขึ้นดื่มและก็ดื่มพูดคุยสัพเพเหระกันไปเรื่อยเปื่อยตั้งแต่เกิดเรื่องครั้งนั้นทั้งสามคนก็ไม่เคยได้ไปสังสรรค์ด้วยกันอีกเลย ส่วนใหญ่ก็มีแต่เรียนอย่างเดียวเท่านั้น"กว่าจะเรียนจบได้ โคตรเหนื่อย!" เต้ยพูด"จริง เหนื่อยมากเลยอะ นี่ถ้าไม่ได้วันใหม่เราสองคนก็คงจะเรียนไม่จบกันหรอก"เพราะมีวันใหม่ค่อยเป็นคุณครูคอยเป็นเพื่อนติวข้อสอบให้กับทั้งสองคน เต้ยกับปาล์มก็เลยผ่านพ้นการสอบและก็จบไปได้
Maaari mong magustuhan
นายมาเฟียตัวร้ายกับยัยเด็กดื้อNC20++
เรนเดียร์ B-5212.8K viewsสยบรักมาเฟีย
มดตัวจี๊ด7.1K viewsสาวใช้มาเฟียตาบอด
ceres14.7K viewsพิษรักมาเฟียร้าย
มงกุฎดอกหญ้า29.1K viewsForbidden Love ของต้องห้ามทายาทมาเฟีย
ณดารินทร์1.3K viewsคลั่งรัก | คุณป๋า
ลำเจียก13.0K viewsจุมพิตพันธนาการ
คัทรินทร์339 viewsพันธะลับนายมาเฟีย
Leonella7.3K views
