บทที่ 4

“ได้สิคะ น้องอรเป็นพนักงานฝึกงานก็ถือว่าเป็นเจ้าหน้าที่คนหนึ่งในบริษัทนี้เหมือนกัน เราก็ต้องทำงานร่วมกันอยู่แล้วนะคะ”

“ขอบคุณมากเลยค่ะ”

อิงอรกล่าวกับนันทินีด้วยรอยยิ้มแสนสดใส ขณะนั้นเองเลขาสาวก็สังเกตเห็นว่านักศึกษาฝึกงานคนนี้มีอะไรหลายอย่างดูจะพิเศษ อิงอรมีเสน่ห์ที่น่าดึงดูดเพราะหน้าตาของเธอสวยหวานการแต่งกายก็สุภาพเรียบร้อยแม้วันนี้อิงอรจะไม่ได้สวมชุดนักศึกษามาอาจเป็นเพราะเธอเข้าใจว่าจะต้องแต่งกายด้วยชุดสุภาพเพื่อมาพบท่านประธานบริหารของบริษัท นันทินีสังเกตเห็นว่าอิงอรเป็นเด็กสาวหน้าใสคำพูดและกริยาท่าทางก็ดูน่ารักสมกับเด็กสาววัย 18

อิงอรและนันทินีนั่งคุยกันสักพักประตูห้องก็ถูกผลักเข้ามา เจตต์ก้าวเข้ามา ขณะนั้นเองนันทินีก็รีบลุกขึ้นและบอกเขาว่า

“ท่านประธานคะ...ประชุมเสร็จแล้วเหรอคะ?”

เขาพยักหน้า “ใช่...วันนี้ประชุมเสร็จเร็วมาก คงเป็นเพราะโปรเจคใหญ่ที่เรากำลังจะทำร่วมกับต่างประเทศมีการพูดคุยกันไปแล้ว ก็เหลือบรีฟงานอีกไม่เยอะเท่าไหร่ทุกคนก็เข้าใจทั้งหมด”

“ค่ะ...ท่านประธานคะ พอดีว่ามีน้องนักศึกษาฝึกงานต้องการที่จะมาขอพบท่านประธานค่ะ”

พอนันทินีบอกอิงอรก็รีบลุกขึ้นและยกมือไหว้ท่านประธานหนุ่มพร้อมทั้งกล่าวว่า

“สวัสดีค่ะท่านประธาน หนูชื่ออิงอรนะคะเป็นนักศึกษาฝึกงาน พอดีว่ายื่นเอกสารมาที่ฝ่ายบุคคลแล้วและเจ้าหน้าที่ฝ่ายบุคคลก็บอกให้อรมาพบท่านประธานวันนี้ค่ะ”

“เป็นนักศึกษาฝึกงานอย่างนั้นเหรอ”

เจตต์ถามและมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยสายตาพินิจพิเคราะห์ก่อนที่เขาจะพูดต่อไปว่า

“ถ้าเป็นนักศึกษาฝึกงานแล้วทำไมถึงไม่แต่งชุดนักศึกษามาพบผมล่ะ”

อิงอรรีบยกมือไหว้ปะหลกๆ “ต้องขอประทานโทษด้วยนะคะท่านประธาน พอดีว่าวันนี้เป็นวันเสาร์อรก็เลยเข้าใจว่าอาจจะไม่ต้องสวมชุดนักศึกษามาก็ได้ แต่ว่าสวมใส่เป็นชุดที่เรียบร้อยมาคุยกับเจ้าหน้าที่ฝ่ายบุคคล แต่เจ้าหน้าที่ก็ให้อรมาพบท่านประธาน ต้องขออภัยด้วยจริงๆค่ะ”

“ไม่เป็นไรหรอก มานั่งตรงนี้สิ”

พูดจบเจตต์ก็เดินตรงไปยังโต๊ะทำงานของเขาโดยมีอิงอรเดินตามไปและนั่งที่เก้าอี้ฝั่งตรงข้ามกับท่านประธานใหญ่ ขณะนั้นเด็กสาวก็อดที่จะเหลือบมองท่านประธานหนุ่มหล่อด้วยหัวใจที่เต้นระทึกไม่ได้ เพราะตอนแรกหล่อนนึกว่าท่านประธานบริหารของบริษัทที่จะมาฝึกงานเป็นชายแก่วัยคราวพ่อแต่ที่ไหนได้ล่ะเขาเป็นชายหนุ่มที่ยังหนุ่มฟ้อและคะเนอายุแล้วน่าจะประมาณ 30 กว่า ทั้งความหล่อความสมาร์ท และเคร่งขรึมของเขาทำให้หัวใจของเด็กสาวเต้นแรง อิงอรรู้สึกประหม่าขึ้นมาขณะที่สบนัยน์ตาคมคู่นั้น หล่อนรีบหรุบตามองต่ำและประสานมือไว้บนตักขณะนั้นเจตต์ก็กล่าวว่า

“ก็ถ้าได้แจ้งฝ่ายบุคคลและฝ่ายบุคคลบอกให้มาพบผมก็คงจะไม่มีปัญหาอะไรแล้วกระมัง เจ้าหน้าที่เขาบอกไหมว่าให้คุณเริ่มมาฝึกงานเมื่อไหร่”

“ค่ะ...เจ้าหน้าที่ฝ่ายบุคคลแจ้งอรให้ทราบแล้วค่ะว่าให้มาเริ่มฝึกงานได้ในวันจันทร์นี้เลย แต่ก่อนที่จะมาเริ่มฝึกงานเจ้าหน้าที่ฝ่ายบุคคลเขาก็อยากให้อรได้เข้ามาพบกับท่านประธานก่อนค่ะ”

เขายกยิ้มมุมปาก เป็นรอยยิ้มทรงเสน่ห์ทำให้หัวใจของคนนั่งตรงข้ามเต้นไม่เป็นจังหวะ “สำหรับผมเองก็คงไม่มีอะไรที่จะพูดคุยมากไปกว่านี้หรอกนอกจากว่าเราจะได้ทำความรู้จักกันทีนี้คุณทราบแล้วใช่ไหมว่าประธานบริหารของบริษัทคือใคร”

“ค่ะ...อรทราบแล้วค่ะ ทราบชื่อของท่านประธานค่ะ ว่าท่านประธานชื่อคุณเจตต์ แต่อรก็ไม่เคยพบกับท่านประธานสักครั้ง ตอนแรกก็นึกว่าท่านประธานน่ะจะอายุมากกว่านี้แต่พอได้เจอตัวจริงแล้วก็น่าแปลกใจมากเลยนะคะ เพราะว่าท่านประธานยังหนุ่มมากๆเลยล่ะค่ะ”

เจตต์เผลอยิ้มกับคำพูดไร้เดียงสานั้น “นี่คุณแกล้งชมผมด้วยยังไงกันผมน่ะอายุตั้ง 30 กว่าแล้วนะไม่หนุ่มแล้วล่ะ”

“แต่ก็ยังดูดีเหมือนหนุ่มๆเลยนะคะอายุ 30 กว่านี่ยังไม่เยอะค่ะ ยังเป็นหนุ่มยังแข็งแรงและมีความคิดที่โลดแล่นและก้าวหน้ามากกว่าเด็กหนุ่มรุ่นเดียวกับอรซะอีกค่ะ”