นางร้ายของธีภพ บทนำ

                           นางร้ายของธีภพ

                                                                           บทนำ

            “ถ้าคุณรู้ว่าคุณทำให้คนอื่นเจ็บ ไม่ว่าคุณจะตั้งใจหรือไม่ตั้งใจ คุณก็ควรขอโทษนะคะ” เธอพูดเสียงเรียบแต่ดวงตานั้นจ้องเขม็งไปที่อรรัมภา

“คุณคิดว่าฉันผิด” เธอหันมาถามวริษา

“ฉันไม่รู้หรอกค่ะ ว่าจุดเริ่มต้นมาจากตรงไหนแต่ถ้าคุณใจเย็นลงสักนิด คุณจะรู้ว่าน้องดาไม่ควรที่จะโดนคุณตบจริงไหมคะ”

“คนที่จะไม่โดนตบคือคนที่จะไม่สอดมือมายุ่งเรื่องของคนอื่น” อรรัมภาพูดเสียงเข้มแล้วจ้องหน้าวริษากลับเช่นกัน เธอไม่สนใจหน้าอินทร์หน้าพรหมทั้งนั้นเพราะความเป็นจริงแล้วทุกคนก็มองว่าเธอเป็นตัวร้าย เรื่องอะไรเธอจะต้องยอม

“ใช่ ฉันเป็นคนที่ตบผู้หญิงคนนี้จริงๆ ทำไมล่ะก็ฉันไม่พอใจที่เธอเข้ามายุ่งวุ่นวายและชอบเข้ามายุ่งย่ามเรื่องของคนอื่น ทำตัวเป็นนางเอกเจ้าน้ำตา ทำไมเธอไม่ไปสมัครเป็นนางเอกในละครซะเลย เธอจะมาเป็นเด็กฝึกงานอยู่อีกทำไม” อรรัมภาที่โมโหสุดขีดเธอพูดออกไปอย่างไม่คิดที่จะสนใจว่าใครจะรู้สึกยังไง ถ้าเธอพูดในสิ่งที่เธออยากจะพูดแล้วใครจะทำไม

ไตรภพที่ปกติแล้วท่าทางของเขาเป็นคนไม่จริงจังและไม่ซีเรียสเรื่องต่างๆ แต่พอเห็นว่าอรรัมภาไม่แม้แต่จะรู้สึกผิดกลับไปต่อว่าสิรินดาอีก เขาจึงอดไม่ได้ที่จะเอ่ยขึ้น

“คุณอร ถ้าคุณผิดคุณก็ควรที่จะรับว่าตัวเองเป็นคนผิดนะครับ” เขาพูดขึ้นเสียงเข้ม อรรัมภาที่นั่งฟังด้วยความโมโห

“ทำไมทุกคนถึงคิดว่าฉันเป็นคนติดอยู่ร่ำไป ฉันทำอะไรผิด” เธอหันไปกวาดสายตามองทุกคนไปรอบๆด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจและรู้สึกว่าขอบตาของตัวเองเริ่มร้อนผ่าว

“เอาเป็นว่าฉันผิดก็ได้ ถ้ามันจะทำให้ทุกคนสบายใจขึ้น” อรรัมภาลูกขึ้นยืนกำลังจะเดินออกไปนอกห้อง

“คุณจะไปไหน” ธีภพถามขึ้น

“ฉันก็จะกลับไปบนห้องของฉันไปอยู่ในที่ที่ฉันควรอยู่ไง จะได้ไม่มารกหูรกตาของพวกคุณ”

“คุณไม่ได้มาอยู่ที่นี่ในฐานะดารานักแสดงที่จะทำอะไรตามอำเภอใจ แต่คุณมาอยู่ที่นี่ในฐานะลูกจ้างคนหนึ่งที่คุณยายส่งมาให้อยู่ที่นี่เพราะฉะนั้นคุณต้องนั่งอยู่ในห้องนี้เพราะเรามีเรื่องที่จะต้องพูดกันอีก ไม่ใช่ทำตามอำเภอใจ” เมื่อคิดถึงจุดนั้นอรรัมภาก็นิ่ง เธอกับมือแน่น

“จริงสินะเธออยู่ในฐานะของลูกจ้าง ไม่ใช่คนที่จะทำอะไรตามใจตัวเองได้อีกแล้ว”  หญิงสาวจึงเดินกลับมานั่งที่เดิมพร้อมจ้องใบหน้าธีภพอย่างไม่ลดละ

“คุณผิดคุณก็ควรจะขอโทษนะคุณอร” เอกภพพูดขึ้น

“ค่ะ ฉันขอโทษนะคะแม่นางเอกใสซื่อ” เธอไม่วายพูดประชดสิรินดาขึ้น ยิ่งเห็นท่าทางที่ไม่ยอมลดราวาศอกของอรรัมภายิ่งทำให้ธีภพโกรธจนตัวสั่น