Partager

บทที่ 7

last update Date de publication: 2025-11-23 11:26:28

บงการรัก_EP.6

ตะวัน

"ไปเหอะน่า กูอยากปลดปล่อย ไปเป็นเพื่อนกูหน่อย!!" ผมส่ายหัวให้ไอ้ทิตย์

"อะไรวะ! กูอุตส่าห์นั่งฟังมึงพูดมากในห้องประชุมทั้งวันนะ กูชวนไปเที่ยว ไอ้เหี้ยทำไมไม่ไป!!" ผมทิ้งตัวลงกับเก้าอี้ในห้องทำงาน วันนี้เหนื่อยมาก นั่งฟังคนนู้นคนนี้พูดตั้งแต่เช้าจรดเย็น!

"กูเลี้ยงไปเหอะ!! ร้านใกล้บริษัทไง!" ผมถอนหายใจ ตื้อฉิบหาย ตื้อจริงๆ

"เออ! กูขออาบน้ำก่อนล่ะกันเจอที่ร้าน" มันผิวปากออกไป ผมนั่งเคลียร์งานสักพักก่อนจะลุกขึ้นและเดินออกจากห้องเพื่อขึ้นไปอาบน้ำห้องส่วนตัวด้านบน

ผมมีคอนโดอยู่ใกล้ ๆ แถวนี้ เพราะไม่อยากจะนอนที่นี่มันใกล้ที่ทำงานเกินไป เวลาหิ้วใครมานอน...มันไม่สะดวก!

ผมอาบน้ำเสร็จเวลา 1 ทุ่ม แต่งตัวด้วยเสื้อเชิ้ตสีน้ำเงินคอปกและกางเกงจั๊มขาสีเทาเข้ม รองเท้าผ้าใบ เซทผมนิดนึง ก่อนจะทาครีมบำรุงที่หน้า พ่นสเปรย์น้ำแร่ให้สดชื่น ก่อนจะเดินทางไปร้านที่ไอ้ทิตย์มันนัด

#ผับ VVV

ผมจอดรถหน้าร้านก้าวเดินเข้าไปในร้าน อาทิตย์ไลน์มาบอกว่าถึงแล้ว ผมเดินเข้ามารีเซฟชั่นรีบวิ่งมาต้อนรับ เด็กในตู้เพียบละลานตาไปหมดและพวกเธอก็มองออกมาอย่างกับจะตะครุบผมกิน!

"VVIP มา!!/คุณตะวัน!" ผมค้อมหัวให้คุณพุดตานนิดนึง เซลล์คนนี้ดูแลพวกผมเวลาไปเที่ยวเป็นหลายปีแล้ว ใช่! นี่คือเลาจน์แอนด์เรสเตอร์รอง

"หายไปเลยนะคะคุณตะวัน! หล่อวันหล่อคืนเลยเนอะ น้อง ๆ มองตาเป็นประกายแล้ว" ผมยกยิ้มก่อนเธอจะเดินผายมือนำในห้องคาราโอเกะด้านใน ผมเดินเข้าไปเสียงโหวกเหวกโวยวายออกมาจากในที่มีห้องควันบุหรี่ลอยฟุ้ง!

"ไอ้ตะวัน วู้วววว" ผมส่ายหัวไอ้ทิตย์มันเมาแล้ว ผมหย่อนก้นนั่งเพื่อนมันอีก 3 คนยื่นแก้วมาชนกับผม ทุกคนดูเมามาย...แม่งอัพยากันชัว ๆ

"คุณตะวันพี่มีเด็กใหม่มาให้นะคะ น้องไปเรียกจันจิมาหน่อย" เธอบอกเด็กเสิร์ฟ ผมหยิบแก้วเหล้ายกขึ้นดื่ม พวกเพื่อนมันก็มายกแก้วชน เมาแอ่ด ไอ่ทิตย์ไม่เอาไรเลยนั่งดมยาดมอย่างเดียว

"ดมป่ะตะวัน" เพื่อนไอ้ทิตย์ถามผม ผมส่ายหัว เรื่องยาเสพติดผมเลิกมานานแล้ว ก่อนจะหันหน้าหนีและยกแก้วขึ้นดื่ม จริง ๆ ถ้าไม่สนิทผมก็ไม่ได้อยากจะคุยด้วยหรอก

"คุณตะวันจะให้เรียกเด็กเก่าที่ชื่อ 'ออสก้า' มาไหมคะ?" ผมขมวดคิ้ว ออสก้าผมไปต่อกับเธอ และเรียกใช้บริการประมาณ 2 ครั้งแต่ก็ไม่ได้ติดต่อกันเพราะอีกรำคาญ! ผมเลยส่ายหัวไป

"จันจิมายืนตรงนี้สิ" เซลล์เอ่ยบอกเด็กคนที่เข้ามาใหม่ ผมนั่งอยู่ที่โซฟาเธอยืนอยู่ข้างหน้าผม ๆ ยกแก้วขึ้นดื่มและมองไล่สายตา ตั้งแต่ขาเรียวยาวของเธอขึ้นไป สะโพกผึ่งผาย เอวคอดกิ่ว หน้าอกก็โอเค...แต่มื่อผมมองไปที่ใบหน้าเธอชัด ๆ ก็ต้องขมวดคิ้ว

ผมเห็นแววตาตกใจทันทีที่เราสบตากัน เธอหลบสายตาผมและก้มหน้าลง ผมยกยิ้ม...นี่มันเด็กที่ทำงานในโรงแรมผมนิ! ที่อยู่หน้าฟร้อนและมีฝรั่งมาจีบ ผมจำได้

"ถูกใจไหมคะ...น้องมาได้ 3 วันเองค่ะ" ผมกระดกแก้วขึ้นดื่มและบอกเซลล์ให้เธอเงยหน้าขึ้น

"จันจิมานั่งนี่" เธอเงอะงะ ก่อนจะมานั่งบนโต๊ะด้านหน้าผม มันเป็นโต๊ะกระจกเตี้ยๆ เธอนั่งลงและเงยหน้ามองเซลล์ ผมเอ่ยบอกกับเซลล์ว่าให้เธอเงยหน้าขึ้นหน่อย แต่เซลล์ดึงเธอมานั่งใกล้ผม ชนิดที่ว่าแทบนั่งตัก!

"ดูแลคุณตะวันให้ดีนะจันจิ...ถ้าดูแลไม่ดีพี่ไล่ออก!" เธอพยักหน้าและยกแก้วน้ำเปล่าขึ้นดื่ม เธอนิ่ง ผมก็นิ่ง

"สวัสดีค่ะ" เธอยกมือไหว้ผมอีกครั้ง

"หนูพึ่งทำงานแรก ๆ เกร็ง ๆ หน่อยนะคะ แต่ถ้าคุณไม่โอเค สต๊อปดื่มหนูก็ได้ค่ะ" ผมยกยิ้มก่อนจะขยับตัวออก เธอก็ชวนคุยนู้นนี่ ผมก็ตอบบ้างไม่ตอบบ้าง

"เราเคยเจอกันที่ไหนรึเปล่า" ผมเอ่ยถามเธอ

"นี่มุกจีบสาวรึเปล่าคะ?" ผมเลิกคิ้ว ลูกล่อลูกชนเยอะ!

"คุณเหมือนพนักงานที่บริษัทผม" ผมถามและยกแก้วขึ้นดื่ม

"มะ...ไม่ค่ะ!! หนูมาจากต่างจังหวัด! ไม่เคยเจอคุณตะวันเลยค่ะ!" ผมตวัดสายตามองเธอ วันนี้เธอแต่งหน้าจัดมาก ติดขนตาเป็นแพ ไหนจะชุดที่ใส่รัดจนหน้าอกหน้าใจแทบทะลักออกมา! ไม่เหมือนรีเซฟชั่นที่ยืนอยู่หน้าฟร้อนที่โรงแรมผมเลย!

"คุณตะวันดื่มผสมอะไรคะ?" เธอลุกขึ้นไปชงเหล้าให้

"ออนเดอะร็อก" เธอพยักหน้าก่อนจะเดินไปชงเหล้าให้ผมที่มุมห้อง ผมมองขาเรียวยาวก่อนจะลอบกลืนน้ำลายลงคอ...เธอดูอวบ ๆ แต่ก็มีเอว รวม ๆ ก็โอเคกับการสตาร์ท 7 ดื่ม แน่นดีแบบนี้!

"ขยับเข้ามาใกล้หน่อยสิ" ผมที่กึ่ม ๆ แล้วเอ่ยบอกเธออึกอัก ผมจับเอวเธอและออกแรงดึงเธอเข้ามาใกล้

"อะ...เอ่ออ/ตะวันนน มานี่หน่อยยย" ผมหันไปไอ้ทิตย์เรียก ผมเดินไปหามัน

"เอาเด็กมึงมาหน่อย ขาวจั๊วเลย! แลกกานน" ผมผลักหัวมันให้ออกห่างไป ไอ้ฉิบหายนั่งจะไม่ไหวอยู่ล่ะยังเสือกมองเห็นอีก

ผมเดินมานั่งที่เดิมเธอนั่งนิ่งหลังตรง ผมโอบเอวเธอและดึงเธอมาใกล้ เธอตัวแข็งทื้อ...ก่อนจะยอมเอาหน้าซบลงที่อกผม

"อยากดื่มอะไรไหม? เตอกีร่าไหม? ถาดนึงเธอจะได้เงินพิเศษเท่าไหร่?" เด็กเสิร์ฟไปเรียกเซลล์มา

"ขา...คุณตะวัน" ผมสั่งเตอกีร่าให้เธอ 2 ถาด ๆ ละประมาณ 10 แก้ว

"เธอได้พิเศษถาดละ 500 แต่ถ้าเธอกินหมดนี่คืนนี้ฉันให้เธออีก 5,000" เธอเด้งตัวลุกและมองหน้าผม

"กะ...กินค่ะ!" เธอเอ่ยบอก หึ! ผู้หญิงก็เห็นแก่เงินกันทุกคนสินะ! ผมมองเธอที่ยกแก้วช็อตขึ้นดื่ม สลับกับเอามะนาวที่หั่นบางเข้าปาก

"พี่ช่วยไหมน้องจันจิ" เซลล์เอ่ยถาม

"ไม่ต้องช่วย! ให้เธอกินเองให้หมด!" ผมเอ่ยบอกเธอมองหน้าผม หมดไปแล้ว 1 ถาด ผมดึงเธอให้เข้ามาชิดตัวก่อนเธอจะทิ้งหัวลงมาที่ไหล่ผม ๆ เลื่อนมือลูบไปที่หลังเธอชุดเธอนี่มันจะโป๊ไปไหน เหมือนเธอจะรู้ตัวขยับออก

"ไปต่อกับฉันไหม?" ผมเอามือบีบเคล้นสะโพกเธอ ๆ เอามือปัดออก เซลล์ลุกขึ้นเดินออกไปเมื่อเห็นเราคลอเคลียกัน

"จันไม่ออกไปกับลูกค้าค่ะ" เธอเงยหน้าขึ้นพูดกับผม กลิ่นแอลกอฮอล์ปะทะจมูก ผมก้มลงไปชิดหน้าและเอาจมูกคลอเคลียแก้มใส

"อยากได้เท่าไหร่?" ผมเอ่ยถาม เธอชันตัวลุกขึ้นหยิบแก้วเตอกีร่าดื่มต่อ เธอไม่ตอบ

"มาทำงานกลางคืนแบบนี้...เพราะอยากได้เงินเยอะ ๆ ไม่ใช่หรอ? ไปต่อกับฉันสิ! ฉันให้เงินได้เท่าที่เธอต้องการ" เธอมองหน้าผมนิ่งและยกแก้วขึ้นดื่มก่อนจะกระแทกแก้วเหล้าลงบนโต๊ะ

"หนูมาทำงานวันนี้วันที่ 4 มีคนพูดแบบนี้ทุกวันเลยค่ะ...คุณตะวันไม่ถือหรอคะ?" ผมยกยิ้ม นี่เธอกำลังจะบอกว่าเธอโดนคนซื้อไปทุกวันงั้นหรอ หึ!

"แล้วไปไหมล่ะ...กับฉัน?" ผมมองเธอไม่วางตา ก่อนจะเอ่ยถามเธออย่างลองใจ

"หนูไม่ได้ขายตัวค่ะ" และเธอก็ขอตัวไปเข้าห้องน้ำ ผมมองตามเธอออกไป เธอหายไปประมาณ 10 นาทีและกลับมานั่งลงข้างผม เธอไม่มองหน้าผมเลย เธอหมุนนาฬิกาดูบ่อย ๆ ผม

"ถ้ามีธุระต่อก็ไปเหอะ ผมนั่งคนเดียวได้" ผมเอ่ยบอกอย่างหมั่นไส้!! ไม่มีมรรยาทเลย นี่ผมเสียเงินนะ ไม่ดูแลบริการอะไรเลย!

"เปล่าค่ะ" เธอขยับเข้ามานั่งใกล้ผมและเอาหน้าซบลงที่อก เหมือนเธอจะรู้ว่าผมไม่พอใจ ก็เลยทำทีเข้ามาใกล้และออดอ้อน

"เที่ยงคืนหนูขอกลับบ้านได้ไหมคะ?" เธอพูดอู้อี้อยู่ใกล้ ๆ อก ผมไม่ตอบ

"นะคะ...ถ้าคุณไม่อนุญาต แม่พุดตานไม่ให้จันกลับบ้านแน่ค่ะ" เธอกอดผมแน่นขึ้นหน้าอกหน้าใจบดเบียดเข้ามาที่หน้าอกผม

"ถ้าให้กลับเร็ว...แล้วฉันจะได้อะไร" เธอย่นจมูก ก่อนจะจุ๊บมาที่สันกรามผม

"พรุ่งนี้หนูมีงานเช้า..." ผมมองหน้าเธอ ๆ ตกใจที่หลุดพูดออกมา เราสบตากันผมก้มหน้าลงไปใกล้ ก่อนเธอจะผละออกนิดนึงแต่มือยังกอดเอวผมอยู่

"งั้นกินให้หมดแล้วจะให้กลับ" ผมชี้ไปที่ถาดเตอกีร่าที่ผมสั่งให้เธอ ๆ ยิ้มเล็กน้อยก่อนจะยกแก้วดื่มติด ๆ แก้วสุดท้ายเธอสะบัดหัวเหมือนเรียกสติ และหันมามองหน้าผม ๆ เลิกคิ้วถาม เธอแบมือ หึ!

"เอาเลขบัญชีมาสิ" เธอขอปากกาเด็กเสิร์ฟและจดเลขบัญชีให้ผม ๆ กดเข้าแอปพลิเคชันโอนเงิน กดเลขลงไปตามที่เธอจด 'ลูกจันทร์ ใจเย็น' ผมกดให้จำนวนเงินให้เธอไป 10,000 บาท ก่อนจะยื่นหน้าจอโชว์ให้เธอดู เธอพยักหน้าและยื่นหน้ามาหอมแก้มผม

"จันกลับก่อนนะคะ ขอบคุณนะคะที่เรียกจันนั่งด้วย" เธอยกมือไหว้และเตรียมจะลุกออกไป

"มาทำงานวันไหนบ้าง" ผมจับมือเธอไว้และเธอถาม

"จันทำพาสไทม์ค่ะ ไม่ได้มาทุกวัน ถ้าไม่ติดทำ OT งานประจำจันก็มาค่ะ" ผมพยักหน้า เธอค้อมหัวให้และเดินออกไป เซลล์เดินเข้านั่งข้างผม ๆ

"เป็นยังไงคะ โอเคไหม?" ผมไม่ตอบแต่ยกแก้วขึ้นดื่มแทน

"น้องเป็นเด็กดีนะคะ ทำงานหาเงินช่วยพ่อที่เป็นโรคไต พื้นเพเป็นคนต่างจังหวัด แต่น้องมาทำงานไม่ทุกวันนะคะ เหมือนจะมีงานประจำทำ นี่ก็มารับจ๊อบงานพิเศษ" ผมนั่งฟังเฉย ๆ เซลล์ที่ดูแลก็ร่ายยาวให้ฟัง

"ถ้าวันไหนน้องมาพี่จะแจ้งคุณตะวันไปนะคะ..." ผมพยักหน้าให้

"ขอบคุณมาก ๆ เลยค่ะ" เธอยกมือไหว้ขอบคุณผม ถามว่าเธอเชียร์เด็กคนนี้ให้ผมทำไมก็เพราะงานแบบนี้ ต้องให้ลูกค้าติดเด็ก จะได้มาเปิดเมมเบอร์กับเธอ ซึ่งวันนี้ผมก็เปิดเมมเบอร์กับเธอไปแสนนึง

พอรูดบัตรเสร็จผมมองไปที่ไอ้ทิตย์ ลำบากกูทุกรอบถึงไม่อยากมากับแม่ง! ก่อนผมจะโทรเรียกเอกให้มาเอารถมันกลับและก็ให้มันหอบมันกลับบ้าน ทุเรศทุรังฉิบหาย!

❤️ฝากกดไลท์ คอมเมนต์ติชมได้นะคะ❤️

ในเรื่องนางเอกมาจากดอยแต่เธอก็ไม่ได้แบ๊วแบบไม่รู้เรื่องอะไรนะคะ

เพราะเธอมีแม่น้ำคอยสอน พวกเรื่องลูกล่อลูกชนกับผู้ชายอยู่ และที่เธอทำทั้งหมดก็เพื่อครอบครัว

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • นิยายชุด บงการรัก ทวงรัก   บทที่ 140

    วันเวลาที่ผ่านมา...ได้สั่งสอนและเปลี่ยนให้ผู้ชายที่เจ้ายศเจ้าอย่าง เจ้าระเบียบ ปากร้าย และขี้โมโหคนนี้ให้เป็นคนที่ดีขึ้น ใจเย็น และรักครอบครัว...คนที่ไม่เคยสนใจและรักใคร วันนี้กลับกลายเป็นผู้ชายที่รักและเห็นใจคนอื่นเป็นแล้วแต่ก่อนเค้าเป็นผู้ชายที่น่ากลัวมากแต่ฉันก็รักเค้า ยิ่งตอนนี้เค้าเปลี่ยนเป็น

  • นิยายชุด บงการรัก ทวงรัก   บทที่ 139

    มันเป็นความรู้สึกที่ยากจะอธิบาย มันตื้นตัน ดีใจ ลูกที่ผมคอยเฝ้าประคบประหงมตั้งแต่อยู่ในท้องจนตอนนี้เค้าออกมาและนอนอยู่บนอกแม่เค้าแบบนี้ อีกใจมันก็เสียใจ เสียดายที่ช่วงเวลาแบบนี้กับซันซันไม่มี..."เลิกร้องซะทีตะวัน!" ผู้เป็นย่าเอ่ยบอกน้ำเสียงรำคาญ"พ่อพ่ออย่าร้องนะ โอ๋ ๆ" ลูกสาวที่นั่งอยู่บนเตียงข้าง

  • นิยายชุด บงการรัก ทวงรัก   บทที่ 138

    #ทวงรักบทส่งท้ายรถสปอร์ตสีดำด้านเลี้ยวเข้ามาจอดหน้าห้องฉุกเฉินโรงพยาบาลเชียงราย ก่อนประตูรถด้านหลังจะเปิดออกทั้งที่รถยังไม่ทันจอดสนิทดีเลย! ชายหนุ่มหน้าตาดีแต่งตัวภูมิฐานก้าวขายาวลงจากรถพร้อมเด็กหญิงตัวอวบอ้วนมัดเปียสองข้าง ในมือถือตุ๊กตาเป็ดสีเหลือง"พ่อพ่อไปก่อนเลยค่ะ ลูกจะไปพร้อมลุงเอก" คนเป็นพ่

  • นิยายชุด บงการรัก ทวงรัก   บทที่ 137

    "มองหน้าผมสิ...หลบสายตาทำไม" เค้าจับหน้าฉันให้หันไปมองหน้าเค้า"ปล่อยลูกจันทร์ไปเถอะ..." ฉันเอามือคล้องคอเค้าไว้ก่อนจะเอ่ยประโยคออดอ้อนออกไป"..........""นะคะ...ลูกจันทร์เจ็บไปหมดแล้ว" เค้าเพียงมองหน้าฉันนิ่ง ก่อนจะก้มหน้าลงมาใกล้"อ้อนแบบนี้...เดี๋ยวก็ได้ตายคาเตียงหรอก หึ!" เค้ากดจูบลงมาที่ริมฝีปา

  • นิยายชุด บงการรัก ทวงรัก   บทที่ 136

    #ทวงรัก_EP30 กำราบม้าพยศ!! NC+ลูกจันทร์ฉันเดินออกมาหลังจากการประกาศข่าวบนทีวีจบ ถามว่าฉันรู้ไหมว่าเค้าทำอะไรกับผู้หญิงคนนั้น ฉันรู้...แต่มันก็สมควรแล้วที่เธอจะโดนแบบนั้น!"คิดอะไรอยู่" เค้าที่พาลูกไปเล่นบ้านบอลเสร็จก็เดินกลับมาหาฉันที่นั่งรออยู่ด้านนอก"เปล่าค่ะ" ฉันบอกและส่งยิ้มน้อย ๆ ให้เค้า"วั

  • นิยายชุด บงการรัก ทวงรัก   บทที่ 135

    ผมปล่อยให้เธอนอนหลับสบายก่อนจะขึ้นรถกลับไปที่โรงแรมไปรับลูกกลับมานอนด้วย...ไม่ใช่แค่เธอคิดถึงลูก แต่ผมก็คิดถึงลูกเหมือนกัน"แม่แม่ลูกจันทร์ จุ๊บ ๆ ๆ ๆ ๆ" ผมมองลูกที่ใส่ชุดกระโปรงสีชมพูอ่อน มัดแกะสองข้างกำลังขึ้นไปขย่มแม่เธอที่นอนหลับอยู่"แม่แม่โป๊!!" ผมหัวเราะเพราะลูกมุดเข้าในผ้าห่ม เธอลืมตาตื่นและ

  • นิยายชุด บงการรัก ทวงรัก   บทที่ 99

    "เพียะ!! ไปไกล ๆ หน้าฉัน!!" ผมทิ้งตัวลงกับพื้นและเอามือกุมหน้าไว้...โดนทั้งซ้ายทั้งขวาเลยกู!"ลูกจันทร์นั่นลูกผมใช่ไหม?" ผมจับข้อมือเธอไว้"กรี้ดดดดดด!!! ออกไปปป!!! ฮื่อออ" อยู่ ๆ เธอก็กรีดร้องและพุ่งเข้าทำร้ายผม ๆ หลบและยกมือขึ้นบล็อกฝ่ามือที่ฟาดลงมา แต่ขาเหมือนจะหลบไม่ทัน เธอถีบเข้ากลางอกเพราะผมนั

  • นิยายชุด บงการรัก ทวงรัก   บทที่ 98

    ทวงรัก_EP12 เรื่องไม่น่าโง่ก็โง่ตะวันผมเดินลงมาหาแม่ที่สระว่ายน้ำ ในมือถือกล่องของขวัญไว้ ลิฟต์ถึงชั้น 2 เดินออกมาก่อนจะเห็นแม่นั่งยอง ๆ และยื่นอะไรไม่รู้ให้เด็กคนหนึ่งทานอยู่ริมสระว่ายน้ำผมขมวดคิ้วก่อนจะเพ่งมองดี ๆ แต่เด็กคนนั้นนั่งหันหลัง ผมจะเรียกแม่ที่เดินออกไปอีกทาง คงไปห้องน้ำล่ะมั้งก่อนจะ

  • นิยายชุด บงการรัก ทวงรัก   บทที่ 96

    ทวงรัก_EP11 อุบัติเหตุของลูกตะวันผมติดต่อพ่อกับแม่ไม่ได้มา 2 อาทิตย์ล่ะ คือไม่รับสาย ไม่อ่านไลน์ คือเกินไปมาก...แค่ไม่ไปงานเปิดโรงแรมถึงกับต้องโกรธกันขนาดนี้เลยงั้นหรอ!"ไฟล์ท 10 โมงครับ" ผมพยักหน้ารับเอกที่เอ่ยบอกว่าจองตั๋วไปเชียงรายกี่โมง สุดท้ายผมก็ต้องไปเหยียบที่นั่นสินะ!!"ได้บอกพ่อกับแม่ไหมว

  • นิยายชุด บงการรัก ทวงรัก   บทที่ 95

    "ย่าให้...แต่ขอหอมแก้มได้ไหมคะ" ฉันมองย่าเธอที่ถอดตุ้มหูทันทีที่หลานขอ"ไม่ค่ะ ไม่เอาแล้ว" เด็กหญิงเอ่ยบอก ฉันหัวเราะน้อย ๆ"ทำไมไม่เอาคะ...ย่าให้นะ""ไม่ค่ะ เดี๋ยวโดนลูกจันทร์ตี เพียะ ๆ" ปู่เค้าหัวเราะก่อนจะโอบกอดเธอ และยกมานั่งตัก"ซันซันชื่อจริงชื่ออะไรคะ..." ฉันมองลูกไม่วางตา ฉันอยากจะรู้ว่าเธอจ

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status