ログイン共有
12
最終更新日:
2025-12-27 20:51:15
最新チャプター
น้ำผึ้งทรายสีเพลิง 43
“ได้สิ เดี๋ยวฉันจะป้อนให้”เขาทำในสิ่งที่หญิงสาวคิดว่า คงไม่เคยทำให้หญิงคนใดมาก่อน มือใหญ่แกะเปลือกกุ้งออกจนหมด กุ้งตัวโตถูกงับเอาเข้าไปในปากของเขาทันที“ฝ่าบาท...”หญิงสาวประท้วงอย่างมีแง่งอน ครั้นเห็นทรงปอกทานเสียเอง แต่ต้องเปลี่ยนเป็นเสียงอู้อี้ทันทีเมื่อริมฝีปากหยักหนาทาบทับลงมา รสชาติของกุ้งสดเนื้อหวานอร่อยผ่านเข้ามาในลำคอทันที มือแกร่งลูบไล้เรือนร่างกลมกลึงหนักหน่วง กุ้งแสนอร่อยตกถึงท้องไปแล้วแต่เรียวปากอุ่นร้อนยังดูดกลืนความหวานในโพรงปากไม่คลาย“อือ... ฝ่าบาท”หญิงสาวหอบหายใจสะท้าน เมื่อเขาปลดปล่อยเรียวปากอวบอิ่มเป็นอิสระ“อร่อยไหมกุ้งสดที่ฉันป้อนให้”คำกระเซ้าแสนหวานทำให้หญิงสาวค้อนให้เสียวงใหญ่ หลบสายตาคมสีนิลเสไปมองทิวทัศน์รอบกายแทน“ถ้าไม่ตอบแปลว่าอร่อย เดี๋ยวต้องป้อนอีกหลายคำ”คนเอาแต่ใจไม่รอให้คนหลบหน้าได้ทันตั้งตัว ริมฝีปากหยักหนาประทับลงมาอีกครั้งพร้อมกับกุ้งเนื้อหวานสดอร่อยถูกป้อนเข้ามาในปากของเธอโดยวิธีที่เธอเคยทำให้เขาตอนที่อยู่ในตำหนักของเขาที่ประเทศโซโมโรส“ตกลงว่าอร่อยหรือเปล่า ไม่ตอบสักที รอนานแล้วนะ”มือใหญ่ใช้นิ้วหัวแม่โป้งคลึงเคล้นกลีบปากหวานฉ่ำไปมาเบาๆ ดวงตาจ
น้ำผึ้งทรายสีเพลิง 42
ลุตฟียักคิ้วเจ้าเล่ห์ให้มามะ มามะหันไปมองสบตาพาตีเมาะหวานหยด แค่มองตา... ทั้งสองก็รู้ใจ โดยไม่ต้องคบกันให้ยาวนาน เหมือนองค์สุลต่านเจ้าเหนือหัวกับพระราชินีมาเลย์น่าที่สบตากันครั้งแรกก็ตกหลุมรักกันและกันโดยไม่ต้องรู้จักกันยาวนานเลยสุลต่านอีซาพาพระราชินีคู่กายไปฮันนีมูนยังเกาะส่วนตัวที่ประเทศไทย เขาชอบประเทศไทยเพราะเป็นประเทศที่สวยงาม อุดมไปด้วยธรรมชาติ คนไทยยิ้มง่ายเป็นมิตรและจริงใจ เป็นประเทศที่เขาอยากมาเที่ยวชมบ่อยครั้ง“ฮันนี่เพิ่งรู้ว่าพระองค์มีเกาะส่วนตัวที่ประเทศไทยด้วยเพคะ”มาเลย์น่ารู้สึกตื่นตาตื่นใจ มองบ้านพักตากอากาศหลังสวยสีขาวอยู่กลางเกาะ“เกาะแห่งนี้เป็นเกาะที่เสด็จพ่อทรงซื้อให้เสด็จแม่”เขาพูดเพื่อรำลึกความหลัง เพราะแม่ของเขาเป็นคนไทย บิดาจึงซื้อเกาะแห่งนี้เอาไว้ให้พักผ่อนครั้นเสด็จมาเที่ยวประเทศไทย“ฝ่าบาท ฮันนี่อยากเดินเล่นรอบหาดจังเพคะ”“ได้สิ ฉันก็อยากเดินออกกำลังกายอยู่เหมือนกัน”มือใหญ่กุมมือเรียวบางพาเดินไปตามหาดทรายขาวสะอาดที่มองเป็นไปสุดชายฝั่งทะเล ผืนทรายสีขาวสะอาดปลิวว่อนไปตามสายลมที่พัดผ่าน ลมโชยพัดไปทั่วบริเวณหาดเอาไอของน้ำทะเลมากระทบผิวกายแต่กลับให้ความรู้สึ
น้ำผึ้งทรายสีเพลิง 41
ผ้าคลุมศีรษะเข้าชุดกันกับชุดที่สวมใส่ซึ่งประดับด้วยเพชรเม็ดงามองค์สุลต่านอีซาทรงฉลองพระองค์ด้วยชุดสีทองอร่ามเช่นเดียวกับหญิงสาว บนศีรษะของพระองค์สวมมงกุฎทองคำฝังเพชรงดงาม ทรงทอดพระเนตรหญิงสาวอย่างตกตะลึง แขกเหรื่อผู้มีเกียรติต่างชื่นชมในความงามของมาเลย์น่า ขณะที่หญิงสาวเดินออกมาเข้าพิธีกับองค์สุลต่านอานนท์และโซฟียะห์กุมมือกันแนบแน่น รู้สึกปลาบปลื้มในความโชคดีของหลานสาว ส่วนโซเฟียผู้เป็นมารดาถึงกับหลั่งน้ำตาด้วยความเปี่ยมสุขเมื่อเห็นบุตรสาวเพียงคนเดียวเป็นฝั่งเป็นฝากับกษัตริย์ผู้เปี่ยมไปด้วยคุณธรรมเช่นนี้ครอบครัวทางด้านบิดาของมาเลย์น่าต่างยินดีกับความโชคดีของหลานสาวคนสวยเป็นที่สุดหลังจากเสร็จพิธีอภิเษกสมรสอันยิ่งใหญ่ องค์สุลต่านได้ร่วมต้อนรับแขกผู้มีเกียรติที่ต่างอวยพรกันอย่างเนืองแน่น จนพิธีเป็นอันสิ้นสุดลงในที่สุด เหล่าพสกนิกรของประเทศต่างแสดงความยินดีกันท่วมท้น ราษฏรในประเทศเฉลิมฉลองกันสามวันสามคืน ก่อนที่สุลต่านอีซาและพระราชินีมาเลย์น่าจะทรงส่งแขกบ้านแขกเมืองกลับประเทศ“ไม่คิดว่าเธอจะกลายมาเป็นมเหสีของท่าน”สุลต่านรอฮิมเป็นเพียงคนเดียวที่เหลืออยู่หลังจากแขกบ้านแขกเมืองกลับ
น้ำผึ้งทรายสีเพลิง 40
“เรามีเรื่องสำคัญที่จะแจ้งให้ทราบอีกก็คือ...”ร่างสูงสง่าของสุลต่านอีซายืนขึ้น พร้อมกับหันไปมองด้านข้างที่ประทับด้วยรอยยิ้ม มาเลย์น่าเดินออกมาด้วยชุดสีทองอร่ามสวยงามแปลกตา ข้าราชบริพารมองอย่างตกตะลึงในความงามของหญิงสาว จนเงียบกริบไปทั่วท้องพระโรงอีกครั้ง“เราจะอภิเษกกับมาเลย์น่า หญิงสาวอันเป็นที่รักของเราเพียงคนเดียวในเร็ววันนี้ และเธอคือมเหสีคู่กายของเรา เป็นองค์รานีคนต่อไปของโซโมโรสต่อจากเสด็จแม่” เสียงยินดีถ้อยคำว่า“ทรงพระเจริญๆ” กึกก้องไปทั่วตำหนักกลางมาเลย์น่ามองสบสายพระเนตรคมเข้มสีนิลด้วยความเปี่ยมสุขยิ่งนัก มือใหญ่กุมมือเรียวไว้แนบแน่นบ่งบอกถึงความรักแท้ที่ไม่คลายของเขาสุไลมานสำนึกผิดที่ตัวเองคิดปองร้ายพี่ชาย แต่พี่ชายหาได้จับประหารชีวิตไม่ นอกจากจะตัดเขาออกจากการมีสิทธิ์ในบัลลังก์เท่านั้น รวมถึงนายพลสุกรีถูกปลดออกจากตำแหน่ง ถอดยศ ไม่มีหน้าที่ในกองทัพอีก เขาได้ขอร้องพี่ชายเอาไว้ เมื่อนึกถึงหญิงสาวอีกคนที่เขาหลงรักโดยไม่รู้ตัวร่างสูงของสุไลมานทอดสายตามองร่างระหงที่ยืนเหม่อลอยอยู่เบื้องหน้า“อยู่ร่า...”อยู่ร่าถอนเท้าหนีด้วยความตระหนก แต่แขนกำยำรั้งเอาไว้อย่างรวดเร็ว เพื่อไม่
น้ำผึ้งทรายสีเพลิง 39
“ปากดีนักนะอยู่ร่า เธอกล้าว่าฉันบ้าเช่นนั้นเรอะ”น้ำเสียงโกรธกริ้วทำให้เธอเดาอารมณ์เขาแทบไม่ถูก ลำแขนแกร่งรวบเอวคอดติดกับร่างเปลือยเปล่าใบหน้าหล่อเหลากดจุมพิตบดคลึงเร่าร้อน ร่างระหงสั่นสะท้านดิ้นหนี ความวาบหวามแล่นเข้ามาจับจิต กลิ่นกายและสัมผัสคุ้นเคยทำให้เธอไม่อาจปฏิเสธเขาได้สักครั้ง แม้จะปากแข็งเพียงใดก็ตาม“อย่า...” เสียงห้ามเริ่มสั่นไม่มั่นคง มือเรียวพยายามแกะมือหนาที่รัดร่างเปลือยของเธอออกแต่ไม่เป็นผลเพราะยิ่งแกะเขายิ่งรัดแน่นขึ้น“คิดจะหนีไปไหน รู้ทั้งรู้ว่าไม่มีวันหนีพ้น”เขากระซิบเสียงวางอำนาจที่ริมหู หญิงสาวส่ายหน้าหนีขนลุกชันไปทั่วทั้งร่างร่างสูงคุกเข่าลงเบื้องล่างรั้งสะโพกผายให้หยุดนิ่ง ริมฝีปากร้อนรุ่มขบเม้มก้นงอนงามเพื่อหยอกเย้า หญิงสาวสะดุ้งเหลียวมามองด้านหลังใบหน้าแดงซ่าน“อย่าทำแบบนี้เลย” เสียงวอนสั่นจนขาดเป็นห้วง เธอรับรู้ว่ากำลังจะพ่ายแพ้เขาอีกแล้วเขาไม่นำพายังคงขบกัดความนุ่มนิ่มของเนื้อนวลต่อไป หญิงสาวยิ่งดิ้นหนี เขายิ่งมีอารมณ์ มือหนาตีก้นงอนงามด้วยความมันเขี้ยวพร้อมกับขยำเคล้นคลึงหนักหน่วงขึ้นอยู่ร่ากัดริมฝีปากจนเจ็บ พยายามระงับเสียงคราง เหมือนเขาจะรู้ เขาอยาก
น้ำผึ้งทรายสีเพลิง 38
เขาเก็บความสงสัยนี้ไว้คนเดียวตลอด เพื่อจะเร่งสืบหาความจริง แต่ความจริงกลับมาปรากฏให้เขารับรู้ในที่สุด“ท่านเลวมากที่ทำเช่นนี้”ดุลยายืนขึ้นเต็มความสูงดวงตาสีเทาเหล็กมองไฟซาเขม็ง“คุยกันก่อน ส่วนเรื่องไฟซา ฉันคิดว่าเธอควรจะจับไปขังไว้ก่อน แล้วค่อยคิดว่าจะทำเช่นไร”อีซาเตือนหนุ่มน้อยตรงหน้าด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ดุลยาระงับความโกรธเกลียดไว้จนสุดขั้ว ก่อนที่จะสั่งให้ลูกน้องพาไฟซาไปขังคุกเอาไว้ก่อน“ฝ่าบาทต้องการที่จะให้กระหม่อมช่วยอะไร บางทีคำพูดที่บอกว่าพระองค์โหดร้ายและอยากกวาดล้างพวกเราให้สิ้นซากอาจไม่จริงก็เป็นได้”ดุลยาทรุดกายลงนั่ง เขารู้สึกเหนื่อยใจยิ่งนักกับตำแหน่งหัวหน้าเผ่า แต่เขาจะต้องนำพาชนเผ่าให้อยู่รอดให้จงได้ “ความจริงเราอยากคุยกับบิดาของเธอนานแล้ว”อีซาเลี่ยงคำเรียกที่จะเรียกดุลยาว่าเด็กน้อย คำนามที่สุลต่านอีซาเรียกทำให้ดุลยามองสบตาคมกล้าสีนิลด้วยดวงตาพึงพอใจยิ่งกว่าเก่า“ท่านพ่อและกระหม่อมอยากเจรจากับพระองค์ แต่พระองค์ไม่เคยให้เราเจรจาด้วย สาส์นที่ส่งไปก็หายไปเหมือนอากาศ”อีซาหรี่ตามองเด็กหนุ่มตรงหน้านิ่งงันไปเล็กน้อย เขาหันไปมองคนสนิททั้งสองรวมถึงอาเหม็ดเหมือนเข้าใจอะไรๆ
あなたも気に入るかもしれません
