FAZER LOGIN"ป๊า~""พู่กันครับ""กั๊บ""พู่กันจะได้เป็นพี่ชายแล้วนะครับ ดีใจมั้ย""พี่ชาย~""ใช่ครับ พู่กันจะมีน้องแล้ว เราสองคนในฐานะที่เป็นผู้ชายที่รักม๊าเหมือนกัน เราต้องช่วยกันดูแลม๊ากับน้องให้แข็งแรง ตกลงมั้ยครับ"นิ้วก้อยของผู้ใหญ่ ยื่นไปข้างหน้าเด็กน้อยพู่กันยิ้มแฉ่งแล้วเกี่ยวก้อยกับป๊าของเขา ก่อนที่สิงโตจะจับลูกชายตัวเอง ฟัดแก้มซ้าย ฟัดแก้มขวา แล้วอุ้มพู่กันขึ้นมาพาเดินไปหาม๊าของเขา"ไหน ย้อง""อยู่ในนี้ครับพู่กัน""โอ้ววว! จู่ได้ไง""เอ่อ… " พิมพ์มาดาชะงัก เธอเหลือบมองสามีของเธอที่ยังอมยิ้มหยิกแก้มลูกชายเล่น"เดี๋ยวโตก็รู้เอง" สิงโตเป็นฝ่ายตอบหลายเดือนต่อมา @โรงพยาบาลโสภากุล"โอ๊ย ในชีวิตไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะมีหลานถึงสองคนเลย" บรรพตพูดขึ้นในตอนที่กำลังอุ้มเด็กน้อยตัวแดงๆ ขึ้นแนบอกโดยมีสายตาขี้หวงของสิงโตมองจ้องอยู่"อาตี๋ มองป๊าแบบนี้หมายความว่ายังไง"ไม่ใช่แค่ สิงโตที่มองเขาอย่างนั้น แต่ยังมีเจ้าแสบวัยซนที่นั่งอยู่ข้างๆ เตียงของม๊าเขากอดอกทำหน้าบึ้งอยู่"อ่ะ ตี๋น้อยมองกงแบบนั้นไม่ดีนะ""สุดเขต" ใช่ ลูกชายคนเล็กของนายสิงโตชื่อสุดเขต เป็นการบ่งบอกว่าคนเป็นพ่อจะหยุดที่ลูกชายคนนี้ และที่สำค
ตอนพิเศษ 5สองเท้าหนักเดินวกไปวนมาอยู่หน้าห้องน้ำภายในห้องนอน แม่บ้านทั้งสองคนยืนกัดเล็บอยู่ทางด้านหลัง ดวงตาของเธอทั้งสองจดจ้องมาที่บานประตูกระจกห้องน้ำที่พิมพ์มาดาเข้าไปในนั้น ทุกอย่างอยู่ในความเงียบสนิทได้ยินเพียงเสียงกรนเบาๆ ของพู่กันที่ยังนอนหลับอยู่บนฟูกอย่างสบาย"ยังไม่เสร็จอีกเหรอ"สิงโตพึมพำเบาๆ เขาเริ่มเดินหนักขึ้น ถี่ขึ้น ถี่ขึ้น ก่อนจะตัดสินใจพรวด!"อ่ะ! พะ โต"เปิดประตูเข้าไปเพราะว่าภรรยาของตัวเองยังไม่เดินออกมาสักที เขาร้อนรนใจ เขาต้องการอยากรู้ว่าเธอจะมีทายาทให้เขาอีกคนหรือเปล่า เมื่อเปิดประตูเข้ามาเห็นว่าพิมพ์มาดากำลังจ้องที่ตรวจครรภ์อันสุดท้ายอยู่พอดี สิงโตรีบเดินก้าวเข้ามาหาเธอ หยุดยืนอยู่ข้างๆ เธอ ใช้มือหนึ่งประคองเอวบางของเธอ แล้วเป็นฝ่ายแย่งแท่งเล็กๆ ที่เธอกำลังถืออยู่มาถือเอาไว้เอง"หลับตาทำไมคะ""พี่ตื่นเต้นน่ะ""คิก คิก เป็นปะป๊าแล้วทำไมถึงยังน่ารักได้ขนาดนี้คะ""แต่นี่พี่กำลังจะเป็นปะป๊าที่กำลังลุ้นว่าจะมีลูกสาว หรือลูกชายเพิ่มมาอีกคนหรือเปล่าน่ะสิ""ถ้าอยากรู้ก็ลืมตาดูสิคะ อันนี้อันสุดท้ายแล้วด้วย"เธอรับรู้ได้ว่ามือของเขาสั่นขนาดไหน เธอรับรู้ได้ว่าเขากำลังห
ตอนพิเศษ 04กลางดึก"พู่กันยังไม่นอนเหรอคะ"พิมพ์มาดาเดินเข้ามาในห้องนอน เห็นสิงโตกำลังเล่นกับน้องพู่กันอย่างสนุกสนานเขาเล่นกับลูกดูท่าทางมีความสุขมาก ราวกับว่าชีวิตนี้ไม่เคยมีความสุขแบบนี้มาก่อนหลังจากที่เธอมีน้องพู่กันมานี่ก็เข้าปีที่สามแล้ว คุณแม่ของเธอลดการทำงานลงไปตั้งเยอะและใช้เวลาทั้งหมดในการเลี้ยงหลาน และท่องเที่ยว เห็นว่าตอนที่ยังสาวๆ หรือตอนที่มีครอบครัวเธอใช้ชีวิตเพียงแค่ ทำงาน กลับบ้าน และดูแลลูกกับสามีส่วนบ้านของสิงโตหลังจากที่ป๊าโอนทุกอย่างมาให้เป็นชื่อของเขาแล้ว ป๊ากับม๊าก็เหมือนจะมีความสุขขึ้นเรื่อยๆ และพากันท่องเที่ยวไปทั่วเหมือนกัน ยังดีหน่อยที่ทุกครั้งที่กลับมาจากเที่ยวพวกท่านจะมาหาหลานก่อนเป็นอันดับแรกเสมอ"ครับ ไม่ยอมนอนเลยดูตาสิแป๋วมากขนาดนี้ ป๊าจะกล้าให้ลูกรักนอนได้ไงครับ ใช่มั้ย""ปะป๊า~""คร้าบบบ~ ลูกชาย""ยักปะ~""ป๊าก็รักพู่กันมากครับ"เห็นแล้วก็อดหมั่นไส้ไม่ได้จนบางทีเธอก็สับสนไม่รู้ว่าลูกติดป๊า หรือป๊าติดลูกกันแน่ สิงโตเล่นกำมือกับพู่กันไปพลาง บ้างก็กดไอแพดดูงานไปพลาง แล้วก็หันมาเล่นกับพู่กันไปพลาง อันที่จริงแล้วตั้งแต่ที่มีพู่กันออกมาเธอค่อนข้างสบายเลยแ
ตอนพิเศษ 03สามปีต่อมาบรื้นนนน! บรื้นนนน! บรื้นนนน!"ปะ" เสียงเด็กน้อยพูดขึ้นเมื่อได้ยินเสียงรถที่คุ้นเคย พิมพ์มาดาเดินออกมาจากห้องครัวแล้วก้มลงอุ้มลูกน้อยของตัวเองเอาไว้แนบอก พาเดินไปต้อนรับป๊าของเขาที่หน้าประตูบ้านเหมือนกับทุกๆ วัน"ปะ~""พู่กัน~" น้องพู่กันลูกชายทายาทคนแรกของเขายิ้มแป้นเมื่อเห็นใบหน้าหล่อๆ ของคนเป็นพ่อ สิงโตเดินเข้ามาเขาก้มลงหอมแก้มลูกชายทั้งสองข้าง และหอมแก้มภรรยาสาวของตัวเองทั้งสองข้างจะได้ไม่เกิดอาการน้อยใจกัน"เอาไปเลยค่ะ พู่กันร้องห้าป๊าทั้งวัน"สิงโตยิ้มอย่างมีความสุข เขาอุ้มลูกชายตัวเองไว้แนบอกส่วนพิมพ์มาดาก็เอากระเป๋าเอกสารของเขาไปเก็บที่ห้องทำงาน แล้วเดินลงมาจัดโต๊ะอาหาร ที่บ้านเธอมีแม่บ้านสองคนเป็นหลานสาวของป้าฉายกับป้าจันทร์ ชื่อแก้ว กับสาย โดยที่ทั้งสองคนเป็นทั้งแม่บ้าน และพี่เลี้ยงของน้องพู่กันอีกทั้งยังทำงานได้เป็นอย่างดีอีกด้วย"พี่โตเอาพู่กันมาค่ะ แล้วก็ไปอาบน้ำนะคะจะได้มากินข้าวกัน"อุ้มลูกกลับมาแล้วหอมแก้มสามีไปทั่วทั้งใบหน้า ถ้าเธอไม่ทำแบบนี้สามีของเธอก็จะงอนตุ๊บป่องเป็นเด็กๆ ไม่รู้ว่าเขาเป็นอะไรนะ ตั้งแต่เธอมีน้องพู่กันก็หึงหวง และตามติดเธอยิ่ง
ตอนพิเศษ 02โรงพยาบาลโสภากุลพิมพ์มาดาอยู่ที่โรงพยาบาลในห้องรอคลอดมาหลายชั่วโมงแล้ว ทำเอาสิงโตอยู่ไม่เป็นสุขเลย เขาเดินไป เดินมา เดินมาก็เดินไป จนผู้ใหญ่ที่มาด้วยต่างก็เอ็นดู และปวดหัวไปตามๆ กัน หลังจากที่จัดงานปาร์ตี้ให้กับพนักงานของพิมพ์มาดา ก็ผ่านมาหลายเดือนแล้วจนพวกเขาเลื่อนระดับชั้นแล้ว ตอนนี้สิงโตอยู่ปีสามส่วนพิมพ์มาดาอยู่ปีสอง และพวกเขาก็จะไม่ดรอปเรียนด้วยเพราะมีคนช่วยเลี้ยงลูกอยู่หลายคนทั้งบ้านกิจวรกุล และบ้านธาดาวงศ์"ตาโตลูกนั่งนิ่งๆ ได้มั้ย ม๊าเวียนหัวไปหมดแล้ว""ก็โตตื่นเต้นอะม๊า""ไม่บอกป๊าก็รู้ ดูตี๋ยืนสิขาสั่นไปหมดแล้ว ทำเหมือนกับจะคลอดเอง""นั่นสิพ่อโต มือเย็นขนาดนี้จะถ่ายรูปตัวเล็กได้เหรอ" พุดจีบเดินมาจับบ่าจับมือลูกเขยด้วยความเอ็นดู มือของลูกเขยเย็นเฉียบ และมีเหงื่อชุ่ม แม้ว่าเขาจะใส่เสื้อผ้ามาอย่างเนียบตามสไตล์การแต่งตัวของตัวเองก็ตาม"ตี๋เอากล้องมาให้ป๊าถือก่อนมา แล้วใจเย็นๆ สูดลมหายใจเข้าลึกๆ หนูพิมพ์ไม่เป็นอะไรหรอกตอนม๊าจะคลอดตี๋ก็เข้าไปนานแบบนี้แหละ""โตอยากเข้าไปหาพิมพ์อ่ะป๊า พิมพ์ต้องกลัวมากแน่ๆ เลย""เอาสิ เดี๋ยวป๊าไปคุยกับหมอให้ ตี๋รอป๊าแป๊บนะ""ครับ" ค่อยใจ
ตอนพิเศษ 01หลายเดือนต่อมา @งานปาร์ตี้ ตัวแทนขายของพิมพ์มาดา"พิมพ์อย่าเดินให้มันเร็วนักสิ ดูสิท้องโตขนาดนี้แล้วนะ"สิงโตมาที่งานเลี้ยงตัวแทนขายที่พิมพ์มาดาเคยบอกเขาเอาไว้ ตอนแรกเขาจะไม่ยอม อยากจะให้เธอคลอดลูกก่อนแล้วค่อยมาจัดย้อนหลัง แต่ว่าเธอบอกว่าได้แจ้งกับทางตัวแทนทุกคนไปแล้ว และทุกคนก็รอคอยที่จะเจอเธอ อีกทั้งตอนนี้ก็เป็นช่วงใกล้ปีใหม่หลายๆ คนก็คงจะกลับบ้านช่วงเทศกาลเธอเลยเลือกจัดก่อนเพื่อเป็นขวัญและกำลังใจให้กับตัวแทน"พี่โตช่วยประคองหน่อยสิคะ พิมพ์ปวดขาไปหมดแล้วเนี่ย""โถ่พิมพ์จ๋า พี่นี่แทบอยากจะอุ้มพิมพ์เดินอยู่แล้ว"ตอนแรกที่คิดเอาไว้ว่าจะไปจัดงานอีกที่หนึ่ง แต่เนื่องด้วยท้องโตๆ ของเธอลากสังขารไปไม่ไหวเลยแจ้งตัวแทนเปลี่ยนเป็นที่หัวหินแทน โดยตัวแทนของเธอมีเพียงแค่พันกว่าคนไม่รวมกับพนักงานที่อยู่ในออฟฟิศ และวันนี้พิมพ์มาดาก็จะแจ้งเปลี่ยนสถานะตัวแทนให้เป็นพนักงานขายโดยมีเงินเดือนให้กับทุกคน พร้อมกับยอดขายที่ตัดให้เป็นค่าคอมมิชชัน"พิมพ์พี่ว่าพิมพ์นั่งพักก่อนดีมั้ย นี่ก็เพิ่งจะเก้าโมงเองแล้วพวกเราก็เพิ่งมาถึง""พี่โตคะ พนักงานของเราเขามาถึงกันตั้งแต่เจ็ดโมงแล้วนะคะ เราจะให้เขารอเร







