LOGINเพราะไม่อยากเสียเพื่อนไป เซกิจึงยอมรักษาความสัมพันธ์เพื่อนเอาไว้ให้ได้นานที่สุด แต่เพราะความ ‘อยากลอง’ ทำให้ทุกอย่างมันพังลง… “จำได้ใช่ไหม ได้แล้วก็จบ”
View MoreINTRO
เธอรู้ว่าไฟมันร้อนแต่ก็อยาก ‘ลองเล่น’ กับไฟ ก็อก! ก็อก! ก็อก! เสียงเคาะประตูดังขึ้นสองสามครั้งก่อนที่ร่างหนาที่มีเพียงผ้าเช็ดตัวพันเอวสอบเอาไว้อย่างหมิ่นเหม่จะเดินออกมาเปิด ทันใดนั้นเองสายตาคมก็เหลือบมองสำรวจร่างเล็กของคนตรงหน้าที่สบตามองเขาไม่ละ “แน่ใจใช่ไหม ?” น้ำเสียงเรียบนิ่งเอ่ยออกมา แล้วใบหน้าจิ้มลิ้มฉบับลูกครึ่งก็พยักตอบสองสามครั้ง เธอเป็นคนเสนอเอง แล้วก็เป็นคน ‘อยากลอง’ เอง ก็ต้องเป็นคนมาหาเขาถึงที่ แม้ว่าห้องของทั้งสองจะอยู่ติดกันก็ตาม “อื้อ แน่ใจ…” “เข้ามา” คันไซขยับตัวหลีกทางให้คนตัวเล็กเล็กน้อยก่อนที่หญิงสาวจะเดินตามหลังเขาเข้ามาแล้วหยุดอยู่ที่ปลายเตียง คันไซหันกลับมามองเธอก่อนจะดึงผ้าเช็ดตัวที่พันเอวสอบให้ร่วงตกลงบนพื้นภายในคอนโดหรู ทันใดนั้นเองความใหญ่โตที่ไม่ได้แข็งตัวเต็มที่แต่มันก็ ‘ใหญ่’ อยู่ดีปรากฎตรงหน้าเซกิ ทำเอาหญิงสาวหายใจหายคอไม่ทั่วท้อง ใบหน้าของเธอแดงซ่านขึ้นมาในทันใด “ถอดดิ อยากลองไม่ใช่เหรอ” คันไซเอ่ยย้ำ ทำให้เซกิอึกอักด้วยความประหม่าและหวั่นกลัวเล็กน้อย เพราะนี้มันเป็นการลอง ‘มีเซ็กส์’ ครั้งแรกของเธอ “อะ อื้อ… แต่นายหลับตา หรือไม่ก็หันหลังก่อนได้ไหม” ปากบางเอ่ยบอก มือเรียวยังคงขย้ำชุดนอนผ้าสาตินเอาไว้แน่น “ถ้าอายก็ไม่ต้องลอง” เสียงเรียบเอ่ยออกมาเพียงเท่านั้นก็คว้าผ้าเช็ดตัวมาพันเอวสอบของตนเองเอาไว้เช่นเดิม ปล่อยให้เซกิยืนรวบรวมความกล้าอยู่นาน ก่อนที่เธอจะเริ่มจับชายชุดนอนเนื้อบางขึ้นทีละนิด กระทั่งมันหลุดออกจากร่างกายเหลือเพียงซับในเข้าเซทสีดำลายลูกไม้ที่เซกิตั้งใจใส่มาอย่างดีบนร่างกายขาวเนียนละเอียดอ่อนอมชมพู ดวงตากลมโตสั่นระริกเล็กน้อยก่อนจะมองออกไปนอกระเบียงห้องก็เห็นร่างหนาที่ยืนหันหลังให้อยู่ คันไซกำลังยืนสูบบุหรี่ เธอเห็นควันจาง ๆ ลอยออกมา และมันก็ลอยเข้ามาในห้อง สัปดาห์ก่อนเซกิได้พูดเรื่องน่าอายที่สุดในชีวิตออกไป เธอไม่คิดว่าตนเองจะกล้าทำอะไรแบบนี้ นั้นก็คือขอเพื่อนตนเอง ‘มีเซ็กส์’ ขอทั้ง ๆ ที่รู้คำตอบและรู้จุดจบว่ามันจะเป็นแบบไหน เดิมทีที่คันไซรู้ว่าเธอชอบเขา ก่อนหน้านั้นความสัมพันธ์เพื่อนของเขาและเธอมันก็แย่พอแล้ว แต่ยิ่งเซกิมาขอเรื่องแบบนี้กับเขาอีก ตอนแรกเซกินึกว่าเขาจะปฏิเสธ แต่ไม่ คันไซตอบตกลง แต่มีเงื่อนไขอยู่หนึ่งข้อ ‘ได้แล้วคือจบ’ ลองแค่ครั้งเดียวเท่านั้น แล้วทุกอย่างก็ต้องกลับมาเป็นเหมือนเดิมคือในสถานะ ‘เพื่อน’ ซึ่งเซกิก็ยอมตอบตกลงแบบไม่ลังเล อย่างน้อย ๆ เธอก็ขอแค่ได้ใกล้ชิดสักครั้ง ครั้งเดียวก็ได้ ก่อนจะไม่มีโอกาส ก่อนที่คันไซจะเลือกไปคบกับคนอื่น ถ้าเป็นแบบนั้นเธอคงรู้สึกเสียใจและเสียดายไปตลอด “ถอดออกให้หมด ตอนมีเซ็กส์ฉันไม่ชอบให้มีอะไรปิดร่างกาย” เสียงฝีเท้าหนักเดินกลับเข้ามาในห้องโดยที่คันไซทิ้งมวลบุหรี่ลงบนถาดเขี่ยนอกระเบียงเรียบร้อยแล้ว เขาหยุดมองร่างบางสวยเว้าโค้งได้รูปตรงหน้าที่มีเพียงซับในสองชิ้นปกปิด “อื้อ” เซกิตอบก่อนจะปลดเสื้อในออก เผยให้เห็นหน้าอกใหญ่เกินขนาดตาที่มองด้านนอกไม่ได้ดูใหญ่มาก แล้วชิ้นต่อมามือบางสั่นเทาก็เลื่อนมาดึงกางเกงในออกจากเรียวขาคู่สวยของตนเอง เธอใช้มือบางปิดจุดสงวนของตนเองเอาไว้ ก่อนที่คันไซจะเดินไปหยิบถุงป้องกันไซซ์ใหญ่ออกมาจากลิ้นชัก เขาฉีกซองออก มือหนาชักลำท่อนของตนเองสองสามครั้งแล้วมันก็แข็งขึ้นภายในพริบตา ก่อนจะสวมถุงป้องกันเข้าไป จากนั้นก็จับร่างบางขาวเนียนไปทุกจุดให้หันหลังโก่งโค้งกับเคาน์เตอร์วางของภายในคอนโดหรู “ซะ ไซ… แต่นายยังไม่ อ๊ะ!” เสียงหวานหายกลืนลงไปในลำคอ เมื่อความใหญ่แค่หัวเข้ามากลางสองกลีบไร้ไรขนของเธอ เซกิจับขอบเคาน์เตอร์วางของแน่น ขาสั่นระริก ปากเม้มเข้าหากันเป็นเส้นตรง ใบหน้าเหยเกคล้ายกับคนจะร้องไห้ออกมา จุกมาก จุกร่องจนเธออยากหยุดความ ‘อยากลอง’ ของตนเอง “จำได้ใช่ไหม ได้แล้วคือจบ”BAD FRIEND 43 สายเกินไปหรือเปล่าเมื่อเดินมาถึงโรงอาหารฝั่งอาคารสาม เสียงพูดคุยของนักเรียนจำนวนมากก็ดังขึ้นรอบตัว โต๊ะอาหารแทบทุกโต๊ะมีคนนั่งเต็ม บางกลุ่มกำลังหัวเราะ บางกลุ่มกำลังแย่งกันเลือกเมนู ส่วนอีกมุมหนึ่งมีนักเรียนหลายคนยืนรอซื้ออาหารอยู่หน้าร้านคันไซเดินตรงไปยังโต๊ะยาวด้านในสุด ซึ่งมีนิกกี้และเพื่อน ๆ นั่งรออยู่ก่อนแล้วนิกกี้เป็นคนแรกที่เห็นพวกเขา เขาเงยหน้าจากโทรศัพท์ ก่อนจะยิ้มกว้างทันทีเมื่อเห็นเซกิเดินเข้ามา"อ้าว วันนี้มีแขดพิเศษด้วยเหรอ""โอ้วนึกว่าใครที่ไหนซะอีก" เขาเหลือบมองเอเลน่าที่เดินอยู่ข้างเซกิ ก่อนจะยกคิ้วขึ้นอย่างสนใจ"วันนี้เอเลน่ามากินข้าวด้วยกัน" เซกิตอบ"โอ้โห" นิกกี้ลากเสียงยาว ก่อนจะขยับตัวเปิดที่นั่งให้ "งั้นเชิญเลยครับคุณผู้หญิง"เอเลน่าดูเกร็งขึ้นมาเล็กน้อย เพราะไม่คุ้นเคยกับการนั่งร่วมโต๊ะกับกลุ่มเพื่อนต่างห้อง แต่เมื่อเห็นเซกิเดินไปนั่งก่อน เธอก็รีบตามไปนั่งข้าง ๆคันไซนั่งลงตรงข้ามเซกิอย่างเป็นธรรมชาติส่วนนิกกี้ที่สังเกตเห็นท่าทีของทั้งสองคนก็เริ่มยิ้มอย่างมีเลศนัย"แปลกว่ะ""อะไร" คันไซหันไปมอง"เปล่า กูก็แค่สงสัยว่าทำไมวันนี้มึงถึงพาเซกิมากิน
BAD FRIEND 42เพื่อนใหม่เช้าวันต่อมา เซกิเดินเข้ามาในโรงเรียนพร้อมกับเอเลน่า ทั้งสองคนเดินเคียงข้างกันมาตั้งแต่บริเวณประตูทางเข้า ระหว่างทางเอเลน่าดูจะเกร็งอยู่ไม่น้อย เพราะแม้จะพยายามทำตัวให้เป็นปกติ แต่เธอก็ยังรู้สึกได้ถึงสายตาของนักเรียนหลายคนที่หันมามองกระเป๋าใบใหม่บนไหล่ของตัวเองสลับกับใบหน้าของเซกิ กระเป๋าแบรนด์ดังที่เซกิยกให้เมื่อวานกลายเป็นสิ่งสะดุดตาไม่น้อย ทว่าเอเลน่าไม่ได้รู้สึกภูมิใจเหมือนตอนที่เคยพยายามทำให้คนอื่นเชื่อว่าตัวเองร่ำรวยอีกแล้วครั้งนี้เธอรู้ดีว่ากระเป๋าใบนั้นได้มาอย่างไร และเธอก็ไม่ได้คิดจะเอามันไปสร้างภาพให้ใครชื่นชมด้วย"เธอแน่ใจนะว่าจะเดินเข้าห้องไปพร้อมฉัน" เซกิถามขึ้นขณะเดินผ่านบันไดขึ้นอาคารเรียน"ทำไมถึงถามแบบนั้น" เอเลน่าหันมามอง"ก็ฉันเห็นเธอทำหน้าเหมือนกำลังจะเดินขึ้นเวทีประกวดนางงาม""เซกิ!" เอเลน่าหลุดเสียงดัง ก่อนจะหันไปมองนักเรียนที่เดินผ่านแล้วรีบลดเสียงลง "ฉันไม่ได้ตื่นเต้นขนาดนั้นสักหน่อย""เหรอ งั้นเมื่อกี้ใครจับสายกระเป๋าแน่นจนฉันกลัวว่ามันจะขาด""ฉันแค่...ไม่ชิน" เอเลน่าก้มมองมือตัวเอง ก่อนจะรีบปล่อยสายกระเป๋าออก "เมื่อก่อนฉันเดินเข้าห้
BAD FRIEND 41ความลับหลังจากหมดคาบเรียนแรก เซกิก็เดินออกจากห้องพร้อมกับกระเป๋านักเรียนใบเล็กที่สะพายอยู่บนไหล่ เธอกำลังจะลงไปซื้อเครื่องดื่มที่โรงอาหาร แต่สายตากลับเหลือบไปเห็นเอเลน่ายืนอยู่ตรงระเบียงทางเดินอีกฝั่งเพียงลำพังเอเลน่ากำลังก้มหน้ามองโทรศัพท์ มือหนึ่งจับสายกระเป๋าแน่น ส่วนอีกมือก็เลื่อนอ่านข้อความที่เด้งขึ้นมาบนหน้าจอ ก่อนจะรีบกดปิดอย่างรวดเร็วเมื่อรู้สึกว่ามีคนกำลังเดินเข้ามาใกล้"ไปกินข้าวด้วยกันไหม" เซกิหยุดอยู่ข้างเธอ"เธอพูดกับฉันเหรอ" เอเลน่าเงยหน้าขึ้นมองทันที สีหน้าของเธอเต็มไปด้วยความประหลาดใจปนระแวง"ตรงนี้มีคนอื่นอีกหรือไงล่ะ""ฉัน..." เอเลน่าลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะก้มมองโทรศัพท์ในมือตัวเอง "ฉันไม่หิว""งั้นเดินเล่นเป็นเพื่อนฉันก็ได้ ฉันไม่อยากลงไปเจอคนเยอะ ๆ ตอนนี้"เซกิพูดจบก็เดินนำออกไปโดยไม่ได้รอคำตอบ ราวกับเป็นเรื่องปกติที่พวกเธอจะเดินไปด้วยกัน เอเลน่ายืนมองแผ่นหลังของอีกฝ่ายอยู่หลายวินาที ก่อนจะรีบก้าวตามไปในที่สุดทั้งคู่เดินผ่านระเบียงชั้นสองที่ค่อนข้างเงียบสงบ แสงแดดช่วงสายส่องลอดเข้ามาตามช่องหน้าต่าง เสียงพูดคุยจากห้องเรียนด้านหลังค่อย ๆ เบาลงเมื่อ
BAD FRIEND 40ยื่นมือช่วยตกเย็นของวันเซกินอนเอนหลังอยู่บนโซฟาตัวยาวภายในห้องคอนโด มือเรียวถือโทรศัพท์ไถอ่านข้อความและข่าวสารที่เคยปรากฏบนหน้าฟีดเมื่อหลายวันก่อนอย่างเงียบ ๆข่าวเกี่ยวกับการเสียชีวิตของหยวนหยวนยังคงมีคนพูดถึงอยู่บ้าง แต่กระแสที่เคยร้อนแรงจนชื่อของเธอถูกลากไปเกี่ยวข้องด้วยทุกวันกลับค่อย ๆ เงียบลง หลังจากหลักฐานที่คันไซนำมาให้ถูกส่งต่อไปถึงตำรวจ ผู้คนที่เคยปักใจเชื่อว่าเธอเป็นต้นเหตุของเรื่องทั้งหมดก็เริ่มเปลี่ยนท่าทีบางคนลบโพสต์กล่าวหา บางคนออกมาขอโทษ ขณะที่อีกหลายคนเลือกทำเหมือนไม่เคยพูดอะไรเอาไว้ เซกิอ่านผ่านไปโดยไม่ได้รู้สึกอยากตอบโต้ใครอีกเธอเหนื่อยกับการต้องอธิบายตัวเองให้คนที่ไม่เคยคิดจะฟังตั้งแต่แรกเข้าใจอย่างน้อยตอนนี้ชื่อของพ่อกับแม่ก็ไม่ถูกลากไปเกี่ยวข้องกับเรื่องอื้อฉาวเหมือนช่วงก่อนหน้านี้อีกแล้ว ยูกิกับแจควอนยังคงมีงานตามปกติ แม้ทั้งคู่จะคอยส่งข้อความมาถามไถ่เธออยู่บ่อยครั้ง ว่าที่โรงเรียนเป็นอย่างไรบ้าง มีใครมารบกวนหรือเปล่าเซกิบอกพวกท่านไปว่าเธอสบายดี ถึงความจริงจะไม่ได้สบายใจทั้งหมดก็ตาม สองสามวันที่ผ่านมา เธอเพิ่งกลับไปโรงเรียนได้อย่างเต็มตัว หลังจ