Masukอิงฟ้าอ้างว่าที่เธอไปทำงานเป็นเลขาฯ ของดลภพในทุก ๆ วัน เธอบอกว่าไปฝึกงานอยู่กับเจนนิสา เพื่อเรียนรู้งานของบริษัทอย่างเป็นขั้นเป็นตอน
“ห๊า!!..จริงอะ” เจนนิสาถึงกับหลุดอุทานเสียงดังลั่น
“อื้อ!!!..ก็จะให้ฉันโกหกว่าไงล่ะ” อิงฟ้าโอดครวญ
“ไม่บอกว่าไปฝึกงานเป็นแม่บ้านก็ดีนักหนาแล้ว”
“ตาย ๆ! ถ้าวันไหนแม่แกเกิดเข้าออฟฟิศขึ้นมา ฉันไม่แย่เลยรึ!!!” เจนนิสาโวยวายด้วยความกังวล เพราะถ้าคุณวิภามาที่บริษัทจริง ความลับต้องแตกแน่ ๆ แล้วเธอเองเนี่ยแหละจะซวย!
“แม่ฉ้นไม่ไปหรอกน่า รายนั้นเพื่อนเค้าเยอะ วัน ๆ ก็เอาแต่ตีดัมมี่” อิงฟ้าพูดอย่างสบายใจ เธอรู้จักนิสัยแม่ดี ว่าเป็นคนสังคมจัด ไม่ค่อยได้เข้ามาในออฟฟิศเท่าไร บางวันก็ชวนกันเล่นไพ่ที่บ้าน
“ค่อยยังชั่ว!!” เจนนิสาถอนหายใจเฮือกใหญ่ด้วยความโล่งอก
“หวังว่าคงไม่ขาขาด แล้วมาหาเอาตามออฟฟิศหรอกนะ” เจนนิสาเปรยขึ้นมาอย่างขำๆ
“ไม่หรอกน่า แกก็เล่นเพลินๆ ไปตามประสาคนแก่นั่นแหละ ส่วนใหญ่จะคุยกันซะมากกว่า” อิงฟ้าบอกปัดอย่างไม่ใส่ใจกับมุก ฮาๆ ของเพื่อน
“เอาล่ะๆ มาคุยเรื่องคุณดลย์ต่อเถอะ” อิงฟ้าวกเข้าเรื่องหลักอีกครั้ง
“แกว่าฉันควรจะรีบปิดจ๊อบเลยดีมั้ย” อิงฟ้าถามด้วยน้ำเสียงกระตือรือร้น แสดงให้เห็นถึงความใจร้อน
“นี่แกพูดอย่างกะจะลากเค้าขึ้นเตียงอย่างงั้นแหละ” เจนนิสาถามกลับอย่างตรงไปตรงมาจนอิงฟ้าถึงกับหน้าแดงก่ำ
“บ้า! ใครจะไปทำอย่างนั้นเล่า!” อิงฟ้ารีบปฏิเสธเสียงหลง
“ฉันหมายถึง...ฉันควรจะใช้เทคนิคขั้นต่อไปเลยดีไหม หรือว่ารอไปก่อนดี” อิงฟ้าอธิบายความหมายของคำว่า 'ปิดจ๊อบ' ของเธอ
เจนนิสาเงียบไปครู่หนึ่ง เธอคิดทบทวนถึงสถานการณ์ทั้งหมดของเพื่อนรัก ตั้งแต่การที่ดลภพรับอิงฟ้าเข้าทำงานโดยไม่ต้องสัมภาษณ์ และการที่ดลภพมาส่งที่คอนโด แถมยังพาออกไปทานข้าวถึงสองครั้ง แต่ยังคงมีความกังวลเรื่องที่เพื่อนถูกจับผิด
“แกฟังฉันให้ดีนะ...อิงฟ้า” เจนนิสาพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังขึ้นมาทันที
“ตอนนี้แกก็ได้เข้าใกล้คุณดลภพเค้าแล้ว แถมเค้าก็ดูออกจะสนใจแกอยู่ไม่น้อย... แต่ตอนนี้สิ่งที่แกต้องระวังคือความลับของตัวเอง ที่จะไม่ถูกเปิดเผยมาเสียก่อน”
“ไม่ต้องห่วงหรอกน่า...เรื่องนั้นฉันจะระวังให้ดีเลย!” อิงฟ้าตอบรับอย่างหนักแน่น
“ส่วนเรื่องปิดจ๊อบของแกน่ะ...ฉันว่าเอาไว้ก่อน!” เจนนิสาเน้นเสียง
“ผู้ชายอย่างคุณดลภพเค้าไม่ได้ชอบผู้หญิงที่จู่โจมเร็วเกินไปหรอก เขาชอบความท้าทาย และชอบที่จะเป็นฝ่ายรุกเองเสียมากกว่า”
“แล้วฉันต้องทำยังไง” อิงฟ้าถามอย่างกระตือรือร้น
“แกต้องใช้เทคนิคจิตวิทยาบ้าง” เจนนิสาเริ่มบรรยายแผนการใหม่
“คือทำให้เขาคลั่งไคล้ในตัวแกจนตามติดแกไม่ห่าง แต่แกต้องทำให้เขารู้สึกสับสนเล็กน้อยว่าแกคิดอะไรกับเขากันแน่! ไม่ได้ง่ายแต่ก็ไม่ยากเกินไป! ทำให้เขาเป็นฝ่ายกระวนกระวาย อยากรู้ อยากใกล้ชิดแกเอง”
“มันกว้างไปอะ ไหนแกลองยกตัวอย่างมาสักข้อสิ” อิงฟ้าเร่งเร้า
“โอเคๆ ฟังนะ” เจนนิสาเริ่มบรรยายแผนการอย่างจริงจัง
“สมมุติว่าถ้าหลังเลิกงานแล้วเค้าโทรหาแก แกอย่าเพิ่งรับสายเด็ดขาด จะเป็นไลน์ก็ช่าง...ห้ามอ่านห้ามตอบเด็ดขาด ให้รอไปสักระยะหนึ่งก่อน ถ้าเป็นโทรศัพท์ก็ให้มิสคอลไปสักสองสามครั้ง”
“อ่าว!!!..แล้วถ้าเป็นเรื่องงานล่ะ ฉันจะไม่โดนดุหรือไง” อิงฟ้าถามอย่างตกใจ เธอเป็นห่วงเรื่องงานมากกว่าเรื่องรักเสียอีก
“ก็มันหลังเลิกงานแล้วนี่..แกจะไปกลัวอะไร” เจนนิสาตอบกลับอย่างสบายๆ
“อะๆ แล้วไงต่อ” อิงฟ้าพยักหน้าตาม
“แกห้ามเรียกร้องมากเกินไป แล้วก็ห้ามโพสต์ว่าตัวเองโสด รู้มั้ย” เจนนิสากำชับเสียงเข้ม
“เอ้า!!!...จะบ้าเหรอ!!!..แล้วเค้าจะรู้ได้ไงว่าฉันโสดอะ” อิงฟ้าถามอย่างงงๆ
“จะยากอะไรเล่า ก็ภาพถ่ายตามสถานที่ต่าง ๆ ที่แกไปคนเดียวไง แค่โพสต์แบบนั้นบ่อย ๆ เดี๋ยวเค้าก็ดูออกเองแหละว่าโสด” เจนนิสาอธิบาย
“ให้เขารู้สึกว่าแกเป็นคนมีโลกส่วนตัว มีไลฟ์สไตล์ที่น่าสนใจ และก็ยังโสดอยู่ ให้เขาเป็นฝ่ายอยากรู้ และเข้ามาหาแกเอง”
“แต่เค้าไม่ได้ Follow ไอจีฉันเลยอะ มีแต่ไลน์ แล้วเค้าจะเห็นที่ฉันโพสต์ได้ยังไงกันล่ะ!!” อิงฟ้าบอกปัญหา
“เฮ่อ!!!...วันหลัง แกก็พยายามไม่ตอบไลน์ของเขาบ้างสิ พอเขาถาม แกก็บอกว่าเล่นไอจีเป็นส่วนใหญ่ แล้วก็บอกให้เค้ามา Follow ไอจีของแกซะ...แค่นี้เอง จะไปยากอะไร” เจนนิสาวางแผนให้เสร็จสรรพ เธอพอจะเข้าใจบ้างแล้วว่าเพราะอะไรเพื่อนถึงโสดมาจนถึงทุกวันนี้
“แล้วก็หมั่นสังเกตนะ เขาถนัดหรือชอบอะไรเป็นพิเศษ” เจนนิสากล่าวเสริม
“ยังไงเหรอ” อิงฟ้าถามอย่างไม่เข้าใจ
“เอ้า!!!..แกก็ต้องทำเป็นสนใจให้เหมือนเค้าสิ แต่ต้องทำเป็นเหมือนเพิ่งหัดหรือเริ่มนะ เขาจะได้สอนไง” เจนนิสาให้คำแนะนำอย่างมีชั้นเชิง
“อ๋อ..เรียกง่ายๆ ว่าขอความช่วยเหลือในสิ่งที่เขาถนัด ถูกป่ะ” อิงฟ้าเริ่มปะติดปะต่อแผนได้
“ถูกเผงเลย ประมาณนั้นแหละ” เจนนิสาตอบรับ
“สงสัยว่า...ฉันต้องแกล้งโง่บ้างแล้วล่ะ” อิงฟ้าอมยิ้มกับความคิดของตัวเอง ที่เอ่ยออกมา
“โง่ กับซุ่มซ่าม แกเอาไปใช้ได้เลย รับรองมัดใจเขาได้แน่” เจนนิสาบอกอย่างมั่นใจ
“หือ...แกนี่ร้ายไม่เบานะเนี่ย ถึงว่าล่ะ เอาคุณตรีทศซะอยู่หมัดเชียว” อิงฟ้าแซวกลับไป
“แล้วยังมีอะไรอีกป่ะ” อิงฟ้าถามต่อ
“มีอีกเยอะ เอาไว้นึกได้แล้วจะบอก จะถึงบ้านแกอยู่แล้วเนี่ย!!!” เจนนิสาพูดเสียงเตือนเมื่อมองเห็นซอยเข้าหมู่บ้านของอิงฟ้า
“เอ่อ ๆ แกลงไปกับฉันก่อนนะ แล้วก็ช่วยนั่งทานมื้อค่ำเป็นเพื่อนฉันด้วย ฉันเบื่อนายทรงพลนั่นจะตายอยู่แล้ว” อิงฟ้ารีบชวนเพื่อนลงไปด้วยกัน เธอไม่อยากนั่งทานข้าวโดยต้องนั่งเผชิญหน้ากับนายทรงพลนักธุรกิจหน้าหม้อคนนั้น
“ไม่ชอบก็บอกเขาไปตามตรงสิ” เจนนิสาเตือน
“ก็แม่ฉันอะดิ! บอกว่าถ้าฉันยังไม่มีใครก็ให้คุยๆ กับนายนั่นไปก่อน” อิงฟ้าบ่นอย่างเซ็งๆ
“เฮ่อ!!!..สงสัยแม่แกจะว่างงานจริงๆ แหละ แต่ว่างหาผัวให้ลูกสาวนะ คริๆๆ” เจนนิสาเอ่ยขึ้นอย่างขำๆ เพราะเห็นสีหน้าเพื่อนที่กำลังนั่งหน้ามุ้ยอยู่
“ว่างน่ะ..ฉันไม่ว่าหรอก แต่หาผู้ชายมาให้...เนี่ยสิ หัวจะปวด!!!” อิงฟ้าบ่นอุบพร้อมกับเปิดประตูรถลงไป โดยมีเจนนิสาเดินตามติดๆ
เมื่อก้าวเข้าไปในบ้าน อิงฟ้าและเจนนิสาก็พบกับบรรยากาศอันคุ้นเคยของโต๊ะอาหารค่ำที่เต็มไปด้วยอาหารเลิศรส ที่่แม่ครัวและคนรับใช้กำลังช่วยกันจัดวางเอาไว้อย่างเป็นระเบียบสวยงาม และแน่นอนว่า นายทรงพลยังคงนั่งคุยกับบิดาและมารดาของเธอภายในห้องรับแขกที่อยู่ไม่ไกลจากห้องอาหาร อิงฟ้ารีบส่งสายตาขอความช่วยเหลือจากเพื่อนรักทันที
ตอนที่ 37 ตอนจบหลังจากวันนั้นคุณอดุลศักดิ์ก็ใช้คลิปวิดีโออันน่าอับอายเป็นเครื่องมือขู่บังคับมินตราให้มีสัมพันธ์สวาทกับเขาเรื่อยมา มินตราต้องช้ำใจอย่างหนัก เธอรู้ดีว่าตัวเองได้ก้าวพลาดไปแล้ว และมันก็สายเกินไปที่จะแก้ไข ทุกครั้งที่ต้องตกอยู่ใต้อาณัติของชายสูงวัย ภาพใบหน้าของดลภพ ชายหนุ่มผู้เป็นที่รักก็ผุดขึ้นมาในห้วงความคิด ความรู้สึกผิดและเจ็บปวดบีบรัดหัวใจจนแทบแหลกสลาย แต่เธอก็ไม่อาจปฏิเสธได้ เพราะอนาคตและชื่อเสียงของบิดาอยู่ในกำมือของเขา และระยะหลังมานี้อดุลย์ศักดิ์ก็มีหลักฐานว่าพ่อของเธอค้ายาเสพติดจริง ๆ เธอจึงยอมเป็นของเขาเรื่อยมาถึงแม้มินตราจะต้องทนกับสภาพที่น่าอดสู แต่หัวใจของเธอยังคงเปี่ยมด้วยความรักที่มีต่อดลภพไม่เสื่อมคลาย ยิ่งถูกกระทำย่ำยีมากเท่าไร เธอก็ยิ่งโหยหาความรักจากเขามากเท่านั้น ความคิดที่จะหลุดพ้นจากพันธนาการนี้กัดกินใจเธอตลอดเวลาในที่สุด วันหนึ่งมินตราก็ตัดสินใจอ้อนวอนคุณอดุลศักดิ์อีกครั้ง เธอรู้ว่านี่อาจเป็นโอกาสสุดท้ายที่จะปลดปล่อยตัวเองให้เป็นอิสระจากเงื้อมมือของเขา เพื่อจะได้กลับไปยืนอยู่เคียงข้างคนที่เธอรักได้อย่างแท้จริง แม้จะต้องแลกมาด้วยอะไรก็ตาม“คุณอาข
ตอนที่ 36 ว่าที่พ่อผัว รัวถึงใจ NCอดุลศักดิ์ค่อยๆ หันมาสบตากับเธอช้าๆ ดวงตาของเขาแดงก่ำด้วยความโกรธระคนกับเพลิงปรารถนาที่ถูกจุดให้โหมกระหน่ำรุนแรงยิ่งขึ้น ก่อนจะกระชากร่างบางเข้ามาประกบริมฝีปากเขาขบเม้มริมฝีปากบางอย่างรุนแรงอีกครั้งเมื่อเธอไม่ยอมเปิดปากให้เขา มือหนาบีบเข้าที่ต้นแขนของมินตราจนเป็นรอยแดง ก่อนที่อดุลศักดิ์จะดันร่างหญิงสาวให้ถอยไปที่โซฟาในห้องทำงานอย่างรวดเร็ว ก่อนจะผลักเธอให้นั่งลงไปบนโซฟาอย่างแรง“อย่านะอาศักดิ์..มินจะฟ้องพ่อจริง ๆ นะ!” เธอร้องห้ามอดุลย์ศักดิ์ขึ้นคร่อมเธอไว้ มือเล็กยกขึ้นมาดันอกเขาไว้สุดแรง“เธอรู้อะไรมั้ย พ่อเธอน่ะ...มันมีชนักติดหลัง มันไม่กล้าทำอะไรฉันหรอก รู้มั้ยว่าเบื้องหลังพ่อเธอน่ะค้ายาเสพติด” อดุลย์ศักดิ์รู้ว่ารัฐมนตรีอาคมมีธุรกิจที่ผิดกฎหมาย แต่ยังต้องพึ่งพากันก็เลยทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น“ไม่จริง!” มินตรารีบเถียงทันที“เธอไปเรียนเมืองนอกตั้งแต่เรียนจบ ม.ปลาย จะไปรู้อะไรล่ะ”“ถ้าอยากหมดอนาคต ก็ลองดู” พูดจบอดุลศักดิ์ก็ก้มลงบดขยี้ริมฝีปากบางอย่างรุนแรง“อื้อออออออ!!!” เธอครางในลําคอและพยายามสะบัดหน้าหนีริมฝีปากของอดุลย์ศักดิ์ เขาจึงยกมือขึ้นไปบีบคางเ
ตอนที่ 35 รสสวาทว่าที่พ่อสามีสองวันต่อมาคุณอดุลศักดิ์กลับรู้สึกประหลาดใจอย่างยิ่ง เขาไม่คาดคิดมาก่อนเลยว่ามินตราจะทำให้เขากลับมามีความรู้สึกทางเพศได้อีกครั้ง และเขาก็ติดใจในลีลาร่วมรักบนเตียงของเด็กสาวคนนี้ที่ไม่ธรรมดา มันทำให้เขารู้สึกเหมือนกลับไปเป็นหนุ่มอีกครั้ง ความติดใจนี้ทำให้เขาอยากจะร่วมรักเธออีกริมฝีปากหยักยกยิ้มกรุ้มกริ่ม ขณะที่สายตาคมกริบจับจ้องไปยังคลิปวิดีโอในโทรศัพท์มือถือที่บันทึกวิดีโอความเร่าร้อนระหว่างเขากับมินตราเอาไว้ ภาพที่ปรากฏบนหน้าจอคือร่างบอบบางที่บิดเร้าอยู่ภายใต้ร่างของเขาที่อัดกระแทกร่างเล็กจนเสียงร้องครวญครางยามที่เธอตอบสนองต่อสัมผัสของเขา ทุกรายละเอียดในคลิปตอกย้ำความสุขสมที่เขาได้รับเมื่อสองคืนก่อน ความร้อนรุ่มที่กลับมาคุกรุ่นในกายชายชราทำให้เขารู้สึกมีชีวิตชีวาอีกครั้ง“ลีลาหนูช่างไม่ธรรมจริง ๆ มินตรา!!! ฉันจะทำทุกอย่าง เพื่อให้หนูยอมมาเป็นนางบำเรอของฉันให้ได้!!!” เขาพึมพำกับตัวเอง พลางลูบไล้หน้าจอโทรศัพท์เบาๆ แววตาเต็มไปด้วยความพึงพอใจและนึกถึงแผนการบางอย่างที่ผุดขึ้นมาในหัว เขารู้สึกว่าคลิปวิดีโอนี้ไม่ใช่แค่บันทึกความทรงจำอันเร่าร้อน แต่เป็นเครื่อ
ตอนที่ 34 หญ้าอ่อนป้อนโคแก่ NCคุณอดุลศักดิ์นั่งดื่มเหล้าหมดไปหลายแก้วต่อจากนั้น ก่อนจะเริ่มรู้สึกถึงความร้อนรุ่มแปลกๆ ที่แล่นพล่านไปทั่วร่างกาย เขาเดินโซซัดโซเซเข้าไปในห้องน้ำ แล้วก็ต้องหยุดชะงักเมื่อเห็นร่างขาวอวบในชุดเดรสสีขาวสั้นเต่อ กำลังนั่งหลับอยู่บนชักโครก“หนูมิน!!!...หนูมิน!!!...” คุณอดุลศักดิ์พยายามปลุกว่าที่ลูกสะใภ้ แต่ตัวเองก็เริ่มมีอารมณ์คล้อยตามฤทธิ์ของยาปลุกเซ็กซ์ และภาพที่เห็นก็ทำให้ร่างกายของเขาร้อนผ่าวขึ้นเรื่อย ๆ ส่วนมินตราที่เมามายก็คิดว่าคนที่อยู่ตรงหน้าคือดลภพ เธอเงยหน้าขึ้นมองชายสูงวัยว่าที่พ่อสามีด้วยแววตาอันเย้ายวน“คุณมาก็ดีแล้วคุณดลย์..บอกมินหน่อยสิคะ.ว่ามินมีอะไร..ที่สู้นังเลขาฯ ของคุณไม่ได้” เธอพึมพำเสียงอู้อี้อยู่ในลำคอ พออดุลย์ศักดิ์เดินเข้าไปใกล้แขนเรียวงามก็เลื้อยขึ้นโอบรอบคอของเขา“มินแพ้มันตรงไหนคะ คุณดลย์!!! มีตรงไหนในร่างการของมินที่คุณรังเกียจเหรอคะ”“เอ่อ...หนูๆ...ใจเย็น.ก่อนนะ.นี่อาเอง .อย่า...อา...อาไม่ใช่!!!” คุณอดุลศักดิ์พยายามห้ามปราม แต่เสียงของเขากลับถูกปิดด้วยริมฝีปากอิ่มของอีกฝ่าย จนร่างกายของเขาเริ่มตอบสนองทันที“ลองจับดูสิคะคุณดลย์” เ
ตอนที่ 33 มันคือข่าวดีสินะในเวลาเดียวกันนั้นอิงฟ้า ก็กำลังเผชิญหน้ากับเรื่องราวที่ทำให้ชีวิตของเธอต้องสั่นคลอน อิงฟ้าเริ่มรู้สึกไม่สบายตัวมาหลายวันแล้ว เธอคลื่นไส้เวียนหัวอยู่บ่อยครั้ง จนกระทั่งเธอตัดสินใจไปพบแพทย์และผลที่ออกมาก็ทำให้เธอตกใจจนแทบช็อค“คุณตั้งครรภ์ได้สองเดือนแล้วค่ะ” เสียงของแพทย์หญิงดังขึ้นในโสตประสาทของเธอ ราวกับสายฟ้าฟาดลงกลางใจ อิงฟ้าเดินออกมาจากโรงพยาบาลด้วยร่างที่ไร้เรี่ยวแรง เมื่อเร็ว ๆ นี้เธอก็เพิ่งรู้ความจริงว่าดลภพจะต้องแต่งงานกับมินตราในที่สุดเพื่อรักษาธุรกิจเอาไว้อิงฟ้าไม่เคยป้องกันเลยสักครั้งในช่วงที่มีอะไรกับดลภพ ความเสียใจอย่างใหญ่หลวงถาโถมเข้ามา และสิ้นเดือนนี้เธอก็ต้องลาออกจากการเป็นเลขาฯ ของดลภพ ตามคำสั่งของคุณภัสสรและคุณอดุลย์ศักดิ์ แล้วเธอจะไปบอกดลภพอย่างไรว่าเธอกำลังตั้งท้องลูกของเขาด้วยหัวใจที่หนักอึ้งและความหวาดกลัวที่เกาะกุม เธอรีบไปหาเจนนิสา เพื่อนสนิททันที เพื่อปรึกษาเรื่องราวทั้งหมด ทันทีที่ประตูห้องเปิดออก อิงฟ้าก็โผเข้ากอดเจนนิสาแน่น น้ำตาเอ่อคลอ ดวงตาคู่สวยแดงก่ำ“เจน!!! ฉันท้องอะแก!!!” อิงฟ้าบอกเสียงสั่นเครือ น้ำตาไหลอาบแก้มจนเสื้อเพื่
ตอนที่ 32 เกมรักเดิมพันวันต่อมา อิงฟ้าตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกสดชื่น เธอหันไปมองร่างของดลภพ ที่ยังคงหลับสนิทอยู่ข้างกาย มุมปากเล็กๆ คลี่ยิ้มบางๆ เมื่อนึกถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อคืน ก่อนที่รอยยิ้มนั้นจะจางหายไป เมื่อเธอคิดถึงเรื่องที่ยังค้างคาใจอิงฟ้าค่อยๆ ลุกขึ้นจากเตียงอย่างระมัดระวัง เธอมีเรื่องสำคัญที่ต้องทำในวันนี้ และตัดสินใจที่จะบอกเขาตรงๆ เมื่อดลภพตื่นขึ้นมา อิงฟ้าก็เอ่ยปากขออนุญาตเขาด้วยท่าทีจริงจัง“คุณดลย์คะ...วันนี้อิงขออนุญาตไปแก้บนที่ศาลเจ้าแม่ทับทิมนะคะ” เธอเอ่ยบอกอย่างตรงไปตรงมา ดลภพเลิกคิ้วเล็กน้อย เขารู้ว่าเธอค่อนข้างจะเชื่อเรื่องพวกนี้ และสำหรับเขาแล้วมันดูงมงาย แต่ในเมื่อเธอทำไปเพราะความรักที่มีต่อเขา เขาจึงไม่อาจขัดใจได้“ได้สิครับ...อยากให้ผมไปด้วยไหม” ดลภพถามด้วยน้ำเสียงอบอุ่น“ไม่เป็นไรค่ะ อิงว่าจะไปกับเจน” อิงฟ้ายิ้มหวานอิงฟ้ากำลังร่ายรำถวายเจ้าแม่ทับทิมอย่างอ่อนช้อยงดงามอยู่ที่หน้าศาล ชุดไทยประยุกต์ขับเน้นให้ร่างอรชรดูงดงามราวกับนางในวรรณคดี ท่วงท่าที่อ่อนช้อยพลิ้วไหวสะกดทุกสายตาที่มองเห็นทันใดนั้นเอง รถยุโรปคันหนึ่งก็ขับมาจอดนิ่งที่หน้าศาล ก่อนที่ผู้ห







