เด็กอักษรศาสตร์ของคนรวย 18+ (Set 4 Just Only You 4/5)

เด็กอักษรศาสตร์ของคนรวย 18+ (Set 4 Just Only You 4/5)

last update最終更新日 : 2026-02-13
言語: Thai
goodnovel18goodnovel
評価が足りません
83チャプター
10.8Kビュー
読む
本棚に追加

共有:  

報告
あらすじ
カタログ
コードをスキャンしてアプリで読む

概要

อีโรติก

เศรษฐี

รวย

ปากร้าย

วันไนท์สแตนด์

เพียงแค่ไปในวันเกิดเพื่อน แต่เธอดันพลาดท่าเสียความบริสุทธิ์ให้ชายแปลกหน้า ที่มารู้ทีหลังว่า เขาเป็นเจ้านายคุณแม่ของเธอ แนะนำตัวละครหลัก ธาวิน เลิศทรัพย์ไพบูลย์ อายุ 27 ปี ทายาทเจ้าของห้างสรรพสินค้า The nine อาชีพ : คนรวย ส่วนสูง : 190 ซม. เลขเด็ดจุก ๆ : 60 นิสัย : ชอบเอาชนะ สเปก : สวย หุ่นดี หน้าอกสะบึ้ม สถานะ : โสด ------ แก้วตา วัฒนาสกุล อายุ 18 ปี อาชีพ : นักศึกษาทุนปีหนึ่งคณะอักษรศาสตร์ ส่วนสูง : 158 ซม. สัดส่วนช่วงบน :ไข่ดาว นิสัย : อ่อนน้อมถ่อมตน สเปก : ไม่มี สถานะ :โสด ซีรีย์นิยายเซท 4 เรื่อง เด็กวิศวะของหมอเถื่อน - พี่หมอสายลม เรื่อง เด็กบริหารของเพลย์บอย - พี่ซีวิค เรื่อง เด็กคนนี้...หวงรักเพื่อนพี่ชาย - พี่สกาย เรื่อง เด็กอักษรศาสตร์ของคนรวย - พี่ธาวิน เรื่อง เด็กฝึกงานของหมอโหด - พี่หมอธีโอ (ถึงจะเป็นเซ็ทซีรีย์ก็หาสามารถอ่านแยกเล่มได้ค่ะ)

もっと見る

第1話

Chapter 1

“Oh, God!” River paced around, panting heavily, her neck swiveling left and right in search of her daughter. “I told her to stay put!”

That little rebel never listened. She had other things to worry about other than a stubborn daughter. She, however, could make a wild guess where she was.

Running through the dark hallways, she prayed with every fiber of her being that no one in the mansion got to her daughter before she did. Otherwise, she’d get them both in trouble again.

For five years, she had been paying her debt to Lord Draven. She could still remember that miserable night when her whole world fell apart.

Lord Draven had brought her here to his home where his whole family lived to help with the cleaning of the old and rusty mansion that they had just moved into. She was supposed to clean for a few days and be given her freedom until she owed him something bigger.

She could still remember….

.

.

FIVE YEARS AGO

River bounced on her feet as nervousness ran through her. "Maybe I should just change," she mumbled, the anxiety chewing at her for the past hour finally finding its voice.

Across from her was Echo– her only sister who was the one leading their pack; the Ironclaw pack since their parent’s demise. She was expertly braiding River’s Auburn hair into a crown but River had other worries.

Echo scoffed, stopping mid-strand to give River a stern look. “Why?”

Shrugging listlessly, “What if it's too extravagant for his taste? Maybe I should just put on something more comfortable and approachable.” Answered River.

She knew she was a little over the edge. But was she to be blamed?

Today was the day her betrothed – Gonzalo McGruff was finally arriving. The excitement that had simmered in her for years of preparing for this day and awaiting him was battling with a sudden unwelcome anxiety. Now that he was coming, she felt like all those years of preparing and waiting to meet him were not enough.

Hell, she felt like she needed fifteen more years of preparations.

“Nonsense," Hissed Echo. “This dress is close to perfection if not perfect, Ry. We are not changing anything.”

“What if…”

“No ‘what ifs’, little sis. Stop dwelling on worry, gosh! That is exactly why I am here right now. To help.”

“Honestly, Echo," River muttered, batting away Echo’s hand, "you run the pack. You have meetings and other business to attend to. You shouldn't waste time fussing over me."

Echo’s brow furrowed. "Nonsense. Don't you dare downplay this day? It's Gonzalo, Ry. After all these years…" Her voice trailed off. "…I know how much you've been looking forward to this. You have to be perfect and I'm here to make sure of that. I want you to look so perfect that Gonzalo wouldn’t find the control to take his eyes off you in a thousand years.”

River’s cheeks flushed pink. "Perfect? I'm an omega, Echo, not some prize mare."

Being an Omega had been the main sore in River’s life. She was a wolf who didn't have the mark. She was different. It was a lot. It was the source of her insecurities. It made her weak.

She was Echo’s weak little sister no matter how strong her big sister tried to make her feel.

Echo’s smile softened. "You may be an omega, but you have our mother's fire and our father's strength. And trust me, Gonzalo will see exactly that."

A lump cropped up in River’s throat. She hadn't realized how much she'd missed her parents until Echo mentioned them. If only they were here to see this day. Tears welled up in her amber eyes, blurring the reflection of the mirror in front of her.

“River?" Echo called, her eyes searching her little sister’s face.

Yikes.

She was being emotional yet again. This was yet one of her many flaws. If only she could be like her sister– be strong like Echo.

River choked back a sob. "Thank you," she whispered, throwing her arms around Echo.

The scent of vanilla and woodsmoke which was their mother's favorite fragrance that Echo now wore around filled River’s senses. Fueled with the emotional state she was in and the familiarity of the scent, she was momentarily transported back to a simpler time. A time when their parents were alive. A time before she and her sister were rendered orphans.

Echo squeezed her tight. "For what, little sis?"

“For everything," River mumbled, tears finally spilling down her freckled cheeks. "I miss them so much."

Echo pulled back from the embrace, wiping away a stray tear from River’s face. "Me too, Ry. But they wouldn't want you to cry today. Go greet Gonzalo with a smile. He deserves that much.”

River summoned up a weak smile and wiped away the remaining tears. She stood up and looked at her reflection with a soft gasp. Her Auburn hair was braided and adorned with tiny silver beads that cascaded down her back like a waterfall. The emerald dress hugged her curves perfectly, and her eyes sparkled with nervous excitement.

"See?" Echo beamed. "You have Mama's curves and fire. Now go knock 'em dead."

River laughed. “Don't worry, I'll be a perfect picture of omega charm." She hugged Echo goodbye.

“Now, that's what I'm talking about!”

.

A few moments later, she set off for the restaurant where she was supposed to meet Gonzalo.

On arriving at the bustling establishment, River did the cross sign over her chest before stepping in.

“So help me God.” She muttered under her breath as her eyes searched around for Gonzalo.

Disappointment, however, welcomed her instead. She had scrutinized every table but none had any sign of Gonzalo in them.

Where was he? She wondered, her anxiety rising. Was he even here at all?

“Oh, please, no…” She began to heave with worry as she pulled out her purse and made to text Echo instead of Gonzalo himself.

Her sister was always her SOS button.

A soft voice that spoke behind her, however, stopped her. "May I help you, miss?”

Almost jumping and startled, River turned to see a young man barely out of his teens, in a neatly pressed waiter's uniform.

“Err— yes. Yes, I'm here to meet Mr. Gonzalo McGruff," she stuttered, hating her voice for betraying her growing anxiety.

The waiter smiled politely and brought out a pocket note from the pouch of his apron. After a swift skimming, “Ah, Mr. McGruff. Reservations are made under his name. Follow me, please." He said.

River swallowed. At least, she hadn't been dumped even before she got a chance to meet him. It seemed he was only… late.

The waiter led her to a VIP table tucked away in a corner. “Here is the menu, ma’am. What would you like to have?”

She wanted to say she’d like to wait for him but she thought it’d be unreasonable since he already made reservations, she shouldn't slow them down. Hence, she made an order.

Three minutes later, she was still sitting alone at the table, wondering where he was.

Why was he late? Had something happened? Did he change his mind?

The questions in her head were endless.

Her orders were served soon enough and still, Gonzalo was absent. She picked at her food, trying to focus on the conversation around her to distract her mind, but her heart wasn't in it.

He could have at least sent word.

“Maybe he changed his mind.” She grumbled, sulking.

Just as she was about to lose all hope, a deep voice startled her. "If you don't like the food here, we can go somewhere else, pequeña.”

That voice…

River’s head snapped up instantaneously.

There, towering above her, stood Gonzalo. Her mouth popped open and her breath seized at the sight of him. This wasn't the young man from her memories. Fifteen years had carved lines on his face, turning his youthful features into a form of masculine strength.

Deep lines fanned out from his grey eyes which were now darker and more intense. The passage of time had taken its toll on him– albeit in a good way.

He looked...older. Much older. And insanely older than she was. Than Echo who was ten years older than her even.

His broad shoulders strained against a well-worn leather jacket and a faint scar bisected his eyebrow, giving him a touch of rugged handsomeness that swept River off her feet.

“Gonzalo!” She screeched, dropped her cutleries, and launched herself shamelessly into his arms while burying her face in his fresh rain scent.

Something was thumping hard. Hard enough to be heard by anyone who cared enough to listen.

It was her heart. Gonzalo was here.

もっと見る
次へ
ダウンロード

最新チャプター

続きを読む
コメントはありません
83 チャプター
Chapter 1
นิยายเรื่อง : เด็กอักษรศาสตร์ของคนรวยสงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และ พ.ศ. 2558 (ฉบับเพิ่มเติม) นิยายเรื่อง เด็กอักษรศาสตร์ของคนรวย เป็นลิขสิทธิ์ของนามปากกา บีน่าเลดี้ แต่เพียงผู้เดียว ไม่อนุญาตให้คัดลอก ลอกเลียน และดัดแปลง เนื้อหาส่วนใดส่วนหนึ่งของนิยายเรื่องนี้โดยเด็ดขาดChapter 1วันเสาร์ 05.30 น.หญิงสาวใบหน้าเนียนใสปรือตาตื่นด้วยอาการปวดเมื่อยไปทั้งตัว โดยเฉพาะที่ใจกลางความเป็นสาวรู้สึกเจ็บระบมส่วนนั้นเป็นพิเศษ ยิ่งเห็นผู้ชายตัวใหญ่ สูงประมาณ 190 ซม. นอนอยู่ข้างกาย คำถามก็ผุดเข้ามาในหัวทันที...เขาคือใคร? เธอนอนอยู่ที่ไหน? เมื่อสมองตั้งคำถาม แก้วตา หญิงสาววัย 18 ปี ก็พยายามนึกถึงเรื่องราวเมื่อคืนนี้ ทำให้เหตุการณ์ต่าง ๆ ผุดเข้ามาในหัวตั้งแต่เธอไปงานวันเกิดเมษาที่คลับแห่งหนึ่ง แต่ละคนที่มางานวันเกิดเมษา แก้วตาไม่ได้รู้จักใครเป็นการส่วนตัว แต่ที่ได้มาร่วมวงกับเขา เป็นเพราะเมษาชวนแก้วตามางานวันเกิด ถึงแม้ไม่อยากมา แต่หากปฏิเสธคำเชิญชวน เมษาอาจจะโกรธเธอได้เพราะนอกจากจะเป็นรูมเมทกันแล้ว เธอกับเมษายังเรียนคณะเดียวกันอีกด้วย แก้วตาก็เลยจำเป็นต้องมางานวันเกิดเมษาเ
last update最終更新日 : 2026-01-29
続きを読む
Chapter 2
Chapter 2เมื่อเภสัชกรเห็นหญิงสาวตัวเล็กใส่กระโปรงยีนสั้นมีบ็อกเซอร์สีขาวแลบออกมาตรงชายกระโปรงอีกทั้งยังใส่เสื้อเชิ้ตตัวใหญ่แบบรุงรัง เภสัชกรก็รู้ได้ทันทีว่าหญิงสาววัยนี้ เข้ามาร้านขายยาสภาพนี้ คงมาซื้อยาคุมกำเนิดอย่างแน่นอน แต่ยังไม่ทันได้ถามอะไร แก้วตาก็พูดอ้ำ ๆ อึ้ง ๆ ออกมาเสียก่อน “เอ่อ พะ...พี่คะ” “คะ?” “หนูขอปรึกษาหน่อยค่ะ”“ได้เลยค่ะ”“คือหนูเพิ่งเคยมีเซ็กซ์กับแฟนครั้งแรก เอ่อ...หนูควรกินยาคุมกำเนิดแบบไหนดีคะ” แก้วตาอ้างว่าเขาคนนั้นเป็นแฟนไว้ก่อน เพราะหากบอกเภสัชกรว่าเผลอไปมีเซ็กซ์กับผู้ชายแปลกหน้า เภสัชกรคงจะมองว่าเธอเป็นผู้หญิงร่านแน่นอน “มีเซ็กซ์กับแฟนครั้งแรก ต่อไปก็ต้องมีเรื่อย ๆ งั้นพี่แนะนำให้กินยาคุมกำเนิดแบบรายเดือนไปเลยค่ะน้อง หรือถ้าไม่อยากกินยาคุมก็ให้แฟนใส่ถุงยาง”“มะ...ไม่ค่ะ หนูจะมีเซ็กซ์กับเขาแค่ครั้งนี้ครั้งเดียวค่ะ”“อ๋อ” เภสัชกรพยักหน้าเออออไปอย่างนั้น ซึ่งภายในใจไม่เชื่อหรอกว่าคนเป็นแฟนกันจะมีเซ็กซ์แค่ครั้งเดียว แต่ในเมื่อลูกค้าบอกมาแบบนี้ เภสัชกรก็เลยต้องแนะนำยาคุมกำเนิดแบบรายวัน “งั้นก็ต้องกินยาคุมแบบฉุกเฉินค่ะ” ว่าแล้วเภสัชกรก็หยิบยาคุมฉุกเฉินแบบเม็ด
last update最終更新日 : 2026-01-29
続きを読む
Chapter 3
Chapter 317.30 น.‘ถึงที่หมายของคุณแล้วค่ะ’เมื่อคนขับรถแท็กซี่ได้ยินเสียงสิริจากจีพีเอสส่งเสียงบอกว่าถึงที่หมายของผู้โดยสาร คนขับรถแท็กซี่ก็จอดรถบริเวณด้านหน้าคฤหาสน์หลังใหญ่ หลังจากแก้วตาจ่ายเงินค่ารถเสร็จเรียบร้อย หญิงสาวก็ลงจากรถพร้อมกับสะพายกระเป๋าเป้วิ่งเข้าไปกอดคุณแม่ของเธอที่ยืนรอรับตรงประตูทางเข้าบานเล็กของคฤหาสน์“คิดถึงแม่ที่สุดเลยค่ะ” “แม่ก็คิดถึงลูกที่สุดเลยจ้ะแก้วตา” ดวงใจผู้เป็นแม่ของแก้วตากอดตอบลูกสาวด้วยความคิดถึงไม่ต่างกัน หลังจากสามีเสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์ตอนที่แก้วตาอายุเพียงสิบขวบ ดวงใจที่เป็นเพียงแม่บ้านก็กลายเป็นเสาหลักของบ้าน ช่วงแรก ๆ ที่สามีได้จากโลกนี้ไป ดวงใจทำงานรับจ้างทั่วไปที่ต่างจังหวัด จนกระทั่งป้าลำไยที่อยู่บ้านใกล้เรือนเคียง ซึ่งเป็นคนใช้เก่าแก่ที่คฤหาสน์หลังนี้ กลับบ้านต่างจังหวัดมาหาคนงานไปทำงานที่คฤหาสน์ ดวงใจก็เลยได้มาทำงานประจำที่นี่ ซึ่งดวงใจจะกลับบ้านต่างจังหวัดปีละครั้งโดยจะลางานหนึ่งสัปดาห์ เพื่อกลับไปเยี่ยมลูกสาวและคุณพ่อคุณแม่ ตลอดระยะแปดปีที่ต้องจากบ้านมาทำงานที่กรุงเทพฯ ดวงใจคิดถึงลูกสาวมาก แต่แล้วปีนี้ฟ้าดินก็เป็นใจเมื่อแก้ว
last update最終更新日 : 2026-01-29
続きを読む
Chapter 4
Chapter 4“วินใจเย็นลูก” วีญ่ารีบห้ามปรามลูกชาย เมื่อเห็นว่าลูกชายแทบจะกระโจนไปบีบคอคนรับใช้“ใจเย็นไม่ไหวหรอกม้า อีนี่มันขโมยนาฬิกาของผม” ธาวินตอบกลับคุณแม่ของเขาทันที วันนี้มีแต่เรื่องที่ทำให้เขาหงุดหงิด ย้อนกลับไปเมื่อคืนหลังจากกลับมาจากฮ่องกง เขาก็ไปดื่มเหล้าคนเดียวที่คลับ แต่กลับพลาดท่าโดนมอมยาปลุกเซ็กซ์ แต่เมื่อเขารู้ตัวก็รีบออกจากคลับทันที ซึ่งพอเดินมาถึงรถ กลับมีผู้หญิงคนหนึ่งยืนพิงรถของเขา จากนั้นเธอก็กระโจนเข้ามากอดแล้วเอาหน้าอกมาถูไถแขนของเขา เมื่อธาวินเห็นว่าผู้หญิงคนนั้นหน้าตาน่ารักดูสะอาดสะอ้านราวกับคนอาบน้ำทุกชั่วโมง จากที่ฮอร์โมนมันกำลังพลุ่งพล่านยิ่งพุ่งสูงขึ้นจนควบคุมตัวเองไม่ได้ เขาจึงเปิดประตูรถดันเธอเข้าไปในรถ แล้วจูบลิ้มลองปากเล็ก ฮืม...พอได้จูบแลกลิ้น ปากของผู้หญิงคนนั้นช่างหอมหวานราวน้ำผึ้ง เขาที่โดนยาปลุกเซ็กซ์เล่นงานและเงี่xxขั้นสุด พอเห็นว่าผู้หญิงคนนั้นไม่ได้ขัดขืนอะไร ธาวินก็เลยขับรถพาหญิงสาวคนนั้นไปเปิดโรงแรมใกล้คลับ หลังจากมีเซ็กซ์กันรอบแรก ทำให้ธาวินรู้ว่าผู้หญิงคนนั้นยังบริสุทธิ์ผุดผ่อง พอเจอผู้หญิงที่เหมือนของแรร์ไอเทม อารมณ์สวาทก็ยิ่งเพิ่มขึ้นเป็นทวี
last update最終更新日 : 2026-01-29
続きを読む
Chapter 5
Chapter 5“ลูกสาวของดิฉันเองค่ะคุณท่าน”“อ๋อ...เด็กคนนี้คือลูกสาวของดวงใจที่มาขออนุญาตฉัน จะพามานอนค้างคืนที่นี่ใช่ไหมจ๊ะ” วีญ่าเอ่ยถามดวงใจด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน“ใช่ค่ะคุณหญิง”“มีลูกสาวหน้าตาสวยน่ารักจิ้มลิ้มเชียว” วีญ่าเอ่ยชมแก้วตาจากใจพร้อมกันนั้นก็มองแก้วตาด้วยแววตาเอ็นดูแก้วตาที่มัวแต่ช็อกเมื่อรู้ว่าผู้ชายที่มีเซ็กซ์ด้วยเมื่อคืนเป็นเจ้านายของแม่อีกคน พอได้ยินคุณหญิงเอ่ยชมเธอด้วยน้ำเสียงใจดี แก้วตาจึงรีบตั้งสติ จากนั้นก็ยกมือไหว้ธันวา วีญ่า และธาวินด้วยความอ่อนน้อมถ่อมตน ก่อนที่จะก้มหน้างุดมองพื้นเพื่อหลบสายตาธาวินที่มองเธอไม่ละสายตา“ม้าช่วยหาเมดคนใหม่มาทำความสะอาดเพนต์เฮาส์ให้ผมหน่อยนะครับ เอาคนที่ไว้ใจได้” ธาวินเอ่ยบอกคุณแม่ของเขา วีญ่าที่ได้ยินลูกชายบอกแบบนั้น เธอก็เลยเอ่ยถามลูกสาวของดวงใจทันที“หนูสนใจทำงานเป็นเมดที่เพนต์เฮาส์ลูกชายของฉันวันเสาร์อาทิตย์ไหมจ๊ะ” วีญ่าจำได้ว่าดวงใจเคยบอกว่าลูกสาวของดวงใจ สอบชิงทุนได้มาเรียนต่อมหาวิทยาลัยที่กรุงเทพฯ เด็กเรียนดีแบบนี้ คงนิสัยดีเหมือนกับดวงใจอย่างแน่นอน“แก้วตาสนใจค่ะคุณหญิง” ดวงใจรีบเอ่ยตอบแทนลูกสาวทันที“โอเคไหมวิน”“แล้วแต่ม้าค
last update最終更新日 : 2026-01-29
続きを読む
Chapter 6
Chapter 6“โห...แม่ก็พูดซะ หนูไม่ได้มีนิสัยขี้ขโมยซะหน่อย”“แม่ไม่เคยคิดว่าหนูมีนิสัยขี้ขโมย แต่แม่กำลังสอนให้หนูรักษาศีล 5”“สาธุค่ะ เข้าใจแล้วค่ะ”“งั้นเดี๋ยวแม่จะพาหนูไปเทรนงานทำความสะอาดที่ห้องของคุณท่านกับคุณหญิง หนูจะได้เอาไปปรับใช้ทำความสะอาดเพนต์เฮาส์คุณธาวิน”“โอเคค่ะ” ในเมื่อมันเลี่ยงไม่ได้แล้ว แก้วตาจึงพยักหน้าทำตามคำสั่งของแม่“งั้นหนูไปเปลี่ยนชุดก่อน” ว่าแล้วดวงใจก็เอาชุดยูนิฟอร์มแม่บ้านมาให้แก้วตาเปลี่ยน หลังจากแก้วตาเปลี่ยนชุดเรียบร้อย ดวงใจก็พาลูกสาวไปช่วยทำความสะอาดห้องนอนเจ้าของคฤหาสน์ ในขณะที่แก้วตากำลังดูดฝุ่นอยู่นั้น คุณหญิงวีญ่าก็เดินเข้ามา...“ดวงใจอย่าใช้แรงงานลูกสิจ๊ะ ให้หนูแก้วตาเก็บแรงไว้ไปทำความสะอาดที่เพนต์เฮาส์ธาวินพรุ่งนี้เถอะ”“หนูช่วยแม่ทำความสะอาดได้ค่ะคุณหญิง”“อย่าขัดคำสั่งฉันสิ หนูไปอ่านหนังสือที่ห้องหนังสือเถอะจ้ะ”“ไปเถอะลูก” ดวงใจเอ่ยบอกแก้วตา“ค่ะแม่/ขอบคุณนะคะคุณหญิง” ว่าแล้ว แก้วตาก็เดินเข้าไปในห้องหนังสือ พอเข้ามาในห้องหนังสือก็ต้องตกตะลึงตาค้าง เพราะห้องหนังสือที่นี่ใหญ่กว่าห้องสมุดมหาวิทยาลัยเสียอีก อีกทั้งยังจัดหนังสือเป็นหมวดหมู่ แก้วตาก
last update最終更新日 : 2026-01-29
続きを読む
Chapter 7
Chapter 7วันอาทิตย์ แก้วตาเดินทางออกจากคฤหาสน์กลับมาถึงหอพักประมาณเจ็ดโมงเช้า เมื่อเข้ามาในห้องพักแก้วตาก็หยิบมือถือจากลิ้นชักใส่ไว้ในกระเป๋าเพื่อเตรียมเอาไปคืนเจ้าของ ส่วนบ็อกเซอร์กับเสื้อเชิ้ตที่ซักไว้เมื่อวาน หญิงสาวก็นำมารีดจนเนี้ยบแล้วพับใส่ถุงกระดาษหูหิ้ว หลังจากเตรียมของเสร็จแล้ว แก้วตาก็เข้าไปอาบน้ำ หญิงสาวใช้เวลาอาบน้ำครึ่งชั่วโมงก็ออกมาแต่งตัวด้วยเสื้อยืดสีดำแขนยาวใส่แมตช์คู่กับกางเกงวอร์มสีเดียวกัน หลังจากที่แต่งตัวเสร็จเรียบร้อย เธอก็กินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปรองท้อง จากนั้นก็เดินทางไปเพนต์เฮาส์ของธาวินตามที่อยู่ที่แม่บอกไว้ แก้วตาเดินทางมาถึงคอนโดฯ ประมาณเก้าโมง หญิงสาวก็กดลิฟต์ไปชั้นบนสุด เมื่อลิฟต์เคลื่อนตัวมาถึงชั้นที่หมาย จึงทำให้แก้วตารู้ว่าทั้งชั้นมีเพนต์เฮาส์ของธาวินแค่ห้องเดียว แก้วตาถอนหายใจเฮือกใหญ่ ก่อนจะยกมือเคาะประตูสามครั้งตามมารยาท หลังจากยืนรอประมาณห้านาที เจ้าของเพนต์เฮาส์ไม่ออกมาเปิดประตู แก้วตาก็เลยใช้คีย์การ์ดที่ได้จากคุณแม่ของเขาทาบที่ประตู เพราะคุณหญิงวีญ่าบอกกับเธอว่าหากเคาะประตูแล้ว ธาวินไม่ว่างมาเปิดประตูก็ให้เธอใช้คีย์การ์ดปลดล็อกประตูได้เลย หลัง
last update最終更新日 : 2026-01-29
続きを読む
Chapter 8
Chapter 8หลังจากที่ธาวินรับมือถือจากแก้วตามาอีกครั้ง เขาก็เพิ่มแก้วตาเป็นเพื่อนในไลน์ จากนั้นเขาก็ส่งคืนมือถือให้เธอ สักพักมือถือแก้วตาก็มีเสียงแจ้งเตือนดังขึ้น ติ๊ง! และเมื่อเธอเปิดดูแชต จึงเห็นว่าเขาส่งรูปที่เห็นเพียงแต่ใบหน้าของเธอกำลังอมท่อนเอ็นของเขา“ไหนคุณบอกว่าไม่ได้ถ่ายรูปทุเรศ ๆ แบบนี้ไว้ไง!” แก้วตาตะคอกใส่เขาเสียงดังด้วยความโมโห “เธอตะคอกใส่ใครแก้วตา” ธาวินมองแก้วตาด้วยแววตาดุ ซึ่งคราวนี้เขาส่งเป็นคลิปที่เธอกำลังออรัลเซ็กซ์ ให้เธอได้ดูเต็มตาเพื่อเป็นการย้ำเตือนว่าอย่ามาขึ้นเสียงกับคนอย่างเขา “ขะ...ขอโทษค่ะ” แก้วตายอมขอโทษทั้งที่เธอไม่ได้ทำอะไรผิด เพียงเพราะกลัวเขาจะส่งรูปและคลิปให้แม่ของเธอ“หึ...เธอก็แค่ลูกไก่ในกำมือของฉันเท่านั้นแหละแก้วตา อย่าคิดที่จะมาต่อกรกับฉัน” “หนูไม่คิดจะสู้หรือต่อกรอะไรกับคุณทั้งนั้น แต่คุณช่วยลบรูปกับคลิปได้ไหมคะ” แก้วตาขอร้องธาวินด้วยน้ำเสียงอ้อนวอน“ทำให้ฉันพอใจสิ แล้วฉันจะลบรูปกับคลิปออกให้” ว่าแล้ว ธาวินก็ดึงแก้วตาเข้าห้องนอน จากนั้นเขาก็ถอดบ็อกเซอร์ออกจากขา แล้วล้มตัวนอนหงายลงบนเตียง “คุณจะให้หนูทำอะไร” แก้วตาถามน้ำเสียงสั่นเมื่อมองเห็น
last update最終更新日 : 2026-01-29
続きを読む
Chapter 9
Chapter 912.00 น.หลังจากโดนจับเปลี่ยนท่า ทำเรื่องอย่างว่านับครั้งไม่ถ้วน แก้วตาก็เผลอหลับไปด้วยความอ่อนเพลีย รู้สึกตัวอีกทีก็ตอนเที่ยงวัน คืนก่อนที่โดนเขาเปิดซิง แก้วตาเต็มใจก็จริง แต่เธอไม่สามารถควบคุมร่างกายตัวเองได้ ส่วนวันนี้เธอมีสติสัมปชัญญะครบถ้วน แต่เซ็กซ์ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะจำใจต้องทำให้เขาพอใจ แลกกับการลบรูปกับคลิปในคืนนั้น และต่อจากนี้ไปเซ็กซ์ระหว่างเขาและเธอจะไม่มีวันเกิดขึ้นอีก แก้วตาหันไปมองเจ้าของเพนต์เฮาส์เมื่อเห็นเขายังนอนหลับอยู่ แก้วตาก็ขยับตัวลุกขึ้นนั่ง แต่ในขณะที่กำลังจะลงจากเตียงไปสวมใส่เสื้อผ้า ก็โดนเขาดึงไปกอดจนหญิงสาวล้มตัวนอนลงบนเตียงอีกครั้ง “จะไปไหน” “หนูทำตามที่คุณต้องการแล้ว หนูจะไปเอามือถือที่โต๊ะอาหารมาให้คุณลบรูปกับคลิปค่ะ” “อืม...ไปเอามาสิ” ธาวินพยักหน้าแล้วปล่อยกอดหญิงสาว และหลังจากแก้วตาเป็นอิสระ หญิงสาวก็เลยดึงผ้าห่มมาคลุมตัวเพื่อจะลงจากเตียง“จะดึงผ้าห่มไปไหน” ธาวินดึงผ้าห่มเอาไว้ราวกับคนหวงของ “ก็หนูโป๊อยู่” “ฉันเห็นหมดแล้ว เธอยังจะอายอะไรอีก”“...” แก้วตาได้แต่มองหน้าธาวินอย่างเหนื่อยใจที่ทำอะไรเขาไม่ได้ ทั้งที่อยากใช้เล็บข่วนหน้าหล่อ ๆ
last update最終更新日 : 2026-01-29
続きを読む
Chapter 10
Chapter 10“หนูไม่หิว”“เธอไม่หิวก็เรื่องของเธอ แต่ฉันหิวข้าว แล้วเธอก็ต้องไปกับฉัน” ธาวินสั่งเสียงเข้ม แล้วหยิบพอตพ่นควันสีเทาออกจากปาก โดยที่เขานั่งหันหลังให้หญิงสาวที่นอนร้องไห้น้ำตาอาบแก้ม “หนูไม่เคยรู้จักคุณมาก่อน และหนูก็มั่นใจว่าไม่เคยทำอะไรให้คุณไม่พอใจแน่นอน หนูขอถามสักคำ ทำไมคุณถึงทำกับหนูแบบนี้” แก้วตาเอ่ยถามด้วยน้ำตาไหลพราก ครั้งแรกที่มีเซ็กซ์กัน เธอพลาดเองที่คุมร่างกายไม่ได้ ครั้งที่สองเธอจำใจทำเพราะต้องการให้เขาลบรูปกับคลิป แต่ครั้งสุดท้ายธาวินทำราวกับว่าเธอเป็นที่ระบายความใคร่ของเขาอย่างนั้นแหละ “ตอนนี้เรารู้จักกันแล้วไง และต่อไปเธอก็ต้องเชื่อฟังฉัน ไม่งั้นคลิปจากกล้องวงจรปิดส่งถึงแชตไลน์แม่ของเธอแน่” “คุณนี่...” แก้วตาพูดยังไม่ทันจบประโยค ธาวินก็ขู่ขึ้นทันที“ถ้าเธอด่าฉันว่าเลวอีกครั้ง ฉันจะ yes เธอให้จมเตียง” “...” เมื่อโดนขู่มาแบบนี้ แก้วตาก็หยุดพูดทันที จากนั้นเธอก็ยกมือเช็ดน้ำตาบนแก้ม เพราะถึงจะร้องไห้เป็นสายเลือด น้ำตาของเธอก็ไม่สามารถทำให้เขาสำนึกได้หรอก ว่ารังแกคนไม่มีทางสู้ได้แบบป่าเถื่อนสิ้นดี“ไปอาบน้ำ อย่าให้ฉันต้องพูดซ้ำ ผ้าเช็ดตัวเปิดเอาในตู้ห้องแต่งตั
last update最終更新日 : 2026-01-29
続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status