Masuk“เรียกว่าลับหรือไม่ข้าไม่แน่ใจ แต่ว่าครั้งนี้ข้าจะกำชับพวกเขาไม่ให้แพร่งพรายเรื่องของเราออกไปดีหรือไม่”หลงฮ้าวหน้าเปลี่ยนสีไปในทันที จากท่าทีระแวงกลายเป็นปั้นปึ่งแทน“อ้อ แท้จริงแล้วท่านก็อายที่จะมีตำนานเรื่องเล่ากับข้า เซียงฮวากับหลงฮ้าว ไม่ดีตรงไหนหรือ ข้าเสียใจนะ”เป็นอีกครั้งที่เขาทำให้ข้าอ้าปา
บทที่ ๑๕๒รักนิรันดร์พิธีรับตำแหน่งเทพบุปผาของข้าไม่ได้ยิ่งใหญ่อลังการอย่างที่ใครคิดไว้ ช่วงเช้าเข้ากล่าวคำสาบานต่อหน้าเทียนตี้และเทพเซียนชั้นสูงทั้งหลาย ตอนบ่ายกลับมาเลี้ยงฉลองที่แดนบุปผาไปจนถึงช่วงหัวค่ำ ไร้แววหลงฮ้าวเข้าร่วมแม้ข้าจะคิดไว้แล้วว่าเขาคงไม่เข้าร่วมงานด้วย แต่เมื่อถึงเวลานั้นจริง ๆ
หวงผิงมีสีหน้าตกใจเล็กน้อย ย้ำว่า ‘เล็กน้อย’ ไม่นานก็กลับมานิ่งไร้อารมณ์เช่นเดิม“หน้าตาที่คล้ายกับสามีของเพื่อนนี่ยิ่งมองยิ่งรู้สึกเหมือนเป็นบาปในจิตใจ ขอถามท่านเรื่องจินเกาฉายได้หรือไม่ ตอนนี้เขาไปอยู่ที่ใดแล้วเจ้าคะ”“เขายังไม่บรรลุระดับสิบ เดิมทีก็ไม่สามารถขึ้นมาเป็นเทพฝึกหัดได้อยู่แล้ว แต่ก็ไม่
บทที่ ๑๕๑กุหลาบดำสระสัตบงกทั้งเก้าเกิดขึ้นมาได้เพราะพลังบริสุทธิ์จากเหล่าเทพเซียนในแดนบุปผาที่เทพบุปผาทุกรุ่นสะสมมาตลอดระยะเวลาที่ดำรงตำแหน่งแต่เดิมสัตตบงกชควรให้ผลเป็นน้ำอมฤต ทุกห้าพันปีจะมีเพียงหยดเดียวเท่านั้น เป็นไปได้หรือที่สิ่งกำเนิดใหม่จะเปลี่ยนเป็นดวงวิญญาณแทนมิหนำซ้ำวิญญาณที่ว่านั้นยังค
จื่อเจี่ยนเฉิงเองก็อึกอักท่าทางแปลกไป ดูท่าเรื่องที่จะเล่าต่อจากนี้เขาคงรู้สึกว่ามันเกินไปที่จะพูด“มันกระดากปากจนพูดยากถึงเพียงนั้น!”เขาพยักหน้าตอบ ข้าจึงลองคาดเดาคำตอบอยู่ในใจ เมื่อพิจารณาถึงเหตุผลที่พอจะเป็นไปได้แล้ว หรือว่า…“พวกเขาเป็นแบบเว่ยอู๋เซียนกับหลานวั่งจีหรือไม่”“ใครอีกล่ะนั่น/พวกเขาเ
“ข้ามาให้กำลังใจเจ้า เริ่มรู้สึกหรือยังว่าหากเลือกข้าตั้งแต่แรก เจ้าก็จะไม่เป็นเช่นนี้”รอยยิ้มสุภาพแต่สายตาจิดกัดของเขาทำให้ข้าแอบกำหมัดไว้แน่น“เยาะเย้ยข้าหรือเจ้าคะ”“ข้าพูดความจริง”เพราะนี่คือความจริงข้าจึงถอนหายใจยาว แต่ถึงจะเป็นเช่นนั้นข้าก็ยังมั่นใจว่าตนเลือกไม่ผิด“ทำให้ท่านเทพต้องผิดหวังแล
บทที่ ๕๓สร้างปีกเป็นของตัวเองเมืองเฟิงหานแม้จะขึ้นชื่อเรื่องสภาพอากาศหนาวเย็นตลอดทั้งปี แต่ระดับความรุนแรงของความหนาวต่างกันตามสภาพภูมิประเทศค่ายทหารฐานทัพเหนือหรือเรียกอีกอย่างว่าฐานทัพพิทักษ์ชายแดนเหนือ หน้าที่หลักคือการเฝ้าระวังเขตพื้นที่รอยต่อซึ่งติดกับแคว้นจิน สภาพอากาศในแถบนี้ไม่ได้หนาวในระ
“เสด็จพ่อส่งป้ายแสดงตัวตนอันใหม่มาให้แล้ว” เฮยหลงยื่นแผ่นป้ายประจำตัวอันเล็กซึ่งเป็นไม้ธรรมดาสำหรับประชาชนทั่วไปของแคว้นให้เซียงฮวาดู “รุ่ยหมิงหรือ”“คือนามของข้าในกองทัพนี้” เซียงฮวาหัวเราะเสียงแผ่ว“เปลี่ยนความหมายจากแนวมืดมนเป็นแสงสว่างเลยว่างั้น คิดได้นะ”“เสด็จพ่อทรงตั้งให้”คนที่กำลังหัวเรา
บทที่ ๕๒ก็คนมันสวยช่วยไม่ได้ทางด้านหนุ่มวุ่นวายที่เซียงฮวากล่าวถึงยามนี้กำลังทำหน้าสีหน้าแทบจะขาดใจ ใบหน้าหล่อเหลาแต่วัยเยาว์ยามนี้กำลังถูกบดบังด้วยความดำจากเขม่าไฟที่เขากำลังใช้ต้มยาอยู่“แค่ก! แค่ก!” เสียงไอจากชายหนุ่มที่ดังมาจากในครัวดึงความสนใจจากหญิงสาวทั้งสี่ที่กำลังแยกสมุนไพรอยู่หน้าเรือน
“เช่นนั้นเอาเกี๊ยวน้ำอีกหนึ่งที่”แม้ในร้านจะมีลูกค้าอยู่ค่อนข้างเยอะ แต่เนื่องจากเป็นของขึ้นชื่อของร้านจึงมีการเตรียมความพร้อมไว้ก่อนอยู่แล้ว ไม่นานเกี๊ยวน้ำร้อน ๆ สองที่ก็ตั้งอยู่บนโต๊ะโชยกลิ่นหอมกรุ่นชวนท้องหิว“อร่อยจริงด้วย เขาจับจีบเกี๊ยวอย่างไรให้งดงามเช่นนี้ น้ำต้มกระดูกก็มีรสชาติพิเศษมาก ๆ







![สองขุนศึกขย่มนางพญาไม่อิ่มรัก (3p) – [PWP]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)