ANMELDENจะเป็นอย่างไรเมื่อสตรีที่เคยอ่อนแอและเจ้าน้ำตา กลายเป็นสตรีที่สู้คนแบบมีชั้นเชิง อีกทั้งยังมีลูกสมุนตัวน้อยที่คอยเป็นฟันเฟืองเหล็กช่วยขับเคลื่อนให้แผนการหนีออกจากจวนเจิ้นกั๋วกงของนางเป็นไปอย่างราบรื่น
Mehr anzeigenคำโปรย
จะเป็นอย่างไรเมื่อสตรีที่เคยอ่อนแอและเจ้าน้ำตา กลายเป็นสตรีที่สู้คนแบบมีชั้นเชิง อีกทั้งยังมีลูกสมุนตัวน้อยที่คอยเป็นฟันเฟืองเหล็กช่วยขับเคลื่อนให้แผนการหนีออกจากจวนเจิ้นกั๋วกงของนางเป็นไปอย่างราบรื่น *************************แนะนำเรื่อง เหวินซินหลิง อดีตแพทย์ทหารหญิงหน่วยรบพิเศษที่เสียชีวิตในหน้าที่ ฟื้นมาในร่างของฮูหยินเอกผู้อ่อนแอแห่งจวนเจิ้นกั๋วกง ทว่านั่นไม่น่าตกใจเท่ากับการที่ได้รู้ว่า ก้อนแป้งที่ขยับขยุกขยิกอยู่ข้างกาย คือดวงวิญญาณจากต่างโลกที่ฟื้นขึ้นมาในร่างของคนอื่นไม่ได้ต่างกัน หลี่หรงหรง คือ เด็กสาววัย 16 ปีผู้น่าสงสารที่เติบโตจากบ้านเด็กกำพร้า และผันตัวมาเป็นนักต้มตุ๋นเพื่อเอาชีวิตรอดไปวัน ๆ ตอนนี้กลับกลายเป็น คุณหนูหลี่ วัยเพียง 4 ขวบแห่งจวนเจิ้นกั๋วกง และสิ่งที่น่าตื่นเต้นยิ่งกว่านั้นก็คือ พวกนางทั้งสองคนสามารถได้ยินเสียงในใจของมนุษย์! เหวินซินหลิงและหลี่หรงหรงไม่คิดเป็นเป้านิ่งให้ใครหน้าไหนเล่นงาน พวกนางทั้งสองร่วมมือกันหาหนทางสู่อิสรภาพ ไม่สนการแก่งแย่งชิงดีในเรือนหลัง เหวินซินหลิงสลัดแม่ทัพธงแดงทิ้งอย่างไม่ใยดี พวกนางสองแม่ลูกจะทำให้เขาได้รู้ว่า แม้เขาจะมีอำนาจอยู่ในมือมากมายเพียงใด ตราบใดที่นางไม่อนุญาต บุรุษเช่นเขาก็จะทำได้แค่เดินตามหลังพวกนางหนึ่งก้าวเท่านั้น ‘วาสนาสิ้นสุด หนี้บุญคุณทดแทนจบสิ้น นับแต่นี้ทางใครทางมัน!’-------------
ข้อมูลเรื่อง
เรื่อง : ทะลุมิติมาเป็นยอดภรรยาของพระเอกธงแดง
เขียน : หวงตี้ny
สำนักพิมพ์ : ครีษมายัน1638
เผยแพร่อีบุ๊คครั้งแรก : พฤษภาคม 2569
จัดรูปเล่ม/พิสูจน์อักษร : เว้าวอนอักษร
ปกนิยาย : ปกนิยาย by ซันซัน - ปกนิยายเรื่องนี้สร้างจาก Artificial Intelligence
ติดต่อนักเขียน อ***ล : supranee.phumphila@kkumail.com
ติดตามผลงานนักเขียน แฟนเพจ : ครีษมายัน1638Writing
-------------
คำเตือน
นิยายเรื่องนี้ถูกแต่งขึ้นจากจินตนาการเท่านั้น ไม่ได้อิงหลักการใด สถานที่และตัวละครล้วนถูกสมมุติขึ้นมาทั้งสิ้น
นิยายเรื่อง ทะลุมิติมาเป็นยอดภรรยาของพระเอกธงแดง สงวนสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และที่แก้ไขเพิ่มเติม ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ ดัดแปลงหรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดของนิยายไปเผยแพร่หรือกระทำการใด ๆ ก่อนได้รับการอนุญาตจากผู้เป็นเจ้าของลิขสิทธิ์
เว้นแต่ได้รับการอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากเจ้าของผลงาน หากฝ่าฝืนจะดำเนินการทางกฎหมายต่อผู้กระทำการละเมิดอย่างเด็ดขาดโดยไม่มีข้อยกเว้น
หากผิดพลาดประการใด โปรดชี้แนะด้วยคำสุภาพ เนื่องจากนักเขียนใจบาง ขอให้สนุกกับโลกจินตนาการของหวงตี้คนงาม ณ บัดนี้
บทที่ 7 แผนอันแยบยล (1)ยามเหม่าสองเค่อ [1] หมอกขาวแห่งต้นฤดูเหมันต์ลอยกรุ่นปกคลุมทั่วจวนเจิ้นกั๋วกง อากาศเย็นยะเยือกแทรกซึมผ่านกระดาษกรุหน้าต่างเข้ามาในเรือนซอมซ่อ เหวินซินหลิงนั่งอยู่หน้าโต๊ะไม้เก่าคร่ำคร่า นิ้วเรียวเคาะเบา ๆ ลงบนขอบถ้วยชาที่เย็นชืด สมองของอดีตแพทย์ทหารกำลังประมวลผลความเปลี่ยนแปลงของสถานการณ์อย่างรวดเร็วนี่คือรุ่งเช้าของวันที่สองนับตั้งแต่หลุดเข้ามาในโลกแห่งหน้ากระดาษตามเส้นเรื่องเดิมของนิยายเรื่อง 'ยอดสตรีทระนง' ฮูหยินเอกควรจะถูกพิษกระดูกคร้านเล่นงานจนสิ้นใจไปตั้งแต่เมื่อคืน และบุตรีวัยสี่ขวบก็ต้องถูกพ่อค้าทาสพาตัวออกไปขายในเช้าวันนี้ไม่กี่วันให้หลัง…นางเอกตัวจริง ของเรื่อง ซึ่งเป็นบุตรีสายรองจากตระกูลขุนนางใหญ่ จะถูกตบแต่งเข้ามาในฐานะอนุภรรยาคนใหม่ เพื่อเริ่มต้นเส้นทางช่วงชิงอำนาจ และช่วงชิงหัวใจของแม่ทัพธงแดงแต่ในเมื่อเหวินซินหลิงยังมีลมหายใจ ซ้ำยังไม่ได้ล้มหมอนนอนเสื่อรอความตาย
บทที่ 6 การเปลี่ยนแปลง (3)ในเวลาเดียวกัน ณ เรือนซอมซ่อท้ายจวน…เตาอั้งโล่เก่า ๆ ถูกจุดจนถ่านแดงวาบ ขับไล่ความหนาวเย็นของค่ำคืนต้นเหมันต์ออกไปได้บ้าง บนเตียงไม้กระดานแข็ง มีผ้าห่มผืนหนานุ่มทำจากขนสัตว์ชั้นดีที่บ่าวรับใช้เพิ่งเอามาส่ง มันปูลาดอยู่บนเตียงให้ความรู้สึกอบอุ่นน่ากระโดดขึ้นไปนอนซุกอย่างที่สุดเหวินซินหลิงในอาภรณ์ผ้าฝ้ายตัวเก่า นั่งพิงหัวเตียงอย่างผ่อนคลาย ขาข้างหนึ่งชันขึ้นเล็กน้อย เป็นท่วงท่าดุดันและเตรียมพร้อมเสมอตามสัญชาตญาณทหาร ข้างกายมีก้อนแป้งน้อยอย่างหลี่หรงหรงนอนกลิ้งเกลือกไปมาบนผ้าห่มผืนใหม่ด้วยใบหน้าเปี่ยมสุข"กินอิ่มแล้วก็มีความสุขแบบนี้นี่เอง" หลี่หรงหรงตบพุงของตัวเองเบา ๆ ก่อนจะพลิกตัวมานอนคว่ำ ใช้สองมือน้อย ๆ เท้าคางมองหน้าเหวินซินหลิง "ผ้าห่มนี่อุ่นดีชะมัด ปกติข้าต้องนอนซุกเศษกระดาษลังใต้สะพานลอยกว่าจะผ่านหน้าหนาวมาได้"เหวินซินหลิงละสายตาจากเปลวไฟในเตา หันมามองเด็กหญิงตัวน้อย ประกายความอ่อนโยนจาง ๆ พาดผ่านนัยน์ตาที่มักจะเย็นเยียบเสมอ"โลกก่อน...เจ้าใช้ชีวิตอย่างไร" นาง
บทที่ 6 การเปลี่ยนแปลง (2)"ดูแลอย่างดี..." หลี่เฉียนเจ๋อเอ่ยทวนคำนั้นช้า ๆ ก่อนจะยกจอกสุราขึ้นจรดริมฝีปาก แล้วกระดกดื่มรวดเดียวหมด รสเหล้าหมักชั้นดีไหลผ่านลำคอ แต่กลับไม่อาจล้างรสชาติฝาดเฝื่อนในความรู้สึกได้ "ช่างประเสริฐนัก อนุจ้าว เจ้าช่างมีน้ำใจกว้างขวางสมกับที่ข้าไว้ใจ และสมกับที่ในอดีตเป็นสาวใช้คนสนิทของท่านแม่""ท่านกั๋วกงเอ่ยชมเกินไปแล้ว เรื่องใส่ใจคนในจวนเป็นหน้าที่ของข้าอยู่แล้วเจ้าค่ะ ข้าเป็นอนุของท่านย่อมต้องแบ่งเบาภาระของท่านในยามที่ท่านไม่อยู่" นางยิ้มรับคำชมอย่างหน้าชื่นตาบาน ร่างกายเบียดกระแซะเข้าหาแผ่นหลังกว้างมากขึ้นหลี่เฉียนเจ๋อวางจอกสุราลงบนโต๊ะ เสียงกระทบดังกึกไม่เบาและไม่แรงจนเกินไป แต่กลับทำให้บรรยากาศในห้องตึงเครียดขึ้นมาฉับพลัน"ข้ากรำศึกอยู่สมรภูมิ เกลียดที่สุดคือพวกคลื่นใต้น้ำที่ลอบแทงข้างหลัง" เขาเอ่ยเสียงต่ำ นัยน์ตาสีนิลตวัดมองเงาสะท้อนของจ้าวฮุ่ยอิงบนผิวน้ำสุรา "หากข้าสืบรู้ว่าในจวนของข้า มีผู้ใดกล้าเล่นตุกติกลอบทำร้ายคนร่วมชายคา การถลกหนังคนเป็น ๆ แล้วโยนให้สุนัขกิน คงเป็นงิ้วโรงใหญ่ที่น่าสนุกไม่น้อย
บทที่ 6 การเปลี่ยนแปลง (1)โคมไฟกระดาษสีชาดถูกจุดสว่างไสวไปทั่วเรือนของจ้าวฮุ่ยอิง กลิ่นกำยานดอกมู่ตานราคาแพงลอยอวลฟุ้งไปทั่ว ผสมผสานกับกลิ่นสุราเลิศรสและอาหารป่าที่ถูกจัดเตรียมไว้อย่างประณีตบนโต๊ะไม้จันทน์แดง บรรยากาศภายในห้องอบอุ่นและหรูหรา แตกต่างจากเรือนท้ายจวนราวฟ้ากับเหวหลี่เฉียนเจ๋อนั่งหลังตรงอยู่บนตั่งบุนวม นัยน์ตาสีนิลลึกล้ำทอดมองจอกสุราตรงหน้าอย่างเงียบเชียบ ใบหน้าหล่อเหลาที่มักจะเย็นชาเสมอ บัดนี้ถูกแสงเทียนอาบไล้จนดูอ่อนโยนลงหลายส่วน ทว่ารังสีอันตรายที่แผ่ซ่านออกมารอบกายกลับไม่ได้ลดทอนลงเลยจ้าวฮุ่ยอิงในอาภรณ์กระโปรงผ้าไหมสีชมพูอ่อน ที่จงใจปล่อยให้คอเสื้อหลุดลุ่ยจนเห็นลาดไหล่ขาวเนียน ขยับเข้ามายืนซ้อนอยู่ด้านหลัง ร่างอรชรทาบทับลงบนแผ่นหลังกว้างของบุรุษ ปลายนิ้วเรียวนุ่มบีบนวดลงบนลาดไหล่ที่ตึงเครียดจากอาภรณ์เกราะอย่างเอาใจ"ท่านกั๋วกงรอนแรมมาไกล เหน็ดเหนื่อยมากหรือไม่เจ้าคะ" น้ำเสียงของนางหวานหยดย้อยประดุจน้ำผึ้งชั้นเลิศ แววตาที่ทอดมองเสี้ยวหน้าของเขาเต็มไปด้วยความหลงใหล นางรักบุรุษผู้นี้ รักในความห้าวหาญและอำน

















