บทที่ 9 ยินดีต้อนรับแขกคนใหม่ (2)

ไลลาพาร่างบอบบางของตัวเองออกจากห้องแล้วให้คนขับรถพาเธอไปรับเพื่อนรักที่สนามบินทันทีและพยายามไม่ฟุ้งซ่านเรื่องของกองทัพ เอาไว้ตอนเย็นคงรู้กันว่าคนที่ชายหนุ่มจะพามาแนะนำเป็นใครกันแน่ เธอคาดหวังว่ามันจะไม่เป็นอย่างที่คิด

สาวร่างเล็กเดินทางไปสนามบินและรอเพื่อนรักอยู่สักพักเควินก็เดินลากกระเป๋าออกมา ใบหน้าหล่อเหลาแบบฉบับหนุ่มลูกครึ่งฉีกยิ้มกว้างเมื่อเจอไลลา ตลอดระยะเวลาเป็นอาทิตย์ที่เขากลับไปเคลียร์เรื่องที่ดินให้บิดาเขาคิดถึงไลลาเป็นที่สุด สาวน้อยที่ทำให้เขายิ้มทุกครั้งที่อยู่ด้วย

“ไลลา...”

“เควินเป็นยังไงบ้าง เรียบร้อยหรือเปล่า”

“เรียบร้อยดี คิดถึงเธอจังเลยไม่เจอกันหลายวัน” เพราะมัวแต่ทำธุระจนแทบไม่ได้โทร.หาเพื่อนสาวเลย และเมื่อเจอหน้าเลยไม่อายที่จะบอกว่าคิดถึงคนตัวเล็ก ถึงแม้เขาจะรู้ว่าไลลารู้สึกกับเขาแค่เพื่อนก็ตาม

“คิดถึงนายเหมือนกัน ผอมลงหรือเปล่า ธุระเยอะเลยละสิ”

“เยอะมาก แต่เสร็จแล้ว ตอนนี้อยู่กับเธอได้ตลอด” มือหนาของเควินยกขึ้นพาดที่ไหล่บางแล้วโอบร่างบอบบางเอาไว้อย่างหวงแหน ถ้าไม่เพราะเขาเป็นแบบนี้