Mafia's Fate พันธะรักมาเฟีย

ความมืดมิดในค่ำคืนนี้ไม่ได้โรแมนติกเหมือนดั่งบทกวี แต่มันคือกลิ่นอายของความตายที่คละคลุ้งไปด้วยควันดินปืนและกลิ่นคาวเลือดสด ๆ ที่ยังคงอุ่นอยู่บนพื้นถนนคอนกรีตเปลี่ยวร้างนอกเมืองชิคาโก

อเล็กซานเดอร์ โรมานอฟ หรือที่โลกใต้ดินขนานนามให้เขาคือมัจจุราชไร้เงา ลูกครึ่งอเมริกันวัยสามสิบปี ผู้กุมอำนาจสูงสุดเหนือตระกูลมาเฟียผู้ทรงอิทธิพล ใบหน้าหล่อเหลาราวกับรูปสลักของเทพบุตรกรีกบัดนี้เปื้อนไปด้วยคราบเลือด ผิวขาวจัดตัดกับเส้นผมสีเข้มและนัยน์ตาสีฟ้าคมกริบที่เคยตวัดมองใครก็ทำให้คนผู้นั้นสั่นสะท้าน บัดนี้กลับเบิกโพรงอย่างว่างเปล่า

เสียงฝีเท้าหนัก ๆ ของลูกน้องที่วิ่งกรูเข้ามาพร้อมกับเสียงไซเรนรถพยาบาลดังระงมอยู่ในโสตประสาท แต่อเล็กซ์กลับไม่ได้ยินอะไรชัดเจนนัก หูของเขาอื้ออึงจากแรงระเบิดของคาร์บอมบ์เมื่อสิบนาาทีก่อน แรงอัดอากาศมหาศาลซัดร่างของเขาจนกระเด็นกระแทกกับกำแพงคอนกรีต ก่อนที่เศษกระจกนับร้อยชิ้นจากกระจกหน้ารถกันกระสุนจะพุ่งเข้าใส่ใบหน้าและดวงตาทั้งสองข้างอย่างจัง

"นายครับ! นายครับ ทำใจดี ๆ ไว้!" เสียงตะโกนของมือขวาคนสนิทดังลั่นท่ามกลางความโกลาหล

อเล็กซ์พยายามจะขยับตัวลุกขึ้นยืนเช่นเคย ทว่าความเจ็บแปลบที่แล่นริ้วขึ้นมาจากช่วงล่างกลับทำให้เขาต้องนิหน้าด้วยความเจ็บปวด กระดูกสันหลังส่วนล่างและท่อนขาของเขารับแรงกระแทกเต็ม ๆ จนชาหนึบ ไร้ซึ่งความรู้สึกและไม่ยอมขยับตามคำสั่ง สัญชาตญาณของนักล่าบอกเขาในทันทีว่าความยิ่งใหญ่ที่เขาสั่งสมมาหลายปี บัดนี้กำลังพังทลายลงในพริบตาเดียว

เมื่อทีมแพทย์ฉุกเฉินมาถึงและนำตัวเขาส่งโรงพยาบาลเอกชนในเครือข่ายของตระกูล แสงไฟนีออนสว่างจ้าในห้องผ่าตัดที่เคยแยงตา กลับกลายเป็นความมืดมิดสนิทไร้ทางออกสำหรับเขา การผ่าตัดผ่านไปหลายชั่วโมงด้วยความหวังอันริบหรี่ ก่อนที่แพทย์เจ้าของไข้จะเดินออกมาด้วยใบหน้าเคร่งเครียดเพื่อแจ้งข่าวร้ายกับครอบครัว

"กระสุนและเศษกระจกฝังลึกทำลายประสาทตาทั้งสองข้างเสียหายอย่างถาวร... เกรงว่าท่านประธานจะสูญเสียการมองเห็นไปตลอดกาลครับ ส่วนท่อนขา... ได้รับความกระทบกระเทือนอย่างรุนแรงที่ไขสันหลัง ต้องใช้เวลาทำกายภาพบำบัดและรอดูอาการอย่างน้อยหลายปีหรืออาจจะนานกว่านั้น ถึงจะพอมีโอกาสกลับมาเดินได้"

ข่าวร้ายนี้เปรียบเสมือนสายฟ้าที่ฟาดลงกลางใจของตระกูลโรมานอฟ คุณนายมาร์กาเร็ต ผู้เป็นแม่ถึงกับเป็นลมล้มพับไปทันทีที่ได้ยิน ขณะที่ ลลิล คู่หมั้นสาวซูเปอร์โมเดลระดับแนวหน้าของประเทศ ซึ่งยืนอยู่ข้าง ๆ กลับแสดงสีหน้าเรียบเฉย ปะปนไปด้วยความรังเกียจและตื่นตระหนกอย่างปิดไม่มิด ดวงตาคู่สวยกวาดมองร่างชายหนุ่มผู้เคยสง่างามบนเตียงผู้ป่วยด้วยความรู้สึกสมเพชและหวาดกลัวอนาคตของตนเอง

ในห้องพักผู้ป่วยพิเศษวีไอพีที่เงียบสงบ อเล็กซ์นอนนิ่งอยู่บนเตียง ดวงตาทั้งสองข้างถูกพันธนาการด้วยผ้าก๊อซสีขาวหนาเตอะ ความมืดมิดที่รายล้อมทำให้ประสาทสัมผัสด้านอื่นของเขาเฉียบคมขึ้นอย่างทรมาน ความโกรธเกรี้ยว ความหงุดหงิด และความคับแค้นใจพวยพุ่งขึ้นในอกจนเขาอยากจะอาละวาดทำลายข้าวของให้แหลกคามือ

ชีวิตที่เคยอยู่จุดสูงสุด ความตายและอำนาจที่เคยกำไว้ในมือ บัดนี้เขากลับกลายเป็นเพียงไอ้ตาบอดขาพิการที่แม้แต่จะลุกไปหยิบแก้วน้ำยังทำไม่ได้

"ออกไปให้พ้น..." เสียงทุ้มต่ำที่เคยทรงพลังและเยือกเย็นเอ่ยลอดไรฟันด้วยความเกรี้ยวกราด เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าของใครบางคนก้าวเข้ามาใกล้เตียง

เงาแห่งความตายคืบคลานเข้าเกาะกุมหัวใจของมาเฟียหนุ่ม แสงสว่างในชีวิตของอเล็กซานเดอร์ดับลงอย่างสมบูรณ์ และประตูแห่งนรกขุมใหม่กำลังจะเปิดต้อนรับเขาในไม่ช้า...