Se connecterช่วงเย็นของวันต่อมาทิศเหนือสั่งให้ลูกน้องคนสนิทขับรถไปจอดหน้าบริษัทหลักทรัพย์ที่น้องสาวต่างสายเลือดทำงาน เวลาประมาณสิบเจ็ดนาฬิกา สี่สิบห้านาทีเขาก็เห็นหนูนาเดินออกจากบริษัทพร้อมกับชายหนุ่มคนหนึ่ง รีบเปิดประตูลงจากรถ จ้ำอ้าวเข้าไปหาเธอทันที“หนูนา”เสียงเรียกคุ้นหูที่ดังขึ้นจากทางด้านหลังทำให้เท้าของหญิงสาวชะงัก ก้อนเนื้อในอกข้างซ้ายเต้นระรัวจนแทบทะลุออกมาจากอก เขื่อนเหลียวไปมองหนุ่มหล่อในชุดสีดำก่อน เธอก็ค่อย ๆ เหลียวตาม พลันเห็นใบหน้าของชายที่เธอเคยรักหมดหัวใจ และเขาก็เป็นคนเดียวกับคนที่ทำให้ใจเธอแตกสลายไม่มีชิ้นดีในเมื่อหลบไม่ได้แล้ว ก็ถึงเวลาที่ต้องเผชิญหน้ากันเมื่อคิดได้ดังนั้น หนูนาจึงหันไปเอ่ยกับหนุ่มหล่อข้างกาย“พี่เขื่อนไปเอารถมารับหนูนาที่นี่นะคะ หนูนาขอคุยธุระแป๊บนึงค่ะ”เขื่อนหลุบตามองใบหน้าสวยสลับกับหันมองชายแปลกหน้าที่เข้ามาเรียกเธอ ก่อนเอ่ย “ครับ” แล้วเดินออกไปทิศเหนือมองตามแผ่นหลังของชายที่ดูสนิทสนมกับหนูนาด้วยแววตาหึงหวง แล้วก้มลงมองคนตัวเล็กในชุดสูตกระโปรงสีกรมท่า ทำให้ลุคของเธอดูเป็นผู้ใหญ่มากกว่าเมื่อสองปีก่อนที่ยังเป็นนักศึกษา“มันเป็นใคร?”“อะไรของคุณ แล้วมาทำ
หลังจากประชุมเสร็จ ทิศเหนือก็ถูกผู้เป็นพ่อเรียกพบที่ห้องทำงาน แล้วท่านก็เปิดประเด็นที่เขาหายหน้าไปสองวันสองคืน แล้วยังเกือบเข้าร่วมการประชุมไม่ทัน“มีอะไรจะพูดกับฉันไหม”“...” มาเฟียหนุ่มนั่งเงียบ“ปกติก่อนเข้าประชุม แกจะมาเตรียมตัวก่อนทุกครั้ง แล้วครั้งนี้แกเป็นอะไร”“หนูนากลับมาแล้วครับ ผมไปดักรอเจอน้องมา”สีหน้าของฉัตรพลเปลี่ยนไปเมื่อได้ฟังคำตอบของลูกชาย มันทั้งรู้สึกดีใจและเกิดความกังวลในเวลาเดียวกัน แต่ความคะนึงหาก็ทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะถามไถ่ถึงลูกสาวบุญธรรม“แล้วแกได้เจอน้องไหม หนูนาเป็นยังไงบ้าง พักหลังมานี้พ่อติดต่อน้องไม่ได้เลย”“ไม่ได้เจอครับ แต่ไอ้สิงห์สืบมาได้ว่าหนูนาทำงานที่ไหน และผมก็ไม่รู้ว่าหนูนาอยากเจอหน้าผมรึเปล่า”ทิศเหนือก้มหน้างุดอย่างคนเสียความมั่นใจ ซึ่งเขาไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน“แกกำลังสับสน แล้วแกจะไปเจอน้องในฐานะอะไร ถ้าเป็นแค่พี่ชายพ่อจะไม่ห้าม แต่ถ้าไปกวนใจน้องเพราะเรื่องอื่น พ่อว่าอย่าไปเจอกันเลยดีกว่า อย่าลืมว่าแกมีคู่หมั้นอยู่แล้ว”ผู้เป็นพ่อเตือนสติได้ถูกต้องแล้ว เขาเป็นคนมีพันธะ ไม่ได้โสดสนิทเหมือนตอนลักลอบมีความสัมพันธ์ลับกับเธอ แล้วเขาจะมีหน้าไปเจอหนู
ทิศเหนือเดินเข้าประตูสำหรับหุ้นส่วน V.K.T. Pub ที่อยู่ด้านหลัง ทว่าเวลานี้พวกเด็กเสิร์ฟยังไม่ถึงเวลามาทำความสะอาดร้าน และผู้จัดการที่นอนเฝ้าที่นี่ก็ยังไม่ตื่น“ไปทำอะไรก็ได้มาให้กูกินหน่อย”“ครับ”สิงห์ขานรับคำสั่งของผู้เป็นนาย ก่อนแยกตัวเข้าไปในครัว ลงมือทำอาหารสองสามอย่างที่ไม่ยากมาก แล้วนำขึ้นไปให้มาเฟียหนุ่มที่ห้องทำงานบนชั้นสองของผับทิศเหนือนั่งอยู่ตรงโซฟา โต๊ะด้านหน้ามีขวดเหล้าที่เปิดใหม่และพล่องลงเล็กน้อย สิงห์จึงเอ่ยพลางนำจานอาหารวางลงบนโต๊ะ“ดื่มตั้งแต่หัววันเลยเหรอครับ”“มึงมาดื่มเป็นเพื่อนกูหน่อยสิ”สิงห์เดินไปหยิบแก้วอีกใบ ก่อนมานั่งลงที่โซฟาอีกตัว เทน้ำสีอำพันลงในแก้วของตัวเอง ขณะยกขึ้นจิบก็ตวัดสายตามองใบหน้าหมดอาลัยตายอยากของผู้เป็นนาย“มึงไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น กูรอมาได้ตั้งสองปี ทำไมจะรอต่ออีกวันสองวันไม่ได้”มาเฟียหนุ่มเอ่ยขึ้นอย่างรู้ทันลูกน้องที่กำลังคิดจะปลอบใจ สองปีมานี้ นอกจากใช้ความโหยหาที่มีต่อน้องสาวต่างสายเลือดเป็นตัวขับเคลื่อนในการใช้ชีวิตให้ผ่านพ้นในแต่ละวันแล้ว เขาก็แทบไม่มีกะจิตกะใจจะทำอะไรทั้งนั้น และตอนนี้เขาก็กำลังใช้น้ำเมาดับทุกข์ ดื่มจนเมาแล้วหลับคาโ
ทิศเหนือกลับเข้าไปในงาน รอฟังข่าวจากลูกน้องคนสนิทว่าจะสืบได้เรื่องอย่างไรบ้าง ครึ่งชั่วโมงต่อจากนั้น สิงห์ก็ส่งข้อความมาหาสิงห์ สิงหา: (รูปภาพ)ดวงตาคมหลุบมองรูปภาพกระดาษรายชื่อแผ่นหนึ่งของแขกที่ลงทะเบียนเข้าร่วมงาน ขณะไล่สายตาอ่านแต่ละบรรทัด แววตาของเขาก็วูบไหวเมื่อเห็นชื่อของน้องสาวต่างสายเลือดอยู่บรรทัดล่างสุดแสดงว่าคนที่เขาเห็นก่อนหน้านี้คือหนูนาจริง ๆ แล้วไอ้คนที่เปิดประตูให้เธอเข้าไปนั่งในรถมันเป็นใคร? ทำไมถึงได้ดูสนิทสนมกับหนูนาขนาดนั้นมือหนากำโทรศัพท์แน่นจนเห็นเส้นเลือดปูดโปน สีหน้าของเขาบ่งบอกถึงความไม่พอใจ ทำให้สาวคู่หมั้นที่นั่งอยู่ข้างกันจบสังเกตได้“มีเรื่องอะไรรึเปล่าคะ”“เปล่า” เขาปฏิเสธ ก่อนเอ่ยเสียงเรียบ “จะกลับรึยัง ถ้าอยากอยู่ต่อ พี่จะได้กลับก่อน”“เรามาด้วยกัน พี่จะทิ้งให้เอวาอยู่ในงานคนเดียวได้ยังไง”มาเฟียหนุ่มลุกออกจากเก้าอี้ไปทันที ทำให้เอวาขุ่นเคืองใจกับการกระทำที่ไม่เห็นเธออยู่ในสายตาเป็นอย่างมาก ทว่าเธอจะปล่อยให้ตัวเองถูกทิ้งอยู่ในงานกาล่าดินเนอร์การกุศลได้อย่างไร หากข่าวนี้หลุดออกไป ภาพลักษณ์ของคู่รักที่สร้างมาก็ป่นปี้กันพอดีเอวาเร่งฝีเท้าเข้าไปเดินอยู่
ทิศเหนือและเอวานั่งอยู่ที่โต๊ะอีกมุมหนึ่งในห้องจัดเลี้ยงของงานกาล่าดินเนอร์การกุศล ซึ่งเธอได้นำสร้อยเพชรที่ผลิตจากบริษัทของตัวเองมาบริจาคให้กับมูลนิธิ และพอจบการประมูลเธอก็หันไปเอ่ยกับหนุ่มคู่หมั้นด้วยความภาคภูมิใจในแบรนด์ของตัวเอง“ไม่คิดว่าสร้อยเพชรจากแบรนด์น้องใหม่อย่าง เอวา จิวเวลลี จะมีคนประมูลในราคาสูงขนาดนี้”แขกหมายเลขสามสิบคงมีใจอยากช่วยเหลือเด็กด้อยโอกาส หรือไม่ก็คงเป็นพวกอวดรวย ถึงได้กล้าประมูลเกินกว่าราคาจริงมากกว่าหนึ่งเท่า และคนที่เอวากำลังคุยด้วยกลับเอาแต่นั่งเงียบ ไม่คิดจะตอบกลับมาเลยสักคำ พลันทำให้ความหงุดหงิดแล่นขึ้นมากลางอก แต่ก็ต้องรักษาภาพลักษณ์ต่อหน้าผู้คนในงานเอาไว้หญิงสาวเลื่อนเรียวแขนไปคล้องแขนของคู่หมั้น ทอดสายตามองไปยังของประมูลชิ้นใหม่ที่พิธีกรกำลังกล่าวถึงบนเวที แล้วเอียงใบหน้าสวยไปเอ่ยที่ข้างหูของเขา“นาฬิกาเรือนนี้ต้องเป็นของเอวา พี่ทิศเหนือประมูลให้หน่อยสิคะ”มาเฟียหนุ่มลอบถอนหายใจให้กับความเอาแต่ใจของเอวา แต่ก่อนมาผู้เป็นพ่อได้กำชับว่า คืนนี้ต้องร่วมประมูลเพื่อสร้างภาพลักษณ์ที่ดีให้กับบริษัท ทว่าของแต่ละชิ้นที่นำเสนอมานั้นไม่ได้อยู่ในความสนใจของทิศเหน
ช่วงค่ำของวันต่อมาหนูนาได้ยินเสียงแจ้งเตือนของกริ่งประตูอัจฉริยะ ซึ่งเธอรู้ดีว่าคนที่มากดปุ่มเรียกอยู่หน้าห้องเป็นใครโดยไม่ต้องลุกไปมองที่จอมอนิเตอร์ เธอคว้ากระเป๋าใบเล็กที่วางอยู่บนโต๊ะด้านหน้าโซฟามาถือเอาไว้ ก่อนไปสวมรองเท้าส้นสูงที่เข้ากับชุดตรงชั้นวางใกล้กับประตูประตูห้องถูกเปิดออก หญิงสาวที่อยู่ในชุดราตรีสีชมพูก็ถูกสายตาคมเปล่งประกายของหนุ่มหล่อในชุดทักซิโด้สีดำจ้องค้างไว้อย่างนั้น พลันทำให้หนูนาทำตัวไม่ถูก“เอ่อ หน้าของหนูนามีอะไรติดรึเปล่าคะ”“มะ ไม่มีครับ” เขื่อนเผยรอยยิ้มบางเบา เมื่อรู้ตัวว่าเผลอจ้องเธอหลายวินาทีทั้งสองลงไปขึ้นรถหรูที่จอดรออยู่ด้านล่าง ซึ่งครั้งนี้เขื่อนไม่ได้ขับรถด้วยตัวเอง เขาจึงเข้าไปนั่งข้างกายสาวรุ่นน้องที่เบาะผู้โดยสารด้านหลังหลายนาทีต่อมา รถที่ทั้งสองคนนั่งมาก็จอดอยู่หน้าโรงแรมหรูแห่งหนึ่ง ซึ่งเป็นสถานที่จัดงานกาล่าดินเนอร์การกุศล เพื่อระดมทุนช่วยเหลือเด็กด้อยโอกาสเขื่อนก้าวลงจากรถก็อ้อมไปที่ประตูอีกด้าน เมื่อหนูนาลงมายืนบนพื้น เขาก็ยกข้อศอกกางออกเล็กน้อย หญิงสาวรู้ได้ทันทีว่าอีกฝ่ายต้องการอะไร ซึ่งเธอก็รักษามารยาทด้วยการเลื่อนเรียวแขนเข้าไปคล้องแ







