Novels by Mali_810

“สามเดือนแล้วใช่ไหม”“คะ?”มือข้างที่ถือมีดโกนหนวดชะงักไป อิงดาวผละใบหน้าออกเล็กน้อย ช้อนดวงตาขึ้นมองใบหน้าหล่อด้วยความงุนงงกับประโยคของเขา แล้วคิณก็เอ่ยต่อ“ที่เราไม่ได้มีอะไรกัน”เขาไม่กล้ามีอะไรกับอิงดาว เพราะกลัวว่าเธอจะมีปัญหาเรื่องสุขภาพตามมาอีก แต่ทว่าคืนนี้อดใจไม่ไหวอีกต่อไปใบหน้าหล่อเลื่อนเข้าไปใกล้ หมายจะจูบลงบนริมปีปากอวบอิ่มของเมียสาว แต่ทว่ากลับถูกมือเล็กดันแผงอกเอาไว้ แล้วรีบเอ่ยเปลี่ยนเรื่อง เพราะยังโกนหนวดไม่เสร็จ“อย่าดิ้นสิคะ เดี๋ยวก็โดนมีดโกนบาดหรอก” เธอเอ่ยกับคนที่กำลังขมวดคิ้วใส่เพราะถูกขัดใจ“ตอนนี้ฉันอยากทำอย่างอื่นมากกว่า เรื่องโกนหนวดเอาไว้ทีหลัง”เขาจับมีดโกนหนวดออกจากมือของเธอแล้วโยนทิ้งลงพื้น ก่อนจะคว้าผ้าเช็ดหน้ามาเช็ดโฟมสีขาวที่ยังติดอยู่บนผิวหน้าบางส่วนออก มือหนารั้งท้ายทอยของอิงดาวเข้ามาใกล้ แล้วจูบเธอทันทีหญิงสาวเผยอปากเปิดรับลิ้นอุ่นของสามีเข้ามาในโพลงปากหวัด ตวัดเกี่ยวพันหยอกล้อกันและกันอย่างหื่นกระหายสองร่างบดจูบแลกลิ้นกันอยู่นาน ก่อนจะผละริมฝีปากออก ผลัดกันถอดเสื้อผ้าของกันและกัน เผยให้เห็นร่างกำยำของมาเฟียหนุ่มที่เต็มไปด้วยมัดกล้าม และหน้าท้องเ

“พี่คิณเป็นอะไรรึเปล่าคะ ทำไมดูเงียบ ๆ”อิงดาวสังเกตว่าสามีของเธอพูดน้อยลงกว่าเดิม สีหน้าของเขาเหมือนกำลังเก็บซ่อนบางเรื่องเอาไว้ในใจ“ไม่มีอะไร”คิณเอ่ยตอบเสียงเรียบ ทำเหมือนว่าทุกอย่างยังปกติดี ทว่ากลับถอนหายใจหนักออกมาอย่างลืมตัวเขาไม่เคยคิดเรื่องทายาทมาก่อน ยิ่งเรื่องมีลูกกับอิงดาวแทบไม่มีอยู่ในหัวของมาเฟียหนุ่มที่ผ่านมาเขาเห็นภรรยากินยาคุมกำเนิดมาโดยตลอด แต่ก็ยังพลาดท้อง เขาเองก็อยากถามว่าเธอตั้งใจปล่อยเพื่อจับเขาให้อยู่หมัดใช่หรือไม่แต่ทว่าวันที่เธอเสียเลือดจำนวนมาก อิงดาวกลับไม่รู้ตัวเลยสักนิดว่าได้สูญเสียลูกไปแล้ว เขาจึงมั่นใจว่าเธอไม่ได้คิดจะปล่อยให้ท้อง แต่เด็กเกิดขึ้นมาเองโดยไม่รู้ตัวและการสูญเสียในครั้งนี้ ก็ทำให้มาเฟียหนุ่มเกิดความรู้สึกปวดหน่วงในอก ปนกับความรู้สึกที่อธิบายไม่ถูกพอถึงเวลาพาอิงดาวไปขูดมดลูก คิณก็ตามไปนั่งรอที่หน้าห้องผ่าตัด“คนไข้กลับไปพักผ่อนต่อที่บ้านได้เลยนะคะ ในช่วงสองวันแรกควรเน้นการนอนพักเป็นหลัก และเพื่อป้องกันการติดเชื้อ ควรงดมีเพศสัมพันธ์ งดใช้ผ้าอนามัยแบบสอด หรือสวนล้างช่องคลอด และห้ามยกของหนักประมาณหนึ่งถึงสองสัปดาห์ และหากมีเลือดออกมากผิดป

เวลาผ่านไปประมาณหนึ่งชั่วโมง นับจากเหตุการณ์รถพลิกคว่ำ โทรศัพท์ของมาเฟียหนุ่มก็มีเสียงเตือนคนโทรเข้ามา เขาจึงกดรับสายเบอร์ของลูกน้องคนสนิท(จับตัวคนขับรถบรรทุกได้แล้วครับ แต่มันให้การว่าหลับใน ไม่เห็นว่าสัญญาณไฟแดงขึ้น จึงขับฝ่าออกไป มันยังอ้างว่าไม่ได้ตั้งใจจะหนี เพราะไม่รู้ว่ารถของเราพลิกคว่ำ ก็เลยไม่ได้หยุดรถเพื่อกลับมาดูครับ)แม้คำให้การของคนขับรถบรรทุกจะดูสมเหตุสมผล แต่ทว่ามาเฟียหนุ่มกลับรู้สึกสังหรณ์ใจขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก แต่ในเมื่อทุกอย่างชี้ไปที่อุบัติเหตุ เขาจึงไม่ได้ติดใจในเรื่องนี้“งั้นก็ปล่อยให้ตำรวจดำเนินคดีตามกฎหมาย ส่วนนายก็รีบมาหาหมอได้แล้ว”(ครับ)ไม่รู้ว่านานเท่าไรที่อิงดาวผล็อยหลับไป พอรู้สึกตัวเธอก็ปรือดวงตาขึ้นมาอย่างงัวเงีย แสงสว่างสะท้อนเข้ามาในดวงตาทำให้เธอต้องปรับการมองเห็นครู่หนึ่ง ก่อนจะหันมองโดยรอบ แล้วพบว่าสามีนั่งเฝ้าอยู่ข้างเตียง“ตื่นแล้วเหรอ”“ค่ะ ฉันหลับไปนานแค่ไหนคะ”คนที่อยู่บนเตียงคนไข้เอ่ยพลางใช้มือดันที่นอนเพื่อขยับตัวลุกขึ้นนั่ง ใบหน้าของเธอเหยเกเพราะยังปวดหน่วงท้องน้อยไม่หาย แต่อาการก็ทุเลาลงกว่าตอนถูกส่งตัวมาโรงพยาบาลบ้างแล้ว“ก็ประมาณสองชั่ว

“คุณคิณ คุณอิงฟ้า ปลอดภัยกันไหมครับ”น้ำเสียงแผ่วเบาของแดนเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง มือก็ปลดเข็มขัดนิรภัยออก แล้วเอี้ยวตัวมองไปยังคนที่นั่งเบาะหลัง“เธอ เป็นยังไงบ้าง”คิณยังมีสติดีหลังจากเหตุการณ์รถพลิกคว่ำสงบลง เขาไม่ได้เอ่ยตอบคำถามของลูกน้องคนสนิท รีบหันไปถามภรรยา พร้อมกับประคองเธอเข้ามาอยู่ในอ้อมแขน“ปวดท้องค่ะ” อิงดาวนิ่วหน้า มือข้างหนึ่งกุมหน้าท้องด้วยความทรมานแดนเห็นเจ้านายทั้งสองได้รับบาดเจ็บ ก็พยายามเปิดประตูออกไปช่วย แต่ทว่าประตูคงจะเสียหายจากแรงกระแทก ทำให้เขาต้องฝืนรวบรวมเรี่ยวแรงที่มี ดันตัวลุกขึ้นแล้วยกเท้าถีบจนเปิดออกพอให้เบี่ยงตัวออกไปได้เขารีบไปเปิดประตูหลัง จากนั้นมาเฟียหนุ่มก็สอดมือเข้าไปใต้แขนของอิงดาว ออกแรงขยับตัวจนเขาออกมาอยู่นอกตัวรถได้สำเร็จ แล้วอุ้มเธอออกมา“พี่คิณ”เสียงของอิงดาวเอ่ยเรียกสามีแผ่วลง เขาไม่รู้ว่าเธอต้องการจะพูดอะไร แต่ทว่าสีหน้าซีดเผือดเป็นอย่างมาก แล้วเปลือกตาของเธอก็ค่อย ๆ ปิดลง“คุณคิณครับ เลือด”วินาทีที่ได้ยินเสียงของลูกน้องคนสนิท คิณถึงเพิ่งสังเกตเห็นว่าเรียวขาของอิงดาวมีเลือดไหลเป็นทาง หัวใจของเขากระตุกวูบแทบจะหล่นลงไปอยู่ตาตุ่ม ไม่ใช่เ

อิงดาวควงแขนสามีเข้าไปในห้องจัดเลี้ยงขนาดใหญ่ของโรงแรมหรูแห่งหนึ่ง ซึ่งเป็นสถานที่จัดงานการกุศลระดับชาติภายในงานเนืองแน่นไปด้วยนักการเมืองระดับสูง กลุ่มเจ้าของธุรกิจและคู่ค้า กลุ่มตัวแทนระดับประเทศ ประธานมูลนิธิต่าง ๆ และสื่อมวลชนสายเศรษฐกิจและสังคมทั้งสองเดินผ่านสายตาของคนนับร้อยที่แต่งตัวด้วยชุดสูตและชุดราตรีเรียบหรู ก่อนจะมีชายหญิงวัยกลางคนเดินควงแขนกันเข้ามาทักทาย“ปีนี้พาภรรยามาด้วยเหรอครับ”“สวัสดีครับท่านอธิบดี”คิณยื่นมือออกไปจับกับอีกฝ่ายด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะเอ่ยแนะนำคนข้างกาย“นี่อิงฟ้า ภรรยาของผมครับ” เอ่ยจบเขาก็หันมองอิงดาว“นี่ท่านชวิศ เป็นอธิบดีกรมศุลกากร และคุณหญิงวรารัตน์ ภริยาของท่านชวิศ”“สวัสดีค่ะ”อิงดาวเผยรอยยิ้มทักทาย พร้อมกับโน้มตัวลงเล็กน้อยเพื่อแสดงกิริยาอันนอบน้อมต่อข้าราชการระดับสูง“ภรรยาสวยมากนะคะ ยืนอยู่ข้างกันแล้วเหมาะสมกันมาก” คุณหญิงวรารัตน์เอ่ยปากชม“ขอบคุณครับ”“เชิญทั้งสองคนตามสบายนะ เดี๋ยวผมขอพาคุณหญิงไปทักทายกับทางนั้นก่อน”“ครับ”มาเฟียหนุ่มเอ่ยตอบ ก่อนจะพาภรรยาของตนเดินเข้าไปทักทาย และแนะนำให้รู้จักกับคนอื่นต่อถึงเวลาอันสมควร พิธีกรก็ได้เอ่ยเปิด

“ตื่นแล้วเหรอ”อิงดาวชูแขนทั้งสองข้างขึ้นเหนือศีรษะ นอนบิดขี้เกียจในเช้าวันใหม่ทั้งที่ยังไม่ลืมตา ทว่าเสียงอันคุ้นเคยที่ดังขึ้น ก็พลันทำให้ดวงตาของเธอเบิกกว้าง ก่อนจะค่อย ๆ หันมองหาเจ้าของประโยคนี้ด้วยความเคอะเขินมาเฟียหนุ่มยืนอยู่ข้างเตียง ดวงตาคู่คมทอดมองลงมายังคนขี้เซา ในขณะที่มือของเขากำลังติดกระดุมแขนเสื้อเชิ้ตสีขาว“ตื่นนานแล้วเหรอคะ ทำไมฉันถึงไม่ได้ยินเสียงนาฬิกาปลุกเลย”“ฉันเป็นคนปิดเอง”“มิน่าล่ะ ฉันถึงได้ตื่นสาย พี่ลงไปกินข้าวก่อนก็ได้นะคะ เดี๋ยวฉันรีบอาบน้ำแล้วจะตามลงไป”“อืม”สามีของเธอส่งเสียงในลำคอขณะคว้าเสื้อสูตที่วางอยู่ปลายเตียงขึ้นมาสวมใส่ จากนั้นก็เดินออกจากห้องไปอิงดาวรีบลุกออกจากเตียง เข้าไปอาบน้ำแต่งตัวด้วยความเร็ว เสร็จแล้วก็คว้ากระเป๋าสะพาย รีบออกจากห้องแล้วลงไปชั้นล่างพอเธอเข้าไปนั่งในห้องรับประทานอาหาร คิณก็วางแท็บเล็ตลงบนโต๊ะอาหารเช้านี้ของเขาและเธอเป็นข้าวต้มกุ้ง ด้านหน้าของอิงดาวยังมีน้ำส้มคั้นสดแก้วหนึ่ง ส่วนของคิณเป็นกาแฟที่เขาชอบดื่มหลังมื้ออาหารจากที่อิงดาวหลุบตามองชามข้าวต้มยังมีไอร้อนลอยขึ้นมาบางเบา และในชามของคิณปริมาณก็ไม่ลดลงสักนิด แสดงว่าอีก