รวมหัว

ผ่านมา6วันแล้วที่เธอย้ายมาอยู่บ้านสามีในนาม เธอคิดว่าอยู่แบบนี้ก็ดี นอนด้วยกันแทบทุกคืนแต่เขาไม่เคยแตะต้องเธอด้วยซ้ำ ช่วงนี้เขาไปไร่ทุกวันเพื่อปลูกมันสำปะหลัง เธอถูกสั่งให้อยู่บ้าน ซึ่งมันเป็นการดี เธอขับรถออกไปซื้อเมล็ดผักสวนครัวและเมล็ดพันธุ์ดอกไม้มาปลูกรอบๆบ้าน จัดการตกแต่งบ้านให้เป็นบ้านมากขึ้น

และตอนนี้เธอหลงรักที่นี่เข้าแล้ว มันเงียบสงบ จนเธอไม่อยากออกไปไหน แต่งานที่เธอทำอยู่ทำให้เธออยู่กับที่ไม่ได้ เดือนหน้าเธอวางแพลนไปเชียงคาน ไปเก็บบรรยากาศ และรีวิวโรงแรมที่เธอพึ่งถูกติดต่อมา เธอรอจนค่ำก็ไม่เห็นร่างของสามีเสียที มือบางจึงตัดสินใจโทรออกหาเขาแต่เขาก็ไม่รับ

“ไปไหนนะ ไม่ใช่หนีกลับเชียงรายแล้วให้ฉันใช้หนี้ให้แทนนะ” เธอบ่นพึมพัมก่อนโทรหาเพื่อนของเขาที่เธอได้เบอร์โทรมาเมื่อวาน หลังจากโทรแล้วจึงทราบว่าสามีเธอนั้นเมาจนน็อคไปแล้ว หากฟื้นจะพามาส่ง แม้เพื่อนเขาจะมีน้ำเสียงคล้ายโกรธเคืองเธอ แต่เธอไม่สนใจด้วยซ้ำ คิดว่าเขาคงลำคาญที่เธอโทราตามผัวกลับบ้าน!!

02.00น

ปัง

เสียงผลักประตูเข้ามาเต็มแรงทำเธอผุดนั่งอย่างรวดเร็ว

”ทำบ้าอะไร ตกใจหมด!!“ สภาพตาแดงก่ำหลังจากมุดเข้ามาในมุ้งทำเธอขยับหนี กลังจากเขานั่งจ้องเธออยู่นานพอควร

”พี่ดิน ทำไม…อ๊ะ“ พูดยังไม่ทันจบเขาก็กระชากแขนเธอด้วยความแรง จนร่างเล็กกระแทกอกแกร่งคนตัวโต

”นกต่ออย่างเธอ กล้ามากที่มายุ่งกับของๆแม่ฉันงั้นเหรอ!!“ คำพูดของเขาทำเธอหงุ่นงง มือหนาคว้าหมับเข้าที่ลำคอ

“อึก!!” มือเล็กทั้งจิก ทั้งข่วน พยายามดิ้นรนออกจากการบีบรัดที่ไม่ออมแรงของคนเป็นสามี

”สารเลว ชาติชั่วเธอกล้าดียังไงมาหลอกแต่งงานกับฉันแล้วปลอมลายเซ็นฉันไปขายที่แม่ฉัน!! ห๊ะ!!“ ตอนนี้เขามีสติครบท้วนดี หลังจากเขาสั่งให้คนตรวจสอบใบซื้อขายที่ดิน ที่ป้าเขาแอบทำหลังเขาแต่งงานได้เพียง1วัน พบว่ามันคือลายนิ้วมือเขาจริงๆ และตั้งแต่วันแรกที่เขาเจอเธอ เธอคือคนเดียวที่ใกล้ชิดเขา ไม่ใช่เธอแล้วจะเป็นใคร!! พลั่ก!! เขาผลักเธอออกเพราะกลัวจะยั้งมือไม่ทัน

“พูดบ้าอะไร!!! ฉันไม่เคยยุ่งกับของๆคุณ” จบประโยคนี้ร่างบางถูกผลักลงบนที่นอนสุดแรงโดยมีเขาตามไปค่อมทับ จนคนตัวเล็กเบิกตากว้าง

“คุณจะทำแบบนี้ไม่ได้…ฉันแต่งงานกับคุณเพราะเรามีข้อแลกเปลี่ยนกัน!!” คนใต้ร่างร้องไห้น้ำตาแทบเป็นสายเลือด หลังจากหนีการโดนคนในครอบครัวหักหลังมา เธอยังต้องมาเผชิญกับนรกขุมไหนกัน!! ผู้ชายที่เมาจนหน้าแดงก่ำกำลังข่มเหงเธออยู่!!

“อย่าสะดีดสะดิ้งไปหน่อยเลย หรือติดใจแค่คนแก่ๆ ถึงเล่นตัวนัก!!” นาทีนี้อะไรก็ฉุดเขาไม่อยู่ วันนี้ต้องบีบเค้นความจริงจากผู้หญิงตรงหน้าให้ได้ ว่ารวมหัวกับป้าเขาโกงที่ดินของแม่เขาทำไม!

“ถ้าฉันเลวอย่างที่คุณรู้ข่าวมา คุณจะมาแต่งงานกับฉันทำไม ฉันไม่ได้รวมหัวกับป้าคุณ” เสียงเล็กตวาดอย่างสู้ไม่ถอย ต่อให้เจ็บเจียนตายแต่เรื่องอะไรที่เธอต้องทน!!

“ไม่รวมหัว แล้วพวกมันจะเอารายนิ้วมือฉันไปได้ยังไง เธอใกล้ตัวฉันที่สุด!! มีแค่เธอเท่านั้น!!” พูดจบเขาก็ซุกไซ้ซอกคอระหงทันที

เพี้ยะ การดิ้นขัดขืนทำมือบางตวัดเข้าแก้มสากจนหน้าชา

“ได้ อยากให้ร้ายใช่ไหม!! เก่งนักใช่ไหม!!” ร่างสูงเหมือนซาตานร้ายฉีกกระชากเสื้อผ้าเธอจนไม่เหลือชิ้นดี มือหนาอุดปากบางไว้เมื่อเธอกรี๊ดร้องจากการชำแรกเขาในรูสวาทจนมิดลำ

“พราว!!”