Lahat ng Kabanata ng บ่วงร้ายพยศรัก: Kabanata 1 - Kabanata 10

“คุณจะทำแบบนี้ไม่ได้!! ฉันแต่งงานกับคุณเพราะเรามีข้อแลกเปลี่ยนกัน” คนใต้ร่างร้องไห้น้ำตาแทบเป็นสายเลือด หลังจากหนีการโดนคนในครอบครัวหักหลังมา เธอยังต้องมาเผชิญกับนรกขุมไหนกัน ผู้ชายที่เมาจนหน้าแดงก่ำกำลังข่มเหงเธออยู่“อย่าสะดีดสะดิ้งไปหน่อยเลย หรือติดใจแค่คนแก่ๆ ถึงเล่นตัวกับกูนัก!!” นาทีนี้อะไรก็ฉุดเขาไม่อยู่ วันนี้ต้องบีบเค้นความจริงจากผู้หญิงตรงหน้าให้ได้ว่าร่วมหัวกับป้าเขาโกงที่ดินของแม่เขาหรือไม่!“ถ้าฉันเลวอย่างที่คุณรู้ข่าวมา คุณจะมาแต่งงานกับฉันทำไม ฉันไม่ได้รวมหัวกับป้าคุณ” เสียงเล็กตวาดอย่างสู้ไม่ถอย“ไม่รวมหัว แล้วพวกมันจะเอารายนิ้วมือกูไปได้ยังไง มึงใกล้ตัวกูที่สุด มีแค่มึงเท่านั้น!” พูดจบเขาก็ซุกไซ้ซอกคอระหงทันที เพี้ยะ การดิ้นขัดขืนทำมือบางตวัดเข้าแก้มสากจนกน้าชา “ได้ มึงอยากให้กูร้ายใช่ไหม เก่งนักใช่ไหม” เพี้ยะ ฝ่ามือหนาตบเธอกลับจนเธอหูวิ้งทันที ร่างสูงเหมือนซาตานร้ายฉีกกระชากเสื้อผ้าเธอจนไม่เหลือชิ้นดี มือหนาอุดปากบางไว้เมื่อเธอกรี๊ดร้องจากการชำแรกเขาในรูสวาทมิดลำ“พราว!!” ความเมาหายเป็นปลิดทิ้งกับความบริสุทธิ์ที่เขาเจอ“ถ้าฉันพิสูจน์ได้ว่าฉันไม่ผิด บอกให้ญาติแกเตรีย

เป็นไปตามที่เขาคิด วันนี้ญาติทางแม่เขามาตะโกนเรียกแต่เช้าพึบ”ญาติคุณหรอ“ ตอนนี้เพิ่งตี5.40น. อากาศที่ดีจนเธอไม่อยากลุก แต่เพราะเสียงเรียกข้างนอกทำเธอต้องลุกขึ้นมานั่ง เมื่อเห็นคนตัวโตพยักหน้าเป็นเชิงยืนยันว่านั่นคือญาติเขาเธอเปิดประตูออกไปทันที!!”โวยวายอะไรคะ!! ผัวเมียที่เพิ่งแต่งงานกันได้2วัน ขอเวลานอนกก นอนกอดกันหน่อยไม่ได้หรอคะ“ เธอเปิดประตูออกมาเท้าเอวถามอย่างหงุดหงิด คนที่อยู่บนที่นอนได้แต่อมยิ้ม ฝีปากแบบนี้ปะทะกับญาติเขาได้สบายๆ“ต๊ายย เพิ่งเป็นสะใภ้ได้สองวัน เธอพูดกับญาติผัวตัวเองแบบนี้เรอะ” หญิงวัยกลางคน3 ชายวัยกลางคนอีก2คนยืนทำหน้าอึ้งหลังหลานสะใภ้ออกมาด้วยชุดของหลานชาย ผมเพ้ายุ่งเหยิงไม่ทำให้ความสวยน้อยลง แต่พวกเขาก็มีผิดเวลาจริงๆ ก็คนมันร้อนใจนี่นา!!“เป็นสะใภ้ใครคะ พี่ดินเขาใช้นามสกุลพวกคุณหรอคะ หรือยังไง? ก็ไม่ใช่!! ฉันก็ไม่ได้ใช้นามสกุลพวกคุณ!! กลับไปค่ะ ถ้าจะมาคุยธุระก็มาสายๆ แต่ถ้าแค่อยากมาดูหน้าฉัน เห็นแล้วก็กลับกันไปได้แล้วค่ะ เชิญ!!” พูดจบเธอก็ปิดประตูเข้ามุ้งไปนอนต่อ“วันนี้ต้องไปทำงานหรือเปล่า” ร่างบางที่เข้ามานอนถามคนที่นอนหันหลังให้ น่าสงสารมาก ในใจเธอคิดว่า

ผ่านมา6วันแล้วที่เธอย้ายมาอยู่บ้านสามีในนาม เธอคิดว่าอยู่แบบนี้ก็ดี นอนด้วยกันแทบทุกคืนแต่เขาไม่เคยแตะต้องเธอด้วยซ้ำ ช่วงนี้เขาไปไร่ทุกวันเพื่อปลูกมันสำปะหลัง เธอถูกสั่งให้อยู่บ้าน ซึ่งมันเป็นการดี เธอขับรถออกไปซื้อเมล็ดผักสวนครัวและเมล็ดพันธุ์ดอกไม้มาปลูกรอบๆบ้าน จัดการตกแต่งบ้านให้เป็นบ้านมากขึ้น และตอนนี้เธอหลงรักที่นี่เข้าแล้ว มันเงียบสงบ จนเธอไม่อยากออกไปไหน แต่งานที่เธอทำอยู่ทำให้เธออยู่กับที่ไม่ได้ เดือนหน้าเธอวางแพลนไปเชียงคาน ไปเก็บบรรยากาศ และรีวิวโรงแรมที่เธอพึ่งถูกติดต่อมา เธอรอจนค่ำก็ไม่เห็นร่างของสามีเสียที มือบางจึงตัดสินใจโทรออกหาเขาแต่เขาก็ไม่รับ“ไปไหนนะ ไม่ใช่หนีกลับเชียงรายแล้วให้ฉันใช้หนี้ให้แทนนะ” เธอบ่นพึมพัมก่อนโทรหาเพื่อนของเขาที่เธอได้เบอร์โทรมาเมื่อวาน หลังจากโทรแล้วจึงทราบว่าสามีเธอนั้นเมาจนน็อคไปแล้ว หากฟื้นจะพามาส่ง แม้เพื่อนเขาจะมีน้ำเสียงคล้ายโกรธเคืองเธอ แต่เธอไม่สนใจด้วยซ้ำ คิดว่าเขาคงลำคาญที่เธอโทราตามผัวกลับบ้าน!!02.00น ปังเสียงผลักประตูเข้ามาเต็มแรงทำเธอผุดนั่งอย่างรวดเร็ว”ทำบ้าอะไร ตกใจหมด!!“ สภาพตาแดงก่ำหลังจากมุดเข้ามาในมุ้งทำเธอขยับหนี กลั

ตั้งแต่เกิดเรื่องเมื่อคืนจนถึงเย็นวันนี้เธอยังไม่เห็นแผ่นดินอีกเลย แต่เธอก็ไม่ได้สนใจอะไรนัก อยากโกรธก็โกรธไป เธอไม่ได้ทำอะไรผิด“ดี ไม่กลับมาก็ล็อคบ้าน” เธอจัดการปิดล็อคบ้านก่อนจะค้นหาวิธีตรวจสอบลายนิ้วมือปลอมว่าสามารถทำแบบไหนได้บ้าง เธอรอสายจากเตวิช อดีตแฟนเก่าแต่จนป่านนี้เขายังไม่โทรมาสักสาย “เห้อ ต้องหาตัวช่วยสักหน่อย” มือบางกดโทรออกหาอาจารย์และเพื่อนหลายๆคนเพื่อปรึกษา ได้ความว่าเธอที่เป็นภรรยาอย่างถูกต้องควรยื่นคัดค้านต่อศาล ซึ่งพรุ่งนี้เธอต้องไปคุยกับทนายที่เป็นคนของคุณตา“หาเงินแปป อย่างน้อยๆมีเงินอะไรก็ง่าย” เธอลงรูปที่ถ่ายไว้หลายสถานที่ แต่ใช้วิธีค่อยๆทยอยลงเพื่อให้ดูเหมือนเธอเป็นนักท่องเที่ยวจริงๆ แม้กายหยาบจะนั่งโง่ๆอยู่ในบ้านหลังเล็กเพียงคนเดียวก็ตาม แต่จิตวิญญาณเธอลอยไปเที่ยวเรียบร้อย ก่อนจะกลางมุ้งแล้วเข้านอนตามเวลาสมควร แต่กำลังจะเคลิ้มหลับสักพักได้ยินเหมือนมีคนพยายามงัดแงะประตู ซึ่งเธอคิดว่าหากเป็นแผ่นดินคงเรียกเธอไปแล้ว“เอ๊ะ หรือว่าโกรธจนไม่อยากเรียก แล้วมันจะมีคนบ้าที่ไหนงัดบ้านตัวเอง” เธอพึมพำกับตัวเองก่อนจะมองหามีดเล่มยาวที่แผ่นดินเอามาไว้ในบ้าน มันมีทรงคล้ายๆมีด

หลังจากทนายออกไปแล้ว อีก15นาทีต่อมาร่างสูงที่นัดกับเธอไว้ก็เดินเข้ามา“รอนานไหมโทษที เตมัวแต่ย้อนกล้องวงจรปิดในบ้าน ต้องรีบทำ ตอนนี้แม่พราวกับแพรวออกไปเสริมสวยกันหน่ะ” เธอพยักหน้าเข้าใจก่อนยื่นมือไปรับแฟรชไดฟ์มาจากเขา“ขอบคุณมากนะเต พราวขอเลี้ยงอาหารมื้อนี้นะ” ยิ่งมีหลักฐานแบบนี้ยิ่งช่วยเธอได้ดี เธอจึงเสนอเลี้ยงข้าวเพื่อขอบคุณเขาที่เธอมองว่าเขาคือเพื่อนคนนึง เพราะเธอและเตวิชเคยเป็นเพื่อนกันมาก่อนจะเลื่อนสถานะเป็นแฟน“เตขอบคุณมากนะ ที่พราวไม่โกรธเต” วันที่เขาส่งข้อความไปบอกเลิกหญิงสาวเธอทำเพียงรับรู้และอวยพรให้เขาโชคดีกับทางที่เลือก แต่หลังจากเธอรู้ว่าเขาแต่งงานกับพี่สาวเธอ และทำพี่สาวเธอท้อง เขาโดนตบหน้าไปสองครั้งติด จากนั้นมาพริบพราวไม่เคยมาเฉียดใกล้เขาอีกเลย แม้เขาจะส่งข้อความอธิบายว่าเกิดอะไรขึ้น เธอทำเพียงอ่านแต่ไม่ตอบอะไรกลับมา“พราวโกรธ โกรธที่โดนหักหลัง แต่วันนี้เตช่วยพราวกับสามีได้เยอะมาก พราวลดความโกรธลงแล้ว ขอบคุณนะที่ช่วยพราว” เธอเอ่ยออกมาตรงๆ และขอบคุณเขาอย่างจริงใจ ชายหนุ่มยิ้มรับคิดถูกแล้วที่เขาเลือกช่วยเหลือพริบพราวเพื่อเป็นการไถ่โทษ สองหนุ่มสาวนั่งคุยกันไปหัวเราะกันไป