LOGIN
รถเอสยูวีคันใหญ่ ที่มีป้ายทะเบียนรถ ติดอยู่ที่ผนังอาคาร บ่งบอกให้รับรู้ว่า ที่จอดรถตรงนี้ เป็นของใคร
ประตูรถคันใหญ่ ที่เปิดออก พร้อมกับ รองเท้าหูคีบ ประดับเพชรแวววาว สีชมพู ที่ก้าวลงมาจากรถ ก่อนจะ เดินไปที่ด้านท้ายของรถ แล้ว หยิบรองเท้าออกมาเปลี่ยน
รองเท้าส้นสูง สีดำสนิท ที่หยิบมาสวมใส่ ทำให้ สาวสวยในชุดทำงานเรียบหรู สะพายกระเป๋า เดินเข้าไปในตึก ที่เป็นที่ทำงาน
"สวัสดีครับ คุณพริสา "
พนักงานรักษาความปลอดภัย สวัสดี เลขาบอส ที่มาทำงานแต่เช้าทุกวัน
"สวัสดีค่ะ " คำตอบรับ ที่มาพร้อมกับรอยยิ้ม และกลิ่นน้ำหอม หอมละมุน ก่อนจะกดลิฟต์ขึ้นไป
แม่บ้านที่กำลังทำความสะอาด ห้องแพนทรี ทักทายเลขา บอส ที่มาทำงานก่อนใคร
"คลับแซนวิช ของบอส "
มือบาง ส่งถุงขนมให้กับแม่บ้าน แล้ว เดินไปที่โต๊ะทำงานของตัวเอง โต๊ะทำงาน ที่มีเอกสารจัดวางเอาไว้อย่างเป็นระเบียบ มีกล่องใส่ปากกา และเครื่องเขียนขนาดใหญ่ อยู่ด้านข้าง
มือบางจัดการ เปิดคอมพิวเตอร์ แล้วยิ้มให้ แม่บ้าน ที่นำกาแฟมาเสิร์ฟ
"ขอบคุณค่ะป้า "
หญิงวัยกว่าหกสิบปี มอง คุณเลขา แล้ว เดินกลับไปที่ห้องแพนทรี
เสียงพนักงาน ที่กำลังทยอยกันเดินมา ในแผนก ทีละสองคน สามคน ก่อนจะ เริ่มพูดคุยกันก่อนเวลางาน แม่บ้านจัดการ ชงกาแฟ แจกจ่ายให้กับพนักงาน ด้วยความใส่ใจ
"แยมโรลอร่อยมากเลยค่ะ "
เสียงเอ่ยชม ทำให้คนที่ซื้อมา แอบยิ้ม
"คุณพริสา ซื้อมาค่ะ "
เพื่อนร่วมงาน สาวๆ ยกนิ้วให้ แล้วชวนกัน กินขนมตรงหน้า
เสียงประตูลิฟต์เปิดออก พร้อมกับ ที่กลิ่นน้ำหอม มาก่อนที่ตัวจะเดินมาถึงห้อง
"สวัสดีค่ะ บอส "
เสียงพนักงานทักทาย และ สวัสดีบอส ดังเป็นระยะ
ชายหนุ่ม ในชุดสูทสีเข้ม ยืนอยู่ที่หน้าโต๊ะ เลขา แล้ว มองคนที่ลุกขึ้นยืน ด้วยสายตาพอใจ
"ประชุมสิบโมง ใช่ไหม "
บอสบอกกับเลขา แล้วยิ้มละลายหัวใจของเธอ
"ค่ะ สิบโมง "
"ขอดูเอกสารอีกที " เจ้านายเรียกหาเอกสาร แล้วผลักประตูห้องทำงานเข้าไป
แม่บ้านที่เตรียมกาแฟ รอพร้อมแล้ว ยื่นถาดอาหารเช้า ให้เลขา แล้วเธอ ก็เดินเข้าไปในห้อง
ประตูห้องทำงานที่ปิดสนิทแล้ว ถาดกาแฟในมือ ก็ถูกดึงไปวางที่โต๊ะ บอสที่รอเลขาอยู่แล้ว ดึงเอวบางมาแนบชิด แล้วสูดกลิ่นหอม ของเธอ
"คิดถึงพรีสทั้งคืน " เสียงที่เอ่ยออกมา พร้อมกับจมูกที่กดลงไปที่แก้ม 2-3ครั้ง ก่อนที่เธอ จะขยับตัวออกจากอ้อมกอดของเขา
"ปากบอกว่าคิดถึง แต่ไม่ค้าง " เธอตัดพ้อ แล้วนั่งลงที่โซฟาตัวใหญ่ กระโปรงที่รั้งขึ้นไป ทำให้เขา ขยับเข้าไปนั่งข้างเธอ
มือที่สวมนาฬิการาคาแพง เลื่อนมาวางบนขาขาวของเธอ แล้วขยับเข้าไป
"พรีสก็รู้ ว่าวันนี้ตอนเช้า ผมต้องไปทานข้าวเช้ากับพ่อกับแม่ "
พริสา พยักหน้า แล้วลุกขึ้น แต่เขากลับ จับมือเธอ แล้วดึงตัวเธอ ให้นั่งลงบนตักของเขา
"คืนนี้ ผมจะชดเชยให้ ผมสัญญา "
บอสบอกเสียงนุ่มนวล แล้วจับมือเลขาสาวมาจูบเบาๆ
"ดิฉัน ขอตัวไปทำงานก่อนนะคะ "
พริสา ลุกขึ้น แล้วเดินออกจากห้องไป บอสมองตาม ด้วยสายตาหวานฉ่ำ ก่อนจะหยิบแก้วกาแฟขึ้นมาดื่ม และตามด้วยคลับแซนวิช ที่จัดวางมาคู่กัน
เสียงพิมพ์งาน ของเลขาสาว ที่รัวๆเป็นจังหวะ ก่อนจะอ่านตรวจทานอีกรอบ แล้วจัดการ ส่งไปให้กับแผนกที่เกี่ยวข้อง มือที่กดแป้นพิมพ์ และสายตาที่อ่านรายละเอียดตามไป ทำให้ งานทุกอย่างที่ผ่านมือ ของเธอ แทบจะไม่มี ข้อผิดพลาดเลย
เอกสารรายงานต่างๆ ที่เลขาหน้าห้องเป็นผู้รับผิดชอบ ถูกส่งต่อไป ยังแผนกต่างๆ ก่อนจะได้รับการตอบรับกลับมา แล้วรวบรวมส่งไปให้ บอสอีกที
สัญญาการซื้อขาย และ เอกสารทางบัญชีของบริษัท ทุกสัญญา ต้องผ่านการตรวจสอบ จาก คุณพริสา ก่อนเสมอ ดังนั้น พนักงานทุกคน ของที่นี่ ยอมรับ ฝีมือ ในการทำงาน ของคุณเลขา แทบทุกคน
"คุณพริสากับบอส เขามีอะไรกันแบบพิเศษ หรือเปล่าพี่ "
พนักงานสาว ที่กำลังล้างมือ เอ่ยถามรุ่นพี่ ที่กำลังเติมหน้า ในช่วงพักกลางวัน
"ไม่มีหรอก เขาสนิทกัน แต่ไม่มีอะไร บอสของเรา เขาไปดูตัวตลอด พ่อแม่เขา กำลังพยายามจับคู่บอสกับสาวไฮโซอยู่ คุณพริสา เขาเป็นมืออาชีพ "
คนที่ถูกเป็นเป้า การสนทนา ยืนอยู่หน้าห้องน้ำ แล้วผลักประตูเข้าไปทันที
"คุณพริสา "
เสียงเรียกชื่อ ทำเอา คนที่เพิ่งจะ นินทา หน้าจืดเจื่อน แล้วก้มหน้าลง ด้วยความกลัว
มือบางที่ล้างมืออยู่ที่หน้ากระจก ยิ้มออกมา แล้วเหลือบมองป้ายชื่อ ของพนักงานใหม่ แล้วอมยิ้มน้อยๆ ก่อนจะดึงทิชชูมาซับน้ำ แล้วตวัดสายตา เดินออกจากห้องน้ำไป
สาวโสด ที่นัดกันมาเสริมสวย ในวันหยุด มองสภาพ ใบหน้าและดวงตาแดงก่ำ ของนังพริก แล้วถอนหายใจออกมา"เป็นอะไรของมึง อกหักเหรอไง ""กูดูซีรีย์ เมื่อคืน " คำตอบที่ตอบออกไป มันทำให้เพื่อนเชื่อครึ่ง ไม่เชื่อครึ่ง แต่ก็ไม่ได้ถามอะไรต่อหญิงสาวที่เข้ามาทำผม ทำเล็บ ใช้เวลาเกือบสามชั่วโมง ก็เรียบร้อย"ไปนั่งเจทาวเวอร์ กันดีกว่า กูมีบัตรฟรี "บัตรกำนัลมูลค่า สามพันบาท ที่ใช้ได้ที่บาร์ไวน์ ทำเอาสาวโสด มองหน้ากัน"วันนี้ วันเสาร์ มึงจะเหงาทำไม นานๆที อีพริก มันถึงจะว่าง ตามปกติ มันทำงานยาวถึงวันเสาร์ มึงก็รู้ "ก็เพราะ วันเสาร์ เขาจะใช้เวลาอยู่กับเธอ ทุกสัปดาห์ แล้วจะกลับบ้านของตัวเองในวันอาทิตย์ แต่วันนี้"ไปก็ไป กูเลี้ยงเอง " พริสาบอกกับเพื่อน แล้วรถสามคัน ก็ขับจากห้างสรรพสินค้า ตรงไปยังตึกเจทาวเวอร์ ที่อยู่ไม่ไกลหญิงสาวในชุดกระโปรงสั้นสีชมพู กับเสื้อครอบสีดำ เดินสะพา
เสื้อผ้าราคาแพง ที่เรียบหรู แต่มีราคา ที่เขาสวมใส่ ทำเอาคนข้างๆ ที่เดินเคียงคู่กันไป มองด้วยความพึงพอใจมากขึ้นกว่าเดิม ชายหนุ่มนักธุรกิจ ที่นำเข้า ส่งออก ผลิตภัณฑ์ระดับโลก ที่มีเพียงเขาคนเดียว ที่ทำได้ในตอนนี้ ผู้เป็นพ่อที่เป็นนักการเมือง ที่กำลัง ได้รับความนิยมอยู่ในขณะนี้ ไม่ได้ออกปากอะไรเป็นพิเศษ แต่ก็ไม่ได้ คัดค้านอะไร นั่นก็หมายความว่า เขาคนนี้ น่าสนใจในสายตาของที่บ้านเธอ และถ้าจะเป็นข่าวกับเขา เธอก็คิดว่า ไม่ได้น่าเกลียดอะไร"พี่จัดการเรื่องรถแล้ว น้องดรีม ไม่ต้องกังวลนะครับ " เสียงกระซิบบอก พร้อมกับขยับเข้าไปใกล้ ก่อนจะหอมแก้มเธอเบาๆ ขณะที่อยู่บนเครื่องบิน ทริปสุดพิเศษที่เขาเตรียมการเอาไว้ เขาจะทำใหเธอ ลืมไม่ลงใบหน้าขาวใส ที่ดูเวลา แล้ว นึกถึง เลขา ที่เตรียมทุกอย่างให้เป็นอย่างดี เสื้อผ้ารองเท้า และเครื่องประดับที่เก็บเอาไว้ รวมถึง ถุงยางอนามัย อีกสองโหล ที่เธอ ยัดใส่มาให้"ถุงยางสองโหล คงพอนะคะ " เสียงเธอบอกกับเขา แล้ว ก็ปิดกระเ
รถเอสยูวีที่ขับเข้ามาจอดหน้าร้านอาหาร ก่อนจะถอดเสื้อคลุมสีชมพูหวานออก เหลือเพียงเดรสแขนกุดด้านในเพียงตัวเดียว มือบางหยิบกระเป๋าใบสวยขึ้นมา ก่อนจะเอาเก็บไว้ที่เดิม แล้วใช้เสื้อคลุม คลุมเอา เพื่อปกปิดสายตา คนข้างนอก แม้จะมั่นใจว่า กระจกทึบมากพอ ที่จะ มองไม่เห็น ด้านใน แต่ก็ปลอดภัยเอาไว้ก่อนร้านข้าวต้ม ที่ปรับปรุงเปลี่ยนแปลง เป็นร้านอาหาร ทันสมัยมากขึ้น และมีขนมวางขาย เป็นเมนูพิเศษ ในแต่ละวัน จุดขายของร้านนี้ คือเชฟรูปหล่อ แม้อายุจะไม่น้อยแล้วก็ตาม"พริก "เสียงเพื่อนเรียก ทำเอาพริสา มองค้อน แล้วเดินตรงไปที่โต๊ะ สาวๆกลุ่มใหญ่ ที่เคยทำงานด้วยกัน ช่วงมหาวิทยาลัย ปัจจุบันนี้ ต่าง มีชีวิตเป็นของตัวเอง"มาช้าแล้วยังสวยกว่าเพื่อน หมั่นไส้ ""สวยบ้าอะไร เลิกงานแล้วก็มา " พริสาที่ไปช้อปปิ้งมาก่อนจะมาที่นี่ บอกกับเพื่อน แล้ว หยิบเมนูอาหาร มาสั่ง"อ้าว อีแจง มาประกาศ ข่าวดี "มือบางหยิบการ์ดแต่งงานออกมา จากกระเป๋า แล้ว ก็ส่งให้เพื่อน สาวๆ กรี้ดออกมา แล้วก็หยิบการ์ดออกมาดู"ตกลงเลือกผัวคนนี้ ""อีฟาง เดี๋ยวกูตบปาก กูคบกับเขามาสามปีแล้ว คบคนเดียว "สาวสวยที่ทำงานขายเครื่องสำอางแบรนด์ระดับโลก ที่กำล
บ้านหลังใหญ่ที่มีพื้นที่กว้างขวาง แต่มีจำนวนสมาชิกในบ้าน เพียงไม่กี่คนเท่านั้น จำนวนคนงานที่ทำงานในบ้าน มากกว่า เจ้าของบ้านที่อยู่เสียอีก โรงจอดรถ ที่มีรถหรูจอดเรียงรายอยู่นับสิบคันที่ภายในโรงรถ และยังมีรถที่จอดอยู่ตรงหน้าบริเวณทางเดินเข้าบ้านอีกหลายคัน บ่งบอกถึงฐานะของเจ้าของบ้านได้อย่างดี"คุณโก้ กลับมาแล้วค่ะ " ลูกชายคนเดียว ที่กลับบ้านบ้างไม่กลับบ้านบ้าง เดินเข้ามาในบ้าน ก่อนเวลานัด ที่แขกคนสำคัญจะมา"ติดใจถึงขนาดบ้านช่องไม่กลับ " ผู้เป็นแม่ในชุดเดรสสีฟ้ากรุยกราย มองลูกชายด้วยสายตาขัดใจ"ติดใจอะไรล่ะครับ ไม่มีหรอก " ลูกชายจับมือแม่มาจูบ แล้วมองแหวนในมือและกำไลที่ใส่มากกว่าทุกวัน"วันนี้สวยที่สุดเลยครับ " ลูกชายหยอดยาหอม ทำเอาคนเป็นแม่ ยิ้มกว้าง"ต้องสวยสิ คุณดา เขามากับหนูดรีม แม่ก็จะต้องสวย ไม่งั้นอายเขาตาย "ลูกชายที่เพิ่งออกมาจากที่ทำงาน รับแก้วเครื่องดื่มมาดื่ม แก้กระหาย"อย่าเมานะโก้ เดี๋ยวเสียเรื่อง "ลูกชายส่ายหน้า"ไม่เมาหรอก แค่จิบๆ "ผู้เป็นพ่อเดินลงมาจากห้องทำงาน มองลูกชายที่อ้อนแม่ แล้วก็นั่งลง"อย่าทำรุ่มร่ามนะโก้ ตอนนี้พ่อหนูดรีมเขากำลังมีผลงาน ถ้าไปได้ดี ก็หมั้นหมาย
เสื้อยืดที่เธอหยิบมาสวมใส่หลังจากที่ลุกออกมาจากเตียงนอน ผมเผ้ายุ่งเหยิงที่ใช้มือสางๆ แล้ว เดินออกมาจากห้องนอน ตรงเข้าไปในครัววิสกี้และน้ำแข็ง ถูกนำออกมา จากตู้เย็น แล้ว รินไปให้เขา ที่กำลัง สูบบุหรี่ อยู่ที่ระเบียง ชายหนุ่มที่สวมกางเกงขาสั้น เพียงตัวเดียว ยืนพ่นควันสีขาว อยู่ตามลำพังมือบางเปิดประตูกระจก แล้วยื่นเครื่องดื่มให้เขา ก่อนจะเดินกลับเข้ามาในห้อง แล้วเก็บเสื้อผ้า ที่ร่วงหล่นที่พื้น ลงตะกร้า แล้วเตรียมเสื้อผ้า ของเขา ที่จะใส่ในวันพรุ่งนี้โกสินทร์เดินตามเข้ามา แล้วมองคนที่ กำลังเตรียมเสื้อผ้า ดึงตัวมาแนบชิด กับร่างกายของตัวเอง"คุณโก้ เสื้อจะยับค่ะ " เธอบอกกับเขา แล้วแขวนเสื้อเอาไว้ อย่างระวัง ก่อนจะหันมาสบตากับเขา"พรุ่งนี้ ไปซื้อต่างหูสักคู่ดีไหม " เขาจับผมของเธอ ทัดที่ใบหู แล้วยิ้มพริสา เขย่งขาจูบที่แก้มเขา แทนคำขอบคุณ"ผมบอกแล้ว ว่าผมให้พรีสได้ ขอแค่พรีส อย่าดื้อกับผมก็พอ "พริสา กอดเขาแน่น แล้วหลับตาลง เธอจะไปกล้าดื้ออะไรกับเขา เงินเดือน แต่ละเดือน ที่เขาจ้างเธอ อาจจะไม่น้อย แต่ก็ไม่ได้สูงจนผิดสังเกต แต่สิ่งที่เขาให้เธอ พิเศษ มันมากกว่านั้นมาก และเธอ ก็พอใจ กับสิ่งที่ไ
ประตูห้องทำงานของบอส เปิดออก พร้อมกับใบหน้าเคร่งเครียด ที่เดินออกไป ในเวลาเลิกงาน พนักงานด้านนอกที่ยังนั่งทำงานกันอยู่ มองบอสที่กลับไปแล้ว ก็ถอนหายใจ ออกมา เสียงบ่นว่าวันนี้ ในห้องประชุม บอสกดดันพนักงานอย่างหนัก ทุกปัญหา ที่เกิดขึ้น ต้องการการแก้ไขอย่างเร่งด่วน ตลอดช่วงบ่าย ที่ประชุม ทำให้ ลูกน้อง แทบจะหายใจไม่ออก"เขาเก่งไหมล่ะ ถ้าไม่เก่ง เขาไม่ทำกำไรเดือนละสามสิบสี่สิบล้านหรอก "หัวหน้าทีมการตลาด บอกกับลูกน้อง แล้วมอง คนที่เดินผ่านไป ด้วยสายตาหวานฉ่ำ"มองคุณพริสา ขนาดนี้ ทำไมไม่จีบ ""จีบบ้าจีบบออะไร ไม่กล้า " ผู้จัดการวัยกลางคน บอกเสียงเข้ม แล้วเก็บของ ก่อนจะรีบเดินออกไป หวังว่าจะได้เจอ คุณเลขาคนสวย ที่ลานจอดรถรถเอสยูวีคันสวย ขับออกจากลานจอดรถไปแล้ว พริสาที่เพิ่งเดินออกมา มองรถ ที่ขับ ออกไป แล้วก็เดินมาที่รถของตัวเอง"สวัสดีครับ คุณพริสา กลับบ้านเลยหรือไปไหนต่อครับ "คนที่เดินตามมา มองคุณเลขา ที่กำลัง เปลี่ยนรองเท้า ที่ท้ายรถ ทำให้เห็น เสื้อผ้า หลายชุด ที่พับอยู่ในตระกร้า"ไปทำงานต่อค่ะ "เธอตอบเขายิ้มๆ แล้วปิดท้ายรถ ก่อนจะยิ้มให้เขา อีกครั้ง"ขับรถกลับบ้านดีดีนะคะ แล้วเจอกันพรุ่ง







