13.คนเอาแต่ใจ

บอสที่เดินเข้ามา มอง เลขาที่กำลังรับช่อดอกไม้สีขาว แล้วก็เดินผ่านเข้าห้องของตัวเองไป ใบหน้าเรียบเฉย ที่ดูเหมือนกำลังไม่พอใจ ทำเอา ลูกน้อง ต้องรีบทำงานของตัวเอง ช่อดอกไม้ถูกวางเอาไว้ แล้ว เลขาก็เดินตามเข้าห้องไป พร้อมกับกาแฟร้อนๆ เหมือนทุกวัน

มือหนาที่ดึงตัวเธอ เข้าไป แล้วกัดตัวเอาไว้ ตั้งแต่หน้าประตู

กาแฟร้อนในมือ ถูกนำวางลง แล้ว มองคนที่กำลังโกรธจัด ด้วยสายตาอ่อนโยน เพื่อให้เขา คลายความโกรธ

"ใคร "

พริสา จับแก้มของคนตรงหน้า แล้วลูบเบาๆ

"คุณเจคอบค่ะ " คำตอบที่ตอบออกมา ทำเอาคนที่ได้ยิน ลมออกหู

"มันรู้ว่าพรีสเป็นของผม แล้วทำไม "

พริสารู้ ว่าเจคอบรู้ ความสัมพันธ์ของ บอสกับเลขา แต่ เขาก็ยัง

"พรีส ชอบมันไหม "

พริสา ยิ้ม แล้วกอดเขาแน่น

"คุณโก้รู้ใจพรีส แล้วคุณโก้จะถามทำไมคะ "

พริสา สูดกลิ่นกายของเขา แล้วดันตัวเองออก เธอเกลียดตัวเอง ที่รักเขา แต่เขา ไม่รักเธอ

เลขาสาวเดินออกมานั่งที่เก้าอี้ แล้วหยิบดอกไม้ช่อใหญ่ขึ้นมา ถ่ายรูปช่อดอกไม้ แล้วส่งไลน์ไปหาเขา

*ขอบคุณค่ะ ดอกไม้สวยมาก*

พริสา ส่งข้อความไปให้เขา แล้ว ลงมือทำงานของตัวเอง

ชายหนุ่มที่ยังนอนอยู่บนเตียงนอน หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา อ่านข้อความ ที่เธอส่งมาให้ แล้วลุกขึ้นจากเตียง ร่างกายเปลือยเปล่า มองออกไป ด้านนอก มองรถคันเล็กๆ ที่วิ่งอยู่บนถนน

"พรีส ผมจะจีบคุณให้ได้ "

เสียงที่พูดออกมาด้วยความมั่นใจ เขาชอบเธอ

สุภาพสตรีในชุดเรียบหรู เดินเข้ามาพร้อมกับ เสียงที่ทรงพลัง มือบางยกมือไหว้ คนตรงหน้าอย่างอ่อนน้อม

"สวัสดีค่ะ คุณท่าน "

"ยังอยู่อีกเหรอ " คำตอบรับของผู้เป็นแม่ของเขา ทำเอาพริสา ก้มหน้าลง

"บอส ประชุมอยู่ค่ะ "

" ฉันรู้ "

พริสา พยายามสะกดกลั้น ความรู้สึกของตัวเอง แล้วก็เดินนำไปที่ห้องของบอส เปิดประตูให้ แม่ของเขา

"มาคุยกันหน่อยสิ "

คุณแม่ของบอส ที่นั่งอยู่ที่โซฟา มองผู้หญิงของลูกชายตัวเอง แล้ว หยิบซองออกมา จากกระเป๋า แล้วยื่นให้

"ฉันสั่งขนมเอาไว้ เย็นนี้ เอาไปให้ที่บ้านด้วยนะ "

เลขาที่ทำงานที่ทำงาน รับหน้าที่ ทุกอย่าง ตามที่สั่ง ค่อยๆ หยิบซอง มาถือเอาไว้

"อย่าให้เกินหนึ่งทุ่มนะ แล้วก็อย่าปากมากฟ้องลูกชายฉันด้วย "

"ค่ะ "

"แม่ "

ลูกชายเปิดประตูเข้ามา แล้วมองแม่ ที่นั่งอยู่

"ผมทำงานครับ "

"ก็ทำไปสิ ใครไปว่าอะไร " แม่ค้อนลูกชาย แล้วลุกขึ้น

"วันนี้ กลับไปกินข้าวบ้านนะ พ่อเขาชวนผู้ใหญ่มาที่บ้าน "

ลูกชายพยักหน้า แล้ว เปิดประตูห้อง

"ไปก็ได้ ไม่ต้องไล่ "

บอสเดินจับมือแม่ ผ่านหน้าเลขาไป เสียงลูกชายคุยกับแม่ เสียงเบา ท่ามกลางสายตา พนักงานที่มองดู

ขนมไทยชุดใหญ่ที่วางอยู่ภายในรถของเธอ ที่ไปรับมาจากที่ร้านภายในห้างดัง ก่อนจะรีบขับไปที่บ้านของบอส ที่อยู่ไม่ไกลมากนัก

เสียง โทรศัพท์ ที่โทรเข้ามา พร้อมกับชื่อ ที่โชว์ที่หน้าจอ

"พรีส ทานข้าวหรือยัง "

พริสา ย่นจมูก แล้ว ตอบกลับไป

"ยังเลยค่ะ คุณเจ พรีส มาทำธุระ "

พริสา ตอบกลับเขาไป

เจคอบ ที่เห็นเธอแวบๆ ที่ห้าง แต่ไม่ทันได้ทัก เพราะติดคุยกับ ผู้รับเหมา ที่กำลังตกแต่งร้านให้

"พรีส ว่างไหม ผมกำลังจะเสร็จงาน "

พริสา สองจิตสองใจ ทำให้ไม่แน่ใจ ที่จะตอบรับ หรือปฎิเสธ

"พรีสน่าจะเสร็จงาน ประมาณหนึ่งทุ่มครึ่ง "

"โอเคครับ ผมโทรหาพรีสอีกครั้งนะครับ "

คนที่อยากเจอมาก รีบตอบตกลงไปทันที ไม่อยากให้เธอเปลี่ยนใจ

บ้านหลังใหญ่ ที่เธอเคยมาหลายครั้ง เปิดประตูรั้วให้เธอ ขับรถเข้าไป เอสยูวีคันสวย ที่จอดอยู่ที่ข้างทางเดิน เพื่อไม่ให้ ไปใกล้บ้านของเขามากนัก

หญิงสาวอุ้มถาดขนม แล้วเดินเลาะไปตามทางเดินเล็กๆ ก่อนจะหยุดนิ่ง เมื่อเห็น ชายหญืงสองคน กำลังคุยกัน

"พ่อแม่อยากให้เราแต่งงาน พี่โก้ ทำอีเว้นท์ใหญ่ๆ ให้ดรีมด้วยนะคะ "

หญิงสาวในชุดเดรสแบรนด์เนม บอกกับเขา

"แต่พี่ "

"พี่โก้ไม่ต้องตกลง หรือ ปฎิเสธค่ะ เพราะว่า พี่โก้ต้องทำ "

ชายหนุ่มมองหญิงสาว แล้วเหลือบมอง ไปที่หญิงสาวอีกคน ที่เดินผ่านมาพอดี

สายตาของคนสองคนมองกัน พริสา เดินไปที่ด้านข้างๆ ทางเดินที่เธอใช้ในเวลาที่มาบ้านของเขา แล้วส่งมอบ ขนมให้กับคุณแม่บ้าน ก่อนจะเดินกลับไป แล้วก็ถูกดึงไปอีกทาง