12.หึงเหรอคะ

ใบหน้าดุดัน ที่มักแสดงออกเวลาที่โกรธจัด มองมาที่เธอ มือเรียว ที่ปลดกระดุมเสื้อ ขยับเน็คไทด์ ยิ่งออกอาการชัดเจน หญิงสาวที่นั่งอยู่เบาะข้างใน รับรู้ถึง อาการไม่พอใจของเขา แต่เธอ รู้ว่า เขาจะไม่

ปากหนานุ่มจูบที่ริมฝีปากเธอ อย่างรุนแรง เขาจู่โจม เข้ามา แล้ว ดังชุดของเธอ ขึ้นมา พร้อมๆกัน

"คุณโก้ " เสียงของเธอ สั่นสะท้าน เพราะ กำลัง ตื่นเต้น และหวาดกลัว

"มันทำไม พูดแบบนี้ พริสา "

เธอที่เมา และ ไปดื่มกับเพื่อนมา ไม่กล้าที่จะบอกเขาออกไป ความเงียบยิ่งทำ ให้เขาโกรธ

"ทำไม ที่ให้ไปมันไม่พอใช่ไหม " สิ่งที่เขาบอก หมายถึงอะไร พริสา ต้องการความชัดเจน แต่เธอ ไม่กล้าถาม

"นิ้วร้อนๆ ที่เกี่ยวกางเกงชั้นในของเธอ ลงมา แล้วสอดนิ้วของตัวเองเข้าไป เธอขยับขาออก ให้เขา

"เปียกขนาดนี้เลยเหรอ พรีส " เขาพอใจกับสัมผัส ที่เขาได้รับรู้ ด้วยนิ้วของตัวเอง เธอเปียกชุ่ม เมื่อเขา รุกรานเธอ

"อย่าทำอะไร ให้ผมโกรธได้ไหมพรีส " เขากัดริมฝีปากของเธอ แล้วขยับนิ้วเข้าออก

"คุณโก้ พรีสเปล่าค่ะ " เธอกลับมาเป็น คนโง่อีกครั้ง แล้ว ยอมให้เขาทำอะไรกับเธอ ก็ได้ตามใจ

"พรีสไม่รู้หรอกว่า ผมคิดถึงพรีสมากแค่ไหน "

เขาบอกกับเธอ เสียงอ้อน แล้วทำให้เธอ ปลดปล่อยมันออกมา ปลายนิ้วที่เปียกชุ่ม ไปด้วยน้ำหวาน จากร่างกายของเธอ

พริสาลงจากรถ ทั้งที่ไม่ได้สวมกางเกงชั้นใน เขาถอดกางเกงชั้นในของเธอออก แล้ว นำมันไปเก็บเอาไว้ ก่อนจะส่งเธอลงที่หน้าคอนโด รถตู้ที่ขับออกไป จากหน้าตึก โดยที่ไม่ทันเห็นว่า มีรถป้ายแดงอีกคัน จอดซุ่มรออยู่แล้ว

โทรศัพท์ที่อยู่ในกระเป๋า สั่นรัว พริสาเดินเข้าไปในตึก แล้วสำรวจตัวเองที่หน้ากระจก ก็พบว่าเธออยู่ในสภาพที่ดูไม่ได้จริงๆ ริมฝีปากแดงช้ำ จากการจูบ และการกัดของเขา เดรสยับยู่ยี่ และทรงผมที่ไม่เป็นทรง

"พรีส โดนดุหรือเปล่า " เสียงนุ่มนวล ที่ทำเอาเธอ ต้องใจอ่อนลง แม้จะโกรธเขา

"คุณเจทำไม "

เธออยากจะถามว่าทำไม เขาถึงพูดอะไรแบบนั้น ออกมา แต่ว่า

"พรีส ผมรู้ว่า พรีสกับเขา สนิทกัน " พริสา กดลิฟต์ ขึ้นไปที่ห้องของตัวเอง

"แต่ถ้าพรีส เปลี่ยนใจ ผม"

เสียงสัญญาณขาดหาย ไปเป็นช่วง พริสา กดวางโทรศัพท์ แล้วเดินไปที่ห้องของตัวเอง ภาพใบหน้าหล่อเหลา ของเจคอบ แวบเข้ามาอีกครั้ง

ชายหนุ่มที่นั่งอยู่บนเตียงนอน เปิดกล้องโทรศัพท์ มองเลขาของตัวเอง ที่กำลังทาครีมบำรุงผิว ชุดนอนสีดำสนิท ที่เธอสวมใส่ ทำให้คนที่อยู่ที่บ้านของตัวเอง กลืนน้ำลายลงคอ พริสา คือ ความเร่าร้อน ที่เขาไม่อาจจะละสายตาได้เลย แต่สิ่งที่ครอบครัวของเขาต้องการ พริสา ให้ไม่ได้

"พรีส หันหน้ามา " เขาบอกเธอ แล้วมองเธอ ที่กำลัง ลูบไล้ครีม ที่หน้าอกของเธอ

"คุณโก้หึงพรีส เหรอคะ "

เขาไม่อยากจะยอมรับ แต่ก็เป็นความจริง พริสา ทำให้เขาเป็นบ้าได้ง่ายๆเลย

"พรีส จะอยู่กับคุณโก้ ถ้าคุณโก้ ไม่แต่งงาน แต่ถ้าคุณโก้ แต่งงาน พรีสจะไปจากคุณโก้ทันที "

เธอรวบรวมความกล้า ที่จะบอกเขาไป ตอนนี้ เธอไม่เห็นทางที่จะอยู่ต่ออีกแล้ว ถ้าเขาแต่งงาน เธอจะไปจากเขาจริงๆ

"ถ้ากล้า ก็ไปพริสา ถ้าเธอกล้าไป เธอจะได้รู้ ว่า เธอ จะอยู่ได้ไหม "

พริสา ขยับตัวมาใกล้โทรศัพท์ แล้วปลดสายชุดนอนลงมา เผยให้เห็นหน้าอก และคอแดงๆหลายจุด ที่เขาทำรอยเอาไว้

"พรีสจะอยู่ กับคุณโก้ ตลอดไป ถ้าคุณโก้ ไม่มีใคร นอกจากพรีส " เธอเน้นย้ำกับเขาอีกครั้ง แล้วกดปิดโทรศัพท์

คนที่ถูกกดดัน ขว้างโทรศัพท์ มือถือของตัวเอง เพื่อระบายอารมณ์

พ่อกับแม่ที่บอกย้ำ เรื่อง ความเหมาะสมและคู่ควร ทำเอาคนที่ถูกกดดัน ยิ่งโมโห

"โธ่โว้ย " เสียงอาละวาด อยู่ภายในห้อง แต่ไม่มีใคร ได้ยิน ทั้งนั้น นอกจากตัวเอง

ช่อดอกเดซี่สีขาวช่อใหญ่ ที่ร้านดอกไม้ นำขึ้นมาส่ง ท่ามกลางสายตาของพนักงาน ที่มองด้วยความอยากรู้

"นำมาส่งให้คุณพริสาครับ "

เลขาสาว ในชุดสูทสีฟ้าเข้ม ยิ้มให้กับคนส่งดอกไม้ แล้ว ยืนให้ถ่ายรูปด้วยความตกใจ

การ์ดสีขาว ที่เขียน ด้วยลายมือ แนบมากับดอกไม้

*พรีส บริสุทธิ์ ไร้เดียงสา สำหรับผม *

เจ

บอสที่เดินมาถึงที่ทำงาน มองภาพนั้น ด้วยความไม่พอใจ