14.เราจะไม่ทำแบบนั้น

มือหนาที่ดึงมือเธอไปตามทางที่ไร้แสงไฟ กลิ่นน้ำหอมคุ้นเคยที่ทำให้เธอ รับรู้ว่า เป็นใคร

"ปล่อยค่ะ " เสียงเธอร้องออกมา แล้วหยุดเดิน

พริสามองไปรอบๆ ก็พบว่า เขาพาเธอเดินมาทางด้านข้างรั้ว

"พรีส มาทำไม " เขาถามเธอ ออกมาด้วยความตกใจ พริสาไม่ควรจะมาอยู่ที่นี่ ในวันนี้

"คุณแม่ของคุณ สั่งให้พรีสมาค่ะ คุณแม่ของคุณ ตั้งใจที่จะให้พรีสได้เห็น ความเหมาะสม และคู่ควร "

พริสามองหน้าเขา แล้วพยายามจะแกะมือของตัวเอง

"ปล่อยค่ะ " เธอบอกกับเขาเสียงดัง ทำให้เขา เอามือมาปิดปากของตัวเอง

"กลับไปรอที่ห้อง คืนนี้ ผมจะไปค้างด้วย " เขากดเสียงต่ำ แล้วบอกกับเธอ พริสา กัดมือเขา แล้วเดินถอยหลังเมื่อเขา ปล่อยมือเธอออก

"พรีส " เสียงเขาดุเธอ เมื่อเธอกัดมือเขา

"ปล่อยพรีส อย่ามายุ่งกับพรีสอีก พรีสจะไม่ยุ่งกับคุณโก้อีกแล้ว "

เธอเดินหนีเขาออกมา เมื่อได้ยินเสียงโทรศัพท์ของเขา ที่มีคนโทรเข้ามา

พริสาขับรถของเธอออกมาจากบ้านหลังใหญ่ของบอส ด้วยหัวใจร้าวราน เธอได้ยินทุกคำที่เขาพูด และเธอรู้แล้วว่า เธอควรตัดใจ

เสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้น ทำให้เธอ ที่กำลังจะกดเลือกเพลง รับสายเบอร์ที่โทรเข้ามา

"พรีส " เสียงเรียก ของเขา ทำให้พริสา ถามกลับไป

"คืนนี้ พรีสไปหาคุณเจได้ไหมคะ "

เธอเร่งความเร็วของรถ แล้วขับไปหาเขาที่โรงแรม พริสาไม่อยากกลับบ้าน ไม่อยากกลับไปเจอเขา คืนนี้ เขาต้องมาหาเธอ มานอนกับเธอ และให้ของสวยงามราคาแพง เป็นการปลอบใจ แล้วเธอ ก็จะกลับไปเป็นพริสา ที่หน้าโง่คนเดิม

ร่างสูงใหญ่ ที่ยืนรอเธออยู่แล้ว ที่หน้าล็อบบี้ของโรงแรม ทำเอาเธอรู้สึก ว่าตัวเอง ไม่อ้างว้าง

"พรีส " เสียงเรียกอ่อนโยน พร้อมกับ มือที่โอบไหล่ของเธอเอาไว้ คล้ายกับจะปกป้องดูแล

"ไปข้างบนห้องผมได้ไหม หรือว่า " เธอพยักหน้า แล้วเดินเคียงข้างเขาไป บนห้องสวีท ของเขา

พริสามองห้องที่เธอ เพิ่งจะมีโอกาสเข้าไป เป็นครั้งแรก วิวสวยใจกลางกรุงเทพ และ สิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน

"พรีสดื่มอะไร "

เจ้าของห้องเปิดตู้เย็น ที่มีเครื่องดื่มมากมาย

"น้ำแร่ค่ะ " คำตอบที่เธอบอกเขา ทำเอาคนฟัง ยิ้มออกมา

"วิสกี้ ไวน์ หรือ ค็อกเทล "

เขาเสนอทางเลือกอีกครั้ง แล้วเทวิสกี้ ใส่แก้ว แล้วหยิบน้ำแร่ออกมา

"พรีส ทานอะไรหรือยัง " พริสา ยังไม่ได้ทานมื้อเย็น เธอส่ายหน้า แล้วเขาก็หยิบไอแพด มายื่นให้เธอ

"คุณเจ "

พริสา เรียกเขา เสียงเบา ก่อนจะถูกเขารวบตัวไปกอด ใบหน้าหล่อเหลาที่ อยู่ห่างแค่เพียงคืบมือ

"พรีส จะไม่เป็นอะไร พรีสเชื่อผม ผมจะไม่ทำอะไรพรีสทั้งนั้น ผมสัญญา "

เธอซุกลงที่อกของเขา แล้วปล่อยน้ำตาให้ไหลออกมาอย่างช้าๆ เธอรู้ว่า ไม่ควรที่จะมาหาเขา เธอไม่ควรเลย ที่จะมาที่นี่ ปัญหาของเธอ และสิ่งที่เธอ ต้องพบเจอ มันเป็นปัญหาของเธอ แต่เธอ กลับมาอยู่ที่นี่ มาหาเขา การดึงเขาเข้ามา มันต้องเกิดปัญหาแน่นอน แต่เธอ ไม่มีใคร

มือหนาลูบผมของเธอเบาๆ แล้วส่งทิชชูให้เธอซับน้ำตา เขาไม่ถาม ไม่พูดอะไรออกมาสักคำ แต่ปล่อยให้เธอ ใช้เวลาอยู่กับตัวเอง โดยที่เขา อยู่ข้างเธอ

ชุดคลุมอาบน้ำสีขาว ที่เธอสวมใส่ ออกมาจากห้องน้ำ ทำเอาคนที่นั่งอยู่ด้านนอก อมยิ้ม

ลำคอขาวที่มีรอยจูบ ชัดเจน ทำให้คนที่ได้เห็น กำมือแน่น พริสา ขยับชุดให้แน่นมากขึ้น แล้ว นั่งลงข้างเขา

"คืนนี้ พรีสนอนห้องข้างใน ผมจะนอนที่โซฟา "

"คุณเจ " เธอไม่อยากจะรบกวนเขาเลย แต่เขากลับไม่ยอม

"พรีสนอนในห้อง ผมนอนข้างนอก พรีสล็อกประตูเอาไว้เลย เพราะผม ไม่ไว้ใจตัวเอง "

เธอยิ้มออกมา

"คุณเจ แน่ใจเหรอคะ "

เขาพยักหน้า แล้ว จับมือเธอ ข้อเสนอที่เขายื่นให้ มันทำให้เธอ รู้สึกว่าเธอ เอาเปรียบเขามากเหลือเกิน

"พรีส ใช้ผมได้เลย พรีสให้ผม เป็นคนดูแลพรีส ผมจะปกป้องพรีส ดูแลพรีส ในฐานะ ผู้ชายของพรีส ผมรับรองว่า เขาคนนั้น ไม่กล้ายุ่งกับพรีสแน่ ถ้าเขารู้ว่า ผมกับพรีส คบหากัน "

พริสา รู้ว่า ถ้าเธอ ไม่มีคนอื่น เขาคงไม่จบเรื่องราวกับเธอแน่นอน แต่สิ่งที่เธอกังวล ก็คือ

"เราจะไม่ทำแบบนั้น " เขาเปิดรอยแยกเสื้อคลุมของเธอออก แล้วปิดตามเดิม

"ผมจะไม่ใช้กำลัง ไม่บีบบังคับพรีส ถ้าพรีสไม่ต้องการ จะมีอะไรกับผม ผมสัญญา ว่าผมจะไม่ทำ "

พริสาหน้าร้อนผ่าว เขาพูดเหมือนกับว่า ถ้าพรีสอยากได้ พรีสต้องขอเขา