Share

บทที่13

last update Tanggal publikasi: 2024-12-04 21:09:06

แล้วเธอก็จำทางมาคอนโด​ของผมได้ซะด้วย ตีไฟท้ายถอยหลังจอดเทียบบันไดทางเข้าให้เสร็จสรรพพร้อมกดปลดล็อคประตูรถให้ผมพร้อมลง คิดว่าผมจะยอมแพ้หรอ 'หึ' แค่กลับมาตั้งหลักสักหน่อยเท่านั้นแหละ แต่ก่อนจะลงผมขอบอกในสิ่งที่ตัวเองต้องการอย่างเอาแต่ใจหน่อยแล้วกัน 

"พีช อ่านข้อความกายด้วยนะ"

"ถ้าว่างจะอ่าน"

"ถ้าไม่อ่าน..." 

"รู้แล้วเดี๋ยวอ่าน"

"ถึงแล้ววีดิโอคอลมาด้วยนะ"

"ไม่อย่างงั้น รู้เรื่องแน่"

"จิ๊"

จุ๊บ

เห็นปากสีชมพูพีชทำเสียงจิ๊จ๊ะแบบที่ชอบทำเวลาไม่พอใจผม ผมก็อดไม่ได้ที่จะยื่นหน้าเข้าไปจุ๊บให้หายหมันไส้ซะหน่อย ก่อนจะปลดล็อคเข็มขัดแล้วชิ่งหนีลงจากรถอย่างรวดเร็ว

"ฮัลโหลลูกพีชตื่นยัง"

"ตื่นแล้วๆ"

"กำลังลง รอแป๊บนะแก"

"โอเค"

"ลีเปิดท้ายให้ลูกพีชสิ"

"อืม"

สองแฝดทำหน้าที่ขับรถมารับฉันที่คอนโดตั้งแต่ตีห้า เพื่อไปถึงจุดนัดพบก่อนเวลาที่น้องๆ และเพื่อนๆ ชมรมค่ายอาสาจะมาพร้อมกันในช่วงหกโมงเช้า เพราะอาลีตั้งใจจะไปดูความเรียบร้อยก่อนอีกครั้ง ส่วนของต่างๆ ที่เตรียมไว้อาลีก็ให้ลูกน้องส่วนน้องมาช่วยกันขนขึ้นรถตั้งแต่เมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อน เพื่อที่ทุกคนจะได้ไม่เหนื่อยขึ้นไปนอนรอบนรถกันอย่างสบายๆ

my devil 👿 : ออกมายัง

ลูกพีชเองค่ะ : ออกแล้ว

my devil 👿 : ช้า

ลูกพีชเองค่ะ : รีบก็ไปก่อนสิ

my devil 👿 : 😏

พอรถของอาลีเลี้ยวเข้ามาลานจอดรถ สายตาของฉันก็เห็นรถของเขากำลังดับเครื่องพอดีแต่คนที่ลงมาจากฝั่งคนขับเป็นน้องนาย ส่วนเขาก็พาร่างสูงลงมาจากฝั่งตรงข้าม มิน่าละ! ถึงได้แชทมากวนฉันได้ ทันทีที่เขาหันมาเห็นฉันก็ยักคิ้วให้ส่งมาพร้อมกับสายตากรุ่มกริ่มดูเจ้าชู้ ฉันละอยากจะเดินไปจิ้มตาเข้าให้สักที 

รอจนทุกคนมาครบ เราก็ทยอยกันขึ้นรถบัสปรับอากาศที่จอดรอพร้อมเดินทาง มีฉันคอยดูแลผังที่นั่งให้แต่ละคนจับคู่เป็นบัดดี้กันเพื่อที่จะได้ดูแลกันระหว่างเดินทาง ส่วนฉันก็นั่งกับเพื่อนรักไอติมนั่นเอง แต่จังหวะที่เขากำลังเดินผ่านฉันไปขึ้นรถตามเพื่อนๆ ฉันก็รู้สึกเหมือนมีแรงถ่วงลงมาในกระเป๋าผ้าที่ฉันสะพายอยู่ พอเหลือบตาไปมองเขาก็ทำท่าทางให้ฉันดูข้อความ เป็นเขาที่แชทมาบอกว่าเอาขนมปังใส่กระเป๋าให้เมื่อครู่

"ลูกพีชแกนั่งคนเดียวได้มั้ย"

"ฉันขอไปดูน้องที่เมารถก่อน"

"ได้ๆ แกไปดูแลน้องเถอะ"

วันนี้เป็นวันแรกในรอบสามสี่วันที่ผมได้เห็นหน้าเธอ เพราะต่างคนต่างยุ่งทั้งงานเรียนงานชมรมส่วนผมก็มีเข้าไปประชุมแทนคุณ​พ่อที่บริษัทด้วย แต่สิ่งหนึ่งที่ผมไม่ลืมต้องทำทุกวันก็คือการโทรไปหาเธอก่อนนอนขอให้ได้กวนเธอนิดหน่อยและบอกฝันดีกันแค่นี้ผมก็นอนหลับสนิทแล้ว

ผมนั่งอยู่เบาะข้างหลังเยื้องเธอคู่กับไอ้นาย ไอ้เตอร์​นั่งกับมินนี่ ส่วนหนูมายก็นั่งกับลลิล คอยมองดูเธออยู่ห่างๆ เห็นเธอหยิบขนมปังฮอกไกโดที่ผมแอบใส่กระเป๋าให้ตอนเดินผ่าน กินไปยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ไปผมก็พลอยยิ้มและหยิบอีกชิ้นขึ้นมากินตามเธอไปด้วย

"ลูกพีช แกจะเฝ้าของหรอลงไปซื้อกาแฟ"

"เฝ้าของก็ได้"

"งั้นแกเอาอะไรมั้ย ฉันซื้อมาให้"

"ไม่ดีกว่า ขี้เกียจเข้าห้องน้ำ"

"โอเค"

รอจนทุกคนลงจากรถผมก็รีบพาตัวเองไปนั่งเบาะที่ว่างข้างเธอ ยื่นมือไปดึงผมยาวๆ ของเธอหนึ่งทีจนเธอตวัดหางตามามองผมอย่างหาเรื่อง นี่แหละความสุขเล็กเล็กของผม เธอจะอ่อนหวานกับทุกคน แต่กับผมมันต่างไปจากวันแรกที่เรากลับมาเจอกัน

"โค้งเยอะ เวียนหัวรึป่าว"

"นิดหน่อย"

"ไม่เห็นหลับ ไม่ง่วง?"

"รู้ได้ไง พีชหลับไปแล้วเหอะ"

"ไม่รู้​ได้ยังไง มองอยู่ตลอดเหอะ"

"..." 

"ไอ้กาย มึงมายุ่งอะไรกับพี่ลูกพีชของกู"

"เรื่องของกู"

"หึ แฮพพิรุธ​สุดสุด"

"พูดมากนะมึงอะ กาแฟกูอะ"

"เอาไป แล้วกลับมานั่งกับกูนี่"

บางทีผมก็อยากจะถีบไอ้นายสักทีเหมือนกัน พอขึ้นรถมาปุ๊บก็ขัดความสุขของผมปั๊บ ถึงทีมันเมื่อไหร่ผมเอาคืนสองเท่าแน่นอน

พอมาถึงโรงเรียนบนดอยที่หมายของพวกเรา ทุกคนก็ช่วยกันขนของลงจากรถและแยกย้ายกันไปกางเต๊นท์​ตามจุดที่ผู้ใหญ่บ้านจัดไว้ให้ กลุ่มของพวกผมใช้เต๊นท์แค่สองหลังใหญ่แบ่งเป็นหลังละสามคนอย่างลงตัว ไอ้เตอร์​ทำหน้าที่ช่วยกางให้สามสาว ส่วนผมกับไอ้นายก็ช่วยกันกางอีกหลังจนเสร็จ หันไปอีกทีก็เห็นเธอกำลังตอกสมอบก เห็นมือเล็กๆ ผิวบอบบางจับค้อนรู้สึกดูไม่ค่อยเข้ากันเท่าไหร่ เลยเดินไปแย่งค้อนเล็กในมือเธอมาทำแทนจนเสร็จ และหาฟลายชีทที่ผมเตรียมเผื่อไว้มากางกันน้ำค้างให้อีกหนึ่งชั้น ไม่อย่างนั้นมีหวังเธอได้นอนหนาวจนเป็นไข้หวัดแน่

"น้องกายเตรียมพร้อมมาก"

"ขอบใจนะจ๊ะ หล่อแล้วใจดีขนาดนี้ มีแฟนรึยัง"

"หึ มีแต่คนในใจครับ" 

"โห ลูกพีช ฉันอกหักตั้งแต่ยังไม่ได้เริ่มเลยอะ"

"..."

"ไอ้กาย เสร็จแล้ว มึงเดินกลับมาได้ละ"

"คิกคิก"

ผมไม่รู้จะจัดการใครก่อนดีระหว่างเธอที่ยืนหัวเราะชอบใจจนไหล่สั่นกับไอ้เพื่อนเวรที่คอยเป็นมารผจญของผม ผมได้แต่เหล่มองเธออย่างคาดโทษไว้ก่อนรอกลับไปรวบยอดที่กรุงเทพทีเดียว แต่ไอ้นายนี่ ผมต้องจัดการมันตอนนี้เลยวิ่งไปกระโดดถีบมันให้หายหงุดหงิดที่ชอบมากวนผมสักทีแต่มันก็ยังกระโดดหลบได้ทัน ผมเลยยกมือชี้หน้าทดฝากไว้ก่อน

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • ผมจะร้ายถ้าพี่ไม่รัก   บทที่45

    "ลูกหลับยัง" "ชู่ววว" "..." ผมนั่งมองลูกชายวัยหกเดือนตัวอ้วนจ่ำม่ำผิวขาวอมชมพูนอนหลับตาพริ้มแต่ปากยังอยู่ที่ยอดอกมามี๊ไม่ยอมปล่อย สงสัยจะอร่อยถูกใจน่าดูถึงได้กินไปยิ้มไป หรือจะกำลังฝันดีอยู่กันนะ นั่งมองนั่งหอมแขนป้อมอยู่สักพักปากจิ้มลิ้มก็ค่อยๆ คลายออกจากก้อนกลมของมามี๊บ่งบอกให้รู้ว่าเบบี๋น้อยหลับสนิทแล้ว ผมจึงค่อยๆ ยื่นแขนไปช้อนหลังเจ้าตัวเล็กอุ้มพาดบ่าแกร่งพร้อมกับตบก้นน้อยเบาเบาเป็นการกล่อมไม่ให้ตื่นมาโยเย เดินไปเดินมาอยู่ห้านาทีถึงพาไปส่งลงเปลนอนข้างๆ เตียงคิงไซต์ของผมกับพีช "จัดกระเป๋าเสร็จแล้วหรอ" "เสร็จแล้วคับผม" "ของเราสองคนหนึ่งใบ ของลูกหนึ่งใบ" "ชุดว่ายน้ำของมี๊ได้ใส่ไปมั้ย" "เรียบร้อยค้าบ แต่ป๊าไม่ให้ใส่" "มี๊อยากใส่" "ไม่รู้แหละ ห้ามเถียง เดี๋ยวลูกตื่น" "..." วันหยุดยาวนี้ผมและเพื่อนๆ จัดทริปไปเที่ยวทะเลหัวหินและแน่นอนว่าที่พักต้องเป็นหนึ่งในรีสอร์ท​ของผมอยู่แล้ว เพื่อความเป็นส่วนตัวของเราสี่ครอบครัวผมเลยสั่งปิดโซนบ้านพักทั้งหมด เปิดให้แขกเข้ามาพักผ่อนได้เฉพาะโซนโรงแรมซึ่งมองเห็นทะเลและลงไปเดินเล่นที่ชายหาดได้เหมือนกัน แต่ผมรู้สึกไม่ค่อยอยากจะ

  • ผมจะร้ายถ้าพี่ไม่รัก   บทที่44

    "ไหวมั้ยปะป๊า""ป๊าไหวครับมี๊""ยาดมหน่อยมั้ย มี๊ถือให้""ขอมือมี๊ก็พอครับ"หลังจากคืนเข้าหอของฉันกับเขาหนึ่งเดือน เบเบี๋ก็มานอนอยู่ในพุงกลมกลมของฉันอย่างสบายใจ ตอนแรกฉันก็ไม่รู้ตัวหรอกคิดว่าที่กินจุกกินจิกเป็นเพราะใกล้ช่วงวันนั้นของเดือนเท่านั้น จนทุกคนที่มาเจอต่างพากันทักเป็นเสียงเดียวว่าดูมีน้ำมีนวลขึ้น ให้ลองตรวจๆ ดูหน่อย เท่านั้นแหละ! เขาก็รีบไปซื้อที่ตรวจครรภ์​มาครบทุกยี่ห้อในเวลาไม่ถึงสิบนาที ตื่นเต้นที่สุดก็คุณสาของฉันเองและเหมือนเบบี๋จะรู้ว่าปะป๊ากับมามี๊รับรู้ถึงการมาของเขา เลยทักทายกันโดยการแกล้งให้ปะป๊าสุดหล่อแพ้ท้องทุกวัน บางวันทำเอาปะป๊าแทบจะนอนในห้องน้ำเพราะอาเจียนหนักมาก จนฉันอดสงสารไม่ได้ แต่นิสัยขี้แกล้งแบบนี้ก็มาจากเขานั่นแหละ...อย่างวันนี้ ฉันต้องเข้ามาประชุมสำคัญเป็นเพื่อนเขา เพราะนอกจากอาการแพ้ท้องอาเจียนของเขาแล้วยังติดกลิ่นฉันหนักมากเหมือนกันราวกับเป็นยาดมแก้เวียนหัวอย่างดีอย่างไงอย่างงั้น"โอ้โห หมดสภาพเพื่อนกู""ไงวะ ไหว?" "มันแค่หาเรื่องอ้อนพี่ลูกพีชแค่นั้นแหละ""เหมือนมึงไง"เมื่อก่อนตอนซุ่มคบกันมันก็มีบ้างที่เขาออกไปปาร์ตี้​แฮ้งค์เอาท์กับเพื่อนตามประสาห

  • ผมจะร้ายถ้าพี่ไม่รัก   บทที่43

    ​ "อุ้ย มีงานแต่งหรอ""ไปดูกันมั้ย""...""ไปนะ""..."วันนี้ตั้งแต่ตื่นนอนขึ้นมาฉันสัมผัสได้ถึงความรู้สึกแปลกผิดปกติ ท่าทางดู​อารมณ์ดี​มากเป็นพิเศษของเขาที่รีบตื่นแต่เช้ามาอาบน้ำแต่งตัว จัดทรงผมให้ดูหล่อเป็นพิเศษ ใส่เสื้อเชิ้ตสีขาวแบรนด์ดังคู่กับกางเกงสแล็คสีน้ำเงินเข้มราคาแพง ฉีดน้ำหอมกลิ่นหอมฟุ้งไปทั่วห้อง และพอฉันอาบน้ำเสร็จ​ก็มาจัดแจงเตรียมชุดสวยๆ ให้ จนฉันแปลกใจว่าเขาไปแอบสั่งตัดมาตั้งแต่เมื่อไหร่ แล้วก็ท่าทางพูดผิดผิดถูกถูก ไม่รู้จะเอามือใหญ่ๆ ไปวางไว้ตรงไหนนั่นอีก ฉันเลยเออออตามน้ำปล่อยให้เขาพามาขับรถเล่นอย่างที่พยายามบอกกันทันทีที่รถ​สปอร์ต​สีดำหรูแล่นเข้ามาในสวนขนาดใหญ่ มีทั้งต้นไม้สีเขียวและดอกไม้หลากสีเสียงเปียโนเล่นคลอเบาเบา มีเขาที่ไม่รู้ว่าไปใส่เสื้อสูทตอนไหนเดินอ้อมมาเปิดประตูรถให้เหมือนเช่นทุกครั้ง ถ้าเซ้นส์ของฉันไม่ผิด ฉันว่าสิ่งที่ฉันคิดเป็นจริง"สวยมั้ย""สวย""ชอบมั้ย""ชอบ""แต่งงานกันมั้ย""แต... ห๊ะ" "แต่งงานกัน งานแต่งของเรา"เพี๊ยะ!"ได้ไง พีชยังไม่ได้ตกลงเลย""วันนี้พีชไม่สวยด้วย"​"สวยแล้ว วันนี้พีชสวยมาก""สรุปแต่งนะ" "สถานที่พร้อม แขกพร้อม เจ้าบ่าวพร้

  • ผมจะร้ายถ้าพี่ไม่รัก   บทที่42

    K.NAI : @KKAY ใช้กูฉ่ำTutor.T​ : 👍KKAY : แค่นี้บ่นKKAY : กูโดนพวกมึงใช้มาเยอะละKKAY : กูไม่รับขวัญหลานซะดีมั้งK.NAI : กูพิมพ์​นิดเดียว😭Tutor.T : กูไม่เกี่ยว ไอ้นายคนเดียวนั่งอ่านข้อความโอดโอยของไอ้สองคนนั้นด้วยความเบื่อหน่าย ผมแค่ให้ช่วยเตรียมอะไรบางอย่างให้ทันวันที่ผมเดินทางกลับแค่นิดหน่อย ทีตอนพวกมันสองคนแต่งงานผมก็จัดการให้ทุกอย่าง แม้กระทั่งตอนที่มายกับมินนี่คลอดเจ้าแฝดผมก็เป็นธุระจัดการเรื่องห้องพักที่โรงพยาบาลให้ ดีที่ช่วงนั้นผมกลับไปงานเลี้ยงสำคัญของบริษัทพอดี ไม่อย่างนั้นคงพลาดโมเมนต์​น้ำตาซึมของไอ้เตอร์​ไอ้นาย น่าเสียดายแย่...และเพราะทั้งสองคู่มีลูกแฝด ผมก็ต้องรับขวัญหลานคูณสองเท่า เล่นเอาเงินในบัญชีผมสั่น เลยตัดสินใจว่ากลับไปคราวนี้จะยกบ้านพักตากอากาศติดทะเลทางภาคใต้ให้คนละหลังแทน แต่ผมก็ไม่ได้ใจดีถึงขนาดที่จะไม่เอาคืนไอ้เตอร์​ไอ้นายเลย เพราะทุกอย่างที่ผมไหว้วานให้เพื่อนรักทั้งสองช่วยเตรียมการให้ ผมไม่ได้ควักกระเป๋าจ่ายเงินให้พวกมันสักบาท ตีมึนใส่แบบเนียนๆ พวกมันก็ไม่กล้าทวง 'หึ' "ทำไรอะ" "ปะ ป่าว""พิรุธนะ คุยกับสาวหรอ""ไม่ได้คุย" "...""กายไม่ได้คุยกับสาวคับ"

  • ผมจะร้ายถ้าพี่ไม่รัก   บทที่41

    "พีช""หืม""กายโกรธพีช""พีชทำอะไรให้""ก็ดูสิ ไอ้สองคนนั้นแชทมาอวดว่าสาวๆ ท้อง""แล้วก็ว่ากายไม่มีน้ำยา""ก็จริง""อยากโดน?""..."เป็นไปตามที่ผมคิด หลังจากงานแต่งพวกมันเพียงไปนานผมก็ได้รูปแผ่นฟิล์มอัลตราซาวด์​ ที่มีภาพสีขาวๆ คล้ายกันพร้อมกับข้อความโอ้อวดของไอ้เพื่อนขี้คุยนั่นทุกวัน แล้วก็ขยันส่งกันซะด้วย ไปหาหมอทีก็ส่งมาอวดที จนผมรู้สึกอินตามไปด้วย และถ้าวันไหนที่ผมเบื่อหรือรำคาญไม่อ่านแชทพวกมันก็จะรอผมตื่นแล้ววิดีโอคอลมาหา ถ้าไม่รับก็จะโทรกันมาอยู่อย่างนั้นจนต้องกดรับและด่ากลับไปหนึ่งชุดถึงจะหยุดกวนกัน นี่ผมยังนึกภาพบทปะป๊าของไอ้นายไม่ออกนะ คิดแล้วก็แอบสงสารเด็กเด็กอยู่เหมือนกัน"ทำอะไรอะ""นับวัน""นับวันอะไร""ผลิตลูก""..."แล้วพอมาเล่าให้คนตัวเล็กที่กำลังนอนพิงอกแกร่งอ่านเทคบุ๊ค​อยู่ เธอก็เห็นดีเห็นงามตามพวกนั้นจนผมหมันไส้ก้มไปงับเข้าที่ต้นแขนขาวก่อนจะเงยหน้าขึ้นมามองเธอตาขวาง ถ้าไม่ติดว่าคนท้องไม่ควรนั่งเครื่องบินนะ ผมจะเอาน้องอังกฤษกลับไปฝากทุกคนตอนนี้คงทำได้แค่หยิบปฏิทินมากากบาทนับวันถอยหลังบินกลับและเริ่มขบวนการผลิตแค่นั้น แต่จะว่าไปซ้อมสักยกสองยกซ้อมท่าทางหน่อยท่าจะดีวัน

  • ผมจะร้ายถ้าพี่ไม่รัก   บทที่40

    "ลูกพีช ฉันไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ แกไปด้วยกันมั้ย""ไปสิ แต่โต๊ะจะไม่หายใช่มั้ย""ไม่หรอก รีบไปรีบมา""อ้าว หวัดดีคับพี่พี่""น้องนาย มาดื่มเหมือนกันหรอ""คับพี่ติม พี่พี่นั่งตรงไหน ไปนั่งกับพวกผมมั้ย""มะ ไม่ดีกว่าจ๊ะ พี่ไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ""ไปเร็วไอติม""..."ฉันลืมไปเลยว่าไม่ได้บอกเด็กยักษ์​ว่าตอนนี้อยู่ร้านเดียวกัน แล้วโลกก็กลมเกินไปดันมาเจอน้องนายเพื่อนสนิทของเขาตรงทางเดินพอดี เฮ้อ... ความลับแตกแน่ๆ ตั้งใจจะมาแอบดูแท้ๆ เลย แต่ไม่เป็นไรโต๊ะฉันหลบมุมอยู่ด้านในไม่มีทางเดินมาเจอกันง่ายๆ หรอก พอเข้าห้องน้ำเสร็จก็รีบจูงมือไอติมเดินแหวกฝูงชนกลับมาที่โต๊ะทันที ชั่วโมงนี้หลบมุมก่อนดีที่สุด"ไอ้กาย ทายสิกูเจอใคร""ผี""ผิด กูเจอนางฟ้า""กูโทรหามายแป็บ""มึงหยุด เดี๋ยวกูไม่ได้เข้าห้อง""หึ" "แล้วสรุปมึงเจอใคร""พี่คนสวย""ใครวะ""..."พี่คนสวยของไอ้นายมีอยู่ไม่กี่คนหรอก และหนึ่งในนั้นก็คือ 'ลูกพีช'​ อยู่ๆ ก็รู้สึกเท้ากระตุกอยากจะถีบไอ้เพื่อนเวรนี่สักทีมาก็ช้าแล้วยังจะพูดมากอีกลึกลึกก็เริ่มรู้สึกตะหงิดใจแปลกๆ อยู่เหมือนกัน แต่ผมเห็นเธอขับรถออกไปแล้วนี่หรือถ้าจะมาก็น่าจะบอกกันตั้งแต่แรกหรือแ

  • ผมจะร้ายถ้าพี่ไม่รัก   บทที่16

    "จะไปไหนกัน""ไปซื้อขนมในหมู่บ้านหน่ะ""ลีเอาอะไรมั้ย""ไม่ มึงจะเดินไปเป็นเพื่อน?" "ฮะ" "อืม""รีบกลับนะ เดี๋ยวมีหมูย่าง""โอเค / โอเค"เหมือนพี่อาลีจะมองเห็นอะไรในตัวผม หรืออาจเป็นผู้ชายเหมือนกันเลยพอดูกันออก ถ้าอย่างนั้นถือว่าโชคดีของผมนะ ที่เพื่อนสนิทของเธอไม่ได้มีท่าทีขัดขวางผมแต่อย่างใด ออก

  • ผมจะร้ายถ้าพี่ไม่รัก   บทที่15

    "พี่กาย น้ำขิงเอาน้ำมาให้ค่ะ""..." "มา พี่กายมือเลอะ น้ำขิงป้อนค่ะ""ไม่ต้อง"พอเสร็จจากงานห้องสมุด ผมก็ปล่อยเพื่อนๆ สอนหนังสือเด็กๆ ไปเพราะผมไม่ค่อยถนัดเท่าไหร่ เลยชวนไอ้นายกับไอ้เตอร์มาช่วยกันทาสีคนละแรงสองแรงจะได้เสร็จเร็วขึ้น แต่ชีวิตมันก็มักมีจังหวะนรกเข้ามาเล่นตลกกับผมเสมอ อย่างตอนนี้ ที่ผม

  • ผมจะร้ายถ้าพี่ไม่รัก   บทที่14

    อาหารมื้อเย็นวันนี้ของพวกเราเป็นเมนูที่ทางผู้ใหญ่บ้านและชาวบ้านช่วยกันทำเพื่อเลี้ยงต้อนรับพวกเราสิบหกคน ก็เป็นเมนูง่ายๆ ทำจากผักที่ชาวบ้านปลูกไว้กินกัน อย่างน้ำพริกมะเขือเผา ผักลวก ไข่เจียว ต้มจืดฟักใส่ไก่ กินกับข้าวกล้องร้อนๆ แสดงถึงวิถีชีวิตที่เรียบง่ายพอมีพอกินแต่อร่อยมาก และผมก็เห็นว่าเธอดูมีคว

  • ผมจะร้ายถ้าพี่ไม่รัก   บทที่12

    วันนี้ฉันมีนัดกับสองแฝดอาลีไอติมเข้ามหาวิทยาลั​ยในตอนกลางวันเพื่อช่วยกันเตรียมของไปค่ายอาสาในสุดสัปดาห์​ที่จะถึงนี้ ฉันจึงขอตื่นสายนิดหน่อยเลยไม่ทันได้เจอเขาที่อาบน้ำแต่งตัวไปเรียนตั้งแต่เช้า มีแต่โน้ตเล็กๆ ตรงหน้ากระจกว่าจะมากินข้าวเย็นด้วยเท่านั้น ฉันเลยไม่ได้ส่งข้อความไปหาเขาอีกจนถึงตอนนี้ที่รถไ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status