ร้อนรัก เพลย์บอยเถื่อน ( ตระกูลมัส 4 )

EP01: เกาะอันดารา “กรี๊ดดด! มึงสวยมากก เคยเห็นแต่ในรูป พอได้มาเห็นของจริงสวยมากกว่าสิบเท่า!” ลิษาส่ายหัวให้เพื่อนรักน้อยๆ เมื่ออีกคนแสดงความตื่นเต้นออกมาจนโอเวอร์แอคติ้ง ดวงตากลมโตหันไปมองโรงแรมที่ตั้งอยู่เบื้องหน้าก่อนจะพินิจพิจารณาถึงความสวยของมันตามคำพูดของฝ้ายเพื่อนสนิท “อื้อ ก็สวยจริงๆนั่นแหละ” หญิงสาวตอบกลับเพื่อนด้วยน้ำเสียงราบเรียบปกติทำเอาฝ้ายเพื่อนซี้ต้องหันมามองเธอด้วยสายตาขุ่นเคืองใจ “อะไรกัน มึงนี่ขาดอารมณ์ศิลป์จริงๆเลยอีษา” ฝ้ายหันมาแวดใส่เพื่อนตามสไตล์ของเธอ ถึงจะเป็นเพื่อนรักกันมานานแต่ฝ้ายก็ไม่เคยชินกับท่าทางเฉยเมยต่อทุกสิ่งของเพื่อนเลยสักครั้ง ตอนนี้ทั้งสองอยู่ที่เกาะอันดารา เกาะที่ถูกขนานนามว่าเป็นสวรรค์บนพื้นทรายที่แท้จริง ลิษาและประกายฝันผ่านคัดเลือกให้เข้าฝึกงานที่เกาะนี้ ในฐานะนักศึกษาของมหาลัย H ปีที่สี่ สองสาวจึงตั้งใจอยากจะลงใต้มาฝึกงานเพื่อฝึกฝนทักษาด้านภาษาอังกฤษให้แข็งแกร่งยิ่งขึ้น และผลพลอยได้อีกอย่างนึงก็คือ ข้าวฟรี ที่พักฟรี พร้อมกับเงินเดือนของนักศึกษาแบบจุกๆ ทำให้สองสาวตาโตรีบสมัครมาฝึกงานที่นี่แบบไม่ต้องคิดหน้าคิดหลัง ใครจะไปคิดว

EP03.เข้าใจผิด NC “อ๊ะ…..” ฉันสะดุ้งเฮือกเมื่อมือใหญ่เลื่อนลงมาบีบเคล้นหน้าอกของฉันผ่านบราเซียสีดำอย่างแรง ตอนนี้ฉันเคลิ้มกับจูบรสหวานของคุณมาร์ตินไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว สมองมันขาวโพลนมึนเบลอไปหมด จูบของเขาทำเอาเธอหมดแรงนอนแน่นิ่งไม่ไหวติ่ง ปล่อยให้เขาขย้ำร่างกายได้ตามอำเภอใจ เพราะไม่รู้จะเอาแรงที่ไหนไปขัดขืนแล้ว “ใหญ่…ของจริงนี่” มาร์ตินเอ่ยออกมาด้วยสีหน้าพึงพอใจเป็นอย่างมาก ตอนนี้เขาเข้าใจว่าคนใต้ร่างคือลูน่า นางงามสาวที่เสนอตัวมาขึ้นเตียงกับเขาเพื่อแลกกับเงินค่าสปอนเซอร์หลายแสนบาท เขาถูกใจเธอตั้งแต่แวบแรกที่เห็นหน้า หน้าใสอมชมพูบวกกับดวงตาดุดุของอีกฝ่ายทำให้เขาใจลลายอยู่หลายนาทีเลยล่ะ ถึงแม้ตอนแรกคนใต้ร่างจะมีท่าทีขัดขืน แต่เขากลับเข้าใจไปว่าเธอชอบเล่นบทบาทแบบนั้นไปเสียได้ ตอนนี้ต่อให้เอาช้างมาฉุด เอาโซ่มาล่าม มาร์ตินก็ไม่คิดจะหยุดสิ่งที่ตัวเองทำลงแน่ ความรู้สึกของเขากำลังพุ่งทะยานสูงขึ้นแบบหยุดไม่อยู่และตอนนี้หนุ่มหล่ออย่างเขาก็อยากจะลองลิ้มรสคนใต้ร่างจนแทบขาดใจแล้ว! จ๊วบ! “อ๊ะ อ๊า” ลิษาแอ่นอกรับปากเขาไปตามสัญชาตญาณ มือบางจิกลงไปบนแผ่นหลังกว้างอย่างแรง เพราะทน

EP05.เสือผู้หญิง รุ่งเช้า ลิษาตื่นขึ้นมาในสภาพตัวรุมๆ ถึงแม้เธอจะกินยาไปตั้งแต่เมื่อวาน แต่ทว่าก็ยังคงเจอพิษไข้เล่นงานอยู่ วันนี้เป็นวันแรกที่เธอต้องฝึกงานเสียด้วย ถ้าหากจะให้ลาตั้งแต่วันแรก มันคงดูไม่ดีแน่ในสายตาของคนอื่น “อีษา มึงไหวไหมน่ะ” ฝ้ายที่นอนเล่นโทรศัพท์อยู่บนเตียงเอ่ยถามขึ้น วันนี้เธอได้เข้างานช่วงบ่ายเลยไม่รู้จะทำอะไร “อืม ไหว” ลิษาตอบกลับ ถึงแม้จะกำลังปวดหัวตุบๆอยู่ก็ตามที แต่ถ้าได้อาบน้ำกินข้าวก็คงจะดีขึ้น “สภาพมึงเหมือนโดนเปิดซิงมาเลยอะอีษา” “ฮะ….” ลิษาชะงักอยู่หน้าห้องน้ำ สีหน้าซีดเผือดขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัดเมื่อโดนเพื่อนพูดจี้จุด ทั้งๆที่ฝ้ายไม่ได้รู้อะไรมาเลย แค่เดาเล่นเท่านั้น “ทำไมหน้ามึงซีดๆวะ มึงจะไหวเหรอ” “เปล่า กูไหว อาบน้ำก่อน” “เออ” ห้องแต่งตัวพนักงาน…. “ษาทำผมสวยมากเลย” มิ้นเดินมานั่งข้างๆลิษาก่อนจะเอ่ยชม เธอรวบผมไปไว้ด้านหลังอย่างเรียบร้อย ไม่ลืมที่จะเอาดอกไม้มาทาบทับประดับเอาไว้ด้วย “อยากทำมั้ย” “หื้ม เราทำทรงนี้ไม่เป็นอะ แค่รวบๆเอาไว้แบบนี้ก็พอแล้ว”มิ้นเอ่ยบอก เธอไม่มีพรสวรรค์ด้านนี้เท่าไหร่ ก็เลยรวบหางม้าพร้อมกับทัด

EP07.ไม่ต้องคิดให้เสียเวลา “แต่มีอีกเรื่องที่ฉันอยากลองให้เธอกลับไปคิดดู” ลิษาตวัดสายตาไปมองเขาด้วยเเววตาไม่เข้าใจ ก่อนที่เธอจะรู้สึกอึ้งเมื่อมาร์ตินพูดประโยคถัดมา “ฉันยอมรับว่าฉันติดใจในตัวเธอ ฉันอยากเสนอให้เธอมาเป็นคู่นอนของฉัน อีกอย่างฉันก็อยากจะรับผิดชอบที่เป็นคนพรากพรหมจรรย์ของเธอไป เธอต้องการเงินเท่าไหร่บอกฉันมาได้เลย” “…….” ลิษายืนนิ่งไม่ไหวติง แวบแรกเธอตกใจและอึ้งในเวลาเดียวกันที่ได้รับรู้ความคิดของอีกคน แต่ประโยคสุดท้ายของเขากลับทำให้เธอรู้สึกไม่พอใจเป็นอย่างมากที่อีกคนบังอาจมาตีค่าราคาตัวของเธอด้วยจำนวนเงิน ลิษารับรู้ได้ในทันทีว่าผู้ชายตรงหน้าของเธอเป็นคนประเภทไหน ข่าวคาวของเขาที่เธอเคยเห็นบ่อยครั้งคงเป็นเรื่องจริงเรื่องที่ว่าเขาชอบเปลี่ยนผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า แถมยังถนัดใช้เงินซื้อร่างกายผู้หญิงไปขึ้นเตียงอีกด้วย น่ารังเกียจ….เธอมองเขาด้วยสายตารังเกียจอย่างไม่คิดปกปิด เพราะลิษาเป็นประเภทปากตรงกับใจ ชอบก็บอกว่าชอบ ไม่ชอบก็บอกว่าไม่ชอบ ถ้าไม่ติดว่าเขาเป็นเจ้านายเธอ ชามต้มยำกุ้งตรงหน้าคงถูกสาดใส่ตัวเขาไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ร่างบางได้แต่ยืนกำมือแน่น แต่ถึงอย่า

EP09.ไม่ปล่อยไปง่ายๆ 11 โมงเช้า มาร์ตินงัวเงียตื่นขึ้นมาสายโด่ง วันนี้เขาไม่ได้ตั้งใจนาฬิกาปลุกเพราะมันคือวันหยุด ร่างสูงค่อยๆผรับโฟกัสสายตา เขาค้นพบว่าตัวเองนอนหลับไปพร้อมกับถือโทรศัพท์เอาไว้ในมือ ชายหนุ่มรีบกระชากสมาร์ทโฟนเครื่องหรูมากดดู แต่ควาหวังของเขาก็ต้องพังทลายลงแปรเปลี่ยนเป็นความหัวร้อนแทน จนป่านนี้ลิษายังไม่คิดจะกดอ่านข้อความของเขาเลย “หึ~จงใจไม่ตอบสินะ” ดวงตาคมกริบฉายแววคุกครุ่นเป็นอย่างมาก เวลาอยากปลดปล่อยกับใครสักคนแล้วไม่ได้ทำ มันโคตรจะหงุดหงิด ยิ่งเธอเมินเขาแบบนี้เขาก็ยิ่งทวีความความหื่นกระหายมากขึ้น เวลาเจอคนที่ได่มายากๆมันก็รู้สึกท้าทายดีเหมือนกัน นั่งคิดอะไรเรื่อยเปื่อยอยู่ไม่นาน ร่างสูงก็ตัดสินใจลุกขึ้นไปอาบน้ำ ก่อนจะเลือกสวมชุดลำลองแบบสบายๆ ไม่จำเป็นต้องใส่สูทเต็มยศเพราะเขาไม่ได้ทำงานในวันนี้ ในระหว่างที่คนตัวสูงกำลังจะลงไปทำบางอย่างที่ห้องอาหาร เขาก็ได้พบเข้ากับเลขาของตัวเองที่เดินถือไอแพดไปทั่วโรงแรมเป็นประจำทุกวันอยู่แล้ว “ให้ผมสั่งข้าวให้ไหมครับ” เพราะนั่นเป็นหน้าที่ของปกรณ์เขาจึงเอ่ยถาม “ไม่ต้อง ฉันจะลงไปเอง” “ช่วงนี้ไปบ่อยนะครับ ต