LOGINจนมีเด็กผู้หญิงย้ายมาชื่อผักหวาน เป็นเด็กหน้าตาดีเรียนเก่ง ฮอทในหมู่ผู้ชายเช่นกัน ผมก็เลยปล่อยผ่านไปไม่ได้ต้องเข้าไปขายขนมจีบ ไม่นานผมก็จีบเจ้าหล่อนติด มันเป็นแบบนี้ทุกครั้งผู้หญิงทุกคนก็ต้องเลือกผมอยู่แล้ว แต่ผมสังเกตเห็นบ่อยครั้งที่ผักหวานเองก็ชอบชำเลืองไปทางพีทบ่อยๆ ทำให้ผมรู้สึกไม่ค่อยชอบใจ ที่ไ
ไม่เอาผมกลัว" พีทกลัวน้ำ หลังจากที่พ่อแม่เสียชีวิตชายหนุ่มก็ไม่กล้าลงน้ำอีกเลย"ฉันไม่ได้ให้นายลงไปซะหน่อย ฉันจะเอาลูกบอลแต่มันไม่ถึง นายช่วยดึงฉันไว้ด้วยนะ" ผมเห็นมองหน้ามัน พีทคงคิดว่าผมจะให้มันลงน้ำไปเก็บลูกฟุตบอลให้ ผมเห็นว่าทำท่าโล่งใจถอนหายใจเสียงดังทีเดียว พอพูดเสร็จผมก็เดินหาไม้ยาวๆที่อยู่
@Akin ความจริงที่ไม่มีใครรู้ แม้กระทั่งตัวของผมเอง จนมาวันที่ผมเกือบจะทำให้คนๆหนึ่งเกือบจมน้ำตายเพราะความเป็นเด็กเอาแต่ใจของผมเมื่อสิบกว่าปีที่แล้ว ผมเด็กชายอคิณ วนารมย์ อายุ 9 ขวบ ผมเป็นลูกชายคนเดียวของตระกูลวนารมย์อยู่กับบิดาเพราะมารดาเสียชีวิตตั้งแต่ผมยังเล็ก มีเพียงป้านิ่มแม่บ้านผู้ใจดีที่
ระหว่างวันพีทแทบไม่มีสมาธิ เขาพยายามโฟกัสให้ความสนใจไปที่ลูกและงานเท่านั้น แต่สุดท้ายไม่วายคิดถึงข่าวที่เกิดขึ้น ข้อความจากผักหวานส่งเข้ามาหาเขารัวๆ ทั้งขอร้อง และให้เขาช่วยพูดกับอคิณให้มารับผิดชอบในสิ่งที่เกิดขึ้น เพราะหญิงสาวเองก็ไม่รู้จะทำอย่างไรต่อไปเหมือนกัน ถึงแม้ว่าจะห่างกันไปนานถึงสามปีแต่เพ
"ไอ้สัสกายเอาให้ชัด ก่อนที่มึงจะซวยไม่ใช่กู"ผมกรอกเสียงดุลงไป มันพูดอะไรไม่รู้เรื่อง ใครจะซวยถ้าไม่ใช่มัน ผมเพิ่งจะได้รับข่าวดี แถมอารมณ์ดีทั้งวัน แต่จะหงุดหงิดก็เพราะมันพูดจาไม่เข้าหูนี่แหละ.."งั้นมึงแหกตาดูข่าวที่กูส่งให้ แล้วจะรู้ว่ามึงหรือกูกันแน่ที่ซวย"“ไอ้เชี้ยคิณ มึงไม่ได้ทำจริงๆใช่ไหม”เส
@Akinห้องประชุมวันนี้ผมเข้าบริษัทตั้งแต่เช้าเพราะมีประชุมผู้ถือหุ้นและกรรมการผู้บริหาร ระหว่างที่นั่งรอให้ครบองค์ประชุมเสียงข้อความก็ดังเข้ามา ผมรีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูเพราะว่าวันนี้จะมีการอัลตราซาวด์ดูพัฒนาการของลูก เมื่อคืนนอนไม่หลับจนต้องโทรบอกอาหมอให้บินไปภูเก็ตไฟท์แรก ผมคิดถึงมันกับลูกมากอัน
"กูให้ไอ้กรทำข้าวต้มไว้ให้มึง ตื่นแล้วจะกินเลยไหม " ชายหนุ่มขยับผ้าห่มออกให้อย่างอ่อนโยน"ผมไม่เป็นไรแล้ว ขอบคุณมาก " ผมผลักมือหนาที่กำลังจะเช็ดตัวให้อีกครั้งออกไปเบาๆผมพูดด้วยน้ำเสียงแหบแห้งมองเขาอย่างขอบคุณจริงๆ รู้สึกร้อนตรงขอบตา อาจเพราะร่างกายของผมมันไม่ไหว โดนอคิณทำร้ายเรื่องอย่างว่าต่อเนื่อ
PeetTalkไม่รู้ว่าผมชอบไปได้ยังไงร้ายขนาดนี้ แต่ตอนนั้นมันก็เป็นความชอบแบบเด็กๆอคิณเคยช่วยชีวิตผมไว้ตอนกำลังจะจมน้ำ ผมว่ายน้ำไม่เป็น แต่เพราะความเป็นเด็กผมจึงอยากลงไปเล่นที่สระน้ำใหญ่ อคิณก็อยู่ในเหตุการณ์ และที่สำคัญมันเป็นคนชวนผมให้ลงเล่นน้ำ แต่ผมรู้ว่าตอนนั้นตอนที่ผมกำลังจะจมน้ำ อคิณเองก็พยายามจ
ชายหนุ่มไม่ปล่อยมันไว้นาน เขาจับขามันออกกว้าง เวลานี้เขาอยากปลดปล่อยจวนเจียนจะคลั่ง ตอนอยู่ที่ผับกับน้องเฌอในห้องน้ำเขาได้ปลดปล่อยไปแล้ว แต่เหมือนยังไม่สุด มันเหมือนไม่เต็มอิ่มอคิณมองดูหน้าอีกคน ยิ่งดูหน้ามันตอนนี้ยิ่งโคตรดี แม่ง! แค่เห็นหน้ามันเขาอยากจนแทบคลั่ง"กูไมไหวแล้ว ขอแล้วกัน"เขาจับขาอีกข
อคิณหงุดหงิดขึ้นทันที มันออกมาเที่ยวโดยไม่บอกเขาสักคำ นึกว่าป่านนี้หลับไปแล้วเพราะพึ่งฟื้นไข้สงสัยร่านอยากออกมาอ่อยเสี่ยกระเป๋าหนัก คงอยากจะโดนจัดชุดใหญ่อีกเร็วเท่าความคิดชายหนุ่มดีดตัวลุกขึ้นทันทีด้วยความโมโห เดินตรงไปยังโต๊ะอีกคนทันที"เอาแล้วไงมึง ไม่น่าบอกมันเลย " ไอ้กายเกาหัวแกรก"กูจะรู้ไหมว่







